Ang 1132

ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹੇ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥੩॥

jin man vasiaa se jan sohe hiradhai naam vasaae ||3||

Ceux dans l'esprit desquels Il demeure sont resplendissants ; ils enchâssent le Naam (le Nom divin) dans leur cœur. ॥3॥

ਘਰੁ ਦਰੁ ਮਹਲੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥

ghar dhar mahal satiguroo dhikhaiaa ra(n)g siau raleeaa maanai ||

Le Satguru leur a montré la maison, la porte et le palais du Seigneur ; ils en goûtent la joie avec amour.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਹੈ ਸੁ ਭਲਾ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥੪॥੬॥੧੬॥

jo kichh kahai su bhalaa kar maanai naanak naam vakhaanai ||4||6||16||

Quoi qu'Il dise, ils l'accueillent comme un bien ; ô Nanak, ils prononcent le Naam. ॥4॥6॥16॥

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

bhairau mahalaa teejaa ||

Bhairau, Mahalla 3.

ਕਲਿ ਮਹਿ ਪ੍ਰੇਤ ਜਿਨੑੀ ਰਾਮੁ ਨ ਪਛਾਤਾ ਸਤਜੁਗਿ ਪਰਮ ਹੰਸ ਬੀਚਾਰੀ ॥

kal meh pret jin(h)ee raam na pachhaataa satajug param ha(n)s beechaaree ||

En cet âge de discorde, ceux qui n'ont pas reconnu Ram sont des fantômes ; à l'âge de vérité, les êtres de discernement étaient comme des cygnes suprêmes.

ਦੁਆਪੁਰਿ ਤ੍ਰੇਤੈ ਮਾਣਸ ਵਰਤਹਿ ਵਿਰਲੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥੧॥

dhuaapur tretai maanas varateh viralai haumai maaree ||1||

Au Duaapar et au Treta, les hommes agissaient en hommes ; rares étaient ceux qui terrassaient le Haumai (l'orgueil du moi). ॥1॥

ਕਲਿ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥

kal meh raam naam vaddiaaiee ||

En cet âge de discorde, la grandeur vient du Nom de Ram.

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥

jug jug gurmukh eko jaataa vin naavai mukat na paiee ||1||

D'âge en âge, le Gurmukh (celui qui vit tourné vers le Guru) a connu l'Unique ; sans le Nom, nul ne trouve la libération. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਲਖੈ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

hiradhai naam lakhai jan saachaa gurmukh ma(n)n vasaiee ||

Vrai est le serviteur qui perçoit le Naam dans son cœur ; par le Guru, il l'installe dans son esprit.

ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੨॥

aap tare sagale kul taare jinee raam naam liv laiee ||2||

Ceux qui fixent leur amour au Nom de Ram traversent eux-mêmes et sauvent toutes leurs lignées. ॥2॥

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਅਵਗਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

meraa prabh hai gun kaa dhaataa avagan sabadh jalaae ||

Mon Dieu est le donateur des vertus ; par le Shabad (la Parole divine), Il brûle les défauts.

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

bhairau mahalaa teejaa ||

Bhairau, Mahalla 3.

ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇ ਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰ ॥

manasaa maneh samai lai gur sabadhee veechaar ||

Absorbe tes désirs dans ton esprit même, en méditant le Shabad (la Parole divine) du Guru.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਸੋਝੀ ਪਵੈ ਫਿਰਿ ਮਰੈ ਨ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੧॥

gur poore te sojhee pavai fir marai na vaaro vaar ||1||

Du Guru parfait vient la compréhension, et l'on ne meurt plus encore et encore. ॥1॥

ਮਨ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

man mere raam naam aadhaar ||

Ô mon esprit, que le Nom de Ram soit ton appui.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਇਛ ਪੁਜਾਵਣਹਾਰੁ ॥੧॥

gur parasaadh param padh paiaa sabh ichh pujaavanahaar ||1||

Par la grâce du Guru j'ai obtenu l'état suprême ; Il comble tous les désirs. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

sabh meh eko rav rahiaa gur bin boojh na pai ||

L'Unique est présent en tous, mais sans le Guru on ne le comprend pas.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟੁ ਹੋਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥

gurmukh pragaT hoaa meraa har prabh anadhin har gun gai ||2||

Pour le Gurmukh (celui qui vit tourné vers le Guru), mon Seigneur s'est manifesté ; nuit et jour il chante Ses vertus. ॥2॥

ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰ ਥੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਹਿ ॥

sukhadhaataa har ek hai hor thai sukh na paeh ||

Le Seigneur seul donne la paix ; nulle part ailleurs on ne la trouve.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਆ ਦਾਤਾ ਸੇ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੩॥

satigur jinee na seviaa dhaataa se a(n)t ge pachhutaeh ||3||

Ceux qui n'ont pas servi le Satguru, ce Donateur, s'en vont à la fin dans le regret. ॥3॥

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ਧਾਇ ॥

satigur sev sadhaa sukh paiaa fir dhukh na laagai dhai ||

En servant le Satguru, j'ai trouvé une paix durable ; la peine ne me poursuit plus.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੭॥੧੭॥

naanak har bhagat paraapat hoiee jotee jot samai ||4||7||17||

Ô Nanak, j'ai reçu la Bhagti (la dévotion aimante) du Seigneur : ma lumière se fond dans la Lumière. ॥4॥7॥17॥

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

bhairau mahalaa teejaa ||

Bhairau, Mahalla 3.

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਜਗਤੁ ਬਉਰਾਨਾ ਭੂਲਾ ਚੋਟਾ ਖਾਈ ॥

baajh guroo jagat bauraanaa bhoolaa choTaa khaiee ||

Sans le Guru, le monde est devenu fou ; égaré, il reçoit des coups.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਦਰ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥

mar mar ja(n)mai sadhaa dhukh paae dhar kee khabar na paiee ||1||

Il meurt et renaît sans cesse, souffre toujours, et n'a aucune nouvelle de la Porte du Seigneur. ॥1॥

ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾ ॥

mere man sadhaa rahahu satigur kee saranaa ||

Ô mon esprit, demeure toujours sous la protection du Satguru.

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੀਠਾ ਸਦ ਲਾਗਾ ਗੁਰ ਸਬਦੇ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣਾ ॥੧॥

hiradhai har naam meeThaa sadh laagaa gur sabadhe bhavajal taranaa ||1||

Que le Naam (le Nom divin) du Seigneur soit toujours doux à ton cœur : par le Shabad (la Parole divine) du Guru, on traverse l'océan terrifiant. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਭੇਖ ਕਰੈ ਬਹੁਤੁ ਚਿਤੁ ਡੋਲੈ ਅੰਤਰਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

bhekh karai bahut chit ddolai a(n)tar kaam karodh aha(n)kaar ||

On multiplie les habits religieux, mais la conscience vacille : au-dedans règnent le désir, la colère et l'orgueil.

ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਾ ਭੂਖ ਅਤਿ ਬਹੁਤੀ ਭਉਕਤ ਫਿਰੈ ਦਰ ਬਾਰੁ ॥੨॥

a(n)tar tisaa bhookh at bahutee bhaukat firai dhar baar ||2||

Au-dedans, la soif et la faim sont immenses ; on erre de porte en porte en aboyant. ॥2॥

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਜੀਵਹਿ ਤਿਨ ਕਉ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਿ ॥

gur kai sabadh mareh fir jeeveh tin kau mukat dhuaar ||

Ceux qui meurent par le Shabad du Guru revivent : pour eux s'ouvre la porte de la libération.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੩॥

a(n)tar saa(n)t sadhaa sukh hovai har raakhiaa ur dhaar ||3||

La paix habite en eux, car ils gardent le Seigneur enchâssé dans leur cœur. ॥3॥

ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵੈ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ॥

jiau tis bhaavai tivai chalaavai karanaa kichhoo na jaiee ||

Il conduit toutes choses selon Son bon plaisir ; nul n'y peut rien changer.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਮੑਾਲੇ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੮॥੧੮॥

naanak gurmukh sabadh sam(h)aale raam naam vaddiaaiee ||4||8||18||

Ô Nanak, le Gurmukh (celui qui vit tourné vers le Guru) chérit le Shabad : la grandeur est dans le Nom de Ram. ॥4॥8॥18॥