ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੫ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
saara(n)g mahalaa panjavaa chaupadhe ghar panjavaa ikOankaar satigur prasaadh ||
ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੫ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
saara(n)g mahalaa panjavaa chaupadhe ghar panjavaa ikOankaar satigur prasaadh ||
ਹਰਿ ਭਜਿ ਆਨ ਕਰਮ ਬਿਕਾਰ ॥
har bhaj aan karam bikaar ||
ਮਾਨ ਮੋਹੁ ਨ ਬੁਝਤ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਾਲ ਗ੍ਰਸ ਸੰਸਾਰ ॥੧॥
maan moh na bujhat tirasanaa kaal gras sa(n)saar ||1||
Saarang, Mahalla 5, Chaupadé, Ghar 5.
Un seul Créateur universel. Par la grâce du Vrai Guru.
Médite Har : toute autre action n'est que dommage.
L'orgueil et l'attachement ne s'éteignent pas, la soif demeure, et le monde est saisi par la mort. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਖਾਤ ਪੀਵਤ ਹਸਤ ਸੋਵਤ ਅਉਧ ਬਿਤੀ ਅਸਾਰ ॥
khaat peevat hasat sovat aaudh bitee asaar ||
Manger, boire, rire, dormir : la vie s'écoule sans qu'on y prenne garde.
ਨਰਕ ਉਦਰਿ ਭ੍ਰਮੰਤ ਜਲਤੋ ਜਮਹਿ ਕੀਨੀ ਸਾਰ ॥੧॥
narak udhar bhrama(n)t jalato jameh keenee saar ||1||
Errant et brûlant dans l'enfer du ventre maternel, l'homme est pris en compte par Jam (le messager de la mort). ॥1॥
ਪਰ ਦ੍ਰੋਹ ਕਰਤ ਬਿਕਾਰ ਨਿੰਦਾ ਪਾਪ ਰਤ ਕਰ ਝਾਰ ॥
par dhroh karat bikaar ni(n)dhaa paap rat kar jhaar ||
Il trompe autrui, se livre au mal et à la médisance, s'attache au péché et s'en lave les mains.
ਬਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨਾਹੀ ਤਮ ਮੋਹ ਮਹਾਂ ਅੰਧਾਰ ॥੨॥
binaa satigur boojh naahee tam moh mahaa(n) a(n)dhaar ||2||
Sans le Vrai Guru il n'a pas de discernement : il reste dans l'épaisse nuit de l'attachement. ॥2॥
ਬਿਖੁ ਠਗਉਰੀ ਖਾਇ ਮੂਠੋ ਚਿਤਿ ਨ ਸਿਰਜਨਹਾਰ ॥
bikh Thagauree khai mooTho chit na sirajanahaar ||
Il avale le poison qui étourdit, il est dépouillé, et le Créateur ne lui vient pas à l'esprit.
ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਪਤ ਹੋਇ ਰਹਿਓ ਨਿਆਰੋ ਮਾਤੰਗ ਮਤਿ ਅਹੰਕਾਰ ॥੩॥
gobi(n)dh gupat hoi rahio niaaro maata(n)g mat aha(n)kaar ||3||
Le Maître de l'univers demeure caché, à part, tandis que l'homme, tel un éléphant ivre, s'enivre d'orgueil. ॥3॥
ਕਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਭ ਸੰਤ ਰਾਖੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਅਧਾਰ ॥
kar kirapaa prabh sa(n)t raakhe charan kamal adhaar ||
Par sa grâce, Dieu a protégé ses saints : les pieds de lotus leur sont un appui.
ਕਰ ਜੋਰਿ ਨਾਨਕੁ ਸਰਨਿ ਆਇਓ ਗੋੁਪਾਲ ਪੁਰਖ ਅਪਾਰ ॥੪॥੧॥੧੨੯॥
kar jor naanak saran aaio guopaal purakh apaar ||4||1||129||
Les mains jointes, Nanak est venu au refuge du Soutien du monde, l'Être infini. ॥4॥1॥129॥
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੬ ਪੜਤਾਲ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
saarag mahalaa panjavaa ghar chhayvaa paRataal ikOankaar satigur prasaadh ||
Saarang, Mahalla 5, Ghar 6, Partaal. Un seul Créateur universel. Par la grâce du Vrai Guru ॥
ਸੁਭ ਬਚਨ ਬੋਲਿ ਗੁਨ ਅਮੋਲ ॥
subh bachan bol gun amol ||
Prononce des paroles bonnes, des vertus sans prix.
ਕਿੰਕਰੀ ਬਿਕਾਰ ॥
ki(n)karee bikaar ||
Ô servante du mal,
ਦੇਖੁ ਰੀ ਬੀਚਾਰ ॥
dhekh ree beechaar ||
regarde donc, réfléchis.
ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਧਿਆਇ ਮਹਲੁ ਪਾਇ ॥
gur sabadh dhiaai mahal pai ||
Médite le Shabad (la Parole du Guru) et tu trouveras Sa Demeure.
ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਰੰਗ ਕਰਤੀ ਮਹਾ ਕੇਲ ॥੧॥
har sa(n)g ra(n)g karatee mahaa kel ||1||
Avec Har tu joueras alors, dans la joie, le plus grand des jeux. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਸੁਪਨ ਰੀ ਸੰਸਾਰੁ ॥
supan ree sa(n)saar ||
Ce monde est un songe,
ਮਿਥਨੀ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥
mithanee bisathaar ||
son déploiement est mensonge.
ਸਖੀ ਕਾਇ ਮੋਹਿ ਮੋਹਿਲੀ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰਿਦੈ ਮੇਲ ॥੧॥
sakhee kai moh mohilee pria preet ridhai mel ||1||
Ô compagne, pourquoi te laisses-tu séduire par l'attachement ? Unis en ton cœur l'amour du Bien-Aimé. ॥1॥
ਸਰਬ ਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੁ ॥
sarab ree preet piaar ||
En tous il y a amour et tendresse,
ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਰੀ ਦਇਆਰੁ ॥
prabh sadhaa ree dhiaar ||
et Dieu est toujours miséricordieux.
ਕਾਂਏਂ ਆਨ ਆਨ ਰੁਚੀਐ ॥
kaa(n)e(n) aan aan rucheeaai ||
Pourquoi se plaire à d'autres choses, encore et encore ?
ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਸੰਗਿ ਖਚੀਐ ॥
har sa(n)g sa(n)g khacheeaai ||
Reste absorbée avec Har, avec Har.
ਜਉ ਸਾਧਸੰਗ ਪਾਏ ॥
jau saadhasa(n)g paae ||
Quand on trouve la Sangat (la compagnie des saints),
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਧਿਆਏ ॥
kahu naanak har dhiaae ||
dit Nanak, on médite sur Har,
ਅਬ ਰਹੇ ਜਮਹਿ ਮੇਲ ॥੨॥੧॥੧੩੦॥
ab rahe jameh mel ||2||1||130||
et cesse alors toute rencontre avec Jam (le messager de la mort). ॥2॥1॥130॥
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥
saarag mahalaa panjavaa ||
Saarang, Mahalla 5 ॥
ਕੰਚਨਾ ਬਹੁ ਦਤ ਕਰਾ ॥
ka(n)chanaa bahu dhat karaa ||
Faire de nombreux dons d'or,
ਭੂਮਿ ਦਾਨੁ ਅਰਪਿ ਧਰਾ ॥
bhoom dhaan arap dharaa ||
offrir des terres en aumône,
ਮਨ ਅਨਿਕ ਸੋਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਤ ॥
man anik soch pavitr karat ||
purifier son esprit par mille rites :
ਨਾਹੀ ਰੇ ਨਾਮ ਤੁਲਿ ਮਨ ਚਰਨ ਕਮਲ ਲਾਗੇ ॥੧॥
naahee re naam tul man charan kamal laage ||1||
rien de tout cela n'égale le Naam (le Nom divin), ô mon esprit attaché aux pieds de lotus. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਚਾਰਿ ਬੇਦ ਜਿਹਵ ਭਨੇ ॥
chaar bedh jihav bhane ||
Réciter de la langue les quatre Védas,
ਦਸ ਅਸਟ ਖਸਟ ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਨੇ ॥
dhas asaT khasaT sravan sune ||
écouter de ses oreilles les dix-huit Puranas et les six Shastras :
ਨਹੀ ਤੁਲਿ ਗੋਬਿਦ ਨਾਮ ਧੁਨੇ ॥
nahee tul gobidh naam dhune ||
rien n'égale la vibration du Nom de Gobind.
ਮਨ ਚਰਨ ਕਮਲ ਲਾਗੇ ॥੧॥
man charan kamal laage ||1||
Ô esprit, attache-toi aux pieds de lotus. ॥1॥
ਬਰਤ ਸੰਧਿ ਸੋਚ ਚਾਰ ॥
barat sa(n)dh soch chaar ||
Jeûnes, prières aux heures marquées, ablutions, bonne conduite,
ਕ੍ਰਿਆ ਕੁੰਟਿ ਨਿਰਾਹਾਰ ॥
kiraa ku(n)T niraahaar ||
rites, pèlerinages aux quatre coins du monde, abstinence de nourriture,
ਅਪਰਸ ਕਰਤ ਪਾਕਸਾਰ ॥
aparas karat paakasaar ||
cuisiner sans se laisser toucher par personne,
ਨਿਵਲੀ ਕਰਮ ਬਹੁ ਬਿਸਥਾਰ ॥
nivalee karam bahu bisathaar ||
déployer sans fin les purifications du corps,
ਧੂਪ ਦੀਪ ਕਰਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮ ਤੁਲਿ ਨ ਲਾਗੇ ॥
dhoop dheep karate har naam tul na laage ||
brûler encens et lampes : rien de cela n'égale le Nom de Har.
ਰਾਮ ਦਇਆਰ ਸੁਨਿ ਦੀਨ ਬੇਨਤੀ ॥
raam dhiaar sun dheen benatee ||
Ô Ram miséricordieux, écoute la prière de l'humble.
ਦੇਹੁ ਦਰਸੁ ਨੈਨ ਪੇਖਉ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਮਿਸਟ ਲਾਗੇ ॥੨॥੨॥੧੩੧॥
dheh dharas nain pekhau jan naanak naam misaT laage ||2||2||131||
Accorde-moi Ton Darshan (la vision bénie du Seigneur), que mes yeux Te voient ; à Ton serviteur Nanak le Naam est doux. ॥2॥2॥131॥