Accueil ਜਪੁ Lire Chercher ਬਾਣੀ Banis ਪ੍ਰਸ਼ਨ Quiz
Ang1278/ 1430
Au hasard
Raag Malaar · Guru Amar Das Ji

Ang 1278

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੭॥

gur kai sabadh rahiaa bharapoor ||7||

Par le Shabad (la parole du Guru), on Le découvre remplissant tout. ॥7॥

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੁ ॥

aape bakhase dhei piaar ||

Lui-même pardonne et donne Son amour.

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਵਡਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥

haumai rog vaddaa sa(n)saar ||

Le Haumai (l'ego, le « moi je ») est la grande maladie du monde.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਏਹੁ ਰੋਗੁ ਜਾਇ ॥

gur kirapaa te eh rog jai ||

Par la grâce du Guru, ce mal s'en va.

ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੮॥੧॥੩॥੫॥੮॥

naanak saache saach samai ||8||1||3||5||8||

Nanak : on se fond alors dans le Vrai des vrais. ॥8॥1॥3॥5॥8॥

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀ ਘਰੁ ੨ ॥

malaar mahalaa teejaa asaTapadhee ghar doojaa ||

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥

har har kirapaa kare gur kee kaarai laae ||

ਦੁਖੁ ਪਲੑਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥

dhukh pal(h)r har naam vasaae ||

ਸਾਚੀ ਗਤਿ ਸਾਚੈ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

saachee gat saachai chit laae ||

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥

gur kee baanee sabadh sunaae ||1||

Traduction

Malaar, Mahalla 3, Ashtpadi, Ghar 2. Un seul Créateur universel. Par la grâce du vrai Guru.

Quand le Seigneur accorde Sa grâce, Il attache l'être au service du Guru.

La peine tombe comme feuille morte et le Nom vient habiter le cœur.

Le vrai salut, c'est d'attacher son cœur au Vrai.

La Bani (la parole révélée) du Guru se fait entendre par le Shabad. ॥1॥

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿ ਨਿਧਾਨੁ ॥

man mere har har sev nidhaan ||

Ô mon cœur, sers le Seigneur, ce trésor.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥

gur kirapaa te har dhan paieeaai anadhin laagai sahaj dhiaan ||1||

Par la grâce du Guru on reçoit la richesse du Seigneur, et jour et nuit l'attention se pose en Sahaj (l'équilibre paisible). ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਾਮਣਿ ਕਰੇ ਸਂੀਗਾਰੁ ॥

bin pir kaaman kare sa(n)eegaar ||

Sans son Époux, l'épouse se pare encore.

ਦੁਹਚਾਰਣੀ ਕਹੀਐ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

dhuhachaaranee kaheeaai nit hoi khuaar ||

On la dit de mauvaise conduite, et chaque jour elle est humiliée.

ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਇਹੁ ਬਾਦਿ ਆਚਾਰੁ ॥

manmukh kaa ih baadh aachaar ||

Telle est la conduite vaine du Manmukh (celui qui suit son propre esprit) :

ਬਹੁ ਕਰਮ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥੨॥

bahu karam dhiraRaaveh naam visaar ||2||

il s'impose mille rites en oubliant le Nom. ॥2॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਮਣਿ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

gurmukh kaaman baniaa seegaar ||

L'épouse Gurmukh (tournée vers le Guru) est vraiment parée.

ਸਬਦੇ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

sabadhe pir raakhiaa ur dhaar ||

Par le Shabad elle garde l'Époux dans son cœur.

ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥

ek pachhaanai haumai maar ||

Elle reconnaît l'Unique et met à mort son ego :

ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਕਹੀਐ ਨਾਰਿ ॥੩॥

sobhaava(n)tee kaheeaai naar ||3||

on la dit femme de noble renom. ॥3॥

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

bin gur dhaate kinai na paiaa ||

Sans le Guru qui donne, personne n'a jamais rien obtenu.

ਮਨਮੁਖ ਲੋਭਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥

manmukh lobh dhoojai lobhaiaa ||

Le Manmukh est séduit par l'avidité et par la dualité.

ਐਸੇ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਹੁ ਕੋਇ ॥

aaise giaanee boojhahu koi ||

Que le sage comprenne bien ceci :

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੪॥

bin gur bheTe mukat na hoi ||4||

sans la rencontre du Guru, point de délivrance. ॥4॥

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

keh keh kahan kahai sabh koi ||

Chacun parle, parle et parle encore.

ਬਿਨੁ ਮਨ ਮੂਏ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

bin man mooe bhagat na hoi ||

Tant que l'esprit ne meurt pas, il n'y a pas de Bhagti (dévotion aimante).

ਗਿਆਨ ਮਤੀ ਕਮਲ ਪਰਗਾਸੁ ॥

giaan matee kamal paragaas ||

Quand la connaissance éclaire l'intelligence, le lotus s'ouvre :

ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਨਾਮੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੫॥

tit ghaT naamai naam nivaas ||5||

dans ce cœur-là, le Nom prend demeure. ॥5॥

ਹਉਮੈ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

haumai bhagat kare sabh koi ||

Chacun pratique la dévotion avec son ego.

ਨਾ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

naa man bheejai naa sukh hoi ||

Le cœur n'en est pas imprégné et la paix ne vient pas.

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਆਪੁ ਜਾਣਾਏ ॥

keh keh kahan aap jaanaae ||

À force de parler, on ne fait que se faire valoir :

ਬਿਰਥੀ ਭਗਤਿ ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੬॥

birathee bhagat sabh janam gavaae ||6||

dévotion inutile, vie tout entière perdue. ॥6॥

ਸੇ ਭਗਤ ਸਤਿਗੁਰ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥

se bhagat satigur man bhaae ||

Sont dévots ceux qui plaisent au cœur du vrai Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

anadhin naam rahe liv laae ||

Jour et nuit ils demeurent attachés au Nom.

ਸਦ ਹੀ ਨਾਮੁ ਵੇਖਹਿ ਹਜੂਰਿ ॥

sadh hee naam vekheh hajoor ||

Toujours ils voient le Nom présent devant eux.