Ang 718

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

Toddee mahalaa panjavaa ||

Todee, Mahalla 5 :

ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਰਨ ਰਿਦੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

har har charan ridhai ur dhaare ||

Les pieds du Har (le Seigneur), je les ai gardés en mon cœur.

ਸਿਮਰਿ ਸੁਆਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪੁਨਾ ਕਾਰਜ ਸਫਲ ਹਮਾਰੇ ॥੧॥

simar suaamee satigur apunaa kaaraj safal hamaare ||1||

En remémorant le Maître, mon Satgur (le Vrai Guru), mes tâches s'accomplissent avec fruit. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਪੂਜਾ ਪਰਮੇਸੁਰ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥

pu(n)n dhaan poojaa paramesur har keerat tat beechaare ||

Aumônes, dons, adoration du Seigneur suprême : la louange du Har, telle est l'essence à méditer.

ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਅਤੁਲ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਠਾਕੁਰ ਅਗਮ ਅਪਾਰੇ ॥੧॥

gun gaavat atul sukh paiaa Thaakur agam apaare ||1||

En chantant les vertus du Maître inaccessible et infini, j'ai trouvé une paix incommensurable. ॥1॥

ਜੋ ਜਨ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਅਪਨੇ ਕੀਨੇ ਤਿਨ ਕਾ ਬਾਹੁਰਿ ਕਛੁ ਨ ਬੀਚਾਰੇ ॥

jo jan paarabraham apane keene tin kaa baahur kachh na beechaare ||

Les serviteurs que le Paarbrahm (le Seigneur transcendant) a faits Siens, Il ne leur demande plus de compte.

ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਸੁਨਿ ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵਾ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਕੰਠ ਮਝਾਰੇ ॥੨॥੧੧॥੩੦॥

naam ratan sun jap jap jeevaa har naanak ka(n)Th majhaare ||2||11||30||

Écoutant le joyau du Naam (le Nom divin), le récitant sans cesse, je vis ; ô Nanak, le Har est comme un collier à mon cou. ॥2॥11॥30॥

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੯ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

Toddee mahalaa nauvaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Todee, Mahalla 9. Un seul Dieu, par la grâce du Vrai Guru :

ਕਹਉ ਕਹਾ ਅਪਨੀ ਅਧਮਾਈ ॥

kahau kahaa apanee adhamaiee ||

Que dirais-je de ma propre bassesse ?

ਉਰਝਿਓ ਕਨਕ ਕਾਮਨੀ ਕੇ ਰਸ ਨਹ ਕੀਰਤਿ ਪ੍ਰਭ ਗਾਈ ॥੧॥

aurajhio kanak kaamanee ke ras neh keerat prabh gaiee ||1||

Empêtré dans les plaisirs de l'or et de la femme, je n'ai pas chanté la louange de Dieu. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਗ ਝੂਠੇ ਕਉ ਸਾਚੁ ਜਾਨਿ ਕੈ ਤਾ ਸਿਉ ਰੁਚ ਉਪਜਾਈ ॥

jag jhooThe kau saach jaan kai taa siau ruch upajaiee ||

Prenant le monde faux pour vrai, je m'y suis attaché avec ardeur.

ਦੀਨ ਬੰਧ ਸਿਮਰਿਓ ਨਹੀ ਕਬਹੂ ਹੋਤ ਜੁ ਸੰਗਿ ਸਹਾਈ ॥੧॥

dheen ba(n)dh simario nahee kabahoo hot ju sa(n)g sahaiee ||1||

Jamais je n'ai remémoré l'Ami des humbles, qui pourtant serait mon compagnon et mon secours. ॥1॥

ਮਗਨ ਰਹਿਓ ਮਾਇਆ ਮੈ ਨਿਸ ਦਿਨਿ ਛੁਟੀ ਨ ਮਨ ਕੀ ਕਾਈ ॥

magan rahio maiaa mai nis dhin chhuTee na man kee kaiee ||

Plongé nuit et jour dans la Maya (l'illusion du monde), la mousse (des impuretés) de mon esprit ne s'est pas dissipée.

ਕਹਿ ਨਾਨਕ ਅਬ ਨਾਹਿ ਅਨਤ ਗਤਿ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਨਾਈ ॥੨॥੧॥੩੧॥

keh naanak ab naeh anat gat bin har kee saranaiee ||2||1||31||

Dit Nanak : désormais il n'est point d'autre salut que le refuge du Har (le Seigneur). ॥2॥1॥31॥

ਕਾਂਇ ਰੇ ਬਕਬਾਦੁ ਲਾਇਓ ॥

kaa(n)i re bakabaadh laio ||

Pourquoi entretiens-tu cette dispute inutile ?

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪਾਇਓ ਤਿਨਹਿ ਛਪਾਇਓ ॥੧॥

jin har paio tineh chhapaio ||1||

Celui qui a trouvé Har s'est tu. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਪੰਡਿਤੁ ਹੋਇ ਕੈ ਬੇਦੁ ਬਖਾਨੈ ॥

pa(n)ddit hoi kai bedh bakhaanai ||

Le pandit, lui, se fait savant et commente les Védas.

ਮੂਰਖੁ ਨਾਮਦੇਉ ਰਾਮਹਿ ਜਾਨੈ ॥੨॥੧॥

moorakh naamadheau raameh jaanai ||2||1||

Naam Dev, l'ignorant, ne connaît que Ram. ॥2॥1॥

ਕਉਨ ਕੋ ਕਲੰਕੁ ਰਹਿਓ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਲੇਤ ਹੀ ॥

kaun ko kala(n)k rahio raam naam let hee ||

Quelle souillure demeure encore, dès lors qu'on prononce le Nom de Ram ?

ਪਤਿਤ ਪਵਿਤ ਭਏ ਰਾਮੁ ਕਹਤ ਹੀ ॥੧॥

patit pavit bhe raam kahat hee ||1||

Les êtres tombés deviennent purs rien qu'en disant Ram. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਰਾਮ ਸੰਗਿ ਨਾਮਦੇਵ ਜਨ ਕਉ ਪ੍ਰਤਗਿਆ ਆਈ ॥

raam sa(n)g naamadhev jan kau pratagiaa aaiee ||

Auprès de Ram, le serviteur Naam Dev a reçu cette certitude :

ਏਕਾਦਸੀ ਬ੍ਰਤੁ ਰਹੈ ਕਾਹੇ ਕਉ ਤੀਰਥ ਜਾੲਂੀ ॥੧॥

ekaadhasee brat rahai kaahe kau teerath jaae(n)ee ||1||

pourquoi observer le jeûne du onzième jour, pourquoi partir en tiirath (pèlerinage aux lieux saints) ? ॥1॥

ਭਨਤਿ ਨਾਮਦੇਉ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਸੁਮਤਿ ਭਏ ॥

bhanat naamadheau sukirat sumat bhe ||

Naam Dev le dit : les bonnes actions et la juste compréhension sont venues.

ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਮੁ ਕਹਿ ਕੋ ਕੋ ਨ ਬੈਕੁੰਠਿ ਗਏ ॥੨॥੨॥

gurmat raam keh ko ko na baiku(n)Th ge ||2||2||

Par l'enseignement du Guru, en disant « Ram » — qui donc n'a pas atteint le ciel ? ॥2॥2॥

ਤੀਨਿ ਛੰਦੇ ਖੇਲੁ ਆਛੈ ॥੧॥

teen chha(n)dhe khel aachhai ||1||

C'est un jeu de trois rimes. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਕੁੰਭਾਰ ਕੇ ਘਰ ਹਾਂਡੀ ਆਛੈ ਰਾਜਾ ਕੇ ਘਰ ਸਾਂਡੀ ਗੋ ॥

ku(n)bhaar ke ghar haa(n)ddee aachhai raajaa ke ghar saa(n)ddee go ||

Chez le potier il y a des marmites, chez le roi il y a des chamelles.

ਬਾਮਨ ਕੇ ਘਰ ਰਾਂਡੀ ਆਛੈ ਰਾਂਡੀ ਸਾਂਡੀ ਹਾਂਡੀ ਗੋ ॥੧॥

baaman ke ghar raa(n)ddee aachhai raa(n)ddee saa(n)ddee haa(n)ddee go ||1||

Chez le brahmane il y a une veuve : veuve, chamelle, marmite. ॥1॥

ਬਾਣੀਏ ਕੇ ਘਰ ਹੀਂਗੁ ਆਛੈ ਭੈਸਰ ਮਾਥੈ ਸੀਂਗੁ ਗੋ ॥

baane'ee ke ghar hee(n)g aachhai bhaisar maathai see(n)g go ||

Chez le marchand il y a de l'assa-fœtida, sur le front du buffle il y a des cornes.

ਦੇਵਲ ਮਧੇ ਲੀਗੁ ਆਛੈ ਲੀਗੁ ਸੀਗੁ ਹੀਗੁ ਗੋ ॥੨॥

dheval madhe leeg aachhai leeg seeg heeg go ||2||

Dans le temple il y a un lingam : lingam, corne, assa-fœtida. ॥2॥

ਤੇਲੀ ਕੈ ਘਰ ਤੇਲੁ ਆਛੈ ਜੰਗਲ ਮਧੇ ਬੇਲ ਗੋ ॥

telee kai ghar tel aachhai ja(n)gal madhe bel go ||

Chez le pressureur d'huile il y a de l'huile, dans la forêt il y a des lianes.

ਮਾਲੀ ਕੇ ਘਰ ਕੇਲ ਆਛੈ ਕੇਲ ਬੇਲ ਤੇਲ ਗੋ ॥੩॥

maalee ke ghar kel aachhai kel bel tel go ||3||

Chez le jardinier il y a des bananiers : bananier, liane, huile. ॥3॥

ਸੰਤਾਂ ਮਧੇ ਗੋਬਿੰਦੁ ਆਛੈ ਗੋਕਲ ਮਧੇ ਸਿਆਮ ਗੋ ॥

sa(n)taa(n) madhe gobi(n)dh aachhai gokal madhe siaam go ||

Parmi les saints il y a Gobind, dans Gokal il y a Shyam.

ਨਾਮੇ ਮਧੇ ਰਾਮੁ ਆਛੈ ਰਾਮ ਸਿਆਮ ਗੋਬਿੰਦ ਗੋ ॥੪॥੩॥

naame madhe raam aachhai raam siaam gobi(n)dh go ||4||3||

En Naam Dev il y a Ram : Ram, Shyam, Gobind. ॥4॥3॥