Ang 214

ਹੈ ਨਾਨਕ ਨੇਰ ਨੇਰੀ ॥੩॥੩॥੧੫੬॥

hai naanak ner neree ||3||3||156||

Il est, ô Nanak, tout près, tout près. ॥3॥3॥156॥

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

gauRee mahalaa panjavaa ||

Gauree, Mahalla 5 :

ਗੁਨ ਕੀਰਤਿ ਨਿਧਿ ਮੋਰੀ ॥੧॥

gun keerat nidh moree ||1||

Chanter Tes louanges par le Kirtan (le chant sacré) est mon trésor. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਤੂੰਹੀ ਰਸ ਤੂੰਹੀ ਜਸ ਤੂੰਹੀ ਰੂਪ ਤੂਹੀ ਰੰਗ ॥

too(n)hee ras too(n)hee jas too(n)hee roop toohee ra(n)g ||

Tu es ma saveur, Tu es ma gloire, Tu es ma beauté, Tu es ma joie.

ਆਸ ਓਟ ਪ੍ਰਭ ਤੋਰੀ ॥੧॥

aas oT prabh toree ||1||

Toi seul es mon espoir et mon appui, ô Dieu. ॥1॥

ਤੂਹੀ ਮਾਨ ਤੂੰਹੀ ਧਾਨ ਤੂਹੀ ਪਤਿ ਤੂਹੀ ਪ੍ਰਾਨ ॥

toohee maan too(n)hee dhaan toohee pat toohee praan ||

Tu es mon honneur, Tu es ma richesse, Tu es ma dignité, Tu es mon souffle de vie.

ਗੁਰਿ ਤੂਟੀ ਲੈ ਜੋਰੀ ॥੨॥

gur tooTee lai joree ||2||

Le Guru a renoué ce qui était rompu. ॥2॥

ਤੂਹੀ ਗ੍ਰਿਹਿ ਤੂਹੀ ਬਨਿ ਤੂਹੀ ਗਾਉ ਤੂਹੀ ਸੁਨਿ ॥

toohee gireh toohee ban toohee gaau toohee sun ||

Tu es dans la maison, Tu es dans la forêt, Tu es le village, Tu es celui qui écoute.

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

gauRee mahalaa panjavaa ||

Gauree, Guru Arjan Dev Ji (Mahalla 5) :

ਮਾਤੋ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਮਾਤੋ ॥੧॥

maato har ra(n)g maato ||1||

Je suis enivré, enivré de l'amour de Har. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਾਗੁ ਗੌੜੀ ਮਾਲਵਾ ਮਹਲਾ ੫ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

raag gauaRee maalavaa mahalaa panjavaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Raag Gauree Maalva, Mahalla 5 : Un Dieu unique, par la grâce du vrai Guru.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੇਹੁ ਮੀਤਾ ਲੇਹੁ ਆਗੈ ਬਿਖਮ ਪੰਥੁ ਭੈਆਨ ॥੧॥

har naam leh meetaa leh aagai bikham pa(n)th bhaiaan ||1||

Prends le Naam (le Nom) du Seigneur, ô ami, prends-le : devant toi s'étend un chemin difficile et redoutable. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸੇਵਤ ਸੇਵਤ ਸਦਾ ਸੇਵਿ ਤੇਰੈ ਸੰਗਿ ਬਸਤੁ ਹੈ ਕਾਲੁ ॥

sevat sevat sadhaa sev terai sa(n)g basat hai kaal ||

Sers, sers, sers-Le toujours : la mort habite à tes côtés.

ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਤੂੰ ਸਾਧ ਕੀ ਹੋ ਕਾਟੀਐ ਜਮ ਜਾਲੁ ॥੧॥

kar sevaa too(n) saadh kee ho kaaTeeaai jam jaal ||1||

Fais le Seva (service) des saints, et le filet de Jam (la mort) sera tranché. ॥1॥

ਹੋਮ ਜਗ ਤੀਰਥ ਕੀਏ ਬਿਚਿ ਹਉਮੈ ਬਧੇ ਬਿਕਾਰ ॥

hom jag teerath ke'ee bich haumai badhe bikaar ||

Oblations, sacrifices et pèlerinages accomplis dans l'Haumai (l'ego) ne font qu'accroître le mal.

ਨਰਕੁ ਸੁਰਗੁ ਦੁਇ ਭੁੰਚਨਾ ਹੋਇ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥੨॥

narak surag dhui bhu(n)chanaa hoi bahur bahur avataar ||2||

On subit tour à tour l'enfer et le ciel, renaissant encore et encore. ॥2॥

ਸਿਵ ਪੁਰੀ ਬ੍ਰਹਮ ਇੰਦ੍ਰ ਪੁਰੀ ਨਿਹਚਲੁ ਕੋ ਥਾਉ ਨਾਹਿ ॥

siv puree braham i(n)dhr puree nihachal ko thaau naeh ||

Cité de Shiva, cités de Brahma et d'Indra — nul lieu n'y est permanent.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਹੋ ਸਾਕਤ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥੩॥

bin har sevaa sukh nahee ho saakat aaveh jaeh ||3||

Sans le service du Seigneur, point de paix ; le Saakat (l'homme détourné de Dieu) va et vient dans les renaissances. ॥3॥

ਜੈਸੋ ਗੁਰਿ ਉਪਦੇਸਿਆ ਮੈ ਤੈਸੋ ਕਹਿਆ ਪੁਕਾਰਿ ॥

jaiso gur upadhesiaa mai taiso kahiaa pukaar ||

Comme le Guru me l'a enseigné, ainsi je l'ai proclamé.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਕਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਹੋਇ ਉਧਾਰੁ ॥੪॥੧॥੧੫੮॥

naanak kahai sun re manaa kar keeratan hoi udhaar ||4||1||158||

Nanak dit : écoute, ô esprit, fais le Kirtan (le chant des louanges) et tu seras sauvé. ॥4॥1॥158॥

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਮਾਲਾ ਮਹਲਾ ੫ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

raag gauRee maalaa mahalaa panjavaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Raag Gauree Maala, Mahalla 5 : Un Dieu unique, par la grâce du vrai Guru.

ਪਾਇਓ ਬਾਲ ਬੁਧਿ ਸੁਖੁ ਰੇ ॥

paio baal budh sukh re ||

J'ai trouvé la paix d'un esprit d'enfant, simple et innocent.

ਹਰਖ ਸੋਗ ਹਾਨਿ ਮਿਰਤੁ ਦੂਖ ਸੁਖ ਚਿਤਿ ਸਮਸਰਿ ਗੁਰ ਮਿਲੇ ॥੧॥

harakh sog haan mrit dhookh sukh chit samasar gur mile ||1||

Joie et peine, perte, mort, douleur et bonheur me sont devenus égaux depuis que j'ai rencontré le Guru. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਉ ਲਉ ਹਉ ਕਿਛੁ ਸੋਚਉ ਚਿਤਵਉ ਤਉ ਲਉ ਦੁਖਨੁ ਭਰੇ ॥

jau lau hau kichh sochau chitavau tau lau dhukhan bhare ||

Tant que je réfléchis et calcule par moi-même, je suis rempli de souffrances.

ਜਉ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਆ ਤਉ ਆਨਦ ਸਹਜੇ ॥੧॥

jau kirapaal gur pooraa bheTiaa tau aanadh sahaje ||1||

Mais lorsque j'ai rencontré le Guru parfait et miséricordieux, alors est venue la félicité du Sahaj (l'équilibre serein). ॥1॥

ਜੇਤੀ ਸਿਆਨਪ ਕਰਮ ਹਉ ਕੀਏ ਤੇਤੇ ਬੰਧ ਪਰੇ ॥

jetee siaanap karam hau ke'ee tete ba(n)dh pare ||

Autant j'accomplissais d'actes par habileté, autant de liens m'enchaînaient.

ਜਉ ਸਾਧੂ ਕਰੁ ਮਸਤਕਿ ਧਰਿਓ ਤਬ ਹਮ ਮੁਕਤ ਭਏ ॥੨॥

jau saadhoo kar masatak dhario tab ham mukat bhe ||2||

Quand le Saint a posé sa main sur mon front, alors j'ai été délivré. ॥2॥

ਜਉ ਲਉ ਮੇਰੋ ਮੇਰੋ ਕਰਤੋ ਤਉ ਲਉ ਬਿਖੁ ਘੇਰੇ ॥

jau lau mero mero karato tau lau bikh ghere ||

Tant que je disais « mien, mien », le poison des vices m'encerclait.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਬੁਧਿ ਅਰਪੀ ਠਾਕੁਰ ਕਉ ਤਬ ਹਮ ਸਹਜਿ ਸੋਏ ॥੩॥

man tan budh arapee Thaakur kau tab ham sahaj soe ||3||

Quand j'ai offert mon esprit, mon corps et mon intelligence au Maître, alors j'ai reposé dans le Sahaj. ॥3॥

ਜਉ ਲਉ ਪੋਟ ਉਠਾਈ ਚਲਿਅਉ ਤਉ ਲਉ ਡਾਨ ਭਰੇ ॥

jau lau poT uThaiee chaliaau tau lau ddaan bhare ||

Tant que je marchais en portant mon fardeau d'ego, autant je payais l'amende.

ਪੋਟ ਡਾਰਿ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮਿਲਿਆ ਤਉ ਨਾਨਕ ਨਿਰਭਏ ॥੪॥੧॥੧੫੯॥

poT ddaar gur pooraa miliaa tau naanak nirabhe ||4||1||159||

Ayant rejeté ce fardeau, j'ai rencontré le Guru parfait : alors, ô Nanak, je suis devenu sans peur. ॥4॥1॥159॥