ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਬਾਣੀ ਜੈਦੇਉ ਜੀਉ ਕੀ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag maaroo baanee jaidheau jeeau kee ikOankaar satigur prasaadh ||
Raag Maaroo, Bani de Jai Dev Ji. Un seul Créateur universel. Par la grâce du vrai Guru. ॥ L'essence de la lune a été percée, l'essence du son intérieur a été comblée, l'essence du soleil a été répandue seize fois. La force de ce qui était faible a été rompue, ce qui était immobile a été mis en mouvement, ce qui restait informe a été façonné : là, on boit l'Amrit (le nectar d'immortalité). ॥1॥ Mon esprit a dit les vertus de Celui qui est au commencement de tout. Ta dualité s'est résorbée dans un regard devenu égal. ॥1॥ Pause ॥ J'ai adoré Celui qui est digne d'adoration, j'ai cru en Celui qui est digne de foi ; comme l'eau se mêle à l'eau, je suis venu me fondre en Lui. Jai Dev déclare : j'ai savouré le Seigneur victorieux, et absorbé en Lui j'ai trouvé l'Être suprême, libre de tout lien. ॥2॥1॥
ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਬਾਣੀ ਜੈਦੇਉ ਜੀਉ ਕੀ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag maaroo baanee jaidheau jeeau kee ikOankaar satigur prasaadh ||
ਚੰਦ ਸਤ ਭੇਦਿਆ ਨਾਦ ਸਤ ਪੂਰਿਆ ਸੂਰ ਸਤ ਖੋੜਸਾ ਦਤੁ ਕੀਆ ॥
cha(n)dh sat bhedhiaa naadh sat pooriaa soor sat khoRasaa dhat keeaa ||
ਅਬਲ ਬਲੁ ਤੋੜਿਆ ਅਚਲ ਚਲੁ ਥਪਿਆ ਅਘੜੁ ਘੜਿਆ ਤਹਾ ਅਪਿਉ ਪੀਆ ॥੧॥
abal bal toRiaa achal chal thapiaa aghaR ghaRiaa tahaa apiau peeaa ||1||
ਮਨ ਆਦਿ ਗੁਣ ਆਦਿ ਵਖਾਣਿਆ ॥
man aadh gun aadh vakhaaniaa ||
ਤੇਰੀ ਦੁਬਿਧਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸੰਮਾਨਿਆ ॥੧॥
teree dhubidhaa dhirasaT sa(n)maaniaa ||1||
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਅਰਧਿ ਕਉ ਅਰਧਿਆ ਸਰਧਿ ਕਉ ਸਰਧਿਆ ਸਲਲ ਕਉ ਸਲਲਿ ਸੰਮਾਨਿ ਆਇਆ ॥
aradh kau aradhiaa saradh kau saradhiaa salal kau salal sa(n)maan aaiaa ||
ਬਦਤਿ ਜੈਦੇਉ ਜੈਦੇਵ ਕਉ ਰੰਮਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ਲਿਵ ਲੀਣੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧॥
badhat jaidheau jaidhev kau ra(n)miaa braham nirabaan liv leen paiaa ||2||1||
Kabeer. ॥ Maaroo. ॥ Souviens-toi du Seigneur, ô mon esprit, sinon tu le regretteras. Ton âme fautive se livre à l'avidité : aujourd'hui ou demain, il te faudra te lever et partir. ॥1॥ Pause ॥ Attaché à la convoitise, tu as gâché ta vie, et l'illusion de Maya (l'attachement au monde) t'égarera. Ne tire aucune fierté de la richesse ni de la jeunesse : tu te déferas comme du papier dans l'eau. ॥1॥ Quand le Jam (le messager de la mort) viendra te saisir par les cheveux et te jeter à terre, ce jour-là tu ne pourras rien. Tu n'as pratiqué ni le Simran (le souvenir du Nom), ni la louange, ni la compassion : tu recevras des coups au visage. ॥2॥ Quand le juge de la justice divine demandera tes comptes, quel visage montreras-tu ? Kabeer dit : écoutez, ô saints, c'est par la Saadh Sangat (l'assemblée des êtres saints) que l'on traverse. ॥3॥1॥
ਕਬੀਰੁ ॥
kabeer ||
ਮਾਰੂ ॥
maaroo ||
ਰਾਮੁ ਸਿਮਰੁ ਪਛੁਤਾਹਿਗਾ ਮਨ ॥
raam simar pachhutaahigaa man ||
ਪਾਪੀ ਜੀਅਰਾ ਲੋਭੁ ਕਰਤੁ ਹੈ ਆਜੁ ਕਾਲਿ ਉਠਿ ਜਾਹਿਗਾ ॥੧॥
paapee jeearaa lobh karat hai aaj kaal uTh jaahigaa ||1||
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਲਾਲਚ ਲਾਗੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਮਾਇਆ ਭਰਮ ਭੁਲਾਹਿਗਾ ॥
laalach laage janam gavaiaa maiaa bharam bhulaahigaa ||
ਧਨ ਜੋਬਨ ਕਾ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੈ ਕਾਗਦ ਜਿਉ ਗਲਿ ਜਾਹਿਗਾ ॥੧॥
dhan joban kaa garab na keejai kaagadh jiau gal jaahigaa ||1||
ਜਉ ਜਮੁ ਆਇ ਕੇਸ ਗਹਿ ਪਟਕੈ ਤਾ ਦਿਨ ਕਿਛੁ ਨ ਬਸਾਹਿਗਾ ॥
jau jam aai kes geh paTakai taa dhin kichh na basaahigaa ||
ਸਿਮਰਨੁ ਭਜਨੁ ਦਇਆ ਨਹੀ ਕੀਨੀ ਤਉ ਮੁਖਿ ਚੋਟਾ ਖਾਹਿਗਾ ॥੨॥
simaran bhajan dhiaa nahee keenee tau mukh choTaa khaahigaa ||2||
ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਬ ਲੇਖਾ ਮਾਗੈ ਕਿਆ ਮੁਖੁ ਲੈ ਕੈ ਜਾਹਿਗਾ ॥
dharam rai jab lekhaa maagai kiaa mukh lai kai jaahigaa ||
ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਤਰਿ ਜਾਂਹਿਗਾ ॥੩॥੧॥
kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu saadhasa(n)gat tar jaa(n)higaa ||3||1||
ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag maaroo baanee ravidhaas jeeau kee ikOankaar satigur prasaadh ||
ਐਸੀ ਲਾਲ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਉਨੁ ਕਰੈ ॥
aaisee laal tujh bin kaun karai ||
ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜੁ ਗੁਸਈਆ ਮੇਰਾ ਮਾਥੈ ਛਤ੍ਰੁ ਧਰੈ ॥੧॥
gareeb nivaaj gusieeaa meraa maathai chhatr dharai ||1||
Raag Maaroo, Bani de Ravidas Ji.
Un seul Être créateur, réalisé par la grâce du Vrai Guru.
Ô mon Bien-Aimé, qui donc, hors de Toi, agirait ainsi ?
Protecteur des pauvres, Maître de la terre, Tu poses le dais royal au-dessus de ma tête. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਜਾ ਕੀ ਛੋਤਿ ਜਗਤ ਕਉ ਲਾਗੈ ਤਾ ਪਰ ਤੁਹਂੀ ਢਰੈ ॥
jaa kee chhot jagat kau laagai taa par tuha(n)ee ddarai ||
Celui dont le monde dit que le contact souille, c'est vers lui que Ta tendresse se penche.
ਨੀਚਹ ਊਚ ਕਰੈ ਮੇਰਾ ਗੋਬਿੰਦੁ ਕਾਹੂ ਤੇ ਨ ਡਰੈ ॥੧॥
neecheh uooch karai meraa gobi(n)dh kaahoo te na ddarai ||1||
Mon Govind élève l'abaissé, et Il ne craint personne. ॥1॥
ਨਾਮਦੇਵ ਕਬੀਰੁ ਤਿਲੋਚਨੁ ਸਧਨਾ ਸੈਨੁ ਤਰੈ ॥
naamadhev kabeer tilochan sadhanaa sain tarai ||
Namdev, Kabeer, Trilochan, Sadhna et Sain ont traversé.
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇ ਸਭੈ ਸਰੈ ॥੨॥੧॥
keh ravidhaas sunahu re sa(n)tahu har jeeau te sabhai sarai ||2||1||
Dit Ravidas : écoutez, ô saints, tout s'accomplit par Har. ॥2॥1॥
Maaroo. ॥ L'océan de paix, l'arbre céleste, la pierre qui exauce, la vache des souhaits : tout cela est en Son pouvoir. Les quatre biens, les huit grands pouvoirs et les neuf trésors tiennent dans la paume de Sa main. ॥1॥ Ô ma langue, pourquoi ne récites-tu pas le Seigneur, encore et encore ? Laisse là toutes les autres tournures de discours. ॥1॥ Pause ॥ Les récits innombrables, les Puranas et les prescriptions des Védas tiennent tout entiers dans trente-quatre lettres. Après y avoir bien réfléchi, Vyaas a dit le bien suprême : rien n'égale le Naam (le Nom divin) du Seigneur. ॥2॥ L'esprit recueilli dans le Sahaj (l'équilibre paisible), délivré de ses troubles, l'amour s'attache à Lui par un grand destin. Ravidas dit : par l'esprit détaché de Son serviteur, la peur des naissances et des morts a pris la fuite. ॥3॥2॥15॥
ਮਾਰੂ ॥
maaroo ||
ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਸੁਰਿਤਰੁ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਕਾਮਧੇਨ ਬਸਿ ਜਾ ਕੇ ਰੇ ॥
sukh saagar suritar chi(n)taaman kaamadhen bas jaa ke re ||
ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਅਸਟ ਮਹਾ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਕਰ ਤਲ ਤਾ ਕੈ ॥੧॥
chaar padhaarath asaT mahaa sidh nav nidh kar tal taa kai ||1||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨ ਜਪਸਿ ਰਸਨਾ ॥
har har har na japas rasanaa ||
ਅਵਰ ਸਭ ਛਾਡਿ ਬਚਨ ਰਚਨਾ ॥੧॥
avar sabh chhaadd bachan rachanaa ||1||
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਨਾਨਾ ਖਿਆਨ ਪੁਰਾਨ ਬੇਦ ਬਿਧਿ ਚਉਤੀਸ ਅਛਰ ਮਾਹੀ ॥
naanaa khiaan puraan bedh bidh chautees achhar maahee ||
ਬਿਆਸ ਬੀਚਾਰਿ ਕਹਿਓ ਪਰਮਾਰਥੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਸਰਿ ਨਾਹੀ ॥੨॥
biaas beechaar kahio paramaarath raam naam sar naahee ||2||
ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਉਪਾਧਿ ਰਹਤ ਹੋਇ ਬਡੇ ਭਾਗਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥
sahaj samaadh upaadh rahat hoi badde bhaag liv laagee ||
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਉਦਾਸ ਦਾਸ ਮਤਿ ਜਨਮ ਮਰਨ ਭੈ ਭਾਗੀ ॥੩॥੨॥੧੫॥
keh ravidhaas udhaas dhaas mat janam maran bhai bhaagee ||3||2||15||