ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
gauRee mahalaa pehilaa ||
Raag Gauree · Guru Nanak Dev Ji
Ang 229
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝਿ ਲੇ ਤਉ ਹੋਇ ਨਿਬੇਰਾ ॥
gur parasaadhee boojh le tau hoi niberaa ||
ਘਰਿ ਘਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨਾ ਸੋ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥੧॥
ghar ghar naam nira(n)janaa so Thaakur meraa ||1||
Traduction
Gauree, Guru Nanak Dev Ji (Mahalla 1) :
Par la grâce du Guru, comprends, alors vient la délivrance ; en chaque cœur est le Naam (le Nom divin) de l'Immaculé — tel est mon Seigneur. ॥1॥
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਨ ਛੂਟੀਐ ਦੇਖਹੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥
bin gur sabadh na chhooTeeaai dhekhahu veechaaraa ||
ਜੇ ਲਖ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹੀ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥੧॥
je lakh karam kamaavahee bin gur a(n)dhiaaraa ||1||
Traduction
Sans le Shabad (la Parole divine) du Guru, nul n'est libéré ; considère-le bien : accomplirais-tu des milliers de rites, sans le Guru ce sont ténèbres. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਅੰਧੇ ਅਕਲੀ ਬਾਹਰੇ ਕਿਆ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ॥
a(n)dhe akalee baahare kiaa tin siau kaheeaai ||
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪੰਥੁ ਨ ਸੂਝਈ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਨਿਰਬਹੀਐ ॥੨॥
bin gur pa(n)th na soojhiee kit bidh nirabaheeaai ||2||
Traduction
Aux aveugles privés de raison, que dire ? Sans le Guru, le chemin ne se voit pas ; comment s'en tirer ? ॥2॥
ਖੋਟੇ ਕਉ ਖਰਾ ਕਹੈ ਖਰੇ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ ॥
khoTe kau kharaa kahai khare saar na jaanai ||
ਅੰਧੇ ਕਾ ਨਾਉ ਪਾਰਖੂ ਕਲੀ ਕਾਲ ਵਿਡਾਣੈ ॥੩॥
a(n)dhe kaa naau paarakhoo kalee kaal viddaanai ||3||
Traduction
Il dit vrai le faux, et ne connaît pas la valeur du vrai ; l'aveugle se dit expert — étrange folie de l'âge de fer (Kali Yug). ॥3॥
ਸੂਤੇ ਕਉ ਜਾਗਤੁ ਕਹੈ ਜਾਗਤ ਕਉ ਸੂਤਾ ॥
soote kau jaagat kahai jaagat kau sootaa ||
ਜੀਵਤ ਕਉ ਮੂਆ ਕਹੈ ਮੂਏ ਨਹੀ ਰੋਤਾ ॥੪॥
jeevat kau mooaa kahai mooe nahee rotaa ||4||
Traduction
Il dit éveillé le dormeur, et endormi l'éveillé ; il dit mort le vivant, et ne pleure pas le mort. ॥4॥
ਆਵਤ ਕਉ ਜਾਤਾ ਕਹੈ ਜਾਤੇ ਕਉ ਆਇਆ ॥
aavat kau jaataa kahai jaate kau aaiaa ||
ਪਰ ਕੀ ਕਉ ਅਪੁਨੀ ਕਹੈ ਅਪੁਨੋ ਨਹੀ ਭਾਇਆ ॥੫॥
par kee kau apunee kahai apuno nahee bhaiaa ||5||
Traduction
Il dit partant celui qui vient, et venu celui qui part ; il dit sien le bien d'autrui, et n'aime pas le sien. ॥5॥
ਮੀਠੇ ਕਉ ਕਉੜਾ ਕਹੈ ਕੜੂਏ ਕਉ ਮੀਠਾ ॥
meeThe kau kauRaa kahai kaRooe kau meeThaa ||
ਰਾਤੇ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਐਸਾ ਕਲਿ ਮਹਿ ਡੀਠਾ ॥੬॥
raate kee ni(n)dhaa kareh aaisaa kal meh ddeeThaa ||6||
Traduction
Il dit amer le doux, et doux l'amer ; il calomnie l'amoureux de Dieu — voilà ce qu'on voit en cet âge. ॥6॥
ਚੇਰੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਠਾਕੁਰੁ ਨਹੀ ਦੀਸੈ ॥
cheree kee sevaa kareh Thaakur nahee dheesai ||
ਪੋਖਰੁ ਨੀਰੁ ਵਿਰੋਲੀਐ ਮਾਖਨੁ ਨਹੀ ਰੀਸੈ ॥੭॥
pokhar neer viroleeaai maakhan nahee reesai ||7||
Traduction
Il sert la servante — Maya (l'illusion du monde matériel) — et ne voit pas le Maître ; on baratterait l'eau de la mare sans en tirer de beurre. ॥7॥
ਇਸੁ ਪਦ ਜੋ ਅਰਥਾਇ ਲੇਇ ਸੋ ਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ॥
eis padh jo arathai lei so guroo hamaaraa ||
ਨਾਨਕ ਚੀਨੈ ਆਪ ਕਉ ਸੋ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ॥੮॥
naanak cheenai aap kau so apar apaaraa ||8||
Traduction
Qui saisit le sens de ce verset, celui-là est notre Guru ; ô Nanak, qui se connaît lui-même est infini et illimité. ॥8॥
ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਭਰਮਾਇਆ ॥
sabh aape aap varatadhaa aape bharamaiaa ||
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬੂਝੀਐ ਸਭੁ ਬ੍ਰਹਮੁ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥੨॥੧੮॥
gur kirapaa te boojheeaai sabh braham samaiaa ||9||2||18||
Traduction
Lui-même est en tout, Lui-même égare ; par la grâce du Guru on comprend : tout est absorbé en Brahm. ॥9॥2॥18॥
Satire du monde à l'envers de l'âge de fer, où l'homme prend le faux pour le vrai et le sommeil pour l'éveil. Guru Nanak invite à retourner le regard vers soi pour reconnaître l'Infini.
Raag Gauree · Guru Amar Das Ji
ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag gauRee guaareree mahalaa teejaa asaTapadheeaa ikOankaar satigur prasaadh ||
ਮਨ ਕਾ ਸੂਤਕੁ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥
man kaa sootak dhoojaa bhaau ||
ਭਰਮੇ ਭੂਲੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧॥
bharame bhoole aavau jaau ||1||
Traduction
Raag Gauree Guaareri, Guru Amar Das Ji (Mahalla 3), Ashtapadi — Un seul Dieu créateur, par la grâce du vrai Guru :
La souillure de l'esprit, c'est l'amour de la dualité ; égaré par le doute, on va et vient. ॥1॥
ਮਨਮੁਖਿ ਸੂਤਕੁ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਇ ॥
manmukh sootak kabeh na jai ||
ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਭੀਜੈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥੧॥
jichar sabadh na bheejai har kai nai ||1||
Traduction
Pour le Manmukh (l'égocentrique), cette souillure ne s'en va jamais, tant qu'il n'est pas imprégné du Shabad (la Parole divine), du Nom du Seigneur. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਸਭੋ ਸੂਤਕੁ ਜੇਤਾ ਮੋਹੁ ਆਕਾਰੁ ॥
sabho sootak jetaa moh aakaar ||
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੨॥
mar mar ja(n)mai vaaro vaar ||2||
Traduction
Toute souillure n'est que l'attachement aux formes ; on meurt et renaît, encore et encore. ॥2॥
ਸੂਤਕੁ ਅਗਨਿ ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਮਾਹਿ ॥
sootak agan paunai paanee maeh ||
ਸੂਤਕੁ ਭੋਜਨੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਖਾਹਿ ॥੩॥
sootak bhojan jetaa kichh khaeh ||3||
Traduction
On croit la souillure dans le feu, l'air et l'eau, la souillure en toute nourriture qu'on mange. ॥3॥
ਸੂਤਕਿ ਕਰਮ ਨ ਪੂਜਾ ਹੋਇ ॥
sootak karam na poojaa hoi ||
ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥੪॥
naam rate man niramal hoi ||4||
Traduction
Dans un esprit souillé, ni rite ni culte ne valent ; imprégné du Naam (le Nom divin), l'esprit devient pur. ॥4॥
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਸੂਤਕੁ ਜਾਇ ॥
satigur seviaai sootak jai ||
ਮਰੈ ਨ ਜਨਮੈ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੫॥
marai na janamai kaal na khai ||5||
Traduction
À servir le Vrai Guru, la souillure s'en va : on ne meurt ni ne renaît, la mort ne dévore pas. ॥5॥
ਸਾਸਤ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸੋਧਿ ਦੇਖਹੁ ਕੋਇ ॥
saasat si(n)mirat sodh dhekhahu koi ||
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੬॥
vin naavai ko mukat na hoi ||6||
Traduction
Que l'on scrute les Shastras et les Smritis : sans le Nom, nul n'est libéré. ॥6॥
ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਨਾਮੁ ਉਤਮੁ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥
jug chaare naam utam sabadh beechaar ||
ਕਲਿ ਮਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੭॥
kal meh gurmukh utaras paar ||7||
Traduction
Aux quatre âges, le Nom est suprême — médite le Shabad ; en l'âge de fer, le Gurmukh (tourné vers le Guru) traverse. ॥7॥
ਸਾਚਾ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
saachaa marai na aavai jai ||
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੮॥੧॥
naanak gurmukh rahai samai ||8||1||
Traduction
Le Vrai ne meurt ni ne va et vient ; ô Nanak, le Gurmukh demeure absorbé en Lui. ॥8॥1॥
Guru Amar Das réfute la croyance en la souillure rituelle (« sootak ») liée à la naissance, au feu ou à la nourriture : la seule vraie souillure est l'amour de la dualité, lavé par le Nom.