Ang 11

ਤੂੰ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਜੀ ਹਰਿ ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਸਮਾਣਾ ॥

too(n) ghaT ghaT a(n)tar sarab nira(n)tar jee har eko purakh samaanaa ||

Tu habites au cœur de chaque être, présent en tous sans interruption, ô Hari, unique Être répandu partout.

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਭੇਖਾਰੀ ਜੀ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਾ ॥

eik dhaate ik bhekhaaree jee sabh tere choj viddaanaa ||

L'un est donateur, l'autre mendiant : tout cela est Ton jeu merveilleux (choj).

ਤੂੰ ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਜੀ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥

too(n) aape dhaataa aape bhugataa jee hau tudh bin avar na jaanaa ||

Tu es Toi-même le Donateur et Toi-même Celui qui reçoit ; hors de Toi, je ne connais nul autre.

ਤੂੰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਬੇਅੰਤੁ ਬੇਅੰਤੁ ਜੀ ਤੇਰੇ ਕਿਆ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣਾ ॥

too(n) paarabraham bea(n)t bea(n)t jee tere kiaa gun aakh vakhaanaa ||

Tu es le Paarbrahm (l'Être suprême), infini, infini ; quelles vertus (gun) pourrais-je dire de Toi ?

ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥੨॥

jo seveh jo seveh tudh jee jan naanak tin kurabaanaa ||2||

À ceux qui Te servent, à ceux qui Te servent, le serviteur Nanak s'offre en sacrifice.

ਹਰਿ ਧਿਆਵਹਿ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਸੇ ਜਨ ਜੁਗ ਮਹਿ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥

har dhiaaveh har dhiaaveh tudh jee se jan jug meh sukhavaasee ||

Ceux qui méditent sur Toi, ô Hari, vivent en paix à travers les âges.

ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਭਏ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਤਿਨ ਤੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥

se mukat se mukat bhe jin har dhiaaiaa jee tin tooTee jam kee faasee ||

Libérés, libérés sont ceux qui ont médité sur Hari : pour eux, le nœud du Jam (la mort) est tranché.

ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਤਿਨ ਕਾ ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਸੀ ॥

jin nirabhau jin har nirabhau dhiaaiaa jee tin kaa bhau sabh gavaasee ||

Ceux qui ont médité le Hari sans peur (Nirbhau) voient toute crainte disparaître.

ਜਿਨ ਸੇਵਿਆ ਜਿਨ ਸੇਵਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਜੀ ਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰੂਪਿ ਸਮਾਸੀ ॥

jin seviaa jin seviaa meraa har jee te har har roop samaasee ||

Ceux qui ont servi mon Hari se fondent dans la forme même de Hari.

ਸੇ ਧੰਨੁ ਸੇ ਧੰਨੁ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਸੀ ॥੩॥

se dha(n)n se dha(n)n jin har dhiaaiaa jee jan naanak tin bal jaasee ||3||

Bénis, bénis sont ceux qui ont médité sur Hari : le serviteur Nanak s'offre à eux en sacrifice.

ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਜੀ ਭਰੇ ਬਿਅੰਤ ਬੇਅੰਤਾ ॥

teree bhagat teree bhagat bha(n)ddaar jee bhare bia(n)t bea(n)taa ||

Ta dévotion (bhagti), Ta dévotion est un trésor débordant, infini, sans limite.

ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸਲਾਹਨਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਹਰਿ ਅਨਿਕ ਅਨੇਕ ਅਨੰਤਾ ॥

tere bhagat tere bhagat salaahan tudh jee har anik anek ana(n)taa ||

Tes bhagats, Tes bhagats Te louent, ô Hari, en formes innombrables et sans fin.

ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਜੀ ਤਪੁ ਤਾਪਹਿ ਜਪਹਿ ਬੇਅੰਤਾ ॥

teree anik teree anik kareh har poojaa jee tap taapeh japeh bea(n)taa ||

D'innombrables T'offrent un culte (pooja), pratiquent l'austérité (tap) et Te récitent sans fin.

ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਪੜਹਿ ਬਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਜੀ ਕਰਿ ਕਿਰਿਆ ਖਟੁ ਕਰਮ ਕਰੰਤਾ ॥

tere anek tere anek paReh bahu simirat saasat jee kar kiriaa khaT karam kara(n)taa ||

D'innombrables lisent les Smritis et les Shastras, et accomplissent les six rites prescrits.

ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਭਗਤ ਭਲੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਜੀ ਜੋ ਭਾਵਹਿ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਭਗਵੰਤਾ ॥੪॥

se bhagat se bhagat bhale jan naanak jee jo bhaaveh mere har bhagava(n)taa ||4||

Ces bhagats, ces bhagats sont les bons, dit Nanak, ceux qui plaisent à mon Hari, le Bhagvant (Seigneur béni).

ਤੂੰ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਕਰਤਾ ਜੀ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

too(n) aadh purakh apara(n)par karataa jee tudh jevadd avar na koiee ||

Tu es l'Être primordial (Aad Purakh), l'infini Créateur ; nul autre n'est aussi grand que Toi.

ਤੂੰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੋ ਜੀ ਤੂੰ ਨਿਹਚਲੁ ਕਰਤਾ ਸੋਈ ॥

too(n) jug jug eko sadhaa sadhaa too(n) eko jee too(n) nihachal karataa soiee ||

Âge après âge, Tu es l'Unique ; à jamais et toujours Tu es l'Unique, le Créateur immuable.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਵਰਤੈ ਜੀ ਤੂੰ ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈ ॥

tudh aape bhaavai soiee varatai jee too(n) aape kareh su hoiee ||

Ce qui Te plaît advient ; ce que Tu fais Toi-même arrive.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਉਪਾਈ ਜੀ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸਿਰਜਿ ਸਭ ਗੋਈ ॥

tudh aape sirasaT sabh upaiee jee tudh aape siraj sabh goiee ||

Tu as Toi-même créé tout l'univers (srisht) et Toi-même le résorbes.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਕਰਤੇ ਕੇ ਜੀ ਜੋ ਸਭਸੈ ਕਾ ਜਾਣੋਈ ॥੫॥੧॥

jan naanak gun gaavai karate ke jee jo sabhasai kaa jaanoiee ||5||1||

Le serviteur Nanak chante les louanges du Créateur, Celui qui connaît tout.

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

raag aasaa mahalaa chauthhaa so purakhu ikOankaar satigur prasaadh ||

Raag Aasaa, Mahalla 4 — So Purakh. Un seul Dieu, réalisé par la grâce du vrai Guru.

ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਅਗਮਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

so purakh nira(n)jan har purakh nira(n)jan har agamaa agam apaaraa ||

Cet Être immaculé (Niranjan), ce Hari, cet Être immaculé, Hari inaccessible, insondable et infini —

ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਹਰਿ ਸਚੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

sabh dhiaaveh sabh dhiaaveh tudh jee har sache sirajanahaaraa ||

tous méditent, tous méditent sur Toi, ô vrai Hari, Créateur.

ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮਾਰੇ ਜੀ ਤੂੰ ਜੀਆ ਕਾ ਦਾਤਾਰਾ ॥

sabh jeea tumaare jee too(n) jeeaa kaa dhaataaraa ||

Tous les êtres sont Tiens ; Tu es le Donateur de tous les êtres.

ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤਹੁ ਜੀ ਸਭਿ ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰਾ ॥

har dhiaavahu sa(n)tahu jee sabh dhookh visaaranahaaraa ||

Méditez sur Hari, ô saints, Lui qui efface toutes les douleurs.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਸੇਵਕੁ ਜੀ ਕਿਆ ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰਾ ॥੧॥

har aape Thaakur har aape sevak jee kiaa naanak ja(n)t vichaaraa ||1||

Hari est Lui-même le Maître et Lui-même le serviteur : que sont les pauvres créatures, dit Nanak ?