Ang 24

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੩ ॥

sireeraag mahalaa pehilaa ghar teejaa ||

Sri Raag, Premier Mahalla, Troisième Maison.

ਅਮਲੁ ਕਰਿ ਧਰਤੀ ਬੀਜੁ ਸਬਦੋ ਕਰਿ ਸਚ ਕੀ ਆਬ ਨਿਤ ਦੇਹਿ ਪਾਣੀ ॥

amal kar dharatee beej sabadho kar sach kee aab nit dheh paanee ||

Fais des bonnes œuvres ta terre, du Shabad ta semence, et arrose-la sans cesse de l'eau de la Vérité.

ਹੋਇ ਕਿਰਸਾਣੁ ਈਮਾਨੁ ਜੰਮਾਇ ਲੈ ਭਿਸਤੁ ਦੋਜਕੁ ਮੂੜੇ ਏਵ ਜਾਣੀ ॥੧॥

hoi kirasaan ieemaan ja(n)mai lai bhisat dhojak mooRe ev jaanee ||1||

Deviens le cultivateur et fais germer la foi : ainsi, ô insensé, tu sauras ce que sont le paradis et l'enfer. ॥1॥

ਮਤੁ ਜਾਣ ਸਹਿ ਗਲੀ ਪਾਇਆ ॥

mat jaan seh galee paiaa ||

Ne crois pas que l'Époux s'obtienne par des paroles.

ਮਾਲ ਕੈ ਮਾਣੈ ਰੂਪ ਕੀ ਸੋਭਾ ਇਤੁ ਬਿਧੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥

maal kai maanai roop kee sobhaa it bidhee janam gavaiaa ||1||

Par l'orgueil des biens et l'éclat de la beauté, on gaspille cette vie. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਐਬ ਤਨਿ ਚਿਕੜੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੀਡਕੋ ਕਮਲ ਕੀ ਸਾਰ ਨਹੀ ਮੂਲਿ ਪਾਈ ॥

aaib tan chikaRo ih man meeddako kamal kee saar nahee mool paiee ||

Le corps souillé de fautes est une mare de boue, et cet esprit une grenouille : elle ne sait rien de la valeur du lotus.

ਭਉਰੁ ਉਸਤਾਦੁ ਨਿਤ ਭਾਖਿਆ ਬੋਲੇ ਕਿਉ ਬੂਝੈ ਜਾ ਨਹ ਬੁਝਾਈ ॥੨॥

bhaur usataadh nit bhaakhiaa bole kiau boojhai jaa neh bujhaiee ||2||

L'abeille, le maître, ne cesse de parler — comment comprendrait-elle, si on ne lui fait pas comprendre ? ॥2॥

ਆਖਣੁ ਸੁਨਣਾ ਪਉਣ ਕੀ ਬਾਣੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਮਾਇਆ ॥

aakhan sunanaa paun kee baanee ih man rataa maiaa ||

Dire et écouter n'est que parole de vent, quand l'esprit est teint de Maya.

ਖਸਮ ਕੀ ਨਦਰਿ ਦਿਲਹਿ ਪਸਿੰਦੇ ਜਿਨੀ ਕਰਿ ਏਕੁ ਧਿਆਇਆ ॥੩॥

khasam kee nadhar dhileh pasi(n)dhe jinee kar ek dhiaaiaa ||3||

Le Regard du Maître se pose sur ceux qui sont chers à Son cœur, ceux qui méditent l'Un. ॥3॥

ਤੀਹ ਕਰਿ ਰਖੇ ਪੰਜ ਕਰਿ ਸਾਥੀ ਨਾਉ ਸੈਤਾਨੁ ਮਤੁ ਕਟਿ ਜਾਈ ॥

teeh kar rakhe pa(n)j kar saathee naau saitaan mat kaT jaiee ||

Il a mis trente jours de jeûne et cinq prières pour compagnons — mais que le nom de Satan n'efface pas tout cela.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਰਾਹਿ ਪੈ ਚਲਣਾ ਮਾਲੁ ਧਨੁ ਕਿਤ ਕੂ ਸੰਜਿਆਹੀ ॥੪॥੨੭॥

naanak aakhai raeh pai chalanaa maal dhan kit koo sa(n)jiaahee ||4||27||

Nanak dit : il faut marcher sur la voie ; à quoi bon amasser biens et richesses ? ॥4॥27॥

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੪ ॥

sireeraag mahalaa pehilaa ghar chauthhaa ||

Sri Raag, Premier Mahalla, Quatrième Maison.

ਸੋਈ ਮਉਲਾ ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਮਉਲਿਆ ਹਰਿਆ ਕੀਆ ਸੰਸਾਰੋ ॥

soiee maulaa jin jag mauliaa hariaa keeaa sa(n)saaro ||

Celui-là seul est le Maître qui a fait fleurir le monde et l'a rendu verdoyant.

ਆਬ ਖਾਕੁ ਜਿਨਿ ਬੰਧਿ ਰਹਾਈ ਧੰਨੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ॥੧॥

aab khaak jin ba(n)dh rahaiee dha(n)n sirajanahaaro ||1||

Celui qui a lié ensemble l'eau et la poussière — béni soit le Créateur. ॥1॥

ਮਰਣਾ ਮੁਲਾ ਮਰਣਾ ॥

maranaa mulaa maranaa ||

La mort, ô mollah, la mort !

ਭੀ ਕਰਤਾਰਹੁ ਡਰਣਾ ॥੧॥

bhee karataarahu ddaranaa ||1||

Et par-dessus tout, la crainte du Créateur. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਤਾ ਤੂ ਮੁਲਾ ਤਾ ਤੂ ਕਾਜੀ ਜਾਣਹਿ ਨਾਮੁ ਖੁਦਾਈ ॥

taa too mulaa taa too kaajee jaaneh naam khudhaiee ||

Tu seras mollah, tu seras qazi, si tu connais le Naam de Dieu.

ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਪੜਿਆ ਹੋਵਹਿ ਕੋ ਰਹੈ ਨ ਭਰੀਐ ਪਾਈ ॥੨॥

je bahuteraa paRiaa hoveh ko rahai na bhareeaai paiee ||2||

Serais-tu très savant, nul ne demeure quand la coupe est pleine. ॥2॥

ਸੋਈ ਕਾਜੀ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਤਜਿਆ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ਕੀਆ ਆਧਾਰੋ ॥

soiee kaajee jin aap tajiaa ik naam keeaa aadhaaro ||

Celui-là seul est qazi qui a renoncé à lui-même et a fait du seul Naam son appui.

ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ ਜਾਇ ਨ ਜਾਸੀ ਸਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ॥੩॥

hai bhee hosee jai na jaasee sachaa sirajanahaaro ||3||

Il est et Il sera ; Il ne s'en va ni ne s'en ira, le vrai Créateur. ॥3॥

ਪੰਜ ਵਖਤ ਨਿਵਾਜ ਗੁਜਾਰਹਿ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬ ਕੁਰਾਣਾ ॥

pa(n)j vakhat nivaaj gujaareh paReh kateb kuraanaa ||

Tu accomplis les cinq prières et tu lis les Écritures et le Coran —

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਗੋਰ ਸਦੇਈ ਰਹਿਓ ਪੀਣਾ ਖਾਣਾ ॥੪॥੨੮॥

naanak aakhai gor sadheiee rahio peenaa khaanaa ||4||28||

Nanak dit : la tombe appelle, et c'en est fini de boire et de manger. ॥4॥28॥

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੪ ॥

sireeraag mahalaa pehilaa ghar chauthhaa ||

Sri Raag, Premier Mahalla, Quatrième Maison.

ਏਕੁ ਸੁਆਨੁ ਦੁਇ ਸੁਆਨੀ ਨਾਲਿ ॥

ek suaan dhui suaanee naal ||

Un chien mâle et deux chiennes m'accompagnent ;

ਭਲਕੇ ਭਉਕਹਿ ਸਦਾ ਬਇਆਲਿ ॥

bhalake bhaukeh sadhaa biaal ||

au matin ils aboient sans cesse, à contretemps.

ਕੂੜੁ ਛੁਰਾ ਮੁਠਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ॥

kooR chhuraa muThaa muradhaar ||

Le mensonge est mon poignard, et je me nourris de charogne volée.

ਧਾਣਕ ਰੂਪਿ ਰਹਾ ਕਰਤਾਰ ॥੧॥

dhaanak roop rahaa karataar ||1||

Je vis sous la forme d'un chasseur, ô Créateur. ॥1॥

ਮੈ ਪਤਿ ਕੀ ਪੰਦਿ ਨ ਕਰਣੀ ਕੀ ਕਾਰ ॥

mai pat kee pa(n)dh na karanee kee kaar ||

Je n'ai suivi ni le conseil de l'honneur ni la voie des bonnes actions.

ਹਉ ਬਿਗੜੈ ਰੂਪਿ ਰਹਾ ਬਿਕਰਾਲ ॥

hau bigaRai roop rahaa bikaraal ||

Je demeure sous une forme dégradée et effrayante.

ਤੇਰਾ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਤਾਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

teraa ek naam taare sa(n)saar ||

Ton seul Naam sauve le monde :

ਮੈ ਏਹਾ ਆਸ ਏਹੋ ਆਧਾਰੁ ॥੧॥

mai ehaa aas eho aadhaar ||1||

c'est là mon unique espoir, mon unique appui. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਮੁਖਿ ਨਿੰਦਾ ਆਖਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

mukh ni(n)dhaa aakhaa dhin raat ||

De ma bouche je calomnie jour et nuit ;

ਪਰ ਘਰੁ ਜੋਹੀ ਨੀਚ ਸਨਾਤਿ ॥

par ghar johee neech sanaat ||

je guette la maison d'autrui, moi le vil et le bas.

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਤਨਿ ਵਸਹਿ ਚੰਡਾਲ ॥

kaam karodh tan vaseh cha(n)ddaal ||

Le désir et la colère habitent mon corps comme des bourreaux.

ਧਾਣਕ ਰੂਪਿ ਰਹਾ ਕਰਤਾਰ ॥੨॥

dhaanak roop rahaa karataar ||2||

Je vis sous la forme d'un chasseur, ô Créateur. ॥2॥

ਫਾਹੀ ਸੁਰਤਿ ਮਲੂਕੀ ਵੇਸੁ ॥

faahee surat malookee ves ||

Ma conscience est un piège, et mon habit celui d'un roi ;

ਹਉ ਠਗਵਾੜਾ ਠਗੀ ਦੇਸੁ ॥

hau ThagavaaRaa Thagee dhes ||

je suis un escroc qui trompe le pays.

ਖਰਾ ਸਿਆਣਾ ਬਹੁਤਾ ਭਾਰੁ ॥

kharaa siaanaa bahutaa bhaar ||

Je me crois très habile : c'est un fardeau de plus.

ਧਾਣਕ ਰੂਪਿ ਰਹਾ ਕਰਤਾਰ ॥੩॥

dhaanak roop rahaa karataar ||3||

Je vis sous la forme d'un chasseur, ô Créateur. ॥3॥

ਮੈ ਕੀਤਾ ਨ ਜਾਤਾ ਹਰਾਮਖੋਰੁ ॥

mai keetaa na jaataa haraamakhor ||

Je n'ai pas reconnu ce que Tu as fait pour moi, moi l'ingrat.

ਹਉ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸਾ ਦੁਸਟੁ ਚੋਰੁ ॥

hau kiaa muh dhesaa dhusaT chor ||

Quel visage montrerai-je, moi le méchant, moi le voleur ?

ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

naanak neech kahai beechaar ||

Nanak l'humble expose cette pensée :

ਧਾਣਕ ਰੂਪਿ ਰਹਾ ਕਰਤਾਰ ॥੪॥੨੯॥

dhaanak roop rahaa karataar ||4||29||

je vis sous la forme d'un chasseur, ô Créateur. ॥4॥29॥