Ang 270

ਮੁਖਿ ਤਾ ਕੋ ਜਸੁ ਰਸਨ ਬਖਾਨੈ ॥

mukh taa ko jas rasan bakhaanai ||

Que ta bouche et ta langue disent Sa louange.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇਰੋ ਰਹਤਾ ਧਰਮੁ ॥

jeh prasaadh tero rahataa dharam ||

Par Sa grâce ton Dharam (le devoir juste, la voie droite) tient encore debout :

ਮਨ ਸਦਾ ਧਿਆਇ ਕੇਵਲ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ॥

man sadhaa dhiaai keval paarabraham ||

ô esprit, médite sans cesse le seul Paarbrahm (le Seigneur suprême).

ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਜਪਤ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ਪਾਵਹਿ ॥

prabh jee japat dharageh maan paaveh ||

En méditant Dieu, tu recevras l'honneur dans la Dargah (la cour divine) ;

ਨਾਨਕ ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਵਹਿ ॥੨॥

naanak pat setee ghar jaaveh ||2||

Nanak dit : tu rentreras chez toi la tête haute. ॥2॥

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਹਢਾਵਹਿ ॥

jeh prasaadh paaT paTa(n)bar haddaaveh ||

Par Sa grâce tu portes soies et riches vêtements :

ਤਿਸਹਿ ਤਿਆਗਿ ਕਤ ਅਵਰ ਲੁਭਾਵਹਿ ॥

tiseh tiaag kat avar lubhaaveh ||

pourquoi L'abandonner pour convoiter autre chose ?

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਖਿ ਸੇਜ ਸੋਈਜੈ ॥

jeh prasaadh sukh sej soieejai ||

Par Sa grâce tu dors en paix sur ta couche :

ਮਨ ਆਠ ਪਹਰ ਤਾ ਕਾ ਜਸੁ ਗਾਵੀਜੈ ॥

man aaTh pahar taa kaa jas gaaveejai ||

ô esprit, chante Sa louange aux huit veilles du jour.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੁਝੁ ਸਭੁ ਕੋਊ ਮਾਨੈ ॥

jeh prasaadh tujh sabh kouoo maanai ||

Par Sa grâce chacun te témoigne du respect.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਆਰੋਗ ਕੰਚਨ ਦੇਹੀ ॥

jeh prasaadh aarog ka(n)chan dhehee ||

Par Sa grâce ton corps est sain et pur comme l'or :

ਲਿਵ ਲਾਵਹੁ ਤਿਸੁ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ॥

liv laavahu tis raam sanehee ||

attache ton amour à ce Seigneur bien-aimé.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇਰਾ ਓਲਾ ਰਹਤ ॥

jeh prasaadh teraa olaa rahat ||

Par Sa grâce ton honneur reste couvert :

ਮਨ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਹਤ ॥

man sukh paaveh har har jas kahat ||

ô esprit, tu trouveras la paix en disant la louange de Har (le Nom de Dieu, « celui qui ôte la souffrance »).

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇਰੇ ਸਗਲ ਛਿਦ੍ਰ ਢਾਕੇ ॥

jeh prasaadh tere sagal chhidhr ddaake ||

Par Sa grâce tous tes défauts sont voilés :

ਮਨ ਸਰਨੀ ਪਰੁ ਠਾਕੁਰ ਪ੍ਰਭ ਤਾ ਕੈ ॥

man saranee par Thaakur prabh taa kai ||

ô esprit, réfugie-toi auprès de ce Maître.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੁਝੁ ਕੋ ਨ ਪਹੂਚੈ ॥

jeh prasaadh tujh ko na pahoochai ||

Par Sa grâce nul ne peut t'égaler :

ਮਨ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਿਮਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਊਚੇ ॥

man saas saas simarahu prabh uooche ||

ô esprit, à chaque souffle fais le Simran (le rappel constant du Nom) du Dieu très-haut.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਾਈ ਦ੍ਰੁਲਭ ਦੇਹ ॥

jeh prasaadh paiee dhrulabh dheh ||

Par Sa grâce tu as reçu ce corps humain si difficile à obtenir :

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰੇਹ ॥੩॥

naanak taa kee bhagat kareh ||3||

Nanak dit : voue-Lui ta Bhagti (la dévotion aimante). ॥3॥

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਆਭੂਖਨ ਪਹਿਰੀਜੈ ॥

jeh prasaadh aabhookhan pahireejai ||

Par Sa grâce tu portes des parures :

ਮਨ ਤਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਕਿਉ ਆਲਸੁ ਕੀਜੈ ॥

man tis simarat kiau aalas keejai ||

ô esprit, pourquoi être paresseux à Le rappeler ?

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਅਸ੍ਵ ਹਸਤਿ ਅਸਵਾਰੀ ॥

jeh prasaadh asavai hasat asavaaree ||

Par Sa grâce tu montes chevaux et éléphants :

ਮਨ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਕਬਹੂ ਨ ਬਿਸਾਰੀ ॥

man tis prabh kau kabahoo na bisaaree ||

ô esprit, n'oublie jamais ce Dieu.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਬਾਗ ਮਿਲਖ ਧਨਾ ॥

jeh prasaadh baag milakh dhanaa ||

Par Sa grâce tu as jardins, terres et richesses :

ਰਾਖੁ ਪਰੋਇ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨੇ ਮਨਾ ॥

raakh paroi prabh apune manaa ||

garde Dieu enfilé comme une perle dans ton cœur.

ਜਿਨਿ ਤੇਰੀ ਮਨ ਬਨਤ ਬਨਾਈ ॥

jin teree man banat banaiee ||

Ô esprit, Celui qui a façonné ta forme même,

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸਦ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਈ ॥

uooThat baiThat sadh tiseh dhiaaiee ||

debout ou assis, médite-Le toujours.

ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਇ ਜੋ ਏਕ ਅਲਖੈ ॥

tiseh dhiaai jo ek alakhai ||

Médite Celui qui est l'Unique et l'Invisible :

ਈਹਾ ਊਹਾ ਨਾਨਕ ਤੇਰੀ ਰਖੈ ॥੪॥

e'eehaa uoohaa naanak teree rakhai ||4||

ici et au-delà, dit Nanak, Il te protégera. ॥4॥

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕਰਹਿ ਪੁੰਨ ਬਹੁ ਦਾਨ ॥

jeh prasaadh kareh pu(n)n bahu dhaan ||

Par Sa grâce tu accomplis de bonnes œuvres et de larges dons :

ਮਨ ਆਠ ਪਹਰ ਕਰਿ ਤਿਸ ਕਾ ਧਿਆਨ ॥

man aaTh pahar kar tis kaa dhiaan ||

ô esprit, médite-Le aux huit veilles du jour.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂ ਆਚਾਰ ਬਿਉਹਾਰੀ ॥

jeh prasaadh too aachaar biauhaaree ||

Par Sa grâce tu tiens ton rang et mènes tes affaires :

ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਚਿਤਾਰੀ ॥

tis prabh kau saas saas chitaaree ||

souviens-toi de ce Dieu à chaque souffle.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇਰਾ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪੁ ॥

jeh prasaadh teraa su(n)dhar roop ||

Par Sa grâce ta forme est belle :

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਮਰਹੁ ਸਦਾ ਅਨੂਪੁ ॥

so prabh simarahu sadhaa anoop ||

rappelle toujours ce Dieu d'incomparable beauté.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇਰੀ ਨੀਕੀ ਜਾਤਿ ॥

jeh prasaadh teree neekee jaat ||

Par Sa grâce ta condition est estimée :

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਮਰਿ ਸਦਾ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ॥

so prabh simar sadhaa dhin raat ||

rappelle ce Dieu jour et nuit.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇਰੀ ਪਤਿ ਰਹੈ ॥

jeh prasaadh teree pat rahai ||

Par Sa grâce ton honneur demeure intact :

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਜਸੁ ਕਹੈ ॥੫॥

gur prasaadh naanak jas kahai ||5||

par la grâce du Guru, dit Nanak, chante Sa louange. ॥5॥

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਨਹਿ ਕਰਨ ਨਾਦ ॥

jeh prasaadh suneh karan naadh ||

Par Sa grâce tes oreilles entendent les sons ;

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪੇਖਹਿ ਬਿਸਮਾਦ ॥

jeh prasaadh pekheh bisamaadh ||

par Sa grâce tes yeux contemplent les merveilles ;

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸਨਾ ॥

jeh prasaadh boleh a(n)mirat rasanaa ||

par Sa grâce ta langue prononce des paroles d'Amrit (le nectar d'immortalité) ;

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਖਿ ਸਹਜੇ ਬਸਨਾ ॥

jeh prasaadh sukh sahaje basanaa ||

par Sa grâce tu demeures dans la paix et le Sahaj (l'équilibre intérieur paisible) ;

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਹਸਤ ਕਰ ਚਲਹਿ ॥

jeh prasaadh hasat kar chaleh ||

par Sa grâce tes mains se meuvent ;

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੰਪੂਰਨ ਫਲਹਿ ॥

jeh prasaadh sa(n)pooran faleh ||

par Sa grâce tes efforts portent tous leurs fruits ;

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵਹਿ ॥

jeh prasaadh param gat paaveh ||

par Sa grâce tu atteins l'état suprême ;

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਹਿ ॥

jeh prasaadh sukh sahaj samaaveh ||

par Sa grâce tu te fonds dans la paix et le Sahaj.

ਐਸਾ ਪ੍ਰਭੁ ਤਿਆਗਿ ਅਵਰ ਕਤ ਲਾਗਹੁ ॥

aaisaa prabh tiaag avar kat laagahu ||

Pourquoi délaisser un tel Dieu pour t'attacher ailleurs ?

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਜਾਗਹੁ ॥੬॥

gur prasaadh naanak man jaagahu ||6||

Par la grâce du Guru, ô Nanak, éveille-toi en ton cœur. ॥6॥

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂੰ ਪ੍ਰਗਟੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥

jeh prasaadh too(n) pragaT sa(n)saar ||

Par Sa grâce tu es connu dans le monde :

ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਮੂਲਿ ਨ ਮਨਹੁ ਬਿਸਾਰਿ ॥

tis prabh kau mool na manahu bisaar ||

n'oublie jamais ce Dieu dans ton cœur.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇਰਾ ਪਰਤਾਪੁ ॥

jeh prasaadh teraa parataap ||

Par Sa grâce vient tout ton prestige :

ਰੇ ਮਨ ਮੂੜ ਤੂ ਤਾ ਕਉ ਜਾਪੁ ॥

re man mooR too taa kau jaap ||

ô esprit insensé, médite-Le.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇਰੇ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ॥

jeh prasaadh tere kaaraj poore ||

Par Sa grâce tes travaux s'accomplissent :

ਤਿਸਹਿ ਜਾਨੁ ਮਨ ਸਦਾ ਹਜੂਰੇ ॥

tiseh jaan man sadhaa hajoore ||

sache-Le toujours présent auprès de toi.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂੰ ਪਾਵਹਿ ਸਾਚੁ ॥

jeh prasaadh too(n) paaveh saach ||

Par Sa grâce tu atteins la Vérité :

ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂੰ ਤਾ ਸਿਉ ਰਾਚੁ ॥

re man mere too(n) taa siau raach ||

ô mon esprit, absorbe-toi en Lui.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸਭ ਕੀ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥

jeh prasaadh sabh kee gat hoi ||

Par Sa grâce tous obtiennent la délivrance :

ਨਾਨਕ ਜਾਪੁ ਜਪੈ ਜਪੁ ਸੋਇ ॥੭॥

naanak jaap japai jap soi ||7||

Nanak dit : médite-Le, et fais de ce Nom ta méditation. ॥7॥