Accueil ਜਪੁ Lire Chercher ਬਾਣੀ Banis ਪ੍ਰਸ਼ਨ Quiz
Ang420/ 1430
Au hasard
Raag Aasaa · Guru Nanak Dev Ji

Ang 420

ਹੁਕਮੀ ਪੈਧਾ ਜਾਇ ਦਰਗਹ ਭਾਣੀਐ ॥

hukamee paidhaa jai dharageh bhaaneeaai ||

Par Son Ordre l'on est revêtu d'honneur et agréé à la Cour ;

ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸਿਰਿ ਮਾਰ ਬੰਦਿ ਰਬਾਣੀਐ ॥੫॥

hukame hee sir maar ba(n)dh rabaaneeaai ||5||

par Son Ordre aussi les têtes reçoivent le coup, liées par la contrainte divine. ॥5॥

ਲਾਹਾ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ਮਨਿ ਵਸਾਈਐ ॥

laahaa sach niaau man vasaieeaai ||

Fais demeurer en ton esprit ce vrai profit qu'est Sa justice ;

ਲਿਖਿਆ ਪਲੈ ਪਾਇ ਗਰਬੁ ਵਞਾਈਐ ॥੬॥

likhiaa palai pai garab van(j)aieeaai ||6||

tu recevras ce qui t'est inscrit, alors chasse l'orgueil. ॥6॥

ਮਨਮੁਖੀਆ ਸਿਰਿ ਮਾਰ ਵਾਦਿ ਖਪਾਈਐ ॥

manmukheeaa sir maar vaadh khapaieeaai ||

Les têtes des manmukhs reçoivent le coup, épuisées dans la discorde ;

ਠਗਿ ਮੁਠੀ ਕੂੜਿਆਰ ਬੰਨਿੑ ਚਲਾਈਐ ॥੭॥

Thag muThee kooRiaar ba(n)ni(h) chalaieeaai ||7||

trompés, dépouillés, les faussaires sont liés et emmenés. ॥7॥

ਸਾਹਿਬੁ ਰਿਦੈ ਵਸਾਇ ਨ ਪਛੋਤਾਵਹੀ ॥

saahib ridhai vasai na pachhotaavahee ||

Fais demeurer le Maître en ton cœur et tu n'auras rien à regretter ;

ਗੁਨਹਾਂ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ਸਬਦੁ ਕਮਾਵਹੀ ॥੮॥

gunahaa(n) bakhasanahaar sabadh kamaavahee ||8||

Il pardonne les fautes de qui met en pratique le Shabad. ॥8॥

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਸਚੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਘਾਲੀਐ ॥

naanak ma(n)gai sach gurmukh ghaaleeaai ||

Nanak implore le Vrai : en Gurmukh, on œuvre pour Lui.

ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥੯॥੧੬॥

mai tujh bin avar na koi nadhar nihaaleeaai ||9||16||

Hormis Toi je n'ai personne : jette sur moi Ton Nadar (le regard de grâce). ॥9॥16॥

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa pehilaa ||

Aasaa, Mahalla 1.

ਚਲੇ ਚਲਣਹਾਰ ਵਾਟ ਵਟਾਇਆ ॥

chale chalanahaar vaaT vaTaiaa ||

Les passants s'en vont, changeant de route ;

ਧੰਧੁ ਪਿਟੇ ਸੰਸਾਰੁ ਸਚੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥੧॥

dha(n)dh piTe sa(n)saar sach na bhaiaa ||1||

le monde se démène dans ses affaires : le Vrai ne lui plaît point. ॥1॥

ਕਿਆ ਭਵੀਐ ਕਿਆ ਢੂਢੀਐ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥

kiaa bhaveeaai kiaa ddooddeeaai gur sabadh dhikhaiaa ||

À quoi bon errer, à quoi bon chercher ? Le Shabad du Guru me l'a montré :

ਮਮਤਾ ਮੋਹੁ ਵਿਸਰਜਿਆ ਅਪਨੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥੧॥

mamataa moh visarajiaa apanai ghar aaiaa ||1||

en abandonnant l'égoïsme et l'attachement, je suis revenu en ma propre demeure. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਚਿ ਮਿਲੈ ਸਚਿਆਰੁ ਕੂੜਿ ਨ ਪਾਈਐ ॥

sach milai sachiaar kooR na paieeaai ||

C'est par la vérité qu'on rencontre le Vrai ; par le mensonge on ne L'obtient pas.

ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਬਹੁੜਿ ਨ ਆਈਐ ॥੨॥

sache siau chit lai bahuR na aaieeaai ||2||

Attache ton cœur au Vrai, et tu ne reviendras plus (dans le cycle). ॥2॥

ਮੋਇਆ ਕਉ ਕਿਆ ਰੋਵਹੁ ਰੋਇ ਨ ਜਾਣਹੂ ॥

moiaa kau kiaa rovahu roi na jaanahoo ||

Pourquoi pleurer les morts, si vous ne savez pas pleurer ?

ਰੋਵਹੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਿ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਹੂ ॥੩॥

rovahu sach salaeh hukam pachhaanahoo ||3||

Pleurez plutôt en louant le Vrai, et reconnaissez Son Hukam (l'Ordre divin). ॥3॥

ਹੁਕਮੀ ਵਜਹੁ ਲਿਖਾਇ ਆਇਆ ਜਾਣੀਐ ॥

hukamee vajahu likhai aaiaa jaaneeaai ||

On sait qui est venu selon Son décret, portant son lot inscrit ;

ਲਾਹਾ ਪਲੈ ਪਾਇ ਹੁਕਮੁ ਸਿਞਾਣੀਐ ॥੪॥

laahaa palai pai hukam sin(j)aaneeaai ||4||

celui-là remporte le profit qui reconnaît le Hukam. ॥4॥

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa pehilaa ||

Aasaa, Mahalla 1.

ਕਿਆ ਜੰਗਲੁ ਢੂਢੀ ਜਾਇ ਮੈ ਘਰਿ ਬਨੁ ਹਰੀਆਵਲਾ ॥

kiaa ja(n)gal ddooddee jai mai ghar ban hareeaavalaa ||

Pourquoi irais-je fouiller la jungle ? Dans ma propre demeure la forêt est verdoyante.

ਸਚਿ ਟਿਕੈ ਘਰਿ ਆਇ ਸਬਦਿ ਉਤਾਵਲਾ ॥੧॥

sach Tikai ghar aai sabadh utaavalaa ||1||

Par le Vrai, en un instant, le Shabad prend place au foyer du cœur. ॥1॥

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਇ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ॥

jeh dhekhaa teh soi avar na jaaneeaai ||

Où que je regarde, Il est là ; nul autre n'est à connaître.

ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ਮਹਲੁ ਪਛਾਣੀਐ ॥੧॥

gur kee kaar kamai mahal pachhaaneeaai ||1||

En accomplissant l'œuvre du Guru, on reconnaît Sa demeure. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਆਪਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸਚੁ ਤਾ ਮਨਿ ਭਾਵਈ ॥

aap milaavai sach taa man bhaaviee ||

Quand le Vrai Lui-même nous unit à Lui, alors Il plaît à l'esprit ;

ਚਲੈ ਸਦਾ ਰਜਾਇ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਈ ॥੨॥

chalai sadhaa rajai a(n)k samaaviee ||2||

qui marche toujours dans Sa Volonté se fond en Son sein. ॥2॥

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥

sachaa saahib man vasai vasiaa man soiee ||

Le vrai Maître habite l'esprit, et l'esprit demeure en Lui ;

ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈਆ ਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਹੋਈ ॥੩॥

aape dhe vaddiaaieeaa dhe toT na hoiee ||3||

Lui-même accorde les grandeurs, et ce qu'Il donne ne manque jamais. ॥3॥

ਅਬੇ ਤਬੇ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਕਿਉ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ॥

abe tabe kee chaakaree kiau dharageh paavai ||

Servir tantôt l'un, tantôt l'autre, comment cela ferait-il parvenir à la Cour ?

ਪਥਰ ਕੀ ਬੇੜੀ ਜੇ ਚੜੈ ਭਰ ਨਾਲਿ ਬੁਡਾਵੈ ॥੪॥

pathar kee beRee je chaRai bhar naal buddaavai ||4||

Qui monte dans une barque de pierre coule avec sa charge. ॥4॥

ਆਪਨੜਾ ਮਨੁ ਵੇਚੀਐ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਨਾਲੇ ॥

aapanaRaa man vecheeaai sir dheejai naale ||

Vends ton esprit, et donne aussi ta tête avec lui ;

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸਤੁ ਪਛਾਣੀਐ ਅਪਨਾ ਘਰੁ ਭਾਲੇ ॥੫॥

gurmukh vasat pachhaaneeaai apanaa ghar bhaale ||5||

en Gurmukh on reconnaît la vraie marchandise et l'on trouve sa propre demeure. ॥5॥

ਜੰਮਣ ਮਰਣਾ ਆਖੀਐ ਤਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕੀਆ ॥

ja(n)man maranaa aakheeaai tin karatai keeaa ||

On parle de naissance et de mort : c'est ce Créateur qui les a faites.

ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਮਰਿ ਰਹੇ ਫਿਰਿ ਮਰਣੁ ਨ ਥੀਆ ॥੬॥

aap gavaiaa mar rahe fir maran na theeaa ||6||

Ceux qui ont effacé leur ego et sont morts (à eux-mêmes) ne connaissent plus la mort. ॥6॥

ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਧੁਰ ਕੀ ਫੁਰਮਾਈ ॥

saiee kaar kamaavanee dhur kee furamaiee ||

Accomplis l'œuvre qui t'est ordonnée depuis l'origine ;

ਜੇ ਮਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦੇ ਮਿਲੈ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥੭॥

je man satigur dhe milai kin keemat paiee ||7||

si l'esprit, remis au vrai Guru, s'unit à Lui, qui pourrait en estimer le prix ? ॥7॥

ਰਤਨਾ ਪਾਰਖੁ ਸੋ ਧਣੀ ਤਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

ratanaa paarakh so dhanee tin keemat paiee ||

Ce Maître est le connaisseur des joyaux, et Lui seul en fixe la valeur.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥੮॥੧੭॥

naanak saahib man vasai sachee vaddiaaiee ||8||17||

Ô Nanak, quand le Maître habite l'esprit, telle est la vraie grandeur. ॥8॥17॥