ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||
Un seul Dieu, dont le Nom est Vérité, Créateur, sans peur, sans haine, image de l'Intemporel, non né, existant par lui-même, connu par la grâce du Guru.
ਰਾਗੁ ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥
raag Toddee mahalaa chauthhaa ghar pehilaa ||
Raag Todee, Mahalla 4, Ghar 1 :
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ॥
har bin reh na sakai man meraa ||
Sans le Har (le Seigneur), mon esprit ne peut subsister.
ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਭਵਜਲਿ ਫੇਰਾ ॥੧॥
mere preetam praan har prabh gur mele bahur na bhavajal feraa ||1||
Mon Bien-aimé, mon souffle, c'est le Har mon Dieu ; si le Guru m'unit (à Lui), plus de retour dans l'océan du monde. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਮੇਰੈ ਹੀਅਰੈ ਲੋਚ ਲਗੀ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰੀ ਹਰਿ ਨੈਨਹੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਹੇਰਾ ॥
merai heearai loch lagee prabh keree har nainahu har prabh heraa ||
Dans mon cœur s'est levé le désir de Dieu ; de mes yeux, je contemple le Har mon Seigneur.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਇਆਲਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਹਰਿ ਪਾਧਰੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰਾ ॥੧॥
satigur dhiaal har naam dhiraRaiaa har paadhar har prabh keraa ||1||
Le Satgur (le Vrai Guru) miséricordieux a implanté (en moi) le Naam (le Nom divin) du Har, le chemin qui mène à Dieu. ॥1॥
ਹਰਿ ਰੰਗੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਗੋਵਿੰਦ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰਾ ॥
har ra(n)gee har naam prabh paiaa har govi(n)dh har prabh keraa ||
Par l'amour du Har, j'ai obtenu Son Nom, celui de Har Govind mon Seigneur.
ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੀਠਾ ਲਾਗਾ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਚੰਗੇਰਾ ॥੨॥
har hiradhai man tan meeThaa laagaa mukh masatak bhaag cha(n)geraa ||2||
Le Har est devenu doux à mon cœur, à mon esprit et à mon corps ; sur mon visage et mon front brille un heureux destin. ॥2॥
ਲੋਭ ਵਿਕਾਰ ਜਿਨਾ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ਹਰਿ ਵਿਸਰਿਆ ਪੁਰਖੁ ਚੰਗੇਰਾ ॥
lobh vikaar jinaa man laagaa har visariaa purakh cha(n)geraa ||
Ceux dont l'esprit s'attache à l'avidité et au vice oublient le Seigneur bienfaisant.
ਓਇ ਮਨਮੁਖ ਮੂੜ ਅਗਿਆਨੀ ਕਹੀਅਹਿ ਤਿਨ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਮੰਦੇਰਾ ॥੩॥
oi manmukh mooR agiaanee kahe'eeh tin masatak bhaag ma(n)dheraa ||3||
On les nomme Manmukh (tournés vers leur ego), insensés et ignorants ; sur leur front, un destin funeste. ॥3॥
ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰਾ ॥
bibek budh satigur te paiee gur giaan guroo prabh keraa ||
Le discernement s'obtient du Vrai Guru ; la connaissance du Guru vient du Guru-Dieu.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਾਇਆ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਲਿਖੇਰਾ ॥੪॥੧॥
jan naanak naam guroo te paiaa dhur masatak bhaag likheraa ||4||1||
Le serviteur Nanak a reçu le Naam du Guru, par le destin inscrit dès l'origine sur son front. ॥4॥1॥
ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ਦੁਪਦੇ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
Toddee mahalaa panjavaa ghar pehilaa dhupadhe ikOankaar satigur prasaadh ||
Todee, Mahalla 5, Ghar 1, Dupade.
ਸੰਤਨ ਅਵਰ ਨ ਕਾਹੂ ਜਾਨੀ ॥
sa(n)tan avar na kaahoo jaanee ||
Un Seul Créateur. Par la grâce du Satguru.
ਬੇਪਰਵਾਹ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਹਰਿ ਕੈ ਜਾ ਕੋ ਪਾਖੁ ਸੁਆਮੀ ॥
beparavaeh sadhaa ra(n)g har kai jaa ko paakh suaamee ||
Les saints n'en connaissent aucun autre.
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
Libres de tout souci, toujours dans l'amour de Har : le Maître est leur seul appui. ॥ Pause ॥
ਊਚ ਸਮਾਨਾ ਠਾਕੁਰ ਤੇਰੋ ਅਵਰ ਨ ਕਾਹੂ ਤਾਨੀ ॥
uooch samaanaa Thaakur tero avar na kaahoo taanee ||
Ô Maître, ta demeure est très haute ; nul autre n'a un tel pouvoir.
ਐਸੋ ਅਮਰੁ ਮਿਲਿਓ ਭਗਤਨ ਕਉ ਰਾਚਿ ਰਹੇ ਰੰਗਿ ਗਿਆਨੀ ॥੧॥
aaiso amar milio bhagatan kau raach rahe ra(n)g giaanee ||1||
Tel est l'Immortel que les fidèles ont trouvé ; ceux qui savent demeurent absorbés dans son amour. ॥1॥
ਰੋਗ ਸੋਗ ਦੁਖ ਜਰਾ ਮਰਾ ਹਰਿ ਜਨਹਿ ਨਹੀ ਨਿਕਟਾਨੀ ॥
rog sog dhukh jaraa maraa har janeh nahee nikaTaanee ||
Maladie, chagrin, peine, vieillesse et mort n'approchent pas les serviteurs de Har.
ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ਰਹੇ ਲਿਵ ਏਕੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਮਨੁ ਮਾਨੀ ॥੨॥੧॥
nirabhau hoi rahe liv ekai naanak har man maanee ||2||1||
Ils demeurent sans peur, tournés vers l'Unique ; l'esprit de Nanak s'est apaisé en Har. ॥2॥1॥