Ang 103

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥

maajh mahalaa panjavaa ||

Maajh, Mahalla 5 :

ਸਫਲ ਸੁ ਬਾਣੀ ਜਿਤੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥

safal su baanee jit naam vakhaanee ||

Féconde est la Bani (la Parole sacrée) par laquelle on prononce le Naam.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਜਾਣੀ ॥

gur parasaadh kinai viralai jaanee ||

Par la grâce du Guru, rare est celui qui l'a connue.

ਧੰਨੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਗਾਵਤ ਸੁਨਣਾ ਆਏ ਤੇ ਪਰਵਾਨਾ ਜੀਉ ॥੧॥

dha(n)nu su velaa jit har gaavat sunanaa aae te paravaanaa jeeau ||1||

Béni l'instant où l'on chante et écoute le Har ; leur venue au monde est approuvée. ॥1॥

ਸੇ ਨੇਤ੍ਰ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਨੀ ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਾ ॥

se netr paravaan jinee dharasan pekhaa ||

Approuvés ces yeux qui ont contemplé le Darshan.

ਸੇ ਕਰ ਭਲੇ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਜਸੁ ਲੇਖਾ ॥

se kar bhale jinee har jas lekhaa ||

Bonnes ces mains qui ont écrit la louange du Har.

ਸੇ ਚਰਣ ਸੁਹਾਵੇ ਜੋ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਚਲੇ ਹਉ ਬਲਿ ਤਿਨ ਸੰਗਿ ਪਛਾਣਾ ਜੀਉ ॥੨॥

se charan suhaave jo har maarag chale hau bal tin sa(n)g pachhaanaa jeeau ||2||

Beaux ces pieds qui marchent sur la voie du Har ; je me sacrifie à leur compagnie qui fait reconnaître Dieu. ॥2॥

ਸੁਣਿ ਸਾਜਨ ਮੇਰੇ ਮੀਤ ਪਿਆਰੇ ॥

sun saajan mere meet piaare ||

Écoute, mon ami, mon cher compagnon :

ਸਾਧਸੰਗਿ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਉਧਾਰੇ ॥

saadhasa(n)g khin maeh udhaare ||

dans la Saadh Sangat, en un instant on est sauvé.

ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟਿ ਹੋਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਮਿਟਿ ਗਏ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਜੀਉ ॥੩॥

kilavikh kaaT hoaa man niramal miT ge aavan jaanaa jeeau ||3||

Les péchés tranchés, l'esprit devient immaculé, et cessent les allées et venues de la renaissance. ॥3॥

ਦੁਇ ਕਰ ਜੋੜਿ ਇਕੁ ਬਿਨਉ ਕਰੀਜੈ ॥

dhui kar joR ik binau kareejai ||

Les deux mains jointes, je formule une prière :

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਡੁਬਦਾ ਪਥਰੁ ਲੀਜੈ ॥

kar kirapaa ddubadhaa pathar leejai ||

par ta grâce, relève la pierre qui coule.

ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲਾ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ਜੀਉ ॥੪॥੨੨॥੨੯॥

naanak kau prabh bhe kirapaalaa prabh naanak man bhaanaa jeeau ||4||22||29||

Dieu s'est fait miséricordieux envers Nanak ; Dieu est cher au cœur de Nanak. ॥4॥22॥29॥

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥

maajh mahalaa panjavaa ||

Maajh, Mahalla 5 :

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤੇਰੀ ॥

a(n)mirat baanee har har teree ||

Nectar d'Amrit est ta Bani, ô Har, Har.

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਹੋਵੈ ਪਰਮ ਗਤਿ ਮੇਰੀ ॥

sun sun hovai param gat meree ||

À l'écouter encore et encore, mon état suprême advient.

ਜਲਨਿ ਬੁਝੀ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ਮਨੂਆ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਪਾਏ ਜੀਉ ॥੧॥

jalan bujhee seetal hoi manooaa satigur kaa dharasan paae jeeau ||1||

Le feu s'éteint, l'esprit se rafraîchit dès qu'il reçoit le Darshan du Satguru. ॥1॥

ਸੂਖੁ ਭਇਆ ਦੁਖੁ ਦੂਰਿ ਪਰਾਨਾ ॥

sookh bhiaa dhukh dhoor paraanaa ||

La paix est venue, la douleur s'est enfuie au loin.

ਸੰਤ ਰਸਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਨਾ ॥

sa(n)t rasan har naam vakhaanaa ||

La langue du Saint prononce le Nom du Har.

ਜਲ ਥਲ ਨੀਰਿ ਭਰੇ ਸਰ ਸੁਭਰ ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ ਨ ਜਾਏ ਜੀਉ ॥੨॥

jal thal neer bhare sar subhar birathaa koi na jaae jeeau ||2||

Eaux et terres, étangs comblés à ras bord ; nul ne repart les mains vides. ॥2॥

ਦਇਆ ਧਾਰੀ ਤਿਨਿ ਸਿਰਜਨਹਾਰੇ ॥

dhiaa dhaaree tin sirajanahaare ||

Ce Créateur a fait miséricorde.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਗਲੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੇ ॥

jeea ja(n)t sagale pratipaare ||

Il chérit tous les êtres et créatures.

ਮਿਹਰਵਾਨ ਕਿਰਪਾਲ ਦਇਆਲਾ ਸਗਲੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਏ ਜੀਉ ॥੩॥

miharavaan kirapaal dhiaalaa sagale tirapat aghaae jeeau ||3||

Clément, compatissant, bienveillant, Il rassasie tous et les comble. ॥3॥

ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਕੀਤੋਨੁ ਹਰਿਆ ॥

van tiran tirabhavan keeton hariaa ||

Forêt, brin d'herbe, les trois mondes, Il les a reverdis.

ਕਰਣਹਾਰਿ ਖਿਨ ਭੀਤਰਿ ਕਰਿਆ ॥

karanahaar khin bheetar kariaa ||

Le Créateur l'a fait en un instant.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਤਿਸੈ ਅਰਾਧੇ ਮਨ ਕੀ ਆਸ ਪੁਜਾਏ ਜੀਉ ॥੪॥੨੩॥੩੦॥

gurmukh naanak tisai araadhe man kee aas pujaae jeeau ||4||23||30||

Devenu Gurmukh, Nanak L'adore ; Il comble le désir du cœur. ॥4॥23॥30॥

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥

maajh mahalaa panjavaa ||

Maajh, Mahalla 5 :

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੂੰਹੈ ਮੇਰਾ ਮਾਤਾ ॥

too(n) meraa pitaa too(n)hai meraa maataa ||

Tu es mon père, et Tu es ma mère.

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਬੰਧਪੁ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ॥

too(n) meraa ba(n)dhap too(n) meraa bhraataa ||

Tu es mon proche, et Tu es mon frère.

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰਾਖਾ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ਤਾ ਭਉ ਕੇਹਾ ਕਾੜਾ ਜੀਉ ॥੧॥

too(n) meraa raakhaa sabhanee thaiee taa bhau kehaa kaaRaa jeeau ||1||

Tu es mon protecteur en tout lieu : alors quelle peur, quelle angoisse aurais-je ? ॥1॥

ਤੁਮਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਤੁਧੁ ਪਛਾਣਾ ॥

tumaree kirapaa te tudh pachhaanaa ||

Par ta grâce je Te reconnais.

ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਓਟ ਤੂੰਹੈ ਮੇਰਾ ਮਾਣਾ ॥

too(n) meree oT too(n)hai meraa maanaa ||

Tu es mon appui, Tu es ma fierté.

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਅਖਾੜਾ ਜੀਉ ॥੨॥

tujh bin dhoojaa avar na koiee sabh teraa khel akhaaRaa jeeau ||2||

Hors de Toi il n'est nul autre ; tout est ton jeu, ton arène. ॥2॥

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਉਪਾਏ ॥

jeea ja(n)t sabh tudh upaae ||

Tous les êtres et créatures, Tu les as créés.

ਜਿਤੁ ਜਿਤੁ ਭਾਣਾ ਤਿਤੁ ਤਿਤੁ ਲਾਏ ॥

jit jit bhaanaa tit tit laae ||

Où il Te plaît, là Tu les attelles.

ਸਭ ਕਿਛੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਹੋਵੈ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਅਸਾੜਾ ਜੀਉ ॥੩॥

sabh kichh keetaa teraa hovai naahee kichh asaaRaa jeeau ||3||

Tout ce qui se fait est ton œuvre ; rien n'est nôtre. ॥3॥

ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

naam dhiaai mahaa sukh paiaa ||

Méditant le Naam, j'ai trouvé le bonheur suprême.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਸੀਤਲਾਇਆ ॥

har gun gai meraa man seetalaiaa ||

Chantant les vertus du Har, mon esprit s'est apaisé.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ਨਾਨਕ ਜਿਤਾ ਬਿਖਾੜਾ ਜੀਉ ॥੪॥੨੪॥੩੧॥

gur poorai vajee vaadhaiee naanak jitaa bikhaaRaa jeeau ||4||24||31||

Par le Guru parfait retentit le chant de victoire : Nanak a gagné la bataille difficile. ॥4॥24॥31॥