ਰਾਗੁ ਮਾਲੀ ਗਉੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag maalee gauRaa mahalaa chauthhaa ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||
ਰਾਗੁ ਮਾਲੀ ਗਉੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag maalee gauRaa mahalaa chauthhaa ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||
ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਅੰਤੁ ਨਾਹੀ ਪਾਇਆ ॥
anik jatan kar rahe har a(n)t naahee paiaa ||
ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਬੋਧਿ ਆਦੇਸੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਰਾਇਆ ॥੧॥
har agam agam agaadh bodh aadhes har prabh raiaa ||1||
Raag Maalee Gauraa, Mahalla 4. Un seul Dieu créateur. Vrai est son Nom. Il est l'Être créateur, sans peur, sans haine, image de l'Intemporel, non né, existant par lui-même — connu par la grâce du Guru.
Ils ont multiplié les efforts, et nul n'a trouvé la limite de Har. Har est inaccessible, inaccessible, insondable à l'entendement : salut à toi, ô Har, Dieu souverain. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਨਿਤ ਝਗਰਤੇ ਝਗਰਾਇਆ ॥
kaam karodh lobh moh nit jhagarate jhagaraiaa ||
ਹਮ ਰਾਖੁ ਰਾਖੁ ਦੀਨ ਤੇਰੇ ਹਰਿ ਸਰਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਆਇਆ ॥੧॥
ham raakh raakh dheen tere har saran har prabh aaiaa ||1||
Le désir, la colère, l'avidité et l'attachement se querellent en nous sans repos. Protège-nous, protège-nous : nous sommes tes pauvres, ô Har, et nous voici venus à ton refuge. ॥1॥
ਸਰਣਾਗਤੀ ਪ੍ਰਭ ਪਾਲਤੇ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਨਾਇਆ ॥
saranaagatee prabh paalate har bhagat vachhal naiaa ||
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਜਨੁ ਹਰਨਾਖਿ ਪਕਰਿਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿ ਲੀਓ ਤਰਾਇਆ ॥੨॥
prahilaadh jan haranaakh pakariaa har raakh leeo taraiaa ||2||
Dieu prend soin de qui vient chercher asile : on le nomme l'Ami de la Bhagti (la dévotion). Le serviteur Prahlaad fut saisi par Harnaakhash, et Har le sauva et le fit passer. ॥2॥
ਹਰਿ ਚੇਤਿ ਰੇ ਮਨ ਮਹਲੁ ਪਾਵਣ ਸਭ ਦੂਖ ਭੰਜਨੁ ਰਾਇਆ ॥
har chet re man mahal paavan sabh dhookh bha(n)jan raiaa ||
ਭਉ ਜਨਮ ਮਰਨ ਨਿਵਾਰਿ ਠਾਕੁਰ ਹਰਿ ਗੁਰਮਤੀ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥
bhau janam maran nivaar Thaakur har gurmatee prabh paiaa ||3||
Souviens-toi de Har, ô mon esprit, pour entrer dans sa demeure : le Souverain brise toutes les peines. Il ôte la peur de la naissance et de la mort ; par l'enseignement du Guru, on trouve Dieu. ॥3॥
ਹਰਿ ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਨਾਮੁ ਸੁਆਮੀ ਭਉ ਭਗਤ ਭੰਜਨੁ ਗਾਇਆ ॥
har patit paavan naam suaamee bhau bhagat bha(n)jan gaiaa ||
ਹਰਿ ਹਾਰੁ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਓ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੧॥
har haar har ur dhaario jan naanak naam samaiaa ||4||1||
Le Naam (le Nom divin) du Maître purifie les déchus : on chante celui qui délivre ses fidèles de la peur. Le serviteur Nanak a porté Har comme un collier sur son cœur, et s'est fondu dans le Nom. ॥4॥1॥
Maalee Gauraa, Mahalla 4. Ô mon cœur, récite le Naam (le Nom divin) de Raam, qui donne la paix. En rejoignant la Sat Sangat (la vraie compagnie des fidèles) j'ai goûté la saveur de Har, et, tourné vers le Guru, j'ai reconnu le Divin. ॥1॥ ॥ Pause ॥ Par grande fortune j'ai obtenu le Darshan (la vision du Guru) ; en rencontrant le Guru j'ai connu Har. La souillure du mauvais penchant s'en est allée tout entière : je me suis baigné dans le bassin d'Amrit de Har. ॥1॥ Bénis, bénis soient les saints qui ont trouvé Har ; c'est à eux que je demande des nouvelles de Har. Je tombe à leurs pieds et je supplie sans cesse : unis-moi à Har, ô Ordonnateur des destinées. ॥2॥ Selon ce qui était inscrit sur mon front, j'ai trouvé le Guru saint, et mon cœur et mon corps sont teints de ses paroles. Har est venu à ma rencontre et j'ai reçu la paix ; toutes mes fautes et mes souillures ont disparu. ॥3॥ Ceux qui ont reçu l'élixir de Raam par l'enseignement du Guru : leur parole est élevée. C'est par grande fortune qu'on obtient la poussière de leurs pieds ; le serviteur Nanak est tombé à leurs pieds. ॥4॥2॥
ਮਾਲੀ ਗਉੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
maalee gauRaa mahalaa chauthhaa ||
ਜਪਿ ਮਨ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥
jap man raam naam sukhadhaataa ||
ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥੧॥
satasa(n)gat mil har saadh aaiaa gurmukh braham pachhaataa ||1||
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ॥
vaddabhaagee gur dharasan paiaa gur miliaai har prabh jaataa ||
ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਈ ਸਭ ਨੀਕਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਹਰਿ ਸਰਿ ਨਾਤਾ ॥੧॥
dhuramat mail giee sabh neekar har a(n)mirat har sar naataa ||1||
ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਾਧੁ ਜਿਨੑੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਤਿਨੑ ਪੂਛਉ ਹਰਿ ਕੀ ਬਾਤਾ ॥
dhan dhan saadh jin(h)ee har prabh paiaa tin(h) poochhau har kee baataa ||
ਪਾਇ ਲਗਉ ਨਿਤ ਕਰਉ ਜੁਦਰੀਆ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਕਰਮਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥੨॥
pai lagau nit karau judhareeaa har melahu karam bidhaataa ||2||
ਲਿਲਾਟ ਲਿਖੇ ਪਾਇਆ ਗੁਰੁ ਸਾਧੂ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ॥
lilaaT likhe paiaa gur saadhoo gur bachanee man tan raataa ||
ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਆਇ ਮਿਲੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਗਵਾਤਾ ॥੩॥
har prabh aai mile sukh paiaa sabh kilavikh paap gavaataa ||3||
ਰਾਮ ਰਸਾਇਣੁ ਜਿਨੑ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਆ ਤਿਨੑ ਕੀ ਊਤਮ ਬਾਤਾ ॥
raam rasain jin(h) gurmat paiaa tin(h) kee uootam baataa ||
ਤਿਨ ਕੀ ਪੰਕ ਪਾਈਐ ਵਡਭਾਗੀ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਚਰਨਿ ਪਰਾਤਾ ॥੪॥੨॥
tin kee pa(n)k paieeaai vaddabhaagee jan naanak charan paraataa ||4||2||