Ang 348

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

aasaa mahalaa chauthhaa ||

Aasaa, Mahalla 4 :

ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਅਗਮਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

so purakh nira(n)jan har purakh nira(n)jan har agamaa agam apaaraa ||

Cet Être immaculé, le Har (le Nom de Dieu), l'Être immaculé, le Har inaccessible, insondable, infini —

ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਹਰਿ ਸਚੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

sabh dhiaaveh sabh dhiaaveh tudh jee har sache sirajanahaaraa ||

tous Te méditent, tous Te méditent, ô vrai Har, Créateur.

ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮਾਰੇ ਜੀ ਤੂੰ ਜੀਆ ਕਾ ਦਾਤਾਰਾ ॥

sabh jeea tumaare jee too(n) jeeaa kaa dhaataaraa ||

Tous les êtres sont à Toi, Tu es le Bienfaiteur de tous.

ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤਹੁ ਜੀ ਸਭਿ ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰਾ ॥

har dhiaavahu sa(n)tahu jee sabh dhookh visaaranahaaraa ||

Méditez le Har, ô saints : il efface toutes les peines.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਸੇਵਕੁ ਜੀ ਕਿਆ ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰਾ ॥੧॥

har aape Thaakur har aape sevak jee kiaa naanak ja(n)t vichaaraa ||1||

Le Har est lui-même le Maître, lui-même le serviteur — que sont les pauvres créatures, ô Nanak ? ॥1॥

ਤੂੰ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਜੀ ਹਰਿ ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਸਮਾਣਾ ॥

too(n) ghaT ghaT a(n)tar sarab nira(n)tar jee har eko purakh samaanaa ||

Tu es au fond de chaque cœur, présent partout sans interruption, ô Har, unique Être répandu en tout.

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਭੇਖਾਰੀ ਜੀ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਾ ॥

eik dhaate ik bhekhaaree jee sabh tere choj viddaanaa ||

Les uns donnent, les autres mendient : tout cela est Ton jeu prodigieux.

ਤੂੰ ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਜੀ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥

too(n) aape dhaataa aape bhugataa jee hau tudh bin avar na jaanaa ||

Tu es toi-même le donateur et toi-même celui qui reçoit ; hormis Toi, je n'en connais nul autre.

ਤੂੰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਬੇਅੰਤੁ ਬੇਅੰਤੁ ਜੀ ਤੇਰੇ ਕਿਆ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣਾ ॥

too(n) paarabraham bea(n)t bea(n)t jee tere kiaa gun aakh vakhaanaa ||

Tu es le Paarbrahm (le Suprême Transcendant), infini, infini ; quelles vertus pourrais-je dire ?

ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨੑ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥੨॥

jo seveh jo seveh tudh jee jan naanak tin(h) kurabaanaa ||2||

À ceux qui Te servent, à ceux qui Te servent, le serviteur Nanak se sacrifie. ॥2॥

ਹਰਿ ਧਿਆਵਹਿ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਸੇ ਜਨ ਜੁਗ ਮਹਿ ਸੁਖ ਵਾਸੀ ॥

har dhiaaveh har dhiaaveh tudh jee se jan jug meh sukh vaasee ||

Ceux qui méditent le Har, ceux qui méditent le Har demeurent en paix à travers les âges.

ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਭਏ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀਉ ਤਿਨ ਟੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥

se mukat se mukat bhe jin(h) har dhiaaiaa jeeau tin TooTee jam kee faasee ||

Ils sont libérés, ils sont libérés, ceux qui ont médité le Har : pour eux le nœud du Jam (le messager de la mort) est rompu.

ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਧਿਆਇਆ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਾ ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਸੀ ॥

jin nirabhau jin(h) har nirabhau dhiaaiaa jeeau tin kaa bhau sabh gavaasee ||

Ceux qui ont médité le Har sans peur, toute leur crainte s'est envolée.

ਜਿਨੑ ਸੇਵਿਆ ਜਿਨੑ ਸੇਵਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰੂਪਿ ਸਮਾਸੀ ॥

jin(h) seviaa jin(h) seviaa meraa har jeeau te har har roop samaasee ||

Ceux qui ont servi, ceux qui ont servi mon cher Har se fondent en Sa forme même.

ਸੇ ਧੰਨੁ ਸੇ ਧੰਨੁ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀਉ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਸੀ ॥੩॥

se dha(n)n se dha(n)n jin har dhiaaiaa jeeau jan naanak tin bal jaasee ||3||

Bénis, bénis ceux qui ont médité le Har : le serviteur Nanak se sacrifie pour eux. ॥3॥

ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਜੀ ਭਰੇ ਬੇਅੰਤ ਬੇਅੰਤਾ ॥

teree bhagat teree bhagat bha(n)ddaar jee bhare bea(n)t bea(n)taa ||

Ta Bhagti (dévotion), Ta dévotion, Tes trésors débordent, infinis, infinis.

ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸਲਾਹਨਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਹਰਿ ਅਨਿਕ ਅਨੇਕ ਅਨੰਤਾ ॥

tere bhagat tere bhagat salaahan tudh jee har anik anek ana(n)taa ||

Tes dévots, Tes dévots Te louent, ô Har, innombrables, sans fin.

ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਜੀ ਤਪੁ ਤਾਪਹਿ ਜਪਹਿ ਬੇਅੰਤਾ ॥

teree anik teree anik kareh har poojaa jee tap taapeh japeh bea(n)taa ||

D'innombrables, d'innombrables T'adorent, ô Har, font des austérités et méditent sans cesse.

ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਪੜਹਿ ਬਹੁ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਜੀ ਕਰਿ ਕਿਰਿਆ ਖਟੁ ਕਰਮ ਕਰੰਤਾ ॥

tere anek tere anek paReh bahu si(n)mirat saasat jee kar kiriaa khaT karam kara(n)taa ||

D'innombrables, d'innombrables lisent les Smritis et les Shastras, et accomplissent les six rites prescrits.

ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਭਗਤ ਭਲੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਜੀ ਜੋ ਭਾਵਹਿ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਭਗਵੰਤਾ ॥੪॥

se bhagat se bhagat bhale jan naanak jee jo bhaaveh mere har bhagava(n)taa ||4||

Bons, bons sont ces dévots, ô serviteur Nanak, qui plaisent à mon Seigneur Har. ॥4॥

ਤੂੰ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਕਰਤਾ ਜੀ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

too(n) aadh purakh apara(n)par karataa jee tudh jevadd avar na koiee ||

Tu es l'Être primordial, l'illimité Créateur ; nul autre n'est aussi grand que Toi.

ਤੂੰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੋ ਜੀ ਤੂੰ ਨਿਹਚਲੁ ਕਰਤਾ ਸੋਈ ॥

too(n) jug jug eko sadhaa sadhaa too(n) eko jee too(n) nihachal karataa soiee ||

À travers les âges, Tu es l'Unique, à jamais, à jamais Tu es l'Unique, immuable Créateur.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਵਰਤੈ ਜੀ ਤੂੰ ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈ ॥

tudh aape bhaavai soiee varatai jee too(n) aape kareh su hoiee ||

Ce qui Te plaît advient ; ce que Tu fais toi-même, cela seul est.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਉਪਾਈ ਜੀ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸਿਰਜਿ ਸਭ ਗੋਈ ॥

tudh aape sirasaT sabh upaiee jee tudh aape siraj sabh goiee ||

Toi-même as créé tout l'univers, et Toi-même, l'ayant façonné, le résorbes.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਕਰਤੇ ਕੇ ਜੀ ਜੋ ਸਭਸੈ ਕਾ ਜਾਣੋਈ ॥੫॥੨॥

jan naanak gun gaavai karate ke jee jo sabhasai kaa jaanoiee ||5||2||

Le serviteur Nanak chante les vertus du Créateur, Celui qui connaît toutes choses. ॥5॥2॥