ਰਾਗੁ ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag tila(n)g mahalaa pehilaa ghar pehilaa ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||
ਰਾਗੁ ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag tila(n)g mahalaa pehilaa ghar pehilaa ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||
ਯਕ ਅਰਜ ਗੁਫਤਮ ਪੇਸਿ ਤੋ ਦਰ ਗੋਸ ਕੁਨ ਕਰਤਾਰ ॥
yak araj gufatam pes to dhar gos kun karataar ||
ਹਕਾ ਕਬੀਰ ਕਰੀਮ ਤੂ ਬੇਐਬ ਪਰਵਦਗਾਰ ॥੧॥
hakaa kabeer kareem too beaaib paravadhagaar ||1||
Raag Tilang, Mahalla 1, Ghar 1.
Un Seul Créateur. Son Naam (le Nom divin) est Vérité. Il est l'Auteur de tout, sans peur, sans haine, image de l'Intemporel, non soumis à la naissance, existant par lui-même. Par la grâce du Guru.
Je t'adresse une seule prière : prête-moi l'oreille, ô Créateur.
Tu es le Vrai, le Grand, le Généreux, le Sustentateur sans défaut. ॥1॥
ਦੁਨੀਆ ਮੁਕਾਮੇ ਫਾਨੀ ਤਹਕੀਕ ਦਿਲ ਦਾਨੀ ॥
dhuneeaa mukaame faanee tahakeek dhil dhaanee ||
Le monde est une demeure passagère : sache-le en vérité dans ton cœur.
ਮਮ ਸਰ ਮੂਇ ਅਜਰਾਈਲ ਗਿਰਫਤਹ ਦਿਲ ਹੇਚਿ ਨ ਦਾਨੀ ॥੧॥
mam sar mooi ajaraieel girafateh dhil hech na dhaanee ||1||
La mort m'a déjà saisi par les cheveux, et mon cœur n'en sait rien. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਜਨ ਪਿਸਰ ਪਦਰ ਬਿਰਾਦਰਾਂ ਕਸ ਨੇਸ ਦਸਤੰਗੀਰ ॥
jan pisar padhar biraadharaa(n) kas nes dhasata(n)geer ||
Épouse, fils, père, frères : aucun ne me prendra la main.
ਆਖਿਰ ਬਿਅਫਤਮ ਕਸ ਨ ਦਾਰਦ ਚੂੰ ਸਵਦ ਤਕਬੀਰ ॥੨॥
aakhir biafatam kas na dhaaradh choo(n) savadh takabeer ||2||
À la fin je tomberai, et quand la dernière prière sera dite, nul ne me retiendra. ॥2॥
ਸਬ ਰੋਜ ਗਸਤਮ ਦਰ ਹਵਾ ਕਰਦੇਮ ਬਦੀ ਖਿਆਲ ॥
sab roj gasatam dhar havaa karadhem badhee khiaal ||
Jour et nuit j'ai erré dans le désir, et j'ai nourri de mauvaises pensées.
ਗਾਹੇ ਨ ਨੇਕੀ ਕਾਰ ਕਰਦਮ ਮਮ ੲਂੀ ਚਿਨੀ ਅਹਵਾਲ ॥੩॥
gaahe na nekee kaar karadham mam e(n)ee chinee ahavaal ||3||
Jamais je n'ai accompli une bonne action : voilà ce que je suis. ॥3॥
ਬਦਬਖਤ ਹਮ ਚੁ ਬਖੀਲ ਗਾਫਿਲ ਬੇਨਜਰ ਬੇਬਾਕ ॥
badhabakhat ham ch bakheel gaafil benajar bebaak ||
Infortuné, envieux, distrait, aveugle, effronté :
ਨਾਨਕ ਬੁਗੋਯਦ ਜਨੁ ਤੁਰਾ ਤੇਰੇ ਚਾਕਰਾਂ ਪਾ ਖਾਕ ॥੪॥੧॥
naanak bugoyadh jan turaa tere chaakaraa(n) paa khaak ||4||1||
Nanak dit qu'il est ton serviteur, la poussière aux pieds de tes serviteurs. ॥4॥1॥
ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
tila(n)g mahalaa pehilaa ghar doojaa ikOankaar satigur prasaadh ||
ਭਉ ਤੇਰਾ ਭਾਂਗ ਖਲੜੀ ਮੇਰਾ ਚੀਤੁ ॥
bhau teraa bhaa(n)g khalaRee meraa cheet ||
ਮੈ ਦੇਵਾਨਾ ਭਇਆ ਅਤੀਤੁ ॥
mai dhevaanaa bhiaa ateet ||
ਕਰ ਕਾਸਾ ਦਰਸਨ ਕੀ ਭੂਖ ॥
kar kaasaa dharasan kee bhookh ||
ਮੈ ਦਰਿ ਮਾਗਉ ਨੀਤਾ ਨੀਤ ॥੧॥
mai dhar maagau neetaa neet ||1||
Tilang, Mahalla 1, Ghar 2.
Un Seul Créateur. Par la grâce du Satguru.
Ta crainte respectueuse est mon breuvage enivrant, et mon esprit en est la gourde.
Me voici comme ivre, détaché de tout.
Mes mains creusées sont ma sébile, et j'ai faim de ton Darshan (ta vision, ta présence contemplée).
À ta porte je mendie, jour après jour. ॥1॥
ਤਉ ਦਰਸਨ ਕੀ ਕਰਉ ਸਮਾਇ ॥
tau dharasan kee karau samai ||
Je n'aspire qu'à me fondre dans ton Darshan.
ਮੈ ਦਰਿ ਮਾਗਤੁ ਭੀਖਿਆ ਪਾਇ ॥੧॥
mai dhar maagat bheekhiaa pai ||1||
Je mendie à ta porte : donne-moi l'aumône. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਕੇਸਰਿ ਕੁਸਮ ਮਿਰਗਮੈ ਹਰਣਾ ਸਰਬ ਸਰੀਰੀ ਚੜੑਣਾ ॥
kesar kusam miragamai haranaa sarab sareeree chaR(h)naa ||
Le safran, la fleur, le musc du cerf : tous se déposent sur n'importe quel corps.
ਚੰਦਨ ਭਗਤਾ ਜੋਤਿ ਇਨੇਹੀ ਸਰਬੇ ਪਰਮਲੁ ਕਰਣਾ ॥੨॥
cha(n)dhan bhagataa jot inehee sarabe paramal karanaa ||2||
Telle est la lumière des dévots, pareille au santal qui parfume tout ce qu'il touche. ॥2॥
ਘਿਅ ਪਟ ਭਾਂਡਾ ਕਹੈ ਨ ਕੋਇ ॥
ghia paT bhaa(n)ddaa kahai na koi ||
Nul ne dit du beurre clarifié ni de la soie qu'ils sont impurs.
ਐਸਾ ਭਗਤੁ ਵਰਨ ਮਹਿ ਹੋਇ ॥
aaisaa bhagat varan meh hoi ||
Ainsi en est-il du dévot, quelle que soit sa condition de naissance.
ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵੇ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
terai naam nive rahe liv lai ||
Ceux qui s'inclinent devant ton Naam (le Nom divin) demeurent absorbés dans ton amour.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਦਰਿ ਭੀਖਿਆ ਪਾਇ ॥੩॥੧॥੨॥
naanak tin dhar bheekhiaa pai ||3||1||2||
Nanak mendie l'aumône à leur porte. ॥3॥1॥2॥