ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਦਾਸ ਕੋ ਕਰੀਅਹੁ ਮੇਰਾ ਮੂੰਡੁ ਸਾਧ ਪਗਾ ਹੇਠਿ ਰੁਲਸੀ ਰੇ ॥੨॥੪॥੩੭॥
jan naanak dhaas dhaas ko kareeahu meraa moo(n)dd saadh pagaa heTh rulasee re ||2||4||37||
Fais du serviteur Nanak l'esclave de Tes esclaves ; que ma tête roule dans la poussière, sous les pieds des saints. ॥2॥4॥37॥
ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
dhevaga(n)dhaaree mahalaa panjavaa ||
Devgandhari, Mahalla 5 ॥
ਉਲਟੀ ਰੇ ਮਨ ਉਲਟੀ ਰੇ ॥
aulaTee re man ulaTee re ||
Détourne-toi, ô mon esprit, détourne-toi !
ਸਾਕਤ ਸਿਉ ਕਰਿ ਉਲਟੀ ਰੇ ॥
saakat siau kar ulaTee re ||
Détourne-toi du saakat (celui qui s'est coupé de Dieu et ne vit que pour la matière).
ਝੂਠੈ ਕੀ ਰੇ ਝੂਠੁ ਪਰੀਤਿ ਛੁਟਕੀ ਰੇ ਮਨ ਛੁਟਕੀ ਰੇ ਸਾਕਤ ਸੰਗਿ ਨ ਛੁਟਕੀ ਰੇ ॥੧॥
jhooThai kee re jhooTh pareet chhuTakee re man chhuTakee re saakat sa(n)g na chhuTakee re ||1||
Fausse est l'affection du faux : elle se rompt, ô mon esprit, elle se rompt — mais dans la compagnie du saakat, on ne se libère pas. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਜਿਉ ਕਾਜਰ ਭਰਿ ਮੰਦਰੁ ਰਾਖਿਓ ਜੋ ਪੈਸੈ ਕਾਲੂਖੀ ਰੇ ॥
jiau kaajar bhar ma(n)dhar raakhio jo paisai kaalookhee re ||
Comme une pièce remplie de noir de fumée : qui y entre en ressort noirci.
ਦੂਰਹੁ ਹੀ ਤੇ ਭਾਗਿ ਗਇਓ ਹੈ ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਛੁਟਕੀ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਰੇ ॥੧॥
dhoorahu hee te bhaag gio hai jis gur mil chhuTakee tirakuTee re ||1||
Mais celui dont le triple nœud s'est dénoué en rencontrant le Guru s'en enfuit de loin. ॥1॥
ਮਾਗਉ ਦਾਨੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਮੇਰਾ ਮੁਖੁ ਸਾਕਤ ਸੰਗਿ ਨ ਜੁਟਸੀ ਰੇ ॥
maagau dhaan kirapaal kirapaa nidh meraa mukh saakat sa(n)g na juTasee re ||
Je demande ce don, ô Compatissant, trésor de grâce : que jamais mon visage ne se tourne vers la compagnie du saakat.
ਰਾਗੁ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੭ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag dhevaga(n)dhaaree mahalaa panjavaa ghar satvaa ikOankaar satigur prasaadh ||
ਸਭ ਦਿਨ ਕੇ ਸਮਰਥ ਪੰਥ ਬਿਠੁਲੇ ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
sabh dhin ke samarath pa(n)th biThule hau bal bal jaau ||
ਗਾਵਨ ਭਾਵਨ ਸੰਤਨ ਤੋਰੈ ਚਰਨ ਉਵਾ ਕੈ ਪਾਉ ॥੧॥
gaavan bhaavan sa(n)tan torai charan uvaa kai paau ||1||
Raag Dev Gandhaaree, Cinquième Mahalla, Septième Maison. Un seul Être suprême. Par la grâce du Guru véritable :
Tout-puissant en tout temps, ô Seigneur, je m'offre en sacrifice, encore et encore.
J'aime le chant qui plaît à Tes saints ; je tombe à leurs pieds. ॥ Pause ॥
Ta gloire et Ta demeure, Ton jeu paisible, ô Toi qui es la compassion même — l'Unique, l'Infini, à la demeure sans égale. ॥1॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਜਾਸਨ ਬਾਸਨ ਸਹਜ ਕੇਲ ਕਰੁਣਾ ਮੈ ਏਕ ਅਨੰਤ ਅਨੂਪੈ ਠਾਉ ॥੧॥
jaasan baasan sahaj kel karunaa mai ek ana(n)t anoopai Thaau ||1||
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਨਿਧਿ ਕਰ ਤਲ ਜਗਜੀਵਨ ਸ੍ਰਬ ਨਾਥ ਅਨੇਕੈ ਨਾਉ ॥
ridh sidh nidh kar tal jagajeevan srab naath anekai naau ||
ਦਇਆ ਮਇਆ ਕਿਰਪਾ ਨਾਨਕ ਕਉ ਸੁਨਿ ਸੁਨਿ ਜਸੁ ਜੀਵਾਉ ॥੨॥੧॥੩੮॥੬॥੪੪॥
dhiaa miaa kirapaa naanak kau sun sun jas jeevaau ||2||1||38||6||44||
Richesses, pouvoirs et trésors reposent dans la paume de Ta main, ô Vie du monde, Seigneur de tous, aux noms innombrables.
Compassion, tendresse et grâce à Nanak : à Ta louange sans cesse entendue, je vis. ॥2॥1॥38॥6॥44॥
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
ਰਾਗੁ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥
raag dhevaga(n)dhaaree mahalaa nauvaa ||
ਯਹ ਮਨੁ ਨੈਕ ਨ ਕਹਿਓ ਕਰੈ ॥
yeh man naik na kahio karai ||
ਸੀਖ ਸਿਖਾਇ ਰਹਿਓ ਅਪਨੀ ਸੀ ਦੁਰਮਤਿ ਤੇ ਨ ਟਰੈ ॥੧॥
seekh sikhai rahio apanee see dhuramat te na Tarai ||1||
Un seul Être suprême. Par la grâce du Guru véritable.
Raag Dev Gandhaaree, Neuvième Mahalla :
Cet esprit ne fait pas même un peu de ce qu'on lui dit.
J'ai eu beau l'instruire de mes leçons, il ne se détourne pas de sa mauvaise pensée. ॥ Pause ॥
Enivré du vin de Maya (l'illusion matérielle), il est devenu fou ; il ne prononce pas la louange de Har (le Nom de Dieu).
Usant de tromperie, il abuse le monde pour remplir son propre ventre. ॥1॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਮਦਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਭਇਓ ਬਾਵਰੋ ਹਰਿ ਜਸੁ ਨਹਿ ਉਚਰੈ ॥
madh maiaa kai bhio baavaro har jas neh ucharai ||
ਕਰਿ ਪਰਪੰਚੁ ਜਗਤ ਕਉ ਡਹਕੈ ਅਪਨੋ ਉਦਰੁ ਭਰੈ ॥੧॥
kar parapa(n)ch jagat kau ddahakai apano udhar bharai ||1||
ਸੁਆਨ ਪੂਛ ਜਿਉ ਹੋਇ ਨ ਸੂਧੋ ਕਹਿਓ ਨ ਕਾਨ ਧਰੈ ॥
suaan poochh jiau hoi na soodho kahio na kaan dharai ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਜੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਿਤ ਜਾ ਤੇ ਕਾਜੁ ਸਰੈ ॥੨॥੧॥
kahu naanak bhaj raam naam nit jaa te kaaj sarai ||2||1||
Comme la queue du chien qui jamais ne se redresse, il ne prête pas l'oreille à ce qu'on lui dit.
Dit Nanak : médite sans cesse le Naam (le Nom) de Raam, par lequel ton affaire se règle. ॥2॥1॥
ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥
dhevaga(n)dhaaree mahalaa nauvaa ||
Devgandhari, Mahalla 9 ॥
ਸਭ ਕਿਛੁ ਜੀਵਤ ਕੋ ਬਿਵਹਾਰ ॥
sabh kichh jeevat ko bivahaar ||
Tout cela n'est que l'affaire des vivants :
ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਭਾਈ ਸੁਤ ਬੰਧਪ ਅਰੁ ਫੁਨਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕੀ ਨਾਰਿ ॥੧॥
maat pitaa bhaiee sut ba(n)dhap ar fun gireh kee naar ||1||
mère, père, frère, fils, parents, et jusqu'à l'épouse de la maison. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਤਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਨ ਹੋਤ ਜਬ ਨਿਆਰੇ ਟੇਰਤ ਪ੍ਰੇਤਿ ਪੁਕਾਰਿ ॥
tan te praan hot jab niaare Terat pret pukaar ||
Quand le souffle se sépare du corps, on crie : « Un revenant ! Un revenant ! »
ਆਧ ਘਰੀ ਕੋਊ ਨਹਿ ਰਾਖੈ ਘਰ ਤੇ ਦੇਤ ਨਿਕਾਰਿ ॥੧॥
aadh gharee kouoo neh raakhai ghar te dhet nikaar ||1||
Nul ne le garde une demi-heure ; on le fait sortir de la maison. ॥1॥
ਮ੍ਰਿਗ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਿਉ ਜਗ ਰਚਨਾ ਯਹ ਦੇਖਹੁ ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰਿ ॥
mirag tirasanaa jiau jag rachanaa yeh dhekhahu ridhai bichaar ||
La création du monde est comme le mirage qui trompe le cerf : regarde-la et médite-la dans ton cœur.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਜੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਿਤ ਜਾ ਤੇ ਹੋਤ ਉਧਾਰ ॥੨॥੨॥
kahu naanak bhaj raam naam nit jaa te hot udhaar ||2||2||
Dis Nanak : médite chaque jour le Nom de Raam, car c'est par lui que vient la délivrance. ॥2॥2॥
ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥
dhevaga(n)dhaaree mahalaa nauvaa ||
Devgandhari, Mahalla 9 ॥
ਜਗਤ ਮੈ ਝੂਠੀ ਦੇਖੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥
jagat mai jhooThee dhekhee preet ||
En ce monde, j'ai vu que l'affection est fausse.
ਅਪਨੇ ਹੀ ਸੁਖ ਸਿਉ ਸਭ ਲਾਗੇ ਕਿਆ ਦਾਰਾ ਕਿਆ ਮੀਤ ॥੧॥
apane hee sukh siau sabh laage kiaa dhaaraa kiaa meet ||1||
Chacun ne tient qu'à son propre confort — qu'il s'agisse de l'épouse ou de l'ami. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਮੇਰਉ ਮੇਰਉ ਸਭੈ ਕਹਤ ਹੈ ਹਿਤ ਸਿਉ ਬਾਧਿਓ ਚੀਤ ॥
merau merau sabhai kahat hai hit siau baadhio cheet ||
Tous disent « à moi, à moi », le cœur ligoté par l'attachement.
ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਸੰਗੀ ਨਹ ਕੋਊ ਇਹ ਅਚਰਜ ਹੈ ਰੀਤਿ ॥੧॥
a(n)t kaal sa(n)gee neh kouoo ieh acharaj hai reet ||1||
Au dernier instant, personne ne t'accompagne : telle est l'étonnante règle du monde. ॥1॥
ਮਨ ਮੂਰਖ ਅਜਹੂ ਨਹ ਸਮਝਤ ਸਿਖ ਦੈ ਹਾਰਿਓ ਨੀਤ ॥
man moorakh ajahoo neh samajhat sikh dhai haario neet ||
Ô esprit insensé, tu ne comprends toujours pas ; je me suis épuisé à te répéter cet enseignement.
ਨਾਨਕ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਪਰੈ ਜਉ ਗਾਵੈ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਗੀਤ ॥੨॥੩॥੬॥੩੮॥੪੭॥
naanak bhaujal paar parai jau gaavai prabh ke geet ||2||3||6||38||47||
Nanak : on traverse l'océan effrayant dès lors que l'on chante les louanges du Seigneur. ॥2॥3॥6॥38॥47॥