ਜਿਸੁ ਲੜਿ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਲਾਗੈ ॥
jis laR lai le so laagai ||
Celui qu'Il attache au pan de Son vêtement, celui-là s'attache ; endormi depuis des vies innombrables, il s'éveille. ॥3॥ Tes dévots sont à Toi, et Tu es Toi-même à eux ; Ta propre gloire, c'est Toi-même qui la médites. Tous les êtres sont dans Ta main. Le Seigneur de Nanak est toujours à ses côtés. ॥4॥16॥29॥ Bhairao, Mahalla 5. Celui à qui Il fait miséricorde le reçoit : il fait habiter le Nom du Seigneur dans son cœur. Le Shabad (la Parole du Guru) véritable au fond du cœur, les fautes de vies innombrables s'en vont. ॥1॥ Le Nom du Seigneur est le soutien de l'âme. Par la grâce du Guru, méditez-le chaque jour, ô frères : il fait traverser l'océan du monde. ॥1॥ Pause ॥ Ceux pour qui ce trésor du Seigneur est inscrit, ceux-là reçoivent l'honneur dans la Dargah (la cour du Divin). Paix, Sahaj (l'équilibre paisible et naturel), félicité : chante Ses vertus. Là-bas, celui qui n'avait pas de place en reçoit une. ॥2॥ D'âge en âge, telle est l'essence de tout : le Simran (le rappel constant du Nom) du Seigneur est la seule réflexion véritable.
ਜਿਸੁ ਲੜਿ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਲਾਗੈ ॥
jis laR lai le so laagai ||
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸੋਇਆ ਜਾਗੈ ॥੩॥
janam janam kaa soiaa jaagai ||3||
ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਭਗਤਨ ਕਾ ਆਪਿ ॥
tere bhagat bhagatan kaa aap ||
ਅਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਆਪੇ ਜਾਪਿ ॥
apanee mahimaa aape jaap ||
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰੈ ਹਾਥਿ ॥
jeea ja(n)t sabh terai haath ||
ਨਾਨਕ ਕੇ ਪ੍ਰਭ ਸਦ ਹੀ ਸਾਥਿ ॥੪॥੧੬॥੨੯॥
naanak ke prabh sadh hee saath ||4||16||29||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bhairau mahalaa panjavaa ||
ਅਪਣੀ ਦਇਆ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥
apanee dhiaa kare so paae ||
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
har kaa naam ma(n)n vasaae ||
ਸਾਚ ਸਬਦੁ ਹਿਰਦੇ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
saach sabadh hiradhe man maeh ||
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਵਿਖ ਜਾਹਿ ॥੧॥
janam janam ke kilavikh jaeh ||1||
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜੀਅ ਕੋ ਆਧਾਰੁ ॥
raam naam jeea ko aadhaar ||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਜਪਹੁ ਨਿਤ ਭਾਈ ਤਾਰਿ ਲਏ ਸਾਗਰ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧॥
gur parasaadh japahu nit bhaiee taar le saagar sa(n)saar ||1||
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਹਰਿ ਏਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥
jin kau likhiaa har eh nidhaan ||
ਸੇ ਜਨ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥
se jan dharageh paaveh maan ||
ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
sookh sahaj aana(n)dh gun gaau ||
ਆਗੈ ਮਿਲੈ ਨਿਥਾਵੇ ਥਾਉ ॥੨॥
aagai milai nithaave thaau ||2||
ਜੁਗਹ ਜੁਗੰਤਰਿ ਇਹੁ ਤਤੁ ਸਾਰੁ ॥
jugeh juga(n)tar ih tat saar ||
ਹਰਿ ਸਿਮਰਣੁ ਸਾਚਾ ਬੀਚਾਰੁ ॥
har simaran saachaa beechaar ||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bhairau mahalaa panjavaa ||
Bhairao, Mahalla 5.
ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੈ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥
naam hamaarai a(n)tarajaamee ||
Pour nous, le Naam (le Nom divin) est Celui qui connaît les cœurs.
ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੈ ਆਵੈ ਕਾਮੀ ॥
naam hamaarai aavai kaamee ||
Pour nous, le Naam est ce qui vient à notre secours.
ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਰਵਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥
rom rom raviaa har naam ||
Dans chaque pore de mon corps résonne le Nom du Seigneur.
ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੈ ਕੀਨੋ ਦਾਨੁ ॥੧॥
satigur poorai keeno dhaan ||1||
Le Satguru parfait m'en a fait le don. ॥1॥
ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਮੇਰੈ ਭੰਡਾਰ ॥
naam ratan merai bha(n)ddaar ||
Le Naam est le joyau de mon trésor :
ਅਗਮ ਅਮੋਲਾ ਅਪਰ ਅਪਾਰ ॥੧॥
agam amolaa apar apaar ||1||
inaccessible, inestimable, infini, sans limite. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੈ ਨਿਹਚਲ ਧਨੀ ॥
naam hamaarai nihachal dhanee ||
Pour nous, le Naam est la richesse inébranlable.
ਨਾਮ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਮਹਿ ਬਨੀ ॥
naam kee mahimaa sabh meh banee ||
La grandeur du Naam se manifeste en tous les êtres.
ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੈ ਪੂਰਾ ਸਾਹੁ ॥
naam hamaarai pooraa saahu ||
Pour nous, le Naam est le banquier qui ne fait jamais défaut.
ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੈ ਬੇਪਰਵਾਹੁ ॥੨॥
naam hamaarai beparavaahu ||2||
Pour nous, le Naam est la liberté de tout souci. ॥2॥
ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੈ ਭੋਜਨ ਭਾਉ ॥
naam hamaarai bhojan bhaau ||
Pour nous, le Naam est nourriture et amour.
ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੈ ਮਨ ਕਾ ਸੁਆਉ ॥
naam hamaarai man kaa suaau ||
Pour nous, le Naam est la saveur même de l'esprit.
ਨਾਮੁ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
naam na visarai sa(n)t prasaadh ||
Le Naam ne s'oublie pas, par la grâce des saints.
ਨਾਮੁ ਲੈਤ ਅਨਹਦ ਪੂਰੇ ਨਾਦ ॥੩॥
naam lait anahadh poore naadh ||3||
En prononçant le Naam résonne pleinement le son Anhad (le son céleste ininterrompu). ॥3॥
ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਮੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥
prabh kirapaa te naam nau nidh paiee ||
Par la grâce de Dieu, j'ai obtenu le Naam, les neuf trésors.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਮ ਸਿਉ ਬਨਿ ਆਈ ॥
gur kirapaa te naam siau ban aaiee ||
Par la grâce du Guru, je me suis attaché au Naam.
ਧਨਵੰਤੇ ਸੇਈ ਪਰਧਾਨ ॥
dhanava(n)te seiee paradhaan ||
Ceux-là sont riches, ceux-là sont souverains,
ਨਾਨਕ ਜਾ ਕੈ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨ ॥੪॥੧੭॥੩੦॥
naanak jaa kai naam nidhaan ||4||17||30||
ô Nanak, dont le trésor est le Naam. ॥4॥17॥30॥
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bhairau mahalaa panjavaa ||
Bhairao, Mahalla 5.
ਤੂ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੂਹੈ ਮੇਰਾ ਮਾਤਾ ॥
too meraa pitaa toohai meraa maataa ||
Tu es mon père, Tu es aussi ma mère.
ਤੂ ਮੇਰੇ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥
too mere jeea praan sukhadhaataa ||
Tu es le Donneur de mon âme, de mon souffle et de ma paix.
ਤੂ ਮੇਰਾ ਠਾਕੁਰੁ ਹਉ ਦਾਸੁ ਤੇਰਾ ॥
too meraa Thaakur hau dhaas teraa ||
Tu es mon Maître, je suis Ton serviteur.
ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਕੋ ਮੇਰਾ ॥੧॥
tujh bin avar nahee ko meraa ||1||
Hors de Toi, je n'ai personne. ॥1॥
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤਿ ॥
kar kirapaa karahu prabh dhaat ||
Accorde-moi Ta grâce, ô Dieu, fais-moi ce don :
ਤੁਮੑਰੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਉ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ॥੧॥
tum(h)ree usatat karau dhin raat ||1||
que jour et nuit je chante Ta louange. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਹਮ ਤੇਰੇ ਜੰਤ ਤੂ ਬਜਾਵਨਹਾਰਾ ॥
ham tere ja(n)t too bajaavanahaaraa ||
Nous sommes Tes instruments, c'est Toi qui en joues.
ਹਮ ਤੇਰੇ ਭਿਖਾਰੀ ਦਾਨੁ ਦੇਹਿ ਦਾਤਾਰਾ ॥
ham tere bhikhaaree dhaan dheh dhaataaraa ||
Nous sommes Tes mendiants, fais-nous l'aumône, ô Généreux.
ਤਉ ਪਰਸਾਦਿ ਰੰਗ ਰਸ ਮਾਣੇ ॥
tau parasaadh ra(n)g ras maane ||
Par Ta grâce, nous goûtons les couleurs et les saveurs.
ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਤੁਮਹਿ ਸਮਾਣੇ ॥੨॥
ghaT ghaT a(n)tar tumeh samaane ||2||
Dans chaque cœur, c'est Toi qui es contenu. ॥2॥
ਤੁਮੑਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਜਪੀਐ ਨਾਉ ॥
tum(h)ree kirapaa te japeeaai naau ||
Par Ta grâce, nous récitons Ton Nom.
ਸਾਧਸੰਗਿ ਤੁਮਰੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
saadhasa(n)g tumare gun gaau ||
Dans la Saadh Sangat (la compagnie des saints), nous chantons Tes vertus.
ਤੁਮੑਰੀ ਦਇਆ ਤੇ ਹੋਇ ਦਰਦ ਬਿਨਾਸੁ ॥
tum(h)ree dhiaa te hoi dharadh binaas ||
Par Ta compassion, la douleur est détruite.
ਤੁਮਰੀ ਮਇਆ ਤੇ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸੁ ॥੩॥
tumaree miaa te kamal bigaas ||3||
Par Ta bonté, le lotus du cœur s'épanouit. ॥3॥
ਹਉ ਬਲਿਹਾਰਿ ਜਾਉ ਗੁਰਦੇਵ ॥
hau balihaar jaau gurdhev ||
Je m'offre en sacrifice au Gurdev.
ਸਫਲ ਦਰਸਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੇਵ ॥
safal dharasan jaa kee niramal sev ||
Fécond est Son Darshan (la vision bienheureuse), immaculé Son Seva (le service désintéressé).
ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਠਾਕੁਰ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ॥
dhiaa karahu Thaakur prabh mere ||
Aie pitié, ô mon Maître, ô mon Dieu :
ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਾਨਕੁ ਨਿਤ ਤੇਰੇ ॥੪॥੧੮॥੩੧॥
gun gaavai naanak nit tere ||4||18||31||
que Nanak chante sans cesse Tes vertus. ॥4॥18॥31॥