Ang 1195

ਜਿਹ ਘਟੈ ਮੂਲੁ ਨਿਤ ਬਢੈ ਬਿਆਜੁ ॥

jeh ghaTai mool nit baddai biaaj ||

Ce commerce où le capital diminue chaque jour tandis que la dette grossit. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਾਤ ਸੂਤ ਮਿਲਿ ਬਨਜੁ ਕੀਨ ॥

saat soot mil banaj keen ||

Avec sept fils entremêlés il a monté son négoce,

ਕਰਮ ਭਾਵਨੀ ਸੰਗ ਲੀਨ ॥

karam bhaavanee sa(n)g leen ||

emportant avec lui les penchants nés de ses actes.

ਤੀਨਿ ਜਗਾਤੀ ਕਰਤ ਰਾਰਿ ॥

teen jagaatee karat raar ||

Trois collecteurs de taxes lui cherchent querelle,

ਚਲੋ ਬਨਜਾਰਾ ਹਾਥ ਝਾਰਿ ॥੨॥

chalo banajaaraa haath jhaar ||2||

et le marchand s'en va les mains vides. ॥2॥

ਪੂੰਜੀ ਹਿਰਾਨੀ ਬਨਜੁ ਟੂਟ ॥

poo(n)jee hiraanee banaj TooT ||

Le capital est perdu, le commerce est rompu ;

ਦਹ ਦਿਸ ਟਾਂਡੋ ਗਇਓ ਫੂਟਿ ॥

dheh dhis Taa(n)ddo gio fooT ||

la caravane s'est dispersée aux dix directions.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮਨ ਸਰਸੀ ਕਾਜ ॥

keh kabeer man sarasee kaaj ||

Ainsi parle Kabeer : ô esprit, ton affaire réussira

ਸਹਜ ਸਮਾਨੋ ਤ ਭਰਮ ਭਾਜ ॥੩॥੬॥

sahaj samaano ta bharam bhaaj ||3||6||

si tu te fonds dans le Sahaj (l'équilibre paisible) et que le doute s'enfuit. ॥3॥6॥

ਨਾਇਕੁ ਏਕੁ ਬਨਜਾਰੇ ਪਾਚ ॥

naik ek banajaare paach ||

Un seul maître, cinq marchands ;

ਬਰਧ ਪਚੀਸਕ ਸੰਗੁ ਕਾਚ ॥

baradh pacheesak sa(n)g kaach ||

vingt-cinq bœufs, compagnie bien fragile ;

ਨਉ ਬਹੀਆਂ ਦਸ ਗੋਨਿ ਆਹਿ ॥

nau baheeaa(n) dhas gon aaeh ||

neuf perches et dix sacs de charge ;

ਕਸਨਿ ਬਹਤਰਿ ਲਾਗੀ ਤਾਹਿ ॥੧॥

kasan bahatar laagee taeh ||1||

soixante-douze cordes les tiennent serrés. ॥1॥

ਮੋਹਿ ਐਸੇ ਬਨਜ ਸਿਉ ਨਹੀਨ ਕਾਜੁ ॥

moh aaise banaj siau naheen kaaj ||

Je n'ai que faire d'un tel commerce.

ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲੁ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

basa(n)t hi(n)ddol ghar doojaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Basant Hindol, Ghar 2. Un seul Créateur universel. Par la grâce du Vrai Guru.

ਮਾਤਾ ਜੂਠੀ ਪਿਤਾ ਭੀ ਜੂਠਾ ਜੂਠੇ ਹੀ ਫਲ ਲਾਗੇ ॥

maataa jooThee pitaa bhee jooThaa jooThe hee fal laage ||

La mère est impure, le père aussi est impur, et impurs sont les fruits qu'ils portent.

ਆਵਹਿ ਜੂਠੇ ਜਾਹਿ ਭੀ ਜੂਠੇ ਜੂਠੇ ਮਰਹਿ ਅਭਾਗੇ ॥੧॥

aaveh jooThe jaeh bhee jooThe jooThe mareh abhaage ||1||

Impurs ils viennent, impurs ils s'en vont, impurs meurent les malheureux. ॥1॥

ਕਹੁ ਪੰਡਿਤ ਸੂਚਾ ਕਵਨੁ ਠਾਉ ॥

kahu pa(n)ddit soochaa kavan Thaau ||

Dis-moi, ô Pandit, quel lieu serait pur,

ਜਹਾਂ ਬੈਸਿ ਹਉ ਭੋਜਨੁ ਖਾਉ ॥੧॥

jahaa(n) bais hau bhojan khaau ||1||

où je pourrais m'asseoir pour prendre mon repas ? ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਿਹਬਾ ਜੂਠੀ ਬੋਲਤ ਜੂਠਾ ਕਰਨ ਨੇਤ੍ਰ ਸਭਿ ਜੂਠੇ ॥

jihabaa jooThee bolat jooThaa karan netr sabh jooThe ||

La langue est impure, la parole impure, les oreilles et les yeux tous impurs ;

ਇੰਦ੍ਰੀ ਕੀ ਜੂਠਿ ਉਤਰਸਿ ਨਾਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨਿ ਕੇ ਲੂਠੇ ॥੨॥

ei(n)dhree kee jooTh utaras naahee braham agan ke looThe ||2||

l'impureté des sens ne s'en va pas, ô toi que consume le feu de ton savoir. ॥2॥

ਅਗਨਿ ਭੀ ਜੂਠੀ ਪਾਨੀ ਜੂਠਾ ਜੂਠੀ ਬੈਸਿ ਪਕਾਇਆ ॥

agan bhee jooThee paanee jooThaa jooThee bais pakaiaa ||

Le feu est impur, l'eau est impure, impure la façon de s'asseoir pour cuire ;

ਜੂਠੀ ਕਰਛੀ ਪਰੋਸਨ ਲਾਗਾ ਜੂਠੇ ਹੀ ਬੈਠਿ ਖਾਇਆ ॥੩॥

jooThee karachhee parosan laagaa jooThe hee baiTh khaiaa ||3||

impure la louche qui sert, et impurs ceux qui s'assoient pour manger. ॥3॥

ਗੋਬਰੁ ਜੂਠਾ ਚਉਕਾ ਜੂਠਾ ਜੂਠੀ ਦੀਨੀ ਕਾਰਾ ॥

gobar jooThaa chaukaa jooThaa jooThee dheenee kaaraa ||

La bouse est impure, le carré de cuisine est impur, impures les lignes tracées autour.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਤੇਈ ਨਰ ਸੂਚੇ ਸਾਚੀ ਪਰੀ ਬਿਚਾਰਾ ॥੪॥੧॥੭॥

keh kabeer teiee nar sooche saachee paree bichaaraa ||4||1||7||

Ainsi parle Kabeer : seuls sont purs ceux à qui est venue la vraie compréhension. ॥4॥1॥7॥

ਰਾਮਾਨੰਦ ਜੀ ਘਰੁ ੧ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

raamaana(n)dh jee ghar pehilaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Ramanand Ji, Ghar 1. Un seul Créateur universel. Par la grâce du vrai Guru ॥

ਕਤ ਜਾਈਐ ਰੇ ਘਰ ਲਾਗੋ ਰੰਗੁ ॥

kat jaieeaai re ghar laago ra(n)g ||

Où irais-je ? La joie s'est installée dans ma propre maison.

ਮੇਰਾ ਚਿਤੁ ਨ ਚਲੈ ਮਨੁ ਭਇਓ ਪੰਗੁ ॥੧॥

meraa chit na chalai man bhio pa(n)g ||1||

Ma conscience ne s'en va plus, mon esprit est devenu comme un boiteux. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਏਕ ਦਿਵਸ ਮਨ ਭਈ ਉਮੰਗ ॥

ek dhivas man bhiee uma(n)g ||

Un jour, un grand élan s'est levé dans mon esprit :

ਘਸਿ ਚੰਦਨ ਚੋਆ ਬਹੁ ਸੁਗੰਧ ॥

ghas cha(n)dhan choaa bahu suga(n)dh ||

j'ai broyé du santal et bien d'autres parfums,

ਪੂਜਨ ਚਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮ ਠਾਇ ॥

poojan chaalee braham Thai ||

et je suis parti adorer au lieu saint de Brahma.

ਸੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਤਾਇਓ ਗੁਰ ਮਨ ਹੀ ਮਾਹਿ ॥੧॥

so braham bataio gur man hee maeh ||1||

Mais le Guru m'a montré ce Brahma-là dans mon esprit même. ॥1॥

ਜਹਾ ਜਾਈਐ ਤਹ ਜਲ ਪਖਾਨ ॥

jahaa jaieeaai teh jal pakhaan ||

Où que l'on aille, il n'y a là que de l'eau et de la pierre ;

ਤੂ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਹੈ ਸਭ ਸਮਾਨ ॥

too poor rahio hai sabh samaan ||

toi, tu es présent partout et en tous, également.

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਭ ਦੇਖੇ ਜੋਇ ॥

bedh puraan sabh dhekhe joi ||

J'ai regardé et fouillé tous les Vedas et tous les Puranas :

ਊਹਾਂ ਤਉ ਜਾਈਐ ਜਉ ਈਹਾਂ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

uoohaa(n) tau jaieeaai jau ieehaa(n) na hoi ||2||

on n'irait là-bas que s'il n'était pas ici. ॥2॥

ਸਤਿਗੁਰ ਮੈ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤੋਰ ॥

satigur mai balihaaree tor ||

Ô vrai Guru, je suis offert en sacrifice à toi,

ਜਿਨਿ ਸਕਲ ਬਿਕਲ ਭ੍ਰਮ ਕਾਟੇ ਮੋਰ ॥

jin sakal bikal bhram kaaTe mor ||

toi qui as tranché tous mes doutes et tous mes affolements.

ਰਾਮਾਨੰਦ ਸੁਆਮੀ ਰਮਤ ਬ੍ਰਹਮ ॥

raamaana(n)dh suaamee ramat braham ||

Le Maître de Ramanand est le Divin répandu partout ;

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਾਟੈ ਕੋਟਿ ਕਰਮ ॥੩॥੧॥

gur kaa sabadh kaaTai koT karam ||3||1||

le Shabad (la Parole du Guru) tranche des millions d'actes accumulés. ॥3॥1॥