ਅਲਖ ਅਭੇਵੀਐ ਹਾਂ ॥
alakh abheveeaai haa(n) ||
Il est invisible et impénétrable.
ਅਲਖ ਅਭੇਵੀਐ ਹਾਂ ॥
alakh abheveeaai haa(n) ||
Il est invisible et impénétrable.
ਤਾਂ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਹਾਂ ॥
taa(n) siau preet kar haa(n) ||
Attache-Lui ton amour.
ਬਿਨਸਿ ਨ ਜਾਇ ਮਰਿ ਹਾਂ ॥
binas na jai mar haa(n) ||
Il ne périt pas, Il ne meurt pas.
ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ਹਾਂ ॥
gur te jaaniaa haa(n) ||
C'est par le Guru qu'on Le connaît.
ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੩॥੧੫੯॥
naanak man maaniaa mere manaa ||2||3||159||
Nanak : mon esprit est comblé, ô mon esprit. ॥2॥3॥159॥
ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaavaree mahalaa panjavaa ||
Aasaavari, Mahalla 5 ॥
ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਨੀ ਹਾਂ ॥
har har har gunee haa(n) ||
Har, Har, Har est plein de vertus.
ਜਪੀਐ ਸਹਜ ਧੁਨੀ ਹਾਂ ॥
japeeaai sahaj dhunee haa(n) ||
Méditons-Le dans la mélodie du Sahaj (l'équilibre paisible de l'esprit).
ਸਾਧੂ ਰਸਨ ਭਨੀ ਹਾਂ ॥
saadhoo rasan bhanee haa(n) ||
La langue des saints Le prononce.
ਛੂਟਨ ਬਿਧਿ ਸੁਨੀ ਹਾਂ ॥
chhooTan bidh sunee haa(n) ||
J'ai entendu là le moyen d'être délivré.
ਪਾਈਐ ਵਡ ਪੁਨੀ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
paieeaai vadd punee mere manaa ||1||
On l'obtient par un très grand mérite, ô mon esprit. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਖੋਜਹਿ ਜਨ ਮੁਨੀ ਹਾਂ ॥
khojeh jan munee haa(n) ||
Les hommes et les sages Le cherchent.
ਸ੍ਰਬ ਕਾ ਪ੍ਰਭ ਧਨੀ ਹਾਂ ॥
srab kaa prabh dhanee haa(n) ||
Il est le Maître de tous.
ਦੁਲਭ ਕਲਿ ਦੁਨੀ ਹਾਂ ॥
dhulabh kal dhunee haa(n) ||
Il est rare à trouver en ce monde troublé.
ਦੂਖ ਬਿਨਾਸਨੀ ਹਾਂ ॥
dhookh binaasanee haa(n) ||
Il détruit la peine.
ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਆਸਨੀ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
prabh pooran aasanee mere manaa ||1||
Dieu comble tous les espoirs, ô mon esprit. ॥1॥
ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaavaree mahalaa panjavaa ||
Aasaavari, Mahalla 5 ॥
ਏਕਾ ਓਟ ਗਹੁ ਹਾਂ ॥
ekaa oT gahu haa(n) ||
Saisis le seul appui.
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਹੁ ਹਾਂ ॥
gur kaa sabadh kahu haa(n) ||
Prononce le Shabad (la Parole du Guru).
ਆਗਿਆ ਸਤਿ ਸਹੁ ਹਾਂ ॥
aagiaa sat sahu haa(n) ||
Accepte Son ordre comme vrai.
ਮਨਹਿ ਨਿਧਾਨੁ ਲਹੁ ਹਾਂ ॥
maneh nidhaan lahu haa(n) ||
Trouve le trésor au fond de toi.
ਸੁਖਹਿ ਸਮਾਈਐ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
sukheh samaieeaai mere manaa ||1||
Ainsi l'on se fond dans la paix, ô mon esprit. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਜੀਵਤ ਜੋ ਮਰੈ ਹਾਂ ॥
jeevat jo marai haa(n) ||
Celui qui meurt tout en vivant,
ਦੁਤਰੁ ਸੋ ਤਰੈ ਹਾਂ ॥
dhutar so tarai haa(n) ||
celui-là traverse l'infranchissable.
ਸਭ ਕੀ ਰੇਨੁ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥
sabh kee ren hoi haa(n) ||
Qu'il devienne la poussière de tous les êtres.
ਨਿਰਭਉ ਕਹਉ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥
nirabhau kahau soi haa(n) ||
Celui-là, je l'appelle vraiment sans peur.
ਮਿਟੇ ਅੰਦੇਸਿਆ ਹਾਂ ॥
miTe a(n)dhesiaa haa(n) ||
Ses angoisses s'effacent,
ਸੰਤ ਉਪਦੇਸਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
sa(n)t upadhesiaa mere manaa ||1||
instruit par les saints, ô mon esprit. ॥1॥
ਜਿਸੁ ਜਨ ਨਾਮ ਸੁਖੁ ਹਾਂ ॥
jis jan naam sukh haa(n) ||
Le serviteur dont la paix est dans le Naam (le Nom divin),
ਤਿਸੁ ਨਿਕਟਿ ਨ ਕਦੇ ਦੁਖੁ ਹਾਂ ॥
tis nikaT na kadhe dhukh haa(n) ||
jamais la peine n'approche de lui.
ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਨੇ ਹਾਂ ॥
jo har har jas sune haa(n) ||
Celui qui écoute la louange de Har, Har,
ਸਭੁ ਕੋ ਤਿਸੁ ਮੰਨੇ ਹਾਂ ॥
sabh ko tis ma(n)ne haa(n) ||
tous les êtres l'honorent.
ਸਫਲੁ ਸੁ ਆਇਆ ਹਾਂ ॥
safalu su aaiaa haa(n) ||
Sa venue au monde a porté du fruit.
ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੪॥੧੬੦॥
naanak prabh bhaiaa mere manaa ||2||4||160||
Nanak : il a plu à Dieu, ô mon esprit. ॥2॥4॥160॥
ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaavaree mahalaa panjavaa ||
Aasaavaree, Mahalla 5.
ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਈਐ ਹਾਂ ॥
mil har jas gaieeaai haa(n) ||
Ensemble, chantons la louange du Seigneur (Har),
ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਹਾਂ ॥
param padh paieeaai haa(n) ||
et nous atteindrons l'état suprême.
ਉਆ ਰਸ ਜੋ ਬਿਧੇ ਹਾਂ ॥
auaa ras jo bidhe haa(n) ||
Qui est transpercé par cette saveur
ਤਾ ਕਉ ਸਗਲ ਸਿਧੇ ਹਾਂ ॥
taa kau sagal sidhe haa(n) ||
obtient tous les pouvoirs de l'accomplissement.
ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਿਆ ਹਾਂ ॥
anadhin jaagiaa haa(n) ||
Nuit et jour il reste éveillé :
ਨਾਨਕ ਬਡਭਾਗਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
naanak baddabhaagiaa mere manaa ||1||
qu'il est fortuné, ô mon esprit ! ॥1॥ ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਸੰਤ ਪਗ ਧੋਈਐ ਹਾਂ ॥
sa(n)t pag dhoieeaai haa(n) ||
Lavons les pieds des saints,
ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਈਐ ਹਾਂ ॥
dhuramat khoieeaai haa(n) ||
et l'esprit mauvais se dissipe.
ਦਾਸਹ ਰੇਨੁ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥
dhaaseh ren hoi haa(n) ||
Deviens la poussière des pieds de Ses serviteurs,
ਬਿਆਪੈ ਦੁਖੁ ਨ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥
biaapai dhukh na koi haa(n) ||
et nulle peine ne t'atteindra.
ਭਗਤਾਂ ਸਰਨਿ ਪਰੁ ਹਾਂ ॥
bhagataa(n) saran par haa(n) ||
Réfugie-toi auprès des fidèles (Bhagat),
ਜਨਮਿ ਨ ਕਦੇ ਮਰੁ ਹਾਂ ॥
janam na kadhe mar haa(n) ||
et tu ne renaîtras ni ne mourras plus.
ਅਸਥਿਰੁ ਸੇ ਭਏ ਹਾਂ ॥
asathir se bhe haa(n) ||
Ceux-là sont devenus inébranlables
ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਿਨੑ ਜਪਿ ਲਏ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
har har jin(h) jap le mere manaa ||1||
qui ont médité le Seigneur, Har, Har, ô mon esprit. ॥1॥
ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ ਤੂੰ ਹਾਂ ॥
saajan meet too(n) haa(n) ||
Tu es mon compagnon et mon ami ;
ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਮੂੰ ਹਾਂ ॥
naam dhiraRai moo(n) haa(n) ||
fixe en moi le Naam (le Nom divin).
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥
tis bin naeh koi haa(n) ||
Hormis Lui, il n'est personne ;
ਮਨਹਿ ਅਰਾਧਿ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥
maneh araadh soi haa(n) ||
en mon cœur, c'est Lui que j'invoque.
ਨਿਮਖ ਨ ਵੀਸਰੈ ਹਾਂ ॥
nimakh na veesarai haa(n) ||
Pas un instant je ne L'oublie ;
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਸਰੈ ਹਾਂ ॥
tis bin kiau sarai haa(n) ||
sans Lui, comment vivrais-je ?
ਗੁਰ ਕਉ ਕੁਰਬਾਨੁ ਜਾਉ ਹਾਂ ॥
gur kau kurabaan jaau haa(n) ||
Je m'offre en sacrifice au Guru.
ਨਾਨਕੁ ਜਪੇ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੫॥੧੬੧॥
naanak jape naau mere manaa ||2||5||161||
Nanak récite le Nom, ô mon esprit. ॥2॥5॥161॥
ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaavaree mahalaa panjavaa ||
Aasaavari, Mahalla 5 ॥
ਕਾਰਨ ਕਰਨ ਤੂੰ ਹਾਂ ॥
kaaran karan too(n) haa(n) ||
Tu es la Cause de toutes les causes.
ਅਵਰੁ ਨਾ ਸੁਝੈ ਮੂੰ ਹਾਂ ॥
avar naa sujhai moo(n) haa(n) ||
Je ne vois personne d'autre.
ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈਐ ਹਾਂ ॥
kareh su hoieeaai haa(n) ||
Ce que Tu fais, cela seul arrive.
ਸਹਜਿ ਸੁਖਿ ਸੋਈਐ ਹਾਂ ॥
sahaj sukh soieeaai haa(n) ||
On dort alors dans le Sahaj (l'équilibre paisible de l'esprit) et la paix.
ਧੀਰਜ ਮਨਿ ਭਏ ਹਾਂ ॥
dheeraj man bhe haa(n) ||
La patience est venue dans mon cœur
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਦਰਿ ਪਏ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
prabh kai dhar pe mere manaa ||1||
depuis que je suis tombé à la porte de Dieu, ô mon esprit. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਸਾਧੂ ਸੰਗਮੇ ਹਾਂ ॥
saadhoo sa(n)game haa(n) ||
Dans la compagnie des saints,
ਪੂਰਨ ਸੰਜਮੇ ਹਾਂ ॥
pooran sa(n)jame haa(n) ||
la maîtrise de soi devient parfaite.
ਜਬ ਤੇ ਛੁਟੇ ਆਪ ਹਾਂ ॥
jab te chhuTe aap haa(n) ||
Depuis que l'attachement à moi-même m'a quitté,
ਤਬ ਤੇ ਮਿਟੇ ਤਾਪ ਹਾਂ ॥
tab te miTe taap haa(n) ||
depuis lors les fièvres se sont éteintes.
ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਆ ਹਾਂ ॥
kirapaa dhaareeaa haa(n) ||
Tu as accordé Ta grâce :
ਪਤਿ ਰਖੁ ਬਨਵਾਰੀਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
pat rakh banavaareeaa mere manaa ||1||
garde mon honneur, ô Maître du jardin du monde, ô mon esprit. ॥1॥
ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਜਾਨੀਐ ਹਾਂ ॥
eih sukh jaaneeaai haa(n) ||
Sache où se tient la vraie paix :
ਹਰਿ ਕਰੇ ਸੁ ਮਾਨੀਐ ਹਾਂ ॥
har kare su maaneeaai haa(n) ||
accepter ce que Har accomplit.
ਮੰਦਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥
ma(n)dhaa naeh koi haa(n) ||
Alors plus personne ne paraît mauvais.
ਸੰਤ ਕੀ ਰੇਨ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥
sa(n)t kee ren hoi haa(n) ||
Deviens la poussière des pieds des saints.
ਆਪੇ ਜਿਸੁ ਰਖੈ ਹਾਂ ॥
aape jis rakhai haa(n) ||
Celui que Lui-même protège,
ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੋ ਚਖੈ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥
har a(n)mrit so chakhai mere manaa ||2||
celui-là goûte l'Amrit (le nectar d'immortalité) de Har, ô mon esprit. ॥2॥
ਜਿਸ ਕਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥
jis kaa naeh koi haa(n) ||
Celui qui n'a personne au monde,
ਤਿਸ ਕਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥
tis kaa prabhoo soi haa(n) ||
Dieu est à lui.
ਅੰਤਰਗਤਿ ਬੁਝੈ ਹਾਂ ॥
a(n)taragat bujhai haa(n) ||
Il connaît le fond des cœurs,
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸੁ ਸੁਝੈ ਹਾਂ ॥
sabh kichh tis sujhai haa(n) ||
rien ne Lui échappe.
ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਿ ਲੇਹੁ ਹਾਂ ॥
patit udhaar leh haa(n) ||
Relève ceux qui sont tombés :
ਨਾਨਕ ਅਰਦਾਸਿ ਏਹੁ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੩॥੬॥੧੬੨॥
naanak aradhaas eh mere manaa ||3||6||162||
telle est l'Ardaas (la prière) de Nanak, ô mon esprit. ॥3॥6॥162॥