ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raamakalee mahalaa pehilaa ghar pehilaa chaupadhe ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||
Raamkalee, Mahalla 1, Ghar 1, Chaupade. Un seul Être créateur universel. Le Nom est Vérité. Auteur de toute chose. Sans peur. Sans haine. Image de l'Intemporel. Non engendré. Existant par lui-même. Par la grâce du Guru.
ਕੋਈ ਪੜਤਾ ਸਹਸਾਕਿਰਤਾ ਕੋਈ ਪੜੈ ਪੁਰਾਨਾ ॥
koiee paRataa sahasaakirataa koiee paRai puraanaa ||
L'un lit le sanskrit, l'autre étudie les Puranas.
ਕੋਈ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਜਪਮਾਲੀ ਲਾਗੈ ਤਿਸੈ ਧਿਆਨਾ ॥
koiee naam japai japamaalee laagai tisai dhiaanaa ||
Un autre récite le Naam (le Nom divin) sur son chapelet et s'absorbe dans sa méditation.
ਅਬ ਹੀ ਕਬ ਹੀ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਨਾ ਤੇਰਾ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਪਛਾਨਾ ॥੧॥
ab hee kab hee kichhoo na jaanaa teraa eko naam pachhaanaa ||1||
Ni maintenant ni jamais je n'ai rien su de tout cela : je n'ai reconnu que Ton seul Nom. ॥1॥
ਨ ਜਾਣਾ ਹਰੇ ਮੇਰੀ ਕਵਨ ਗਤੇ ॥
n jaanaa hare meree kavan gate ||
Je ne sais pas, ô Har, quel sera mon sort.
ਹਮ ਮੂਰਖ ਅਗਿਆਨ ਸਰਨਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਰਾਖਹੁ ਮੇਰੀ ਲਾਜ ਪਤੇ ॥੧॥
ham moorakh agiaan saran prabh teree kar kirapaa raakhahu meree laaj pate ||1||
Je suis sot et sans savoir, je suis venu à Ton refuge, ô Prabhu : fais-moi grâce et garde mon honneur. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਕਬਹੂ ਜੀਅੜਾ ਊਭਿ ਚੜਤੁ ਹੈ ਕਬਹੂ ਜਾਇ ਪਇਆਲੇ ॥
kabahoo jeeaRaa uoobh chaRat hai kabahoo jai piaale ||
Tantôt la petite âme monte jusqu'au ciel, tantôt elle descend jusqu'aux profondeurs.
ਲੋਭੀ ਜੀਅੜਾ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਤੁ ਹੈ ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਾਲੇ ॥੨॥
lobhee jeeaRaa thir na rahat hai chaare ku(n)ddaa bhaale ||2||
L'âme avide ne tient pas en place : elle fouille les quatre horizons. ॥2॥
ਮਰਣੁ ਲਿਖਾਇ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਆਏ ਜੀਵਣੁ ਸਾਜਹਿ ਮਾਈ ॥
maran likhai ma(n)ddal meh aae jeevan saajeh maiee ||
Nous venons en ce monde avec notre mort déjà inscrite, et pourtant nous nous installons pour vivre, ô mère.
ਏਕਿ ਚਲੇ ਹਮ ਦੇਖਹ ਸੁਆਮੀ ਭਾਹਿ ਬਲੰਤੀ ਆਈ ॥੩॥
ek chale ham dhekheh suaamee bhaeh bala(n)tee aaiee ||3||
Les uns s'en vont, et nous les regardons partir, ô Maître, tandis que le feu s'avance en brûlant. ॥3॥
ਨ ਕਿਸੀ ਕਾ ਮੀਤੁ ਨ ਕਿਸੀ ਕਾ ਭਾਈ ਨਾ ਕਿਸੈ ਬਾਪੁ ਨ ਮਾਈ ॥
n kisee kaa meet na kisee kaa bhaiee naa kisai baap na maiee ||
Nul n'est vraiment l'ami de personne, ni le frère, ni le père, ni la mère.
ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਜੇ ਤੂ ਦੇਵਹਿ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੪॥੧॥
pranavat naanak je too dheveh a(n)te hoi sakhaiee ||4||1||
Nanak prie : si Toi Tu le donnes, Ton Nom sera le compagnon de la fin. ॥4॥1॥