Ang 1182

ਤੂ ਕਰਿ ਗਤਿ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਦਇਆਰ ॥੧॥

too kar gat meree prabh dhiaar ||1||

Sauve-moi, toi, ô Dieu compatissant. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਾਪ ਨ ਤਾਪ ਨ ਕਰਮ ਕੀਤਿ ॥

jaap na taap na karam keet ||

Ni récitations, ni austérités, ni bonnes œuvres accomplies ;

ਆਵੈ ਨਾਹੀ ਕਛੂ ਰੀਤਿ ॥

aavai naahee kachhoo reet ||

je ne sais suivre aucun rite.

ਮਨ ਮਹਿ ਰਾਖਉ ਆਸ ਏਕ ॥

man meh raakhau aas ek ||

Je ne garde dans le cœur qu'un seul espoir :

ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਕੀ ਤਰਉ ਟੇਕ ॥੨॥

naam tere kee tarau Tek ||2||

appuyé sur ton Naam (le Nom divin), je passerai de l'autre côté. ॥2॥

ਸਰਬ ਕਲਾ ਪ੍ਰਭ ਤੁਮੑ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

sarab kalaa prabh tum(h) prabeen ||

Ô Dieu, tu es maître de toutes les puissances ;

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਜਲਹਿ ਮੀਨ ॥

a(n)t na paaveh jaleh meen ||

les poissons ne trouvent pas la limite de l'eau.

ਅਗਮ ਅਗਮ ਊਚਹ ਤੇ ਊਚ ॥

agam agam uoocheh te uooch ||

Inaccessible, inaccessible, plus haut que toute hauteur :

ਹਮ ਥੋਰੇ ਤੁਮ ਬਹੁਤ ਮੂਚ ॥੩॥

ham thore tum bahut mooch ||3||

nous sommes si petits, et toi si immense. ॥3॥

ਜਿਨ ਤੂ ਧਿਆਇਆ ਸੇ ਗਨੀ ॥

jin too dhiaaiaa se ganee ||

Ceux qui t'ont médité sont les vrais riches ;

ਜਿਨ ਤੂ ਪਾਇਆ ਸੇ ਧਨੀ ॥

jin too paiaa se dhanee ||

ceux qui t'ont trouvé sont les vrais fortunés ;

ਜਿਨਿ ਤੂ ਸੇਵਿਆ ਸੁਖੀ ਸੇ ॥

jin too seviaa sukhee se ||

ceux qui t'ont servi, ceux-là sont en paix.

ਸੰਤ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਪਰੇ ॥੪॥੭॥

sa(n)t saran naanak pare ||4||7||

Nanak s'est réfugié auprès des saints. ॥4॥7॥

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

basa(n)t mahalaa panjavaa ||

Basant, Mahalla 5 ॥

ਤੁਮ ਬਡ ਦਾਤੇ ਦੇ ਰਹੇ ॥

tum badd dhaate dhe rahe ||

Tu es le grand Donateur, tu donnes sans cesse ;

ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਣ ਮਹਿ ਰਵਿ ਰਹੇ ॥

jeea praan meh rav rahe ||

tu circules dans l'âme et dans le souffle.

ਦੀਨੇ ਸਗਲੇ ਭੋਜਨ ਖਾਨ ॥

dheene sagale bhojan khaan ||

Tu as donné toute nourriture et tout aliment ;

ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਨ ਇਕੁ ਗੁਨੁ ਨ ਜਾਨ ॥੧॥

moh niragun ik gun na jaan ||1||

moi, sans mérite, je ne connais pas une seule de tes vertus. ॥1॥

ਹਉ ਕਛੂ ਨ ਜਾਨਉ ਤੇਰੀ ਸਾਰ ॥

hau kachhoo na jaanau teree saar ||

Je ne sais rien de ce que tu vaux.

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

basa(n)t mahalaa panjavaa ||

Basant, Mahalla 5 ॥

ਤਿਸੁ ਤੂ ਸੇਵਿ ਜਿਨਿ ਤੂ ਕੀਆ ॥

tis too sev jin too keeaa ||

Sers celui qui t'a fait,

ਤਿਸੁ ਅਰਾਧਿ ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਦੀਆ ॥

tis araadh jin jeeau dheeaa ||

adore celui qui t'a donné la vie.

ਤਿਸ ਕਾ ਚਾਕਰੁ ਹੋਹਿ ਫਿਰਿ ਡਾਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥

tis kaa chaakar hoh fir ddaan na laagai ||

Deviens son serviteur, et nulle amende ne te frappera plus ;

ਤਿਸ ਕੀ ਕਰਿ ਪੋਤਦਾਰੀ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥੧॥

tis kee kar potadhaaree fir dhookh na laagai ||1||

sois le gardien de son trésor, et nulle peine ne t'atteindra. ॥1॥

ਏਵਡ ਭਾਗ ਹੋਹਿ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥

evadd bhaag hoh jis praanee ||

Le mortel qui reçoit une si grande part

ਸੋ ਪਾਏ ਇਹੁ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੧॥

so paae ih padh nirabaanee ||1||

obtient l'état de la libération. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਦੂਜੀ ਸੇਵਾ ਜੀਵਨੁ ਬਿਰਥਾ ॥

dhoojee sevaa jeevan birathaa ||

Servir un autre rend la vie vaine :

ਕਛੂ ਨ ਹੋਈ ਹੈ ਪੂਰਨ ਅਰਥਾ ॥

kachhoo na hoiee hai pooran arathaa ||

aucun but n'y trouve son accomplissement.

ਮਾਣਸ ਸੇਵਾ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ॥

maanas sevaa kharee dhuhelee ||

Servir des hommes est chose bien lourde ;

ਸਾਧ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੀ ॥੨॥

saadh kee sevaa sadhaa suhelee ||2||

le Seva (le service désintéressé) des saints est toujours léger. ॥2॥

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਭਾਈ ॥

je loReh sadhaa sukh bhaiee ||

Si tu cherches une paix durable, ô frère,

ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰਹਿ ਬਤਾਈ ॥

saadhoo sa(n)gat gureh bataiee ||

le Guru a montré la Saadh Sangat (la compagnie des saints).

ਊਹਾ ਜਪੀਐ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ॥

uoohaa japeeaai keval naam ||

Là, on récite le seul Naam (le Nom divin) ;

ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਪਾਰਗਰਾਮ ॥੩॥

saadhoo sa(n)gat paaragaraam ||3||

la Saadh Sangat fait passer sur l'autre rive. ॥3॥

ਸਗਲ ਤਤ ਮਹਿ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥

sagal tat meh tat giaan ||

De toutes les essences, l'essence est la connaissance ;

ਸਰਬ ਧਿਆਨ ਮਹਿ ਏਕੁ ਧਿਆਨੁ ॥

sarab dhiaan meh ek dhiaan ||

de toutes les méditations, celle de l'Unique ;

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਮਹਿ ਊਤਮ ਧੁਨਾ ॥

har keeratan meh uootam dhunaa ||

de tous les chants, le Kirtan (le chant des louanges divines) du Seigneur est le plus haut.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਗਾਇ ਗੁਨਾ ॥੪॥੮॥

naanak gur mil gai gunaa ||4||8||

Nanak : rencontre le Guru et chante ses vertus. ॥4॥8॥

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

basa(n)t mahalaa panjavaa ||

Basant, Mahalla 5 ॥

ਜਿਸੁ ਬੋਲਤ ਮੁਖੁ ਪਵਿਤੁ ਹੋਇ ॥

jis bolat mukh pavit hoi ||

Le prononcer rend la bouche pure ;

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਸੋਇ ॥

jis simarat niramal hai soi ||

le rappeler rend le renom immaculé ;

ਜਿਸੁ ਅਰਾਧੇ ਜਮੁ ਕਿਛੁ ਨ ਕਹੈ ॥

jis araadhe jam kichh na kahai ||

l'adorer fait taire le Jam (le messager de la mort) ;

ਜਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਲਹੈ ॥੧॥

jis kee sevaa sabh kichh lahai ||1||

le servir fait tout obtenir. ॥1॥

ਰਾਮ ਰਾਮ ਬੋਲਿ ਰਾਮ ਰਾਮ ॥

raam raam bol raam raam ||

Dis Ram, Ram, dis Ram, Ram,

ਤਿਆਗਹੁ ਮਨ ਕੇ ਸਗਲ ਕਾਮ ॥੧॥

tiaagahu man ke sagal kaam ||1||

et laisse tomber tous les désirs de ton esprit. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਿਸ ਕੇ ਧਾਰੇ ਧਰਣਿ ਅਕਾਸੁ ॥

jis ke dhaare dharan akaas ||

Celui qui soutient la terre et le ciel,

ਘਟਿ ਘਟਿ ਜਿਸ ਕਾ ਹੈ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥

ghaT ghaT jis kaa hai pragaas ||

celui dont la lumière brille en chaque cœur,

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਹੋਇ ॥

jis simarat patit puneet hoi ||

celui dont le Simran (le rappel constant du Nom) purifie même le déchu :

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਨ ਰੋਇ ॥੨॥

a(n)t kaal fir fir na roi ||2||

à l'heure dernière, on ne pleure plus. ॥2॥

ਸਗਲ ਧਰਮ ਮਹਿ ਊਤਮ ਧਰਮ ॥

sagal dharam meh uootam dharam ||

De tous les Dharam (le devoir juste, l'ordre moral), celui-ci est le plus haut ;

ਕਰਮ ਕਰਤੂਤਿ ਕੈ ਊਪਰਿ ਕਰਮ ॥

karam karatoot kai uoopar karam ||

au-dessus de toutes les œuvres, c'est l'œuvre suprême.

ਜਿਸ ਕਉ ਚਾਹਹਿ ਸੁਰਿ ਨਰ ਦੇਵ ॥

jis kau chaaheh sur nar dhev ||

Ce que désirent les hommes et les êtres célestes,

ਸੰਤ ਸਭਾ ਕੀ ਲਗਹੁ ਸੇਵ ॥੩॥

sa(n)t sabhaa kee lagahu sev ||3||

attache-toi à le servir dans l'assemblée des saints. ॥3॥

ਆਦਿ ਪੁਰਖਿ ਜਿਸੁ ਕੀਆ ਦਾਨੁ ॥

aadh purakh jis keeaa dhaan ||

Celui à qui l'Être primordial en fait don,

ਤਿਸ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਨਿਧਾਨੁ ॥

tis kau miliaa har nidhaan ||

celui-là reçoit le trésor du Seigneur ;

ਤਿਸ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

tis kee gat mit kahee na jai ||

son état ne se peut ni dire ni mesurer.

ਨਾਨਕ ਜਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥੪॥੯॥

naanak jan har har dhiaai ||4||9||

Le serviteur Nanak médite le Seigneur. ॥4॥9॥