ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||
Un seul Dieu créateur. Vérité est son Nom. Créateur, l'Être. Sans peur, sans haine. Image de l'Intemporel. Non né, existant par lui-même. Par la grâce du Guru.
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ ॥
soraTh mahalaa pehilaa ghar pehilaa chaupadhe ||
Sorath, Mahalla 1, Ghar 1, Chaupadé.
ਸਭਨਾ ਮਰਣਾ ਆਇਆ ਵੇਛੋੜਾ ਸਭਨਾਹ ॥
sabhanaa maranaa aaiaa vechhoRaa sabhanaeh ||
À tous la mort est venue, à tous la séparation.
ਪੁਛਹੁ ਜਾਇ ਸਿਆਣਿਆ ਆਗੈ ਮਿਲਣੁ ਕਿਨਾਹ ॥
puchhahu jai siaaniaa aagai milan kinaeh ||
Va demander aux sages : qui, dans l'au-delà, obtient l'union ?
ਜਿਨ ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਵੀਸਰੈ ਵਡੜੀ ਵੇਦਨ ਤਿਨਾਹ ॥੧॥
jin meraa saahib veesarai vaddaRee vedhan tinaeh ||1||
Ceux qui oublient mon Seigneur, immense est leur douleur. ॥1॥
ਭੀ ਸਾਲਾਹਿਹੁ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥
bhee saalaahih saachaa soi ||
Louez donc ce Vrai,
ਜਾ ਕੀ ਨਦਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
jaa kee nadhar sadhaa sukh hoi ||
par le regard de grâce (Nadar) de qui règne toujours la paix. ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹਣਾ ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ ਸੋਇ ॥
vaddaa kar saalaahanaa hai bhee hosee soi ||
Loue-Le comme le Grand : Il est et sera toujours.
ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਤੂ ਮਾਣਸ ਦਾਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥
sabhanaa dhaataa ek too maanas dhaat na hoi ||
Toi seul es le donateur de tous ; nul don ne vient de l'homme.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਰੰਨ ਕਿ ਰੁੰਨੈ ਹੋਇ ॥੨॥
jo tis bhaavai so theeaai ra(n)n k ru(n)nai hoi ||2||
Ce qui Lui plaît advient ; à quoi bon pleurs et lamentations ? ॥2॥
ਧਰਤੀ ਉਪਰਿ ਕੋਟ ਗੜ ਕੇਤੀ ਗਈ ਵਜਾਇ ॥
dharatee upar koT gaR ketee giee vajai ||
Sur la terre, combien ont régné avec fanfare sur d'innombrables forteresses.
ਜੋ ਅਸਮਾਨਿ ਨ ਮਾਵਨੀ ਤਿਨ ਨਕਿ ਨਥਾ ਪਾਇ ॥
jo asamaan na maavanee tin nak nathaa pai ||
Ceux que même le ciel ne pouvait contenir, on leur a passé un anneau au nez.
ਜੇ ਮਨ ਜਾਣਹਿ ਸੂਲੀਆ ਕਾਹੇ ਮਿਠਾ ਖਾਹਿ ॥੩॥
je man jaaneh sooleeaa kaahe miThaa khaeh ||3||
Ô esprit, si tu connaissais les tourments à venir, pourquoi goûterais-tu les douceurs ? ॥3॥
ਨਾਨਕ ਅਉਗੁਣ ਜੇਤੜੇ ਤੇਤੇ ਗਲੀ ਜੰਜੀਰ ॥
naanak aaugun jetaRe tete galee ja(n)jeer ||
Ô Nanak, autant de fautes, autant de chaînes au cou.
ਜੇ ਗੁਣ ਹੋਨਿ ਤ ਕਟੀਅਨਿ ਸੇ ਭਾਈ ਸੇ ਵੀਰ ॥
je gun hon ta kaTeean se bhaiee se veer ||
Si l'on a des vertus, elles se brisent : ce sont là nos frères, nos compagnons.
ਅਗੈ ਗਏ ਨ ਮੰਨੀਅਨਿ ਮਾਰਿ ਕਢਹੁ ਵੇਪੀਰ ॥੪॥੧॥
agai ge na ma(n)neean maar kaddahu vepeer ||4||1||
Dans l'au-delà, ceux qui sont sans guide ne sont pas honorés ; on les chasse. ॥4॥1॥