Accueil ਜਪੁ Lire Chercher ਬਾਣੀ Banis ਪ੍ਰਸ਼ਨ Quiz
Ang329/ 1430
Au hasard
Raag Gauree · Bhagat Kabeer Ji

Ang 329

ਮਨਹਿ ਮਾਰਿ ਕਵਨ ਸਿਧਿ ਥਾਪੀ ॥੧॥

maneh maar kavan sidh thaapee ||1||

À tuer l'esprit, quelle perfection a donc été établie ? ॥1॥

ਕਵਨੁ ਸੁ ਮੁਨਿ ਜੋ ਮਨੁ ਮਾਰੈ ॥

kavanu su mun jo man maarai ||

Quel est ce sage qui parvient à tuer l'esprit ?

ਮਨ ਕਉ ਮਾਰਿ ਕਹਹੁ ਕਿਸੁ ਤਾਰੈ ॥੧॥

man kau maar kahahu kis taarai ||1||

Et l'esprit une fois tué, dis-moi, qui sera sauvé ? ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਬੋਲੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

man a(n)tar bolai sabh koiee ||

C'est du dedans de l'esprit que chacun parle ;

ਮਨ ਮਾਰੇ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥

man maare bin bhagat na hoiee ||2||

mais sans maîtriser l'esprit, il n'y a pas de Bhagti (l'adoration aimante de Dieu). ॥2॥

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜੋ ਜਾਨੈ ਭੇਉ ॥

kahu kabeer jo jaanai bheau ||

Kabeer dit : celui qui connaît ce mystère,

ਮਨੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਦੇਉ ॥੩॥੨੮॥

man madhusoodhan tirabhavan dheau ||3||28||

son esprit devient le Destructeur du mal, le Dieu des trois mondes. ॥3॥28॥

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Ji.

ਮਨ ਕਾ ਸੁਭਾਉ ਮਨਹਿ ਬਿਆਪੀ ॥

man kaa subhaau maneh biaapee ||

Ce qui est le propre de l'esprit se répand dans l'esprit même.

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Ji.

ਓਇ ਜੁ ਦੀਸਹਿ ਅੰਬਰਿ ਤਾਰੇ ॥

oi ju dheeseh a(n)bar taare ||

Ces étoiles que l'on voit au firmament,

ਕਿਨਿ ਓਇ ਚੀਤੇ ਚੀਤਨਹਾਰੇ ॥੧॥

kin oi cheete cheetanahaare ||1||

quel peintre les a peintes ? ॥1॥

ਕਹੁ ਰੇ ਪੰਡਿਤ ਅੰਬਰੁ ਕਾ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ॥

kahu re pa(n)ddit a(n)bar kaa siau laagaa ||

Dis-moi, ô savant : à quoi le ciel est-il donc suspendu ?

ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰੁ ਸਭਾਗਾ ॥੧॥

boojhai boojhanahaar sabhaagaa ||1||

Bienheureux celui qui comprend, car il comprendra cela. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸੂਰਜ ਚੰਦੁ ਕਰਹਿ ਉਜੀਆਰਾ ॥

sooraj cha(n)dh kareh ujeeaaraa ||

Le soleil et la lune répandent leur clarté ;

ਸਭ ਮਹਿ ਪਸਰਿਆ ਬ੍ਰਹਮ ਪਸਾਰਾ ॥੨॥

sabh meh pasariaa braham pasaaraa ||2||

en toute chose s'étend le déploiement du Créateur. ॥2॥

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਾਨੈਗਾ ਸੋਇ ॥

kahu kabeer jaanaigaa soi ||

Kabeer dit : celui-là seul saura,

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਮੁਖਿ ਰਾਮੈ ਹੋਇ ॥੩॥੨੯॥

hiradhai raam mukh raamai hoi ||3||29||

qui porte Raam dans le cœur et Raam à la bouche. ॥3॥29॥

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Ji :

ਬੇਦ ਕੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਾਈ ॥

bedh kee putree si(n)mirat bhaiee ||

La Smriti est la fille des Védas, ô frère ;

ਸਾਂਕਲ ਜੇਵਰੀ ਲੈ ਹੈ ਆਈ ॥੧॥

saa(n)kal jevaree lai hai aaiee ||1||

elle est venue en apportant chaînes et cordes. ॥1॥

ਆਪਨ ਨਗਰੁ ਆਪ ਤੇ ਬਾਧਿਆ ॥

aapan nagar aap te baadhiaa ||

Elle a enchaîné de ses propres mains sa propre cité,

ਮੋਹ ਕੈ ਫਾਧਿ ਕਾਲ ਸਰੁ ਸਾਂਧਿਆ ॥੧॥

moh kai faadh kaal sar saa(n)dhiaa ||1||

et dans le piège de l'attachement elle a décoché la flèche de la mort. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਕਟੀ ਨ ਕਟੈ ਤੂਟਿ ਨਹ ਜਾਈ ॥

kaTee na kaTai tooT neh jaiee ||

Coupée, elle ne se coupe pas ; brisée, elle ne se rompt pas ;

ਸਾ ਸਾਪਨਿ ਹੋਇ ਜਗ ਕਉ ਖਾਈ ॥੨॥

saa saapan hoi jag kau khaiee ||2||

devenue serpente, elle dévore le monde. ॥2॥

ਹਮ ਦੇਖਤ ਜਿਨਿ ਸਭੁ ਜਗੁ ਲੂਟਿਆ ॥

ham dhekhat jin sabh jag looTiaa ||

Sous mes yeux elle a pillé le monde entier ;

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਮੈ ਰਾਮ ਕਹਿ ਛੂਟਿਆ ॥੩॥੩੦॥

kahu kabeer mai raam keh chhooTiaa ||3||30||

dit Kabeer, en prononçant le Nom du Seigneur, j'ai été délivré. ॥3॥30॥

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Ji :

ਦੇਇ ਮੁਹਾਰ ਲਗਾਮੁ ਪਹਿਰਾਵਉ ॥

dhei muhaar lagaam pahiraavau ||

Je passe le mors, j'ajuste la bride,

ਸਗਲ ਤ ਜੀਨੁ ਗਗਨ ਦਉਰਾਵਉ ॥੧॥

sagal ta jeen gagan dhauraavau ||1||

je selle entièrement (mon esprit) et le fais galoper vers le ciel. ॥1॥

ਅਪਨੈ ਬੀਚਾਰਿ ਅਸਵਾਰੀ ਕੀਜੈ ॥

apanai beechaar asavaaree keejai ||

Fais de ta propre contemplation ta monture,

ਸਹਜ ਕੈ ਪਾਵੜੈ ਪਗੁ ਧਰਿ ਲੀਜੈ ॥੧॥

sahaj kai paavaRai pag dhar leejai ||1||

et pose le pied sur l'étrier du Sahaj (la sérénité). ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਚਲੁ ਰੇ ਬੈਕੁੰਠ ਤੁਝਹਿ ਲੇ ਤਾਰਉ ॥

chal re baiku(n)Th tujheh le taarau ||

Avance ! Je te porterai jusqu'au paradis ;

ਹਿਚਹਿ ਤ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਚਾਬੁਕ ਮਾਰਉ ॥੨॥

hicheh ta prem kai chaabuk maarau ||2||

si tu regimbes, je te frapperai du fouet de l'amour. ॥2॥

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਭਲੇ ਅਸਵਾਰਾ ॥

kahat kabeer bhale asavaaraa ||

Dit Kabeer : ce sont là de bons cavaliers,

ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਤੇ ਰਹਹਿ ਨਿਰਾਰਾ ॥੩॥੩੧॥

bedh kateb te raheh niraaraa ||3||31||

ceux qui demeurent détachés des Védas et des livres sémitiques. ॥3॥31॥

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Ji :

ਜਿਹ ਮੁਖਿ ਪਾਂਚਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਏ ॥

jeh mukh paa(n)chau a(n)mirat khaae ||

La bouche qui a goûté les cinq mets délicieux,

ਤਿਹ ਮੁਖ ਦੇਖਤ ਲੂਕਟ ਲਾਏ ॥੧॥

teh mukh dhekhat lookaT laae ||1||

cette même bouche, on la voit livrée aux flammes. ॥1॥

ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਰਾਮ ਰਾਇ ਕਾਟਹੁ ਮੇਰਾ ॥

eik dhukh raam rai kaaTahu meraa ||

Ô Seigneur souverain, tranche cette seule peine qui est mienne :

ਅਗਨਿ ਦਹੈ ਅਰੁ ਗਰਭ ਬਸੇਰਾ ॥੧॥

agan dhahai ar garabh baseraa ||1||

le feu qui consume et la demeure dans le ventre (la renaissance). ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਕਾਇਆ ਬਿਗੂਤੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤੀ ॥

kaiaa bigootee bahu bidh bhaatee ||

Le corps est détruit de mille manières :

ਕੋ ਜਾਰੇ ਕੋ ਗਡਿ ਲੇ ਮਾਟੀ ॥੨॥

ko jaare ko gadd le maaTee ||2||

l'un est brûlé, l'autre enfoui dans la terre. ॥2॥

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਚਰਣ ਦਿਖਾਵਹੁ ॥

kahu kabeer har charan dhikhaavahu ||

Dit Kabeer : montre-moi Tes pieds, ô Har (le Nom de Dieu) ;

ਪਾਛੈ ਤੇ ਜਮੁ ਕਿਉ ਨ ਪਠਾਵਹੁ ॥੩॥੩੨॥

paachhai te jam kiau na paThaavahu ||3||32||

après cela, pourquoi ne m'enverrais-Tu pas le Jam (le messager de la mort) ? ॥3॥32॥

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Ji :

ਆਪੇ ਪਾਵਕੁ ਆਪੇ ਪਵਨਾ ॥

aape paavak aape pavanaa ||

Lui-même est le feu, Lui-même est le vent ;

ਜਾਰੈ ਖਸਮੁ ਤ ਰਾਖੈ ਕਵਨਾ ॥੧॥

jaarai khasam ta raakhai kavanaa ||1||

si le Maître veut brûler, qui pourra protéger ? ॥1॥

ਰਾਮ ਜਪਤ ਤਨੁ ਜਰਿ ਕੀ ਨ ਜਾਇ ॥

raam japat tan jar kee na jai ||

En méditant le Seigneur, qu'importe si le corps brûle,

ਰਾਮ ਨਾਮ ਚਿਤੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੧॥

raam naam chit rahiaa samai ||1||

car le Naam (le Nom du Seigneur) reste absorbé dans ma conscience. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਕਾ ਕੋ ਜਰੈ ਕਾਹਿ ਹੋਇ ਹਾਨਿ ॥

kaa ko jarai kaeh hoi haan ||

Qu'est-ce donc qui brûle, à qui la perte ?

ਨਟ ਵਟ ਖੇਲੈ ਸਾਰਿਗਪਾਨਿ ॥੨॥

naT vaT khelai saarigapaan ||2||

Tel un jongleur, le Seigneur mène Son jeu. ॥2॥

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਅਖਰ ਦੁਇ ਭਾਖਿ ॥

kahu kabeer akhar dhui bhaakh ||

Dit Kabeer : prononce les deux syllabes (Râ-m) ;

ਹੋਇਗਾ ਖਸਮੁ ਤ ਲੇਇਗਾ ਰਾਖਿ ॥੩॥੩੩॥

hoigaa khasam ta leigaa raakh ||3||33||

s'Il est ton Maître, Il te protégera. ॥3॥33॥