Ang 1388

ਦੇਹ ਨ ਗੇਹ ਨ ਨੇਹ ਨ ਨੀਤਾ ਮਾਇਆ ਮਤ ਕਹਾ ਲਉ ਗਾਰਹੁ ॥

dheh na geh na neh na neetaa maiaa mat kahaa lau gaarahu ||

Ni le corps, ni la maison, ni l'affection ne durent : enivré de Maya (l'illusion du monde matériel), jusqu'où porteras-tu ton orgueil ?

ਛਤ੍ਰ ਨ ਪਤ੍ਰ ਨ ਚਉਰ ਨ ਚਾਵਰ ਬਹਤੀ ਜਾਤ ਰਿਦੈ ਨ ਬਿਚਾਰਹੁ ॥

chhatr na patr na chaur na chaavar bahatee jaat ridhai na bichaarahu ||

Ni parasol royal, ni titres, ni chasse-mouches ni éventail : la vie s'écoule et tu n'y réfléchis pas dans ton cœur.

ਰਥ ਨ ਅਸ੍ਵ ਨ ਗਜ ਸਿੰਘਾਸਨ ਛਿਨ ਮਹਿ ਤਿਆਗਤ ਨਾਂਗ ਸਿਧਾਰਹੁ ॥

rath na asavai na gaj si(n)ghaasan chhin meh tiaagat naa(n)g sidhaarahu ||

Ni chars, ni chevaux, ni éléphants, ni trône : en un instant tu laisses tout et tu t'en vas nu.

ਸੂਰ ਨ ਬੀਰ ਨ ਮੀਰ ਨ ਖਾਨਮ ਸੰਗਿ ਨ ਕੋਊ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨਿਹਾਰਹੁ ॥

soor na beer na meer na khaanam sa(n)g na kouoo dhirasaT nihaarahu ||

Ni les braves, ni les guerriers, ni les princes, ni les seigneurs ne t'accompagnent : regarde-le de tes propres yeux.

ਕੋਟ ਨ ਓਟ ਨ ਕੋਸ ਨ ਛੋਟਾ ਕਰਤ ਬਿਕਾਰ ਦੋਊ ਕਰ ਝਾਰਹੁ ॥

koT na oT na kos na chhoTaa karat bikaar dhouoo kar jhaarahu ||

Ni forteresse, ni abri, ni trésor ne te délivreront ; tu commets le mal, et tes deux mains se videront.

ਮਿਤ੍ਰ ਨ ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਸਾਜਨ ਸਖ ਉਲਟਤ ਜਾਤ ਬਿਰਖ ਕੀ ਛਾਂਰਹੁ ॥

mitr na putr kalatr saajan sakh ulaTat jaat birakh kee chhaa(n)rahu ||

Amis, fils, épouse, compagnons, proches : tout se retourne et s'en va, comme l'ombre d'un arbre.

ਦੀਨ ਦਯਾਲ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਛਿਨ ਛਿਨ ਸਿਮਰਹੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਹੁ ॥

dheen dhayaal purakh prabh pooran chhin chhin simarahu agam apaarahu ||

À chaque instant, fais le Simran (le souvenir aimant du Nom) du Seigneur parfait, compatissant aux humbles, inaccessible et sans limite.

ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਨਾਥ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਜਨ ਹੇ ਭਗਵੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਤਾਰਹੁ ॥੫॥

sreepat naath saran naanak jan he bhagava(n)t kirapaa kar taarahu ||5||

Ô Maître de la fortune, le serviteur Nanak est venu à ton refuge : ô Bienheureux, fais grâce et fais-le traverser. ॥5॥

ਪ੍ਰਾਨ ਮਾਨ ਦਾਨ ਮਗ ਜੋਹਨ ਹੀਤੁ ਚੀਤੁ ਦੇ ਲੇ ਲੇ ਪਾਰੀ ॥

praan maan dhaan mag johan heet cheet dhe le le paaree ||

Au prix de son souffle et de son honneur, en guettant les chemins pour prendre le bien d'autrui, en y donnant son cœur et toute son affection, il a amassé la richesse.

ਸਾਜਨ ਸੈਨ ਮੀਤ ਸੁਤ ਭਾਈ ਤਾਹੂ ਤੇ ਲੇ ਰਖੀ ਨਿਰਾਰੀ ॥

saajan sain meet sut bhaiee taahoo te le rakhee niraaree ||

De ses proches, de ses amis, de ses fils et de ses frères, il l'a tenue soigneusement à l'écart.

ਧਾਵਨ ਪਾਵਨ ਕੂਰ ਕਮਾਵਨ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕਰਤ ਅਉਧ ਤਨ ਜਾਰੀ ॥

dhaavan paavan koor kamaavan ieh bidh karat aaudh tan jaaree ||

Courir, s'agiter, pratiquer le mensonge : à ce jeu, il a consumé sa vie et brûlé son corps.

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੰਜਮ ਸੁਚ ਨੇਮਾ ਚੰਚਲ ਸੰਗਿ ਸਗਲ ਬਿਧਿ ਹਾਰੀ ॥

karam dharam sa(n)jam such nemaa cha(n)chal sa(n)g sagal bidh haaree ||

Rites, Dharam (le devoir juste), austérités, pureté, vœux : au contact de cette richesse changeante, il a tout perdu.

ਪਸੁ ਪੰਖੀ ਬਿਰਖ ਅਸਥਾਵਰ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਿਓ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥

pas pa(n)khee birakh asathaavar bahu bidh jon bhramio at bhaaree ||

Bête, oiseau, arbre, chose immobile : il a erré à travers d'innombrables existences, écrasé sous un immense fardeau.

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਚਸਾ ਨਾਮੁ ਨਹੀ ਸਿਮਰਿਓ ਦੀਨਾ ਨਾਥ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਸਾਰੀ ॥

khin pal chasaa naam nahee simario dheenaa naath praanapat saaree ||

Pas un instant, pas un souffle, il n'a médité le Naam (le Nom divin), lui pourtant le Maître des humbles et le Soutien de la vie.

ਖਾਨ ਪਾਨ ਮੀਠ ਰਸ ਭੋਜਨ ਅੰਤ ਕੀ ਬਾਰ ਹੋਤ ਕਤ ਖਾਰੀ ॥

khaan paan meeTh ras bhojan a(n)t kee baar hot kat khaaree ||

Mets, boissons, saveurs douces : à la dernière heure, comme tout cela devient amer !

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਚਰਨ ਸੰਗਿ ਉਧਰੇ ਹੋਰਿ ਮਾਇਆ ਮਗਨ ਚਲੇ ਸਭਿ ਡਾਰੀ ॥੬॥

naanak sa(n)t charan sa(n)g udhare hor maiaa magan chale sabh ddaaree ||6||

Nanak : ceux qui se tiennent aux pieds des saints sont sauvés ; les autres, noyés dans Maya (l'illusion du monde matériel), s'en vont ayant tout abandonné. ॥6॥

ਬ੍ਰਹਮਾਦਿਕ ਸਿਵ ਛੰਦ ਮੁਨੀਸੁਰ ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਠਾਕੁਰ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ॥

brahamaadhik siv chha(n)dh muneesur rasak rasak Thaakur gun gaavat ||

Brahma, Shiva, les Vedas et les grands sages chantent avec délices les vertus du Maître.

ਇੰਦ੍ਰ ਮੁਨਿੰਦ੍ਰ ਖੋਜਤੇ ਗੋਰਖ ਧਰਣਿ ਗਗਨ ਆਵਤ ਫੁਨਿ ਧਾਵਤ ॥

ei(n)dhr muni(n)dhr khojate gorakh dharan gagan aavat fun dhaavat ||

Indra, les rois des ermites, Gorakh le cherchent : ils courent de la terre au ciel et reviennent encore.

ਸਿਧ ਮਨੁਖੵ ਦੇਵ ਅਰੁ ਦਾਨਵ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਤਾ ਕੋ ਮਰਮੁ ਨ ਪਾਵਤ ॥

sidh manukhaye dhev ar dhaanav ik til taa ko maram na paavat ||

Les siddhas, les hommes, les dieux et les démons n'atteignent pas un grain de son mystère.

ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰਭ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਭਗਤੀ ਹਰਿ ਜਨ ਤਾ ਕੈ ਦਰਸਿ ਸਮਾਵਤ ॥

pria prabh preet prem ras bhagatee har jan taa kai dharas samaavat ||

Mais les serviteurs de Har (le Nom du Seigneur), par l'amour du Bien-Aimé et la saveur de la Bhagti (la dévotion), se fondent dans son Darshan (la vision du Divin).

ਤਿਸਹਿ ਤਿਆਗਿ ਆਨ ਕਉ ਜਾਚਹਿ ਮੁਖ ਦੰਤ ਰਸਨ ਸਗਲ ਘਸਿ ਜਾਵਤ ॥

tiseh tiaag aan kau jaacheh mukh dha(n)t rasan sagal ghas jaavat ||

Ceux qui l'abandonnent pour mendier ailleurs usent en vain leur bouche, leurs dents et leur langue.

ਰੇ ਮਨ ਮੂੜ ਸਿਮਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੁਝਹਿ ਸਮਝਾਵਤ ॥੭॥

re man mooR simar sukhadhaataa naanak dhaas tujheh samajhaavat ||7||

Ô esprit insensé, médite Celui qui donne la paix : le serviteur Nanak te le fait comprendre. ॥7॥

ਮਾਇਆ ਰੰਗ ਬਿਰੰਗ ਕਰਤ ਭ੍ਰਮ ਮੋਹ ਕੈ ਕੂਪਿ ਗੁਬਾਰਿ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥

maiaa ra(n)g bira(n)g karat bhram moh kai koop gubaar pario hai ||

Les couleurs de Maya (l'illusion du monde matériel) se fanent et se décolorent ; l'homme est tombé dans le puits obscur du doute et de l'attachement.

ਏਤਾ ਗਬੁ ਅਕਾਸਿ ਨ ਮਾਵਤ ਬਿਸਟਾ ਅਸ੍ਤ ਕ੍ਰਿਮਿ ਉਦਰੁ ਭਰਿਓ ਹੈ ॥

etaa gab akaas na maavat bisaTaa ast kiram udhar bhario hai ||

Son orgueil est si grand que le ciel ne le contiendrait pas, alors que son ventre n'est rempli que d'ordure, d'os et de vers.

ਦਹ ਦਿਸ ਧਾਇ ਮਹਾ ਬਿਖਿਆ ਕਉ ਪਰ ਧਨ ਛੀਨਿ ਅਗਿਆਨ ਹਰਿਓ ਹੈ ॥

dheh dhis dhai mahaa bikhiaa kau par dhan chheen agiaan hario hai ||

Il court aux dix directions après le grand poison, il arrache le bien d'autrui : l'ignorance l'a dépouillé de tout.

ਜੋਬਨ ਬੀਤਿ ਜਰਾ ਰੋਗਿ ਗ੍ਰਸਿਓ ਜਮਦੂਤਨ ਡੰਨੁ ਮਿਰਤੁ ਮਰਿਓ ਹੈ ॥

joban beet jaraa rog grasio jamadhootan dda(n)n mrit mario hai ||

La jeunesse passe, la vieillesse et la maladie le saisissent, les messagers de Jam (la mort) le châtient, et il meurt de la mort.

ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਸੰਕਟ ਨਰਕ ਭੁੰਚਤ ਸਾਸਨ ਦੂਖ ਗਰਤਿ ਗਰਿਓ ਹੈ ॥

anik jon sa(n)kaT narak bhu(n)chat saasan dhookh garat gario hai ||

Il subit d'innombrables existences, les tourments et les enfers, les châtiments, et pourrit au fond de la fosse de la douleur.

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਉਧਰਹਿ ਸੇ ਨਾਨਕ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸੰਤੁ ਆਪਿ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥੮॥

prem bhagat udhareh se naanak kar kirapaa sa(n)t aap kario hai ||8||

Nanak : ceux-là sont sauvés par l'amour et la Bhagti (la dévotion), que Dieu par sa grâce a lui-même faits saints. ॥8॥