Ang 10

ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

raag goojaree mahalaa chauthhaa ||

Raag Gujri, Mahalla 4.

ਹਰਿ ਕੇ ਜਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸਤਪੁਰਖਾ ਬਿਨਉ ਕਰਉ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥

har ke jan satigur satapurakhaa binau karau gur paas ||

Ô serviteur de Dieu, ô vrai Guru, ô Être véritable, j'adresse ma prière à Toi, mon Guru :

ਹਮ ਕੀਰੇ ਕਿਰਮ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਕਰਿ ਦਇਆ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੧॥

ham keere kiram satigur saranaiee kar dhiaa naam paragaas ||1||

je ne suis qu'un vermisseau ; réfugié en Toi, ô vrai Guru, par Ta compassion (daya) fais rayonner en moi le Naam.

ਮੇਰੇ ਮੀਤ ਗੁਰਦੇਵ ਮੋ ਕਉ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥

mere meet gurdhev mo kau raam naam paragaas ||

Ô mon ami, mon Gurdev, illumine-moi du Naam de Ram (le Seigneur).

ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਨ ਸਖਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਹਮਰੀ ਰਹਰਾਸਿ ॥੧॥

gurmat naam meraa praan sakhaiee har keerat hamaree raharaas ||1||

Par l'enseignement du Guru (gurmat), le Naam est le compagnon de mon souffle ; chanter les louanges de Hari (Kirtan) est mon viatique (rahraas). ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਹਰਿ ਜਨ ਕੇ ਵਡ ਭਾਗ ਵਡੇਰੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਹਰਿ ਪਿਆਸ ॥

har jan ke vadd bhaag vaddere jin har har saradhaa har piaas ||

Grande est la fortune des serviteurs de Hari, qui ont foi et soif de Hari.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਹਿ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਣ ਪਰਗਾਸਿ ॥੨॥

har har naam milai tirapataaseh mil sa(n)gat gun paragaas ||2||

En recevant le Naam de Hari, ils sont comblés ; dans la Sangat (la sainte compagnie), leurs vertus s'éveillent.

ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਭਾਗਹੀਣ ਜਮ ਪਾਸਿ ॥

jin har har har ras naam na paiaa te bhaagaheen jam paas ||

Ceux qui n'ont pas reçu le nectar (ras) du Naam de Hari sont des infortunés, livrés au Jam (messager de la mort).

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਸੰਗਤਿ ਨਹੀ ਆਏ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵੇ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਾਸਿ ॥੩॥

jo satigur saran sa(n)gat nahee aae dhirag jeeve dhirag jeevaas ||3||

Ceux qui n'ont pas rejoint le refuge du vrai Guru et la Sangat — maudite soit leur vie, maudite leur existence.

ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਪਾਈ ਤਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਾਸਿ ॥

jin har jan satigur sa(n)gat paiee tin dhur masatak likhiaa likhaas ||

Ceux qui ont trouvé la compagnie du vrai Guru portent ce destin inscrit sur le front depuis l'origine.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਸਤਸੰਗਤਿ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਮਿਲਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੪॥੪॥

dhan dha(n)n satasa(n)gat jit har ras paiaa mil jan naanak naam paragaas ||4||4||

Bénie, bénie soit la Sat Sangat où l'on reçoit le nectar de Hari ; en rejoignant ses fidèles, ô Nanak, le Naam se révèle.

ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

raag goojaree mahalaa panjavaa ||

Raag Gujri, Mahalla 5.

ਕਾਹੇ ਰੇ ਮਨ ਚਿਤਵਹਿ ਉਦਮੁ ਜਾ ਆਹਰਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਪਰਿਆ ॥

kaahe re man chitaveh udham jaa aahar har jeeau pariaa ||

Pourquoi, ô mon esprit, t'inquiéter et t'agiter, alors que Hari Lui-même veille à tout ?

ਸੈਲ ਪਥਰ ਮਹਿ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ਤਾ ਕਾ ਰਿਜਕੁ ਆਗੈ ਕਰਿ ਧਰਿਆ ॥੧॥

sail pathar meh ja(n)t upaae taa kaa rijak aagai kar dhariaa ||1||

Il a créé les êtres jusque dans les rochers et les pierres, et Il place devant eux leur subsistance (rizak).

ਮੇਰੇ ਮਾਧਉ ਜੀ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੇ ਸੁ ਤਰਿਆ ॥

mere maadhau jee satasa(n)gat mile su tariaa ||

Ô mon Maadho (Seigneur), qui rejoint la Sat Sangat est sauvé.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸੂਕੇ ਕਾਸਟ ਹਰਿਆ ॥੧॥

gur parasaadh param padh paiaa sooke kaasaT hariaa ||1||

Par la grâce du Guru (Gur Parsaad), on atteint l'état suprême (param pad) : le bois desséché reverdit. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਨਨਿ ਪਿਤਾ ਲੋਕ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਕੀ ਧਰਿਆ ॥

janan pitaa lok sut banitaa koi na kis kee dhariaa ||

Mère, père, proches, enfants, épouse — nul n'est le soutien d'un autre.

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹੇ ਠਾਕੁਰੁ ਕਾਹੇ ਮਨ ਭਉ ਕਰਿਆ ॥੨॥

sir sir rijak sa(n)baahe Thaakur kaahe man bhau kariaa ||2||

Le Maître (Thaakur) pourvoit chacun à sa subsistance ; pourquoi, ô esprit, avoir peur ?

ਊਡੇ ਊਡਿ ਆਵੈ ਸੈ ਕੋਸਾ ਤਿਸੁ ਪਾਛੈ ਬਚਰੇ ਛਰਿਆ ॥

uoodde uoodd aavai sai kosaa tis paachhai bachare chhariaa ||

La cigogne s'envole à des centaines de lieues, laissant ses petits derrière elle.

ਤਿਨ ਕਵਣੁ ਖਲਾਵੈ ਕਵਣੁ ਚੁਗਾਵੈ ਮਨ ਮਹਿ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿਆ ॥੩॥

tin kavan khalaavai kavan chugaavai man meh simaran kariaa ||3||

Qui les nourrit, qui leur donne la becquée ? Dans son cœur, elle Le garde en mémoire (simran).

ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਦਸ ਅਸਟ ਸਿਧਾਨ ਠਾਕੁਰ ਕਰ ਤਲ ਧਰਿਆ ॥

sabh nidhaan dhas asaT sidhaan Thaakur kar tal dhariaa ||

Tous les trésors et les dix-huit pouvoirs (sidhi) reposent dans la paume du Maître.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਬਲਿ ਬਲਿ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਰਿਆ ॥੪॥੫॥

jan naanak bal bal sadh bal jaieeaai teraa a(n)t na paaraavariaa ||4||5||

Le serviteur Nanak s'offre encore et toujours en sacrifice à Toi : Tu es sans fin, sans limite ni rivage.