Ang 101

ਜੋ ਜੋ ਪੀਵੈ ਸੋ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥

jo jo peevai so tirapataavai ||

Quiconque le boit est rassasié.

ਅਮਰੁ ਹੋਵੈ ਜੋ ਨਾਮ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ॥

amar hovai jo naam ras paavai ||

Immortel devient celui qui obtient la saveur du Naam (le Nom).

ਨਾਮ ਨਿਧਾਨ ਤਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਜਿਸੁ ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਮਨਿ ਵੂਠਾ ਜੀਉ ॥੨॥

naam nidhaan tiseh paraapat jis sabadh guroo man vooThaa jeeau ||2||

Le trésor du Naam échoit à celui dont le cœur abrite le Shabad (la Parole) du Guru. ॥2॥

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਸੋ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਨਾ ॥

jin har ras paiaa so tirapat aghaanaa ||

Qui a obtenu la saveur du Har est comblé et rassasié.

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਪਾਇਆ ਸੋ ਨਾਹਿ ਡੁਲਾਨਾ ॥

jin har saadh paiaa so naeh ddulaanaa ||

Qui a goûté le Har ne vacille plus.

ਤਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੀਠਾ ਜੀਉ ॥੩॥

tiseh paraapat har har naamaa jis masatak bhaageeThaa jeeau ||3||

Le Nom du Har échoit à celui dont le front porte la bonne fortune. ॥3॥

ਹਰਿ ਇਕਸੁ ਹਥਿ ਆਇਆ ਵਰਸਾਣੇ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥

har ikas hath aaiaa varasaane bahutere ||

Le Har est venu en la main d'un seul, et beaucoup en ont profité.

ਤਿਸੁ ਲਗਿ ਮੁਕਤੁ ਭਏ ਘਣੇਰੇ ॥

tis lag mukat bhe ghanere ||

À son contact, un grand nombre ont été libérés.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਵਿਰਲੀ ਡੀਠਾ ਜੀਉ ॥੪॥੧੫॥੨੨॥

naam nidhaanaa gurmukh paieeaai kahu naanak viralee ddeeThaa jeeau ||4||15||22||

Le trésor du Naam s'obtient par le Gurmukh ; dit Nanak, rares sont ceux qui l'ont vu. ॥4॥15॥22॥

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥

maajh mahalaa panjavaa ||

Maajh, Mahalla 5 :

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਨਿਰਮਲੀਆ ॥

a(n)mirat naam sadhaa niramaleeaa ||

Le Naam d'Amrit est à jamais immaculé.

ਸੁਖਦਾਈ ਦੂਖ ਬਿਡਾਰਨ ਹਰੀਆ ॥

sukhadhaiee dhookh biddaaran hareeaa ||

Le Har donne la paix et dissipe la peine.

ਅਵਰਿ ਸਾਦ ਚਖਿ ਸਗਲੇ ਦੇਖੇ ਮਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਸਭ ਤੇ ਮੀਠਾ ਜੀਉ ॥੧॥

avar saadh chakh sagale dhekhe man har ras sabh te meeThaa jeeau ||1||

J'ai goûté et vu toutes les autres saveurs ; ô esprit, la saveur du Har est la plus douce de toutes. ॥1॥

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥

maajh mahalaa panjavaa ||

Maajh, Mahalla 5 :

ਨਿਧਿ ਸਿਧਿ ਰਿਧਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੇਰੈ ॥

nidh sidh ridh har har har merai ||

Trésors, pouvoirs et richesses, tout est pour moi dans le Har, le Har, le Har.

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੈ ॥

janam padhaarath gahir ga(n)bheerai ||

Le joyau de cette vie humaine repose dans le Seigneur insondable et profond.

ਲਾਖ ਕੋਟ ਖੁਸੀਆ ਰੰਗ ਰਾਵੈ ਜੋ ਗੁਰ ਲਾਗਾ ਪਾਈ ਜੀਉ ॥੧॥

laakh koT khuseeaa ra(n)g raavai jo gur laagaa paiee jeeau ||1||

Des millions de joies et de plaisirs, celui-là les savoure qui tombe aux pieds du Guru. ॥1॥

ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਤ ਭਏ ਪੁਨੀਤਾ ॥

dharasan pekhat bhe puneetaa ||

En contemplant le Darshan (la vision bénie du Divin), je suis devenu pur.

ਸਗਲ ਉਧਾਰੇ ਭਾਈ ਮੀਤਾ ॥

sagal udhaare bhaiee meetaa ||

Il sauve tous mes frères et mes amis.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨਾ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਚੁ ਧਿਆਈ ਜੀਉ ॥੨॥

agam agochar suaamee apunaa gur kirapaa te sach dhiaaiee jeeau ||2||

Mon Maître, inaccessible et insaisissable — par la grâce du Guru, je médite sur le Vrai. ॥2॥

ਜਾ ਕਉ ਖੋਜਹਿ ਸਰਬ ਉਪਾਏ ॥

jaa kau khojeh sarab upaae ||

Celui que cherche toute la création,

ਵਡਭਾਗੀ ਦਰਸਨੁ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ॥

vaddabhaagee dharasan ko viralaa paae ||

rare est l'être fortuné qui obtient son Darshan.

ਊਚ ਅਪਾਰ ਅਗੋਚਰ ਥਾਨਾ ਓਹੁ ਮਹਲੁ ਗੁਰੂ ਦੇਖਾਈ ਜੀਉ ॥੩॥

uooch apaar agochar thaanaa oh mahal guroo dhekhaiee jeeau ||3||

Sa Demeure est haute, infinie, au-delà des sens ; ce Palais, le Guru me l'a montré. ॥3॥

ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ॥

gahir ga(n)bheer a(n)mirat naam teraa ||

Profond et insondable est ton Naam (le Nom divin), nectar d'Amrit (l'ambroisie d'immortalité).

ਮੁਕਤਿ ਭਇਆ ਜਿਸੁ ਰਿਦੈ ਵਸੇਰਾ ॥

mukat bhiaa jis ridhai vaseraa ||

Libéré est celui dans le cœur de qui Il habite.

ਗੁਰਿ ਬੰਧਨ ਤਿਨ ਕੇ ਸਗਲੇ ਕਾਟੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ਜੀਉ ॥੪॥੧੬॥੨੩॥

gur ba(n)dhan tin ke sagale kaaTe jan naanak sahaj samaiee jeeau ||4||16||23||

Le Guru a tranché toutes ses entraves ; le serviteur Nanak se fond dans le Sahaj (la paix sereine et naturelle). ॥4॥16॥23॥

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥

maajh mahalaa panjavaa ||

Maajh, Mahalla 5 :

ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਵਉ ॥

prabh kirapaa te har har dhiaavau ||

Par la grâce de Dieu, je médite le Har, le Har.

ਪ੍ਰਭੂ ਦਇਆ ਤੇ ਮੰਗਲੁ ਗਾਵਉ ॥

prabhoo dhiaa te ma(n)gal gaavau ||

Par sa compassion, je chante le chant de la joie.

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸੋਵਤ ਜਾਗਤ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਸਗਲ ਅਵਰਦਾ ਜੀਉ ॥੧॥

uooThat baiThat sovat jaagat har dhiaaieeaai sagal avaradhaa jeeau ||1||

Debout, assis, endormi, éveillé, méditons le Har toute notre vie. ॥1॥

ਨਾਮੁ ਅਉਖਧੁ ਮੋ ਕਉ ਸਾਧੂ ਦੀਆ ॥

naam aaukhadh mo kau saadhoo dheeaa ||

Le remède du Naam, le Saint me l'a donné.

ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੇ ਨਿਰਮਲੁ ਥੀਆ ॥

kilabikh kaaTe niramal theeaa ||

Mes péchés sont tranchés, je suis devenu immaculé.

ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਨਿਕਸੀ ਸਭ ਪੀਰਾ ਸਗਲ ਬਿਨਾਸੇ ਦਰਦਾ ਜੀਉ ॥੨॥

anadh bhiaa nikasee sabh peeraa sagal binaase dharadhaa jeeau ||2||

La félicité est venue, toute ma douleur a disparu, toutes mes peines sont anéanties. ॥2॥

ਜਿਸ ਕਾ ਅੰਗੁ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ॥

jis kaa a(n)g kare meraa piaaraa ||

Celui dont mon Bien-Aimé prend le parti,

ਸੋ ਮੁਕਤਾ ਸਾਗਰ ਸੰਸਾਰਾ ॥

so mukataa saagar sa(n)saaraa ||

celui-là est libéré de l'océan du monde.

ਸਤਿ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਗੁਰੂ ਪਛਾਤਾ ਸੋ ਕਾਹੇ ਕਉ ਡਰਦਾ ਜੀਉ ॥੩॥

sat kare jin guroo pachhaataa so kaahe kau ddaradhaa jeeau ||3||

Qui reconnaît le Guru pour vrai, de quoi aurait-il peur ? ॥3॥

ਜਬ ਤੇ ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਪਾਏ ॥

jab te saadhoo sa(n)gat paae ||

Depuis que j'ai trouvé la Saadh Sangat (la compagnie des saints),

ਗੁਰ ਭੇਟਤ ਹਉ ਗਈ ਬਲਾਏ ॥

gur bheTat hau giee balaae ||

en rencontrant le Guru mon Haumai (l'ego, l'orgueil du « moi ») a été chassé comme un démon.

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਹਰਿ ਗਾਵੈ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰ ਢਾਕਿ ਲੀਆ ਮੇਰਾ ਪੜਦਾ ਜੀਉ ॥੪॥੧੭॥੨੪॥

saas saas har gaavai naanak satigur ddaak leeaa meraa paRadhaa jeeau ||4||17||24||

À chaque souffle Nanak chante le Har ; le Satguru (vrai Guru) a couvert ma honte. ॥4॥17॥24॥