ਰੇਨੁ ਸੰਤਨ ਕੀ ਮੇਰੈ ਮੁਖਿ ਲਾਗੀ ॥
ren sa(n)tan kee merai mukh laagee ||
La poussière des Saints a touché mon front.
ਰੇਨੁ ਸੰਤਨ ਕੀ ਮੇਰੈ ਮੁਖਿ ਲਾਗੀ ॥
ren sa(n)tan kee merai mukh laagee ||
La poussière des Saints a touché mon front.
ਦੁਰਮਤਿ ਬਿਨਸੀ ਕੁਬੁਧਿ ਅਭਾਗੀ ॥
dhuramat binasee kubudh abhaagee ||
Le mauvais penchant a péri, la pensée maudite s'est effacée.
ਸਚ ਘਰਿ ਬੈਸਿ ਰਹੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਾਨਕ ਬਿਨਸੇ ਕੂਰਾ ਜੀਉ ॥੪॥੧੧॥੧੮॥
sach ghar bais rahe gun gaae naanak binase kooraa jeeau ||4||11||18||
Assis en la demeure du Vrai, je chante Ses vertus ; Nanak, la fausseté a péri. ॥4॥11॥18॥
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maajh mahalaa panjavaa ||
Maajh, Mahalla 5 :
ਸਗਲ ਸੰਤਨ ਪਹਿ ਵਸਤੁ ਇਕ ਮਾਂਗਉ ॥
sagal sa(n)tan peh vasat ik maa(n)gau ||
À tous les Saints je demande une seule chose.
ਕਰਉ ਬਿਨੰਤੀ ਮਾਨੁ ਤਿਆਗਉ ॥
karau bina(n)tee maan tiaagau ||
Je fais ma prière, ayant renoncé à l'orgueil :
ਵਾਰਿ ਵਾਰਿ ਜਾਈ ਲਖ ਵਰੀਆ ਦੇਹੁ ਸੰਤਨ ਕੀ ਧੂਰਾ ਜੀਉ ॥੧॥
vaar vaar jaiee lakh vareeaa dheh sa(n)tan kee dhooraa jeeau ||1||
je me sacrifie mille et mille fois — donnez-moi la poussière des Saints. ॥1॥
ਤੁਮ ਦਾਤੇ ਤੁਮ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ॥
tum dhaate tum purakh bidhaate ||
Tu es le Donateur, Tu es l'Être créateur.
ਤੁਮ ਸਮਰਥ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤੇ ॥
tum samarath sadhaa sukhadhaate ||
Tu es tout-puissant, éternel dispensateur de paix.
ਸਭ ਕੋ ਤੁਮ ਹੀ ਤੇ ਵਰਸਾਵੈ ਅਉਸਰੁ ਕਰਹੁ ਹਮਾਰਾ ਪੂਰਾ ਜੀਉ ॥੨॥
sabh ko tum hee te varasaavai aausar karahu hamaaraa pooraa jeeau ||2||
Tous prospèrent par Toi ; rends cette occasion de ma vie accomplie. ॥2॥
ਦਰਸਨਿ ਤੇਰੈ ਭਵਨ ਪੁਨੀਤਾ ॥
dharasan terai bhavan puneetaa ||
Par Ton Darshan (Ta vision), les demeures sont sanctifiées.
ਆਤਮ ਗੜੁ ਬਿਖਮੁ ਤਿਨਾ ਹੀ ਜੀਤਾ ॥
aatam gaR bikham tinaa hee jeetaa ||
La forteresse de l'âme, si difficile à prendre, eux seuls l'ont conquise.
ਤੁਮ ਦਾਤੇ ਤੁਮ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਰਾ ਜੀਉ ॥੩॥
tum dhaate tum purakh bidhaate tudh jevadd avar na sooraa jeeau ||3||
Tu es le Donateur, l'Être créateur ; nul héros n'est grand comme Toi. ॥3॥
Maajh, 5ème Maître. Que je ne T'oublie jamais, ô si grand Donateur. Fais grâce (Kirpa), que je sois imprégné de Toi en compagnie de Tes dévots. Que jour et nuit je médite sur Toi : accorde-moi ce don. ॥1॥ Dans la terre aveugle du corps, Tu as infusé la conscience. Tu as tout donné, et de bonnes places. Joies, plaisirs, merveilles et spectacles : ce qui Te plaît advient. ॥2॥ De Celui dont vient le don, nous recevons tout : les mets délicieux à savourer, le lit douillet, la brise fraîche, les jeux et plaisirs paisibles (Sahaj, l'équilibre paisible). ॥3॥ Donne-moi la sagesse par laquelle je ne T'oublie jamais ; donne-moi l'intelligence par laquelle je médite sur Toi. À chaque souffle je chante Tes vertus ; le soutien de Nanak, ce sont les pieds du Guru. ॥4॥12॥19॥
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maajh mahalaa panjavaa ||
ਵਿਸਰੁ ਨਾਹੀ ਏਵਡ ਦਾਤੇ ॥
visar naahee evadd dhaate ||
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਭਗਤਨ ਸੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥
kar kirapaa bhagatan sa(n)g raate ||
ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਧਿਆਈ ਏਹੁ ਦਾਨੁ ਮੋਹਿ ਕਰਣਾ ਜੀਉ ॥੧॥
dhinas rain jiau tudh dhiaaiee eh dhaan moh karanaa jeeau ||1||
ਮਾਟੀ ਅੰਧੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਈ ॥
maaTee a(n)dhee surat samaiee ||
ਸਭ ਕਿਛੁ ਦੀਆ ਭਲੀਆ ਜਾਈ ॥
sabh kichh dheeaa bhaleeaa jaiee ||
ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਚੋਜ ਤਮਾਸੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਣਾ ਜੀਉ ॥੨॥
anadh binodh choj tamaase tudh bhaavai so honaa jeeau ||2||
ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਲੈਣਾ ॥
jis dhaa dhitaa sabh kichh lainaa ||
ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭੋਜਨੁ ਖਾਣਾ ॥
chhateeh a(n)mirat bhojan khaanaa ||
ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਸੀਤਲੁ ਪਵਣਾ ਸਹਜ ਕੇਲ ਰੰਗ ਕਰਣਾ ਜੀਉ ॥੩॥
sej sukhaalee seetal pavanaa sahaj kel ra(n)g karanaa jeeau ||3||
ਸਾ ਬੁਧਿ ਦੀਜੈ ਜਿਤੁ ਵਿਸਰਹਿ ਨਾਹੀ ॥
saa budh dheejai jit visareh naahee ||
ਸਾ ਮਤਿ ਦੀਜੈ ਜਿਤੁ ਤੁਧੁ ਧਿਆਈ ॥
saa mat dheejai jit tudh dhiaaiee ||
ਸਾਸ ਸਾਸ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਓਟ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਚਰਣਾ ਜੀਉ ॥੪॥੧੨॥੧੯॥
saas saas tere gun gaavaa oT naanak gur charanaa jeeau ||4||12||19||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maajh mahalaa panjavaa ||
Maajh, Mahalla 5 :
ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹਣੁ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਰਜਾਈ ॥
sifat saalaahan teraa hukam rajaiee ||
Te louer, c'est vivre selon Ton Hukam (l'Ordre divin), Ta Volonté.
ਸੋ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਈ ॥
so giaan dhiaan jo tudh bhaiee ||
La vraie connaissance et la vraie méditation sont ce qui Te plaît.
ਸੋਈ ਜਪੁ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਭਾਵੈ ਭਾਣੈ ਪੂਰ ਗਿਆਨਾ ਜੀਉ ॥੧॥
soiee jap jo prabh jeeau bhaavai bhaanai poor giaanaa jeeau ||1||
La vraie récitation est ce qui plaît à Dieu ; dans l'acceptation de Sa Volonté est la pleine connaissance. ॥1॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਸੋਈ ਗਾਵੈ ॥
a(n)mrit naam teraa soiee gaavai ||
Ton Naam (le Nom) d'Amrit, celui-là seul le chante
ਜੋ ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥
jo saahib terai man bhaavai ||
qui plaît à Ton cœur, ô Maître.
ਤੂੰ ਸੰਤਨ ਕਾ ਸੰਤ ਤੁਮਾਰੇ ਸੰਤ ਸਾਹਿਬ ਮਨੁ ਮਾਨਾ ਜੀਉ ॥੨॥
too(n) sa(n)tan kaa sa(n)t tumaare sa(n)t saahib man maanaa jeeau ||2||
Tu es aux Saints, les Saints sont à Toi ; le cœur des Saints est comblé en leur Maître. ॥2॥
ਤੂੰ ਸੰਤਨ ਕੀ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥
too(n) sa(n)tan kee kareh pratipaalaa ||
Tu chéris les Saints.
ਸੰਤ ਖੇਲਹਿ ਤੁਮ ਸੰਗਿ ਗੋਪਾਲਾ ॥
sa(n)t kheleh tum sa(n)g gopaalaa ||
Les Saints jouent avec Toi, ô protecteur du monde.
ਅਪੁਨੇ ਸੰਤ ਤੁਧੁ ਖਰੇ ਪਿਆਰੇ ਤੂ ਸੰਤਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨਾ ਜੀਉ ॥੩॥
apune sa(n)t tudh khare piaare too sa(n)tan ke praanaa jeeau ||3||
Tes Saints Te sont très chers ; Tu es le souffle de vie des Saints. ॥3॥
ਉਨ ਸੰਤਨ ਕੈ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਕੁਰਬਾਨੇ ॥
aun sa(n)tan kai meraa man kurabaane ||
À ces Saints mon esprit se sacrifie,
ਜਿਨ ਤੂੰ ਜਾਤਾ ਜੋ ਤੁਧੁ ਮਨਿ ਭਾਨੇ ॥
jin too(n) jaataa jo tudh man bhaane ||
eux qui T'ont connu et qui plaisent à Ton cœur.
ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਰਸ ਨਾਨਕ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਨਾ ਜੀਉ ॥੪॥੧੩॥੨੦॥
tin kai sa(n)g sadhaa sukh paiaa har ras naanak tirapat aghaanaa jeeau ||4||13||20||
En leur compagnie j'ai trouvé la paix éternelle ; par la saveur du Har, Nanak est comblé et rassasié. ॥4॥13॥20॥
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maajh mahalaa panjavaa ||
Maajh, Mahalla 5 :
ਤੂੰ ਜਲਨਿਧਿ ਹਮ ਮੀਨ ਤੁਮਾਰੇ ॥
too(n) jalanidh ham meen tumaare ||
Tu es l'océan, nous sommes Tes poissons.
ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਬੂੰਦ ਹਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਤਿਖਹਾਰੇ ॥
teraa naam boo(n)dh ham chaatirak tikhahaare ||
Ton Naam (le Nom) est la goutte de pluie, nous les oiseaux chaatrik assoiffés.
ਤੁਮਰੀ ਆਸ ਪਿਆਸਾ ਤੁਮਰੀ ਤੁਮ ਹੀ ਸੰਗਿ ਮਨੁ ਲੀਨਾ ਜੀਉ ॥੧॥
tumaree aas piaasaa tumaree tum hee sa(n)g man leenaa jeeau ||1||
En Toi mon espoir, de Toi ma soif ; en Toi seul mon esprit est absorbé. ॥1॥
ਜਿਉ ਬਾਰਿਕੁ ਪੀ ਖੀਰੁ ਅਘਾਵੈ ॥
jiau baarik pee kheer aghaavai ||
Comme l'enfant, buvant le lait, est rassasié ;
ਜਿਉ ਨਿਰਧਨੁ ਧਨੁ ਦੇਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
jiau niradhan dhan dhekh sukh paavai ||
comme le pauvre, voyant la richesse, se réjouit ;
ਤ੍ਰਿਖਾਵੰਤ ਜਲੁ ਪੀਵਤ ਠੰਢਾ ਤਿਉ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੀਨਾ ਜੀਉ ॥੨॥
tirakhaava(n)t jal peevat Tha(n)ddaa tiau har sa(n)g ih man bheenaa jeeau ||2||
comme l'assoiffé, buvant l'eau, se rafraîchit : ainsi mon esprit est trempé de l'amour du Har. ॥2॥
ਜਿਉ ਅੰਧਿਆਰੈ ਦੀਪਕੁ ਪਰਗਾਸਾ ॥
jiau a(n)dhiaarai dheepak paragaasaa ||
Comme la lampe éclaire les ténèbres ;
ਭਰਤਾ ਚਿਤਵਤ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ॥
bharataa chitavat pooran aasaa ||
comme l'espoir se comble au souvenir de l'aimé :
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਿਉ ਹੋਤ ਅਨੰਦਾ ਤਿਉ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਮਨੁ ਰੰਗੀਨਾ ਜੀਉ ॥੩॥
mil preetam jiau hot ana(n)dhaa tiau har ra(n)g man ra(n)geenaa jeeau ||3||
comme la joie naît à la rencontre du Bien-Aimé, ainsi mon esprit est teint de l'amour du Har. ॥3॥
ਸੰਤਨ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥
sa(n)tan mo kau har maarag paiaa ||
Les Saints m'ont mis sur la voie du Har.
ਸਾਧ ਕ੍ਰਿਪਾਲਿ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਗਿਝਾਇਆ ॥
saadh kirapaal har sa(n)g gijhaiaa ||
Le Saint miséricordieux m'a accoutumé à la compagnie du Har.
ਹਰਿ ਹਮਰਾ ਹਮ ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸੇ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸਚੁ ਦੀਨਾ ਜੀਉ ॥੪॥੧੪॥੨੧॥
har hamaraa ham har ke dhaase naanak sabadh guroo sach dheenaa jeeau ||4||14||21||
Le Har est mien, je suis l'esclave du Har ; Nanak, le Guru a donné le vrai Shabad (la Parole). ॥4॥14॥21॥