Ang 14

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

Un seul Dieu, réalisé par la grâce du vrai Guru.

ਰਾਗੁ ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ਪਹਿਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ॥

raag sireeraag mahalaa pahilaa 1 ghar pehilaa ||

Raag Sri Raag, Premier Mahalla, Première Maison.

ਮੋਤੀ ਤ ਮੰਦਰ ਊਸਰਹਿ ਰਤਨੀ ਤ ਹੋਹਿ ਜੜਾਉ ॥

motee ta ma(n)dhar uoosareh ratanee ta hoh jaRaau ||

Si des palais de perles s'élevaient pour moi, incrustés de joyaux,

ਕਸਤੂਰਿ ਕੁੰਗੂ ਅਗਰਿ ਚੰਦਨਿ ਲੀਪਿ ਆਵੈ ਚਾਉ ॥

kasatoor ku(n)goo agar cha(n)dhan leep aavai chaau ||

enduits de musc, de safran, de bois d'aloès et de santal, pour le seul plaisir des sens —

ਮਤੁ ਦੇਖਿ ਭੂਲਾ ਵੀਸਰੈ ਤੇਰਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਨਾਉ ॥੧॥

mat dhekh bhoolaa veesarai teraa chit na aavai naau ||1||

que je ne me perde pas à les contempler au point de T'oublier, et que Ton Naam ne me vienne plus au cœur.

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਉ ਜਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

har bin jeeau jal bal jaau ||

Sans le Seigneur, mon âme brûle et se consume.

ਮੈ ਆਪਣਾ ਗੁਰੁ ਪੂਛਿ ਦੇਖਿਆ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥੧॥

mai aapanaa gur poochh dhekhiaa avar naahee thaau ||1||

J'ai interrogé mon Guru, et j'ai vu qu'il n'est pas d'autre refuge. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਧਰਤੀ ਤ ਹੀਰੇ ਲਾਲ ਜੜਤੀ ਪਲਘਿ ਲਾਲ ਜੜਾਉ ॥

dharatee ta heere laal jaRatee palagh laal jaRaau ||

Si le sol était incrusté de diamants et de rubis, et ma couche sertie de pierres précieuses ;

ਮੋਹਣੀ ਮੁਖਿ ਮਣੀ ਸੋਹੈ ਕਰੇ ਰੰਗਿ ਪਸਾਉ ॥

mohanee mukh manee sohai kare ra(n)g pasaau ||

si une femme au visage orné de joyaux m'attirait par ses charmes —

ਮਤੁ ਦੇਖਿ ਭੂਲਾ ਵੀਸਰੈ ਤੇਰਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਨਾਉ ॥੨॥

mat dhekh bhoolaa veesarai teraa chit na aavai naau ||2||

que je ne me perde pas à les contempler au point de T'oublier.

ਸਿਧੁ ਹੋਵਾ ਸਿਧਿ ਲਾਈ ਰਿਧਿ ਆਖਾ ਆਉ ॥

sidh hovaa sidh laiee ridh aakhaa aau ||

Si je devenais un Siddha, doté de pouvoirs miraculeux, capable de faire venir les richesses à moi ;

ਗੁਪਤੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ਬੈਸਾ ਲੋਕੁ ਰਾਖੈ ਭਾਉ ॥

gupat paragaT hoi baisaa lok raakhai bhaau ||

si je pouvais disparaître et réapparaître à volonté, et que tous m'honorent —

ਮਤੁ ਦੇਖਿ ਭੂਲਾ ਵੀਸਰੈ ਤੇਰਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਨਾਉ ॥੩॥

mat dhekh bhoolaa veesarai teraa chit na aavai naau ||3||

que je ne me perde pas à les contempler au point de T'oublier.

ਸੁਲਤਾਨੁ ਹੋਵਾ ਮੇਲਿ ਲਸਕਰ ਤਖਤਿ ਰਾਖਾ ਪਾਉ ॥

sulataan hovaa mel lasakar takhat raakhaa paau ||

Si je devenais sultan à la tête d'une armée, et posais mon pied sur le trône ;

ਹੁਕਮੁ ਹਾਸਲੁ ਕਰੀ ਬੈਠਾ ਨਾਨਕਾ ਸਭ ਵਾਉ ॥

hukam haasal karee baiThaa naanakaa sabh vaau ||

si mon ordre était exécuté — ô Nanak, tout cela ne serait que du vent.

ਮਤੁ ਦੇਖਿ ਭੂਲਾ ਵੀਸਰੈ ਤੇਰਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਨਾਉ ॥੪॥੧॥

mat dhekh bhoolaa veesarai teraa chit na aavai naau ||4||1||

Que je ne me perde pas à contempler ces choses au point de T'oublier. ॥4॥1॥