Ang 1401

ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਕਰਹੁ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ॥

guroo gur gur karahu guroo har paieeaai ||

Dis Guru, Guru, Guru : c'est par le Guru que Har est trouvé.

ਉਦਧਿ ਗੁਰੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ਬੇਅੰਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਨਗ ਹੀਰ ਮਣਿ ਮਿਲਤ ਲਿਵ ਲਾਈਐ ॥

audhadh gur gahir ga(n)bheer bea(n)t har naam nag heer man milat liv laieeaai ||

Le Guru est un océan profond, grave et sans limite ; on y recueille le Naam (le Nom divin) de Har comme des joyaux, des diamants et des perles — fixe-lui ton amour.

ਫੁਨਿ ਗੁਰੂ ਪਰਮਲ ਸਰਸ ਕਰਤ ਕੰਚਨੁ ਪਰਸ ਮੈਲੁ ਦੁਰਮਤਿ ਹਿਰਤ ਸਬਦਿ ਗੁਰੁ ਧੵਾਈਐ ॥

fun guroo paramal saras karat ka(n)chan paras mail dhuramat hirat sabadh gur dhayeaieeaai ||

Le Guru est un santal qui embaume ce qu'il touche, une pierre philosophale qui change en or, et il emporte la souillure de la pensée mauvaise : méditez le Guru par le Shabad (la Parole du Guru).

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਰਵਾਹ ਛੁਟਕੰਤ ਸਦ ਦ੍ਵਾਰਿ ਜਿਸੁ ਗੵਾਨ ਗੁਰ ਬਿਮਲ ਸਰ ਸੰਤ ਸਿਖ ਨਾਈਐ ॥

a(n)mirat paravaeh chhuTaka(n)t sadh dhavaiaar jis gayeaan gur bimal sar sa(n)t sikh naieeaai ||

À sa porte coule sans fin le flot d'Amrit (le nectar d'immortalité) ; dans le bassin immaculé de la connaissance du Guru, les saints et les Sikhs se baignent.

ਨਾਮੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਰਹੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਕਰਹੁ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ॥੩॥੧੫॥

naam nirabaan nidhaan har ur dharahu guroo gur gur karahu guroo har paieeaai ||3||15||

Garde en ton cœur le Nom de Har, trésor de la libération : dis Guru, Guru, Guru, car c'est par le Guru que Har est trouvé. ॥3॥15॥

ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਜਪੁ ਮੰਨ ਰੇ ॥

guroo gur guroo gur guroo jap ma(n)n re ||

Ô mon esprit, répète : Guru, Guru, Guru, Guru, Guru.

ਜਾ ਕੀ ਸੇਵ ਸਿਵ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਸੁਰ ਅਸੁਰ ਗਣ ਤਰਹਿ ਤੇਤੀਸ ਗੁਰ ਬਚਨ ਸੁਣਿ ਕੰਨ ਰੇ ॥

jaa kee sev siv sidh saadhik sur asur gan tareh tetees gur bachan sun ka(n)n re ||

Par son service, Shiva, les siddhas, les chercheurs, les dieux, les démons et les trente-trois divinités ont traversé, pour avoir écouté de leurs oreilles la parole du Guru.

ਫੁਨਿ ਤਰਹਿ ਤੇ ਸੰਤ ਹਿਤ ਭਗਤ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਕਰਹਿ ਤਰਿਓ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਗੁਰ ਮਿਲਤ ਮੁਨਿ ਜੰਨ ਰੇ ॥

fun tareh te sa(n)t hit bhagat gur gur kareh tario prahalaadh gur milat mun ja(n)n re ||

Traversent aussi les saints et les dévots aimants qui redisent « Guru, Guru ». Prahlad a traversé, et les sages ermites en rencontrant le Guru.

ਤਰਹਿ ਨਾਰਦਾਦਿ ਸਨਕਾਦਿ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਹਿ ਤਰਹਿ ਇਕ ਨਾਮ ਲਗਿ ਤਜਹੁ ਰਸ ਅੰਨ ਰੇ ॥

tareh naaradhaadh sanakaadh har gurmukheh tareh ik naam lag tajahu ras a(n)n re ||

Traversent Narad, Sanak et leurs semblables ; les Gurmukh (ceux qui vivent tournés vers le Guru) traversent, attachés au Nom unique. Laisse donc toutes les autres saveurs.

ਦਾਸੁ ਬੇਨਤਿ ਕਹੈ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਹੈ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਜਪੁ ਮੰਨ ਰੇ ॥੪॥੧੬॥੨੯॥

dhaas benat kahai naam gurmukh lahai guroo gur guroo gur guroo jap ma(n)n re ||4||16||29||

Le serviteur présente sa prière : c'est en Gurmukh que l'on reçoit le Naam (le Nom divin). Ô mon esprit, répète : Guru, Guru, Guru, Guru, Guru. ॥4॥16॥29॥

ਸਿਰੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬੁ ਸਭ ਊਪਰਿ ॥

siree guroo saahib sabh uoopar ||

Le Guru souverain est au-dessus de tout.

ਕਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਤਜੁਗਿ ਜਿਨਿ ਧ੍ਰੂ ਪਰਿ ॥

karee kirapaa satajug jin dhraoo par ||

C'est lui qui, au premier âge, fit grâce à Dhru.

ਸ੍ਰੀ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਭਗਤ ਉਧਰੀਅੰ ॥

sree prahalaadh bhagat udhareea(n) ||

Il sauva le dévot Prahlad,

ਹਸ੍ਤ ਕਮਲ ਮਾਥੇ ਪਰ ਧਰੀਅੰ ॥

hast kamal maathe par dhareea(n) ||

posant sa main de lotus sur son front.

ਅਲਖ ਰੂਪ ਜੀਅ ਲਖੵਾ ਨ ਜਾਈ ॥

alakh roop jeea lakhayeaa na jaiee ||

Sa forme échappe au regard, aucun être ne peut la saisir.

ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਸਗਲ ਸਰਣਾਈ ॥

saadhik sidh sagal saranaiee ||

Chercheurs et siddhas sont tous sous sa protection.

ਗੁਰ ਕੇ ਬਚਨ ਸਤਿ ਜੀਅ ਧਾਰਹੁ ॥

gur ke bachan sat jeea dhaarahu ||

Garde en toi les paroles du Guru comme la vérité même,

ਮਾਣਸ ਜਨਮੁ ਦੇਹ ਨਿਸ੍ਤਾਰਹੁ ॥

maanas janam dheh nistaarahu ||

et fais traverser cette naissance humaine.

ਗੁਰੁ ਜਹਾਜੁ ਖੇਵਟੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਤਰਿਆ ਨ ਕੋਇ ॥

gur jahaaj khevaT guroo gur bin tariaa na koi ||

Le Guru est le navire, le Guru est le passeur : sans le Guru, personne n'a traversé.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

gur prasaadh prabh paieeaai gur bin mukat na hoi ||

Par la grâce du Guru on trouve Dieu ; sans le Guru, pas de libération.

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਨਿਕਟਿ ਬਸੈ ਬਨਵਾਰੀ ॥

gur naanak nikaT basai banavaaree ||

Guru Nanak demeure tout près du Seigneur.

ਤਿਨਿ ਲਹਣਾ ਥਾਪਿ ਜੋਤਿ ਜਗਿ ਧਾਰੀ ॥

tin lahanaa thaap jot jag dhaaree ||

Il établit Lehna et fit rayonner sa lumière dans le monde.

ਲਹਣੈ ਪੰਥੁ ਧਰਮ ਕਾ ਕੀਆ ॥

lahanai pa(n)th dharam kaa keeaa ||

Lehna traça le chemin du Dharam (l'ordre juste, le devoir vrai).

ਅਮਰਦਾਸ ਭਲੇ ਕਉ ਦੀਆ ॥

amaradhaas bhale kau dheeaa ||

Il le transmit à Amar Das, de la maison des Bhalla.

ਤਿਨਿ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਦਾਸੁ ਸੋਢੀ ਥਿਰੁ ਥਪੵਉ ॥

tin sree raamadhaas soddee thir thapayeau ||

Celui-ci établit fermement Sri Ram Das le Sodhi.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਖੈ ਨਿਧਿ ਅਪੵਉ ॥

har kaa naam akhai nidh apayeau ||

Il lui remit le trésor inépuisable du Nom de Har (le Nom de Dieu).

ਅਪੵਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਖੈ ਨਿਧਿ ਚਹੁ ਜੁਗਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਫਲੁ ਲਹੀਅੰ ॥

apayeau har naam akhai nidh chahu jug gur sevaa kar fal laheea(n) ||

Il lui remit ce trésor inépuisable du Nom de Har : dans les quatre âges, c'est en servant le Guru que l'on en recueille le fruit.

ਬੰਦਹਿ ਜੋ ਚਰਣ ਸਰਣਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਪਰਮਾਨੰਦ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਹੀਅੰ ॥

ba(n)dheh jo charan saran sukh paaveh paramaana(n)dh gurmukh kaheea(n) ||

Ceux qui s'inclinent à ses pieds et cherchent son refuge trouvent la paix : on les appelle Gurmukh (ceux qui vivent tournés vers le Guru), comblés de la joie suprême.

ਪਰਤਖਿ ਦੇਹ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸੁਆਮੀ ਆਦਿ ਰੂਪਿ ਪੋਖਣ ਭਰਣੰ ॥

paratakh dheh paarabraham suaamee aadh roop pokhan bharana(n) ||

En son corps visible, Paarbrahm (le Suprême au-delà de tout) le Maître, l'Être des origines, celui qui nourrit et soutient toute chose.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਅਲਖ ਗਤਿ ਜਾ ਕੀ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਦਾਸੁ ਤਾਰਣ ਤਰਣੰ ॥੧॥

satigur gur sev alakh gat jaa kee sree raamadhaas taaran tarana(n) ||1||

Sers le vrai Guru, dont l'état échappe au regard : Sri Ram Das est le navire qui fait traverser. ॥1॥

ਜਿਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਬਾਣੀ ਸਾਧੂ ਜਨ ਜਪਹਿ ਕਰਿ ਬਿਚਿਤਿ ਚਾਓ ॥

jeh a(n)mirat bachan baanee saadhoo jan japeh kar bichit chaao ||

Ses paroles de nectar, sa Bani (la parole révélée), les saints les récitent d'un cœur plein d'élan.