ਐਸੇ ਘਰ ਹਮ ਬਹੁਤੁ ਬਸਾਏ ॥
aaise ghar ham bahut basaae ||
J'ai habité bien des maisons de cette sorte,
ਐਸੇ ਘਰ ਹਮ ਬਹੁਤੁ ਬਸਾਏ ॥
aaise ghar ham bahut basaae ||
J'ai habité bien des maisons de cette sorte,
ਜਬ ਹਮ ਰਾਮ ਗਰਭ ਹੋਇ ਆਏ ॥੧॥
jab ham raam garabh hoi aae ||1||
ô Raam, avant de venir jusqu'à ce sein-ci. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਜੋਗੀ ਜਤੀ ਤਪੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ॥
jogee jatee tapee brahamachaaree ||
Yogi, célibataire, ascète, gardien de la continence,
ਕਬਹੂ ਰਾਜਾ ਛਤ੍ਰਪਤਿ ਕਬਹੂ ਭੇਖਾਰੀ ॥੨॥
kabahoo raajaa chhatrapat kabahoo bhekhaaree ||2||
tantôt roi sous le dais, tantôt mendiant. ॥2॥
ਸਾਕਤ ਮਰਹਿ ਸੰਤ ਸਭਿ ਜੀਵਹਿ ॥
saakat mareh sa(n)t sabh jeeveh ||
Ceux qui sont coupés de Dieu meurent ; les saints, eux, vivent.
ਰਾਮ ਰਸਾਇਨੁ ਰਸਨਾ ਪੀਵਹਿ ॥੩॥
raam rasain rasanaa peeveh ||3||
De leur langue ils boivent l'élixir de Raam. ॥3॥
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ ॥
kahu kabeer prabh kirapaa keejai ||
Kabeer dit : Seigneur, accorde-moi Ta grâce.
ਹਾਰਿ ਪਰੇ ਅਬ ਪੂਰਾ ਦੀਜੈ ॥੪॥੧੩॥
haar pare ab pooraa dheejai ||4||13||
Épuisé, je suis tombé à Ta porte ; donne-moi maintenant la plénitude. ॥4॥13॥
ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gauRee kabeer jee ||
Gauri, Kabeer Ji.
ਅਸਥਾਵਰ ਜੰਗਮ ਕੀਟ ਪਤੰਗਾ ॥
asathaavar ja(n)gam keeT pata(n)gaa ||
Immobile ou marchant, ver de terre ou papillon de nuit,
ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਕੀਏ ਬਹੁ ਰੰਗਾ ॥੧॥
anik janam ke'ee bahu ra(n)gaa ||1||
j'ai pris d'innombrables naissances sous mille formes. ॥1॥
ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੀ ਨਾਲਿ ਰਲਾਇ ਲਿਖਿਆ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gauRee kabeer jee kee naal ralai likhiaa mahalaa panjavaa ||
Gauree de Kabeer Ji, composé conjointement avec le Cinquième Mahalla :
ਐਸੋ ਅਚਰਜੁ ਦੇਖਿਓ ਕਬੀਰ ॥
aaiso acharaj dhekhio kabeer ||
Kabeer a vu une chose bien étonnante :
ਦਧਿ ਕੈ ਭੋਲੈ ਬਿਰੋਲੈ ਨੀਰੁ ॥੧॥
dhadh kai bholai birolai neer ||1||
prenant l'eau pour du lait caillé, on la baratte en vain. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਹਰੀ ਅੰਗੂਰੀ ਗਦਹਾ ਚਰੈ ॥
haree a(n)gooree gadhahaa charai ||
L'âne broute les jeunes pousses vertes (les plaisirs),
ਨਿਤ ਉਠਿ ਹਾਸੈ ਹੀਗੈ ਮਰੈ ॥੧॥
nit uTh haasai heegai marai ||1||
chaque jour il se lève, rit, brait, puis meurt. ॥1॥
ਮਾਤਾ ਭੈਸਾ ਅੰਮੁਹਾ ਜਾਇ ॥
maataa bhaisaa a(n)muhaa jai ||
Le buffle enivré court sans frein,
ਕੁਦਿ ਕੁਦਿ ਚਰੈ ਰਸਾਤਲਿ ਪਾਇ ॥੨॥
kudh kudh charai rasaatal pai ||2||
bondissant, il broute et finit par tomber en enfer. ॥2॥
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਪਰਗਟੁ ਭਈ ਖੇਡ ॥
kahu kabeer paragaT bhiee khedd ||
Dit Kabeer : le jeu s'est révélé au grand jour —
ਲੇਲੇ ਕਉ ਚੂਘੈ ਨਿਤ ਭੇਡ ॥੩॥
lele kau chooghai nit bhedd ||3||
la brebis tète sans cesse son propre agneau (les désirs). ॥3॥
ਰਾਮ ਰਮਤ ਮਤਿ ਪਰਗਟੀ ਆਈ ॥
raam ramat mat paragaTee aaiee ||
En méditant le Nom du Seigneur, la sagesse s'est éveillée.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੪॥੧॥੧੪॥
kahu kabeer gur sojhee paiee ||4||1||14||
Dit Kabeer : le Guru m'a donné la vraie compréhension. ॥4॥1॥14॥
ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਪੰਚਪਦੇ ॥
gauRee kabeer jee pa(n)chapadhe ||
Gauri, Kabeer Ji, Panchpade.
ਜਿਉ ਜਲ ਛੋਡਿ ਬਾਹਰਿ ਭਇਓ ਮੀਨਾ ॥
jiau jal chhodd baahar bhio meenaa ||
Comme le poisson rejeté hors de l'eau,
ਪੂਰਬ ਜਨਮ ਹਉ ਤਪ ਕਾ ਹੀਨਾ ॥੧॥
poorab janam hau tap kaa heenaa ||1||
je manque du mérite des austérités des vies passées. ॥1॥
ਅਬ ਕਹੁ ਰਾਮ ਕਵਨ ਗਤਿ ਮੋਰੀ ॥
ab kahu raam kavan gat moree ||
Dis-moi maintenant, ô Raam, quel sera mon sort ?
ਤਜੀ ਲੇ ਬਨਾਰਸ ਮਤਿ ਭਈ ਥੋਰੀ ॥੧॥
tajee le banaaras mat bhiee thoree ||1||
J'ai quitté Bénarès — mon jugement était bien court, disent-ils. ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਸਗਲ ਜਨਮੁ ਸਿਵ ਪੁਰੀ ਗਵਾਇਆ ॥
sagal janam siv puree gavaiaa ||
J'ai passé ma vie entière dans la cité de Shiva,
ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਮਗਹਰਿ ਉਠਿ ਆਇਆ ॥੨॥
maratee baar magahar uTh aaiaa ||2||
et à l'heure de mourir je me suis levé pour venir à Magahar. ॥2॥
ਬਹੁਤੁ ਬਰਸ ਤਪੁ ਕੀਆ ਕਾਸੀ ॥
bahut baras tap keeaa kaasee ||
Bien des années j'ai fait pénitence à Kashi,
ਮਰਨੁ ਭਇਆ ਮਗਹਰ ਕੀ ਬਾਸੀ ॥੩॥
maran bhiaa magahar kee baasee ||3||
et voici que je meurs, habitant de Magahar. ॥3॥
ਕਾਸੀ ਮਗਹਰ ਸਮ ਬੀਚਾਰੀ ॥
kaasee magahar sam beechaaree ||
Kashi et Magahar, je les tiens pour égaux :
ਓਛੀ ਭਗਤਿ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰੀ ॥੪॥
ochhee bhagat kaise utaras paaree ||4||
avec une dévotion pauvre, comment passerait-on de l'autre côté ? ॥4॥
ਕਹੁ ਗੁਰ ਗਜ ਸਿਵ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਨੈ ॥
kahu gur gaj siv sabh ko jaanai ||
Dis-le : le Guru, Ganesh, Shiva, tout le monde les connaît.
ਮੁਆ ਕਬੀਰੁ ਰਮਤ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮੈ ॥੫॥੧੫॥
muaa kabeer ramat sree raamai ||5||15||
Kabeer s'en est allé en chantant le Nom de Sri Raam. ॥5॥15॥
ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gauRee kabeer jee ||
Gauree, Kabeer Ji.
ਚੋਆ ਚੰਦਨ ਮਰਦਨ ਅੰਗਾ ॥
choaa cha(n)dhan maradhan a(n)gaa ||
Tu frottes tes membres de parfum et de santal :
ਸੋ ਤਨੁ ਜਲੈ ਕਾਠ ਕੈ ਸੰਗਾ ॥੧॥
so tan jalai kaaTh kai sa(n)gaa ||1||
ce corps-là brûlera avec les bûches. ॥1॥
ਇਸੁ ਤਨ ਧਨ ਕੀ ਕਵਨ ਬਡਾਈ ॥
eis tan dhan kee kavan baddaiee ||
Quelle grandeur y a-t-il dans ce corps et cette richesse ?
ਧਰਨਿ ਪਰੈ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥
dharan parai uravaar na jaiee ||1||
Ils tombent à terre, ils ne passent pas sur l'autre rive. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਰਾਤਿ ਜਿ ਸੋਵਹਿ ਦਿਨ ਕਰਹਿ ਕਾਮ ॥
raat j soveh dhin kareh kaam ||
La nuit tu dors, le jour tu cours à tes affaires,
ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਲੇਹਿ ਨ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮ ॥੨॥
eik khin leh na har ko naam ||2||
et pas un instant tu ne prends le Naam (le Nom divin) du Har. ॥2॥
ਹਾਥਿ ਤ ਡੋਰ ਮੁਖਿ ਖਾਇਓ ਤੰਬੋਰ ॥
haath ta ddor mukh khaio ta(n)bor ||
Le fil du cerf-volant dans la main, la chique de bétel à la bouche :
ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਕਸਿ ਬਾਧਿਓ ਚੋਰ ॥੩॥
maratee baar kas baadhio chor ||3||
à l'heure de mourir, tu seras ligoté serré comme un voleur. ॥3॥
ਗੁਰਮਤਿ ਰਸਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥
gurmat ras ras har gun gaavai ||
Par l'enseignement du Guru, savourant chaque instant, il chante les vertus du Har ;
ਰਾਮੈ ਰਾਮ ਰਮਤ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੪॥
raamai raam ramat sukh paavai ||4||
en redisant Raam, Raam, il trouve la paix. ॥4॥
ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥
kirapaa kar kai naam dhiraRaiee ||
Dans Sa bonté, Il implante le Naam au cœur,
ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਾਸੁ ਸੁਗੰਧ ਬਸਾਈ ॥੫॥
har har baas suga(n)dh basaiee ||5||
et le parfum du Har embaume toute la vie. ॥5॥
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਚੇਤਿ ਰੇ ਅੰਧਾ ॥
kahat kabeer chet re a(n)dhaa ||
Kabeer dit : souviens-toi, ô aveugle !
ਸਤਿ ਰਾਮੁ ਝੂਠਾ ਸਭੁ ਧੰਧਾ ॥੬॥੧੬॥
sat raam jhooThaa sabh dha(n)dhaa ||6||16||
Raam seul est vrai, tout le reste n'est qu'affaires trompeuses. ॥6॥16॥