ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥
gauRee bairaagan mahalaa chauthhaa ||
Raag Gauree · Guru Ram Das Ji
Ang 168
ਜਿਉ ਜਨਨੀ ਸੁਤੁ ਜਣਿ ਪਾਲਤੀ ਰਾਖੈ ਨਦਰਿ ਮਝਾਰਿ ॥
jiau jananee sut jan paalatee raakhai nadhar majhaar ||
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਮੁਖਿ ਦੇ ਗਿਰਾਸੁ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਪੋਚਾਰਿ ॥
a(n)tar baahar mukh dhe giraas khin khin pochaar ||
ਤਿਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਗੁਰਸਿਖ ਰਾਖਤਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥
tiau satigur gursikh raakhataa har preet piaar ||1||
Traduction
Comme la mère, ayant enfanté son fils, le nourrit et le garde sous son regard ; au-dedans comme au-dehors elle lui met la nourriture à la bouche et le caresse à chaque instant ; ainsi le vrai Guru protège le Sikh du Guru, dans l'amour du Seigneur. ॥1॥
ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਹੈ ਇਆਣੇ ॥
mere raam ham baarik har prabh ke hai iaane ||
ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਧਾ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੇ ਕੀਏ ਸਿਆਣੇ ॥੧॥
dha(n)n dha(n)n guroo gur satigur paadhaa jin har upadhes dhe ke'ee siaane ||1||
Traduction
Ô mon Seigneur, nous sommes les enfants ignorants de Dieu. Béni, béni le Guru, le vrai Guru, le maître qui, par l'enseignement du Seigneur, nous a rendus sages. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਜੈਸੀ ਗਗਨਿ ਫਿਰੰਤੀ ਊਡਤੀ ਕਪਰੇ ਬਾਗੇ ਵਾਲੀ ॥
jaisee gagan fira(n)tee uooddatee kapare baage vaalee ||
ਓਹ ਰਾਖੈ ਚੀਤੁ ਪੀਛੈ ਬਿਚਿ ਬਚਰੇ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੀ ॥
oh raakhai cheet peechhai bich bachare nit hiradhai saar samaalee ||
ਤਿਉ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਖ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੀ ਗੁਰੁ ਸਿਖ ਰਖੈ ਜੀਅ ਨਾਲੀ ॥੨॥
tiau satigur sikh preet har har kee gur sikh rakhai jeea naalee ||2||
Traduction
Comme l'oiseau blanc qui vole et tournoie dans le ciel garde son cœur tourné vers ses petits restés derrière, les chérissant sans cesse en son cœur ; ainsi le vrai Guru aime le Sikh de l'amour du Seigneur, et le garde au plus près de son âme. ॥2॥
ਜੈਸੇ ਕਾਤੀ ਤੀਸ ਬਤੀਸ ਹੈ ਵਿਚਿ ਰਾਖੈ ਰਸਨਾ ਮਾਸ ਰਤੁ ਕੇਰੀ ॥
jaise kaatee tees batees hai vich raakhai rasanaa maas rat keree ||
ਕੋਈ ਜਾਣਹੁ ਮਾਸ ਕਾਤੀ ਕੈ ਕਿਛੁ ਹਾਥਿ ਹੈ ਸਭ ਵਸਗਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਕੇਰੀ ॥
koiee jaanahu maas kaatee kai kichh haath hai sabh vasagat hai har keree ||
ਤਿਉ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਪੈਜ ਜਨ ਕੇਰੀ ॥੩॥
tiau sa(n)t janaa kee nar ni(n)dhaa kareh har raakhai paij jan keree ||3||
Traduction
Comme, entre les trente-deux dents, Il préserve la langue de chair et de sang ; pense-t-on que la chair ou les dents y aient quelque pouvoir ? Tout est sous la maîtrise du Seigneur. De même, les hommes calomnient les saints, mais le Seigneur préserve l'honneur de Son serviteur. ॥3॥
ਭਾਈ ਮਤ ਕੋਈ ਜਾਣਹੁ ਕਿਸੀ ਕੈ ਕਿਛੁ ਹਾਥਿ ਹੈ ਸਭ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥
bhaiee mat koiee jaanahu kisee kai kichh haath hai sabh kare karaiaa ||
ਜਰਾ ਮਰਾ ਤਾਪੁ ਸਿਰਤਿ ਸਾਪੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਕੋਈ ਲਾਗਿ ਨ ਸਕੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਲਾਇਆ ॥
jaraa maraa taap sirat saap sabh har kai vas hai koiee laag na sakai bin har kaa laiaa ||
ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਨਿਤਿ ਧਿਆਵਹੁ ਜਨ ਨਾਨਕ ਜੋ ਅੰਤੀ ਅਉਸਰਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥੪॥੭॥੧੩॥੫੧॥
aaisaa har naam man chit nit dhiaavahu jan naanak jo a(n)tee aausar le chhaddaiaa ||4||7||13||51||
Traduction
Ô frère, que nul ne pense avoir en propre le moindre pouvoir : tout se fait par Sa volonté. Vieillesse, mort, fièvre, malédiction, tout est au pouvoir du Seigneur ; rien ne peut atteindre l'homme sans Son ordre. Médite toujours en ton cœur ce Naam (le Nom du Seigneur), ô serviteur Nanak, qui délivre à l'instant ultime. ॥4॥7॥13॥51॥
Chapelet d'images maternelles et protectrices : la mère et son fils, l'oiseau et ses petits, la langue gardée entre les dents. Guru Ram Das enseigne que rien n'échappe à la volonté de Dieu, et que seul le Nom sauve au dernier instant.
ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥
gauRee bairaagan mahalaa chauthhaa ||
ਜਿਸੁ ਮਿਲਿਐ ਮਨਿ ਹੋਇ ਅਨੰਦੁ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਹੀਐ ॥
jis miliaai man hoi ana(n)dh so satigur kaheeaai ||
ਮਨ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਹਰਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਲਹੀਐ ॥੧॥
man kee dhubidhaa binas jai har param padh laheeaai ||1||
Traduction
Celui dont la rencontre remplit l'esprit de joie, appelle-le le vrai Guru. La dualité de l'esprit s'évanouit et l'on atteint l'état suprême du Seigneur. ॥1॥
ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ॥
meraa satigur piaaraa kit bidh milai ||
ਹਉ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਕਰੀ ਨਮਸਕਾਰੁ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਕਿਉ ਮਿਲੈ ॥੧॥
hau khin khin karee namasakaar meraa gur pooraa kiau milai ||1||
Traduction
Mon vrai Guru bien-aimé, comment le rencontrer ? À chaque instant je m'incline ; comment rencontrerai-je mon Guru parfait ? ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਮੇਲਿਆ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥
kar kirapaa har meliaa meraa satigur pooraa ||
ਇਛ ਪੁੰਨੀ ਜਨ ਕੇਰੀਆ ਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਧੂਰਾ ॥੨॥
eichh pu(n)nee jan kereeaa le satigur dhooraa ||2||
Traduction
Dans Sa grâce, le Seigneur m'a uni à mon parfait vrai Guru. Le désir du serviteur s'est accompli, recevant la poussière du vrai Guru. ॥2॥
ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਸੁਣੈ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੀਐ ॥
har bhagat dhiraRaavai har bhagat sunai tis satigur mileeaai ||
ਤੋਟਾ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਈ ਹਰਿ ਲਾਭੁ ਨਿਤਿ ਦ੍ਰਿੜੀਐ ॥੩॥
toTaa mool na aaviee har laabh nit dhiraReeaai ||3||
Traduction
Rencontre ce vrai Guru qui implante la Bhagti (dévotion) au Seigneur et l'écoute. Jamais nulle perte ne survient ; le profit du Seigneur s'affermit chaque jour. ॥3॥
ਜਿਸ ਕਉ ਰਿਦੈ ਵਿਗਾਸੁ ਹੈ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ॥
jis kau ridhai vigaas hai bhaau dhoojaa naahee ||
ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਉਧਰੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾਹੀ ॥੪॥੮॥੧੪॥੫੨॥
naanak tis gur mil udharai har gun gaavaahee ||4||8||14||52||
Traduction
Celui dont le cœur s'épanouit, sans amour de la dualité, ô Nanak, en rencontrant le Guru il est sauvé, chantant les vertus du Seigneur. ॥4॥8॥14॥52॥
Définition du vrai Guru : sa seule rencontre dissipe la dualité de l'esprit et donne l'« état suprême ». Le Guru implante la dévotion — un négoce sans perte, dont le profit s'accroît chaque jour.