Ang 27

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥

sireeraag mahalaa teejaa ghar pehilaa ||

Sri Raag, Troisième Mahalla, Première Maison.

ਜਿਸ ਹੀ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਹੈ ਤਿਸ ਹੀ ਕਾ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

jis hee kee sirakaar hai tis hee kaa sabh koi ||

Celui à qui appartient le royaume, à Lui appartient chacun.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੁ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥

gurmukh kaar kamaavanee sach ghaT paragaT hoi ||

Qui agit en Gurmukh voit le Vrai se révéler dans son cœur.

ਅੰਤਰਿ ਜਿਸ ਕੈ ਸਚੁ ਵਸੈ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥

a(n)tar jis kai sach vasai sache sachee soi ||

Celui au-dedans de qui demeure le Vrai a la réputation vraie du Vrai.

ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥੧॥

sach mile se na vichhuReh tin nij ghar vaasaa hoi ||1||

Ceux qui ont rencontré le Vrai ne s'en séparent plus : ils habitent leur propre demeure. ॥1॥

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

mere raam mai har bin avar na koi ||

Ô mon Seigneur, hors de Toi je n'ai personne.

ਸਤਗੁਰੁ ਸਚੁ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥

satagur sach prabh niramalaa sabadh milaavaa hoi ||1||

Le vrai Guru est le Dieu vrai et immaculé ; l'union se fait par le Shabad. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਜਿਸ ਨਉ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

sabadh milai so mil rahai jis nau aape le milai ||

Celui qui rencontre le Shabad demeure uni, celui que Lui-même unit à Lui.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕੋ ਨਾ ਮਿਲੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

dhoojai bhai ko naa milai fir fir aavai jai ||

Par l'amour de la dualité, nul ne s'unit : il va et vient sans cesse.

ਸਭ ਮਹਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਏਕੋ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

sabh meh ik varatadhaa eko rahiaa samai ||

En tous l'Un est présent ; l'Un seul est répandu partout.

ਜਿਸ ਨਉ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

jis nau aap dhiaal hoi so gurmukh naam samai ||2||

Celui envers qui Il est compatissant se fond, en Gurmukh, dans le Naam. ॥2॥

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਵਾਦ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥

paR paR pa(n)ddit jotakee vaadh kareh beechaar ||

Les pandits et les astrologues lisent et lisent, discutent et argumentent.

ਮਤਿ ਬੁਧਿ ਭਵੀ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰੁ ॥

mat budh bhavee na bujhiee a(n)tar lobh vikaar ||

Leur entendement est dévoyé et ne comprend rien, car au-dedans sont l'avidité et la corruption.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭਰਮਦੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

lakh chauraaseeh bharamadhe bhram bhram hoi khuaar ||

Ils errent à travers les huit millions quatre cent mille formes de vie, ruinés à force de vagabonder.

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੩॥

poorab likhiaa kamaavanaa koi na meTanahaar ||3||

Ce qui est inscrit d'avance doit s'accomplir : nul ne peut l'effacer. ॥3॥

ਸਤਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਗਾਖੜੀ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

satagur kee sevaa gaakhaRee sir dheejai aap gavai ||

Le service du vrai Guru est ardu : il faut donner sa tête et perdre son moi.

ਸਬਦਿ ਮਿਲਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਸੇਵਾ ਪਵੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥

sabadh mileh taa har milai sevaa pavai sabh thai ||

Si l'on rencontre le Shabad, alors on rencontre le Seigneur, et tout le service est agréé.

ਪਾਰਸਿ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥

paaras parasiaai paaras hoi jotee jot samai ||

Au contact de la pierre philosophale on devient soi-même pierre philosophale : la lumière se fond dans la Lumière.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੪॥

jin kau poorab likhiaa tin satagur miliaa aai ||4||

Ceux dont c'était le destin inscrit ont vu venir à eux le vrai Guru. ॥4॥

ਮਨ ਭੁਖਾ ਭੁਖਾ ਮਤ ਕਰਹਿ ਮਤ ਤੂ ਕਰਹਿ ਪੂਕਾਰ ॥

man bhukhaa bhukhaa mat kareh mat too kareh pookaar ||

Ô mon esprit, ne dis pas sans cesse « j'ai faim, j'ai faim » ; ne pousse pas ces cris.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜਿਨਿ ਸਿਰੀ ਸਭਸੈ ਦੇਇ ਅਧਾਰੁ ॥

lakh chauraaseeh jin siree sabhasai dhei adhaar ||

Celui qui a créé les huit millions quatre cent mille espèces donne à toutes leur soutien.

ਨਿਰਭਉ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਸਭਨਾ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥

nirabhau sadhaa dhiaal hai sabhanaa karadhaa saar ||

Le Sans-peur est toujours compatissant : Il prend soin de tous.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੫॥੩॥੩੬॥

naanak gurmukh bujheeaai paieeaai mokh dhuaar ||5||3||36||

Ô Nanak, en Gurmukh on comprend, et l'on trouve la Porte de la libération. ॥5॥3॥36॥