ਤਾਰੵਉ ਸੰਸਾਰੁ ਮਾਯਾ ਮਦ ਮੋਹਿਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਦੀਅਉ ਸਮਰਥੁ ॥
taarayeau sa(n)saar maayaa madh mohit a(n)mirat naam dheeaau samarath ||
Il a fait traverser le monde enivré de Maya (l'attachement aux biens et aux apparences) : le Tout-Puissant a donné le Naam (le Nom divin), qui est nectar.
ਫੁਨਿ ਕੀਰਤਿਵੰਤ ਸਦਾ ਸੁਖ ਸੰਪਤਿ ਰਿਧਿ ਅਰੁ ਸਿਧਿ ਨ ਛੋਡਇ ਸਥੁ ॥
fun keerativa(n)t sadhaa sukh sa(n)pat ridh ar sidh na chhoddi sath ||
Il est comblé de renom ; la paix, l'abondance, la prospérité et les pouvoirs ne quittent jamais sa compagnie.
ਦਾਨਿ ਬਡੌ ਅਤਿਵੰਤੁ ਮਹਾਬਲਿ ਸੇਵਕਿ ਦਾਸਿ ਕਹਿਓ ਇਹੁ ਤਥੁ ॥
dhaan baddau ativa(n)t mahaabal sevak dhaas kahio ih tath ||
Immense dans le don, sans mesure, d'une force souveraine : son serviteur a simplement dit cette vérité.
ਤਾਹਿ ਕਹਾ ਪਰਵਾਹ ਕਾਹੂ ਕੀ ਜਾ ਕੈ ਬਸੀਸਿ ਧਰਿਓ ਗੁਰਿ ਹਥੁ ॥੭॥੪੯॥
taeh kahaa paravaeh kaahoo kee jaa kai basees dhario gur hath ||7||49||
De qui aurait-il souci, celui sur la tête de qui le Guru a posé sa main ? ॥7॥49॥
ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਭਰਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਸੋਈ ॥
teen bhavan bharapoor rahio soiee ||
Lui seul emplit entièrement les trois mondes.
ਅਪਨ ਸਰਸੁ ਕੀਅਉ ਨ ਜਗਤ ਕੋਈ ॥
apan saras keeaau na jagat koiee ||
Il n'a créé en ce monde nul autre qui lui soit semblable.
ਆਪੁਨ ਆਪੁ ਆਪ ਹੀ ਉਪਾਯਉ ॥
aapun aap aap hee upaayau ||
De lui-même et par lui-même il s'est fait exister.
ਸੁਰਿ ਨਰ ਅਸੁਰ ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਪਾਯਉ ॥
sur nar asur a(n)t nahee paayau ||
Ni les dieux, ni les hommes, ni les démons n'ont trouvé sa limite.
ਪਾਯਉ ਨਹੀ ਅੰਤੁ ਸੁਰੇ ਅਸੁਰਹ ਨਰ ਗਣ ਗੰਧ੍ਰਬ ਖੋਜੰਤ ਫਿਰੇ ॥
paayau nahee a(n)t sure asureh nar gan ga(n)dhrab khoja(n)t fire ||
Dieux, démons, hommes, esprits et musiciens célestes ont erré à sa recherche sans trouver sa limite.
ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਚਲੁ ਅਜੋਨੀ ਸੰਭਉ ਪੁਰਖੋਤਮੁ ਅਪਾਰ ਪਰੇ ॥
abinaasee achal ajonee sa(n)bhau purakhotam apaar pare ||
Impérissable, immuable, non-né, existant par lui-même, Être suprême, infini au-delà de tout infini.
ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਸਦਾ ਸੋਈ ਸਰਬ ਜੀਅ ਮਨਿ ਧੵਾਇਯਉ ॥
karan kaaran samarath sadhaa soiee sarab jeea man dhayeaiyau ||
Lui seul est à jamais tout-puissant, Cause de toutes les causes, et tous les êtres le méditent en leur cœur.
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਜਯੋ ਜਯ ਜਗ ਮਹਿ ਤੈ ਹਰਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਯਉ ॥੧॥
sree gur raamadhaas jayo jay jag meh tai har param padh paiyau ||1||
Gloire, gloire au vénéré Guru Ram Das dans le monde : c'est de Har que tu as reçu l'état suprême. ॥1॥
ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਨਕਿ ਭਗਤਿ ਕਰੀ ਇਕ ਮਨਿ ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਗੋਬਿੰਦ ਦੀਅਉ ॥
satigur naanak bhagat karee ik man tan man dhan gobi(n)dh dheeaau ||
Le Satguru Nanak accomplit la Bhagti (la dévotion aimante) d'un cœur unique : il offrit à Gobind son corps, son esprit et ses biens.
ਅੰਗਦਿ ਅਨੰਤ ਮੂਰਤਿ ਨਿਜ ਧਾਰੀ ਅਗਮ ਗੵਾਨਿ ਰਸਿ ਰਸੵਉ ਹੀਅਉ ॥
a(n)gadh ana(n)t moorat nij dhaaree agam gayeaan ras rasayeau heeaau ||
Guru Angad reçut en lui-même la forme de l'Infini, et son cœur fut imprégné de la saveur de la connaissance inaccessible.
ਗੁਰਿ ਅਮਰਦਾਸਿ ਕਰਤਾਰੁ ਕੀਅਉ ਵਸਿ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਿ ਧੵਾਇਯਉ ॥
gur amaradhaas karataar keeaau vas vaahu vaahu kar dhayeaiyau ||
Guru Amar Das gagna le cœur du Créateur et le médita en s'exclamant : « Waahu ! Waahu ! »
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਜਯੋ ਜਯ ਜਗ ਮਹਿ ਤੈ ਹਰਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਯਉ ॥੨॥
sree gur raamadhaas jayo jay jag meh tai har param padh paiyau ||2||
Gloire, gloire au vénéré Guru Ram Das dans le monde : c'est de Har que tu as reçu l'état suprême. ॥2॥
ਨਾਰਦੁ ਧ੍ਰੂ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਸੁਦਾਮਾ ਪੁਬ ਭਗਤ ਹਰਿ ਕੇ ਜੁ ਗਣੰ ॥
naaradh dhraoo prahalaadh sudhaamaa pub bhagat har ke ju gana(n) ||
Narad, Dhru, Prahlad, Sudama : on les compte parmi les dévots de Har (le Nom de Dieu) des temps anciens.
ਅੰਬਰੀਕੁ ਜਯਦੇਵ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੁ ਨਾਮਾ ਅਵਰੁ ਕਬੀਰੁ ਭਣੰ ॥
a(n)bareek jayadhev tiralochan naamaa avar kabeer bhana(n) ||
Ambrik, Jaidev, Trilochan, Naam Dev, et l'on nomme encore Kabeer.
ਤਿਨ ਕੌ ਅਵਤਾਰੁ ਭਯਉ ਕਲਿ ਭਿੰਤਰਿ ਜਸੁ ਜਗਤ੍ਰ ਪਰਿ ਛਾਇਯਉ ॥
tin kau avataar bhayau kal bhi(n)tar jas jagatr par chhaiyau ||
Ils sont venus au monde en cet âge sombre, et leur gloire a recouvert la terre entière.
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਜਯੋ ਜਯ ਜਗ ਮਹਿ ਤੈ ਹਰਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਯਉ ॥੩॥
sree gur raamadhaas jayo jay jag meh tai har param padh paiyau ||3||
Sri Guru Ram Das, victoire, victoire à toi dans le monde : auprès de Har tu as atteint l'état suprême. ॥3॥
ਮਨਸਾ ਕਰਿ ਸਿਮਰੰਤ ਤੁਝੈ ਨਰ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਮਿਟਿਅਉ ਜੁ ਤਿਣੰ ॥
manasaa kar simara(n)t tujhai nar kaam karodh miTiaau ju tina(n) ||
Les hommes qui se souviennent de toi par la pensée voient s'effacer en eux le désir et la colère.
ਬਾਚਾ ਕਰਿ ਸਿਮਰੰਤ ਤੁਝੈ ਤਿਨੑ ਦੁਖੁ ਦਰਿਦ੍ਰੁ ਮਿਟਯਉ ਜੁ ਖਿਣੰ ॥
baachaa kar simara(n)t tujhai tin(h) dhukh dharidhr miTayau ju khina(n) ||
Ceux qui se souviennent de toi par la parole voient s'effacer en un instant leur peine et leur misère.
ਕਰਮ ਕਰਿ ਤੁਅ ਦਰਸ ਪਰਸ ਪਾਰਸ ਸਰ ਬਲੵ ਭਟ ਜਸੁ ਗਾਇਯਉ ॥
karam kar tua dharas paras paaras sar balaye bhaT jas gaiyau ||
Ceux qui par leurs actes touchent ton Darshan (la vision bénie), semblable à la pierre philosophale — ainsi le barde Bal chante ta louange.
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਜਯੋ ਜਯ ਜਗ ਮਹਿ ਤੈ ਹਰਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਯਉ ॥੪॥
sree gur raamadhaas jayo jay jag meh tai har param padh paiyau ||4||
Gloire, gloire au vénéré Guru Ram Das dans le monde : c'est de Har que tu as reçu l'état suprême. ॥4॥
ਜਿਹ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਮਰੰਤ ਨਯਨ ਕੇ ਤਿਮਰ ਮਿਟਹਿ ਖਿਨੁ ॥
jeh satigur simara(n)t nayan ke timar miTeh khin ||
Ce Satguru dont la remémoration efface en un instant les ténèbres des yeux ;
ਜਿਹ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਮਰੰਥਿ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿਨੋ ਦਿਨੁ ॥
jeh satigur simara(n)th ridhai har naam dhino dhin ||
ce Satguru dont la remémoration fait croître de jour en jour dans le cœur le Naam (le Nom divin) de Har ;
ਜਿਹ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਮਰੰਥਿ ਜੀਅ ਕੀ ਤਪਤਿ ਮਿਟਾਵੈ ॥
jeh satigur simara(n)th jeea kee tapat miTaavai ||
ce Satguru dont la remémoration éteint le feu qui brûle l'âme ;
ਜਿਹ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਮਰੰਥਿ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਵੈ ॥
jeh satigur simara(n)th ridh sidh nav nidh paavai ||
ce Satguru dont la remémoration donne prospérité, pouvoirs et les neuf trésors :
ਸੋਈ ਰਾਮਦਾਸੁ ਗੁਰੁ ਬਲੵ ਭਣਿ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਕਰਹੁ ॥
soiee raamadhaas gur balaye bhan mil sa(n)gat dha(n)n dha(n)n karahu ||
c'est Guru Ram Das, dit le barde Bal ; réunis en Sangat (l'assemblée de la communauté), proclamez : « Béni, béni sois-tu ! »
ਜਿਹ ਸਤਿਗੁਰ ਲਗਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਈਐ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਮਰਹੁ ਨਰਹੁ ॥੫॥੫੪॥
jeh satigur lag prabh paieeaai so satigur simarahu narahu ||5||54||
C'est en s'attachant à ce Satguru que le Divin est trouvé : souvenez-vous de ce Satguru, ô hommes. ॥5॥54॥