Ang 695

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸੰਕਰਾ ਮਸਤਕਿ ਬਸਤਾ ਸੁਰਸਰੀ ਇਸਨਾਨ ਰੇ ॥

sa(n)karaa masatak basataa surasaree isanaan re ||

La rivière céleste habite le front de Shiva et l'y baigne sans cesse,

ਕੁਲ ਜਨ ਮਧੇ ਮਿਲੵਿੋ ਸਾਰਗ ਪਾਨ ਰੇ ॥

kul jan madhe miliyeo saarag paan re ||

et dans cette lignée naquit celui qui tient l'arc.

ਕਰਮ ਕਰਿ ਕਲੰਕੁ ਮਫੀਟਸਿ ਰੀ ॥੧॥

karam kar kala(n)k mafeeTas ree ||1||

Pourtant, à cause de ses actes, la tache ne s'est pas effacée. ॥1॥

ਬਿਸ੍ਵ ਕਾ ਦੀਪਕੁ ਸ੍ਵਾਮੀ ਤਾ ਚੇ ਰੇ ਸੁਆਰਥੀ ਪੰਖੀ ਰਾਇ ਗਰੁੜ ਤਾ ਚੇ ਬਾਧਵਾ ॥

bisavai kaa dheepak savaiaamee taa che re suaarathee pa(n)khee rai garuR taa che baadhavaa ||

Le soleil est la lampe de l'univers, Aruna en fut le serviteur, et Garuda, roi des oiseaux, son frère.

ਕਰਮ ਕਰਿ ਅਰੁਣ ਪਿੰਗੁਲਾ ਰੀ ॥੨॥

karam kar arun pi(n)gulaa ree ||2||

Pourtant, à cause de ses actes, Aruna resta estropié. ॥2॥

ਅਨਿਕ ਪਾਤਿਕ ਹਰਤਾ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਨਾਥੁ ਰੀ ਤੀਰਥਿ ਤੀਰਥਿ ਭ੍ਰਮਤਾ ਲਹੈ ਨ ਪਾਰੁ ਰੀ ॥

anik paatik harataa tirabhavan naath ree teerath teerath bhramataa lahai na paar ree ||

Le Maître des trois mondes efface d'innombrables fautes, mais il erra de tiirath (lieu saint de pèlerinage) en tiirath sans en voir la fin.

ਕਰਮ ਕਰਿ ਕਪਾਲੁ ਮਫੀਟਸਿ ਰੀ ॥੩॥

karam kar kapaal mafeeTas ree ||3||

Pourtant, à cause de ses actes, le crâne ne se détacha pas de sa main. ॥3॥

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਸੀਅ ਧੇਨ ਲਛਿਮੀ ਕਲਪਤਰ ਸਿਖਰਿ ਸੁਨਾਗਰ ਨਦੀ ਚੇ ਨਾਥੰ ॥

a(n)mirat saseea dhen lachhimee kalapatar sikhar sunaagar nadhee che naatha(n) ||

Le nectar, la lune, la vache d'abondance, la déesse de la fortune, l'arbre à souhaits, le joyau et le cheval sortirent tous du maître des rivières.

ਕਰਮ ਕਰਿ ਖਾਰੁ ਮਫੀਟਸਿ ਰੀ ॥੪॥

karam kar khaar mafeeTas ree ||4||

Pourtant, à cause de ses actes, l'océan garda son amertume salée. ॥4॥

ਦਾਧੀਲੇ ਲੰਕਾ ਗੜੁ ਉਪਾੜੀਲੇ ਰਾਵਣ ਬਣੁ ਸਲਿ ਬਿਸਲਿ ਆਣਿ ਤੋਖੀਲੇ ਹਰੀ ॥

dhaadheele la(n)kaa gaR upaaReele raavan ban sal bisal aan tokheele haree ||

Il incendia la forteresse de Lanka, arracha le jardin de Ravan, rapporta l'herbe qui guérit et combla ainsi son maître.

ਕਰਮ ਕਰਿ ਕਛਉਟੀ ਮਫੀਟਸਿ ਰੀ ॥੫॥

karam kar kachhauTee mafeeTas ree ||5||

Pourtant, à cause de ses actes, il en resta au simple pagne. ॥5॥

ਪੂਰਬਲੋ ਕ੍ਰਿਤ ਕਰਮੁ ਨ ਮਿਟੈ ਰੀ ਘਰ ਗੇਹਣਿ ਤਾ ਚੇ ਮੋਹਿ ਜਾਪੀਅਲੇ ਰਾਮ ਚੇ ਨਾਮੰ ॥

poorabalo kirat karam na miTai ree ghar gehan taa che moh jaapeeale raam che naama(n) ||

Les actes accomplis autrefois ne s'effacent pas, ô maîtresse de maison : voilà pourquoi je récite le Nom de Ram.

ਬਦਤਿ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਰਾਮ ਜੀ ॥੬॥੧॥

badhat tiralochan raam jee ||6||1||

Ainsi parle Trilochan : ô Ram bien-aimé. ॥6॥1॥

ਸ੍ਰੀ ਸੈਣੁ ॥

sree sain ||

Sri Sain :

ਧੂਪ ਦੀਪ ਘ੍ਰਿਤ ਸਾਜਿ ਆਰਤੀ ॥

dhoop dheep ghirat saaj aaratee ||

Avec l'encens, les lampes et le beurre clarifié, j'accomplis l'Aartee (l'office des lumières).

ਵਾਰਨੇ ਜਾਉ ਕਮਲਾ ਪਤੀ ॥੧॥

vaarane jaau kamalaa patee ||1||

Je m'offre en sacrifice au Seigneur, l'époux de Lakshmi. ॥1॥

ਮੰਗਲਾ ਹਰਿ ਮੰਗਲਾ ॥

ma(n)galaa har ma(n)galaa ||

Gloire à Toi, ô Har (le Seigneur), gloire !

ਨਿਤ ਮੰਗਲੁ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਰਾਇ ਕੋ ॥੧॥

nit ma(n)gal raajaa raam rai ko ||1||

Sans cesse un chant d'allégresse au Roi souverain, Ram. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਊਤਮੁ ਦੀਅਰਾ ਨਿਰਮਲ ਬਾਤੀ ॥

uootam dheearaa niramal baatee ||

Sublime est la lampe, immaculée la mèche ;

ਤੁਹਂੀ ਨਿਰੰਜਨੁ ਕਮਲਾ ਪਾਤੀ ॥੨॥

tuha(n)ee nira(n)jan kamalaa paatee ||2||

Toi-même Tu es le Niranjan (l'Immaculé), le Seigneur de Lakshmi. ॥2॥

ਰਾਮਾ ਭਗਤਿ ਰਾਮਾਨੰਦੁ ਜਾਨੈ ॥

raamaa bhagat raamaana(n)dh jaanai ||

Ramananda connaît la Bhagti (la dévotion aimante) de Ram ;

ਪੂਰਨ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ਬਖਾਨੈ ॥੩॥

pooran paramaana(n)dh bakhaanai ||3||

il proclame la parfaite Béatitude suprême. ॥3॥

ਮਦਨ ਮੂਰਤਿ ਭੈ ਤਾਰਿ ਗੋਬਿੰਦੇ ॥

madhan moorat bhai taar gobi(n)dhe ||

Ô forme de beauté, fais-moi traverser (l'océan) de la peur, ô Gobind.

ਸੈਨੁ ਭਣੈ ਭਜੁ ਪਰਮਾਨੰਦੇ ॥੪॥੨॥

sain bhanai bhaj paramaana(n)dhe ||4||2||

Sain dit : médite la Béatitude suprême. ॥4॥2॥

ਪੀਪਾ ॥

peepaa ||

Peepa.

ਕਾਯਉ ਦੇਵਾ ਕਾਇਅਉ ਦੇਵਲ ਕਾਇਅਉ ਜੰਗਮ ਜਾਤੀ ॥

kaayau dhevaa kaiaau dheval kaiaau ja(n)gam jaatee ||

Le corps est le divin, le corps est le temple, le corps est le pèlerin qui marche.

ਕਾਇਅਉ ਧੂਪ ਦੀਪ ਨਈਬੇਦਾ ਕਾਇਅਉ ਪੂਜਉ ਪਾਤੀ ॥੧॥

kaiaau dhoop dheep nieebedhaa kaiaau poojau paatee ||1||

Le corps est l'encens, la lampe et l'offrande ; c'est dans le corps que j'accomplis le culte et que j'offre les feuilles. ॥1॥

ਕਾਇਆ ਬਹੁ ਖੰਡ ਖੋਜਤੇ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥

kaiaa bahu kha(n)dd khojate nav nidh paiee ||

En cherchant à travers les nombreuses régions du corps, j'ai trouvé les neuf trésors.

ਨਾ ਕਛੁ ਆਇਬੋ ਨਾ ਕਛੁ ਜਾਇਬੋ ਰਾਮ ਕੀ ਦੁਹਾਈ ॥੧॥

naa kachh aaibo naa kachh jaibo raam kee dhuhaiee ||1||

Rien ne vient et rien ne s'en va : c'est Ram que j'appelle. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡੇ ਸੋਈ ਪਿੰਡੇ ਜੋ ਖੋਜੈ ਸੋ ਪਾਵੈ ॥

jo brahama(n)dde soiee pi(n)dde jo khojai so paavai ||

Ce qui est dans l'univers est aussi dans le corps ; celui qui cherche là, celui-là trouve.

ਪੀਪਾ ਪ੍ਰਣਵੈ ਪਰਮ ਤਤੁ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਲਖਾਵੈ ॥੨॥੩॥

peepaa pranavai param tat hai satigur hoi lakhaavai ||2||3||

Peepa prie humblement : telle est l'Essence suprême, et seul le Satguru la fait connaître. ॥2॥3॥

ਧੰਨਾ ॥

dha(n)naa ||

Dhanna.

ਗੋਪਾਲ ਤੇਰਾ ਆਰਤਾ ॥

gopaal teraa aarataa ||

Ô Gopal, je suis venu te supplier.

ਜੋ ਜਨ ਤੁਮਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੰਤੇ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਵਾਰਤਾ ॥੧॥

jo jan tumaree bhagat kara(n)te tin ke kaaj savaarataa ||1||

Tu accomplis les affaires de ceux qui pratiquent ta Bhagti (dévotion). ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਦਾਲਿ ਸੀਧਾ ਮਾਗਉ ਘੀਉ ॥

dhaal seedhaa maagau gheeau ||

Je demande des lentilles, de la farine et du beurre clarifié,

ਹਮਰਾ ਖੁਸੀ ਕਰੈ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥

hamaraa khusee karai nit jeeau ||

de quoi réjouir mon cœur chaque jour.

ਪਨੑੀਆ ਛਾਦਨੁ ਨੀਕਾ ॥

pan(h)eeaa chhaadhan neekaa ||

Des chaussures, de bons vêtements,

ਅਨਾਜੁ ਮਗਉ ਸਤ ਸੀ ਕਾ ॥੧॥

anaaj magau sat see kaa ||1||

et du grain de bonne qualité : voilà ce que je demande. ॥1॥

ਗਊ ਭੈਸ ਮਗਉ ਲਾਵੇਰੀ ॥

guoo bhais magau laaveree ||

Je demande une vache et une bufflonne qui donnent du lait,

ਇਕ ਤਾਜਨਿ ਤੁਰੀ ਚੰਗੇਰੀ ॥

eik taajan turee cha(n)geree ||

et une bonne jument de belle race.

ਘਰ ਕੀ ਗੀਹਨਿ ਚੰਗੀ ॥

ghar kee geehan cha(n)gee ||

Une bonne épouse pour tenir la maison :

ਜਨੁ ਧੰਨਾ ਲੇਵੈ ਮੰਗੀ ॥੨॥੪॥

jan dha(n)naa levai ma(n)gee ||2||4||

voilà ce que le serviteur Dhanna demande. ॥2॥4॥