Ang 435

ਪਹਿਲਾ ਫਾਹਾ ਪਇਆ ਪਾਧੇ ਪਿਛੋ ਦੇ ਗਲਿ ਚਾਟੜਿਆ ॥੫॥

pahilaa faahaa piaa paadhe pichho dhe gal chaaTaRiaa ||5||

Le premier nœud tombe au cou du maître d'école, puis à celui de l'élève. ॥5॥

ਸਸੈ ਸੰਜਮੁ ਗਇਓ ਮੂੜੇ ਏਕੁ ਦਾਨੁ ਤੁਧੁ ਕੁਥਾਇ ਲਇਆ ॥

sasai sa(n)jam gio mooRe ek dhaan tudh kuthai liaa ||

Sasa : tu as perdu ta maîtrise de soi, ô insensé, et tu as reçu un don de façon indue. ॥

ਸਾਈ ਪੁਤ੍ਰੀ ਜਜਮਾਨ ਕੀ ਸਾ ਤੇਰੀ ਏਤੁ ਧਾਨਿ ਖਾਧੈ ਤੇਰਾ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ॥੬॥

saiee putree jajamaan kee saa teree et dhaan khaadhai teraa janam giaa ||6||

La fille de ton hôte est comme ta propre fille ; à manger un tel gain, tu as gâché ta vie. ॥6॥

ਮੰਮੈ ਮਤਿ ਹਿਰਿ ਲਈ ਤੇਰੀ ਮੂੜੇ ਹਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਪਇਆ ॥

ma(n)mai mat hir liee teree mooRe haumai vaddaa rog piaa ||

Mama : ta raison t'a été ravie, ô insensé ; le Haumai (l'ego) est la grande maladie qui t'a saisi. ॥

ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਚੀਨਿੑਆ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੁਹਤਾਜੁ ਭਇਆ ॥੭॥

a(n)tar aatamai braham na cheeni(h)aa maiaa kaa muhataaj bhiaa ||7||

Au fond de ton âme tu n'as pas reconnu Dieu, et tu es devenu esclave de la Maya (l'illusion du monde). ॥7॥

ਕਕੈ ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਭਰਮਿਓਹੁ ਮੂੜੇ ਮਮਤਾ ਲਾਗੇ ਤੁਧੁ ਹਰਿ ਵਿਸਰਿਆ ॥

kakai kaam karodh bharamioh mooRe mamataa laage tudh har visariaa ||

Kaka : tu erres dans le désir et la colère, ô insensé ; attaché à la possession, tu as oublié Har. ॥

ਪੜਹਿ ਗੁਣਹਿ ਤੂੰ ਬਹੁਤੁ ਪੁਕਾਰਹਿ ਵਿਣੁ ਬੂਝੇ ਤੂੰ ਡੂਬਿ ਮੁਆ ॥੮॥

paReh guneh too(n) bahut pukaareh vin boojhe too(n) ddoob muaa ||8||

Tu lis, tu récites, tu clames beaucoup ; mais sans comprendre, tu te noies et tu meurs. ॥8॥

ਤਤੈ ਤਾਮਸਿ ਜਲਿਓਹੁ ਮੂੜੇ ਥਥੈ ਥਾਨ ਭਰਿਸਟੁ ਹੋਆ ॥

tatai taamas jalioh mooRe thathai thaan bharisaT hoaa ||

Tata : tu brûles d'une colère ténébreuse, ô insensé ; Thatha : ton cœur est devenu souillé. ॥

ਘਘੈ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰਹਿ ਤੂੰ ਮੂੜੇ ਦਦੈ ਦਾਨੁ ਨ ਤੁਧੁ ਲਇਆ ॥੯॥

ghaghai ghar ghar fireh too(n) mooRe dhadhai dhaan na tudh liaa ||9||

Ghagha : tu erres de maison en maison, ô insensé ; Dada : tu n'as pas reçu le vrai don. ॥9॥

ਪਪੈ ਪਾਰਿ ਨ ਪਵਹੀ ਮੂੜੇ ਪਰਪੰਚਿ ਤੂੰ ਪਲਚਿ ਰਹਿਆ ॥

papai paar na pavahee mooRe parapa(n)ch too(n) palach rahiaa ||

Papa : tu ne traverseras pas, ô insensé, empêtré que tu es dans les illusions du monde. ॥

ਸਚੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਓਹੁ ਮੂੜੇ ਇਹੁ ਸਿਰਿ ਤੇਰੈ ਲੇਖੁ ਪਇਆ ॥੧੦॥

sachai aap khuaaioh mooRe ih sir terai lekh piaa ||10||

Le Vrai lui-même t'a égaré, ô insensé ; tel est le destin inscrit sur ton front. ॥10॥

ਭਭੈ ਭਵਜਲਿ ਡੁਬੋਹੁ ਮੂੜੇ ਮਾਇਆ ਵਿਚਿ ਗਲਤਾਨੁ ਭਇਆ ॥

bhabhai bhavajal dduboh mooRe maiaa vich galataan bhiaa ||

Bhabha : tu te noies dans l'océan terrifiant, ô insensé, absorbé dans la Maya. ॥

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਏਕ ਘੜੀ ਮਹਿ ਪਾਰਿ ਪਇਆ ॥੧੧॥

gur parasaadhee eko jaanai ek ghaRee meh paar piaa ||11||

Mais qui, par la grâce du Guru, connaît l'Unique, en un instant traverse l'océan. ॥11॥

ਵਵੈ ਵਾਰੀ ਆਈਆ ਮੂੜੇ ਵਾਸੁਦੇਉ ਤੁਧੁ ਵੀਸਰਿਆ ॥

vavai vaaree aaieeaa mooRe vaasudheau tudh veesariaa ||

Vava : ton tour est venu de vivre, ô insensé, mais tu as oublié Vasudev, le Seigneur. ॥

ਏਹ ਵੇਲਾ ਨ ਲਹਸਹਿ ਮੂੜੇ ਫਿਰਿ ਤੂੰ ਜਮ ਕੈ ਵਸਿ ਪਇਆ ॥੧੨॥

eh velaa na lahaseh mooRe fir too(n) jam kai vas piaa ||12||

Ce moment de la vie humaine, tu ne le retrouveras plus, ô insensé, et tu retomberas au pouvoir du Jam (le messager de la mort). ॥12॥

ਝਝੈ ਕਦੇ ਨ ਝੂਰਹਿ ਮੂੜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਿ ਤੂੰ ਵਿਖਾ ॥

jhajhai kadhe na jhooreh mooRe satigur kaa upadhes sun too(n) vikhaa ||

Jhajha : tu ne te repentirais jamais, ô insensé, si tu écoutais et regardais l'enseignement du vrai Guru. ॥

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਗੁਰੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ਨਿਗੁਰੇ ਕਾ ਹੈ ਨਾਉ ਬੁਰਾ ॥੧੩॥

satigur baajhahu gur nahee koiee nigure kaa hai naau buraa ||13||

Hormis le vrai Guru, il n'est point de Guru ; mauvais est le nom de qui reste sans Guru. ॥13॥

ਧਧੈ ਧਾਵਤ ਵਰਜਿ ਰਖੁ ਮੂੜੇ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਨਿਧਾਨੁ ਪਇਆ ॥

dhadhai dhaavat varaj rakh mooRe a(n)tar terai nidhaan piaa ||

Dhadha : retiens ton esprit vagabond, ô insensé ; le trésor est au-dedans de toi. ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵਹਿ ਜੁਗਾ ਜੁਗੰਤਰਿ ਖਾਹਿ ਪਇਆ ॥੧੪॥

gurmukh hoveh taa har ras peeveh jugaa juga(n)tar khaeh piaa ||14||

Deviens Gurmukh (tourné vers le Guru) et tu boiras le nectar de Har ; d'âge en âge tu t'en nourriras. ॥14॥

ਗਗੈ ਗੋਬਿਦੁ ਚਿਤਿ ਕਰਿ ਮੂੜੇ ਗਲੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

gagai gobidh chit kar mooRe galee kinai na paiaa ||

Gaga : garde Govind en ta conscience, ô insensé ; par de simples paroles, nul ne L'a jamais trouvé. ॥

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਪਟੀ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

raag aasaa mahalaa teejaa paTee ikOankaar satigur prasaadh ||

Raag Aasaa, Mahalla 3, la Patti — Un seul Dieu, par la grâce du vrai Guru : ॥

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਹਿਰਦੈ ਵਸਾਇ ਮੂੜੇ ਪਿਛਲੇ ਗੁਨਹ ਸਭ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥੧੫॥

gur ke charan hiradhai vasai mooRe pichhale guneh sabh bakhas liaa ||15||

Loge les pieds du Guru en ton cœur, ô insensé, et toutes tes fautes passées seront pardonnées. ॥15॥

ਹਾਹੈ ਹਰਿ ਕਥਾ ਬੂਝੁ ਤੂੰ ਮੂੜੇ ਤਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

haahai har kathaa boojh too(n) mooRe taa sadhaa sukh hoiee ||

Haha : comprends le récit de Har, ô insensé, et tu auras la paix pour toujours. ॥

ਅਯੋ ਅੰਙੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਆਇਆ ਕਾਖੈ ਘੰਙੈ ਕਾਲੁ ਭਇਆ ॥

ayo a(n)n(g)ai sabh jag aaiaa kaakhai gha(n)n(g)ai kaal bhiaa ||

Ayo, Angai : le monde entier est venu à l'existence ; Kakhai, Ghangai : et la mort l'emporte. ॥

ਰੀਰੀ ਲਲੀ ਪਾਪ ਕਮਾਣੇ ਪੜਿ ਅਵਗਣ ਗੁਣ ਵੀਸਰਿਆ ॥੧॥

reeree lalee paap kamaane paR avagan gun veesariaa ||1||

Riri, Lali : ils commettent le péché ; à force de lire, ils s'emplissent de vices et oublient les vertus. ॥1॥

ਮਨਮੁਖਿ ਪੜਹਿ ਤੇਤਾ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੧੬॥

manmukh paReh tetaa dhukh laagai vin satigur mukat na hoiee ||16||

Plus le Manmukh (l'égocentrique) étudie, plus il souffre ; sans le vrai Guru, point de libération. ॥16॥

ਮਨ ਐਸਾ ਲੇਖਾ ਤੂੰ ਕੀ ਪੜਿਆ ॥

man aaisaa lekhaa too(n) kee paRiaa ||

Ô esprit, quel savoir as-tu donc appris, ॥

ਲੇਖਾ ਦੇਣਾ ਤੇਰੈ ਸਿਰਿ ਰਹਿਆ ॥੧॥

lekhaa dhenaa terai sir rahiaa ||1||

alors que le compte reste à rendre sur ta tête ? ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਰਾਰੈ ਰਾਮੁ ਚਿਤਿ ਕਰਿ ਮੂੜੇ ਹਿਰਦੈ ਜਿਨੑ ਕੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥

raarai raam chit kar mooRe hiradhai jin(h) kai rav rahiaa ||

Rara : garde Ram en ta conscience, ô insensé, Lui qui habite déjà le cœur des saints. ॥

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੑੀ ਰਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ਨਿਰਗੁਣ ਰਾਮੁ ਤਿਨੑੀ ਬੂਝਿ ਲਹਿਆ ॥੧੭॥

gur parasaadhee jin(h)ee raam pachhaataa niragun raam tin(h)ee boojh lahiaa ||17||

Ceux qui, par la grâce du Guru, ont reconnu Ram, ont compris et atteint Ram, l'Absolu sans attribut. ॥17॥

ਸਿਧੰਙਾਇਐ ਸਿਮਰਹਿ ਨਾਹੀ ਨੰਨੈ ਨਾ ਤੁਧੁ ਨਾਮੁ ਲਇਆ ॥

sidha(n)n(g)aiaai simareh naahee na(n)nai naa tudh naam liaa ||

Sidhangaiyai : tu ne médites pas ; Nanna : tu n'as pas récité le Naam (le Nom divin). ॥

ਛਛੈ ਛੀਜਹਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਮੂੜੇ ਕਿਉ ਛੂਟਹਿ ਜਮਿ ਪਾਕੜਿਆ ॥੨॥

chhachhai chheejeh ahinis mooRe kiau chhooTeh jam paakaRiaa ||2||

Chhachha : tu dépéris jour et nuit, ô insensé ; comment échapperas-tu, saisi par le Jam ? ॥2॥

ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ਅਕਥੁ ਨ ਜਾਈ ਹਰਿ ਕਥਿਆ ॥

teraa a(n)t na jaiee lakhiaa akath na jaiee har kathiaa ||

Ta limite ne peut être connue ; Tu es indicible, ô Har, on ne peut Te décrire. ॥

ਬਬੈ ਬੂਝਹਿ ਨਾਹੀ ਮੂੜੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਤੇਰਾ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ॥

babai boojheh naahee mooRe bharam bhule teraa janam giaa ||

Baba : tu ne comprends pas, ô insensé ; égaré par le doute, ta vie s'en est allée. ॥

ਅਣਹੋਦਾ ਨਾਉ ਧਰਾਇਓ ਪਾਧਾ ਅਵਰਾ ਕਾ ਭਾਰੁ ਤੁਧੁ ਲਇਆ ॥੩॥

anahodhaa naau dharaio paadhaa avaraa kaa bhaar tudh liaa ||3||

Sans le mériter, tu t'es fait appeler « maître » ; tu as pris sur toi le fardeau des autres. ॥3॥

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਕਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਿਨੑ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨਿਬੜਿਆ ॥੧੮॥੧॥੨॥

naanak jin(h) kau satigur miliaa tin(h) kaa lekhaa nibaRiaa ||18||1||2||

Nanak : ceux qui ont rencontré le vrai Guru, leur compte est réglé. ॥18॥1॥2॥

ਜਜੈ ਜੋਤਿ ਹਿਰਿ ਲਈ ਤੇਰੀ ਮੂੜੇ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਹਿਗਾ ॥

jajai jot hir liee teree mooRe a(n)t giaa pachhutaavahigaa ||

Jaja : ta lumière t'a été ravie, ô insensé ; à la fin, en partant, tu te repentiras. ॥

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਤੂੰ ਚੀਨਹਿ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਆਵਹਿਗਾ ॥੪॥

ek sabadh too(n) cheeneh naahee fir fir joonee aavahigaa ||4||

Tu ne reconnais pas l'unique Shabad (la Parole du Guru) ; encore et encore tu retomberas dans les renaissances. ॥4॥

ਤੁਧੁ ਸਿਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਪੜੁ ਪੰਡਿਤ ਅਵਰਾ ਨੋ ਨ ਸਿਖਾਲਿ ਬਿਖਿਆ ॥

tudh sir likhiaa so paR pa(n)ddit avaraa no na sikhaal bikhiaa ||

Lis ce qui est inscrit sur ton front, ô pandit ; n'enseigne pas aux autres le poison de la Maya. ॥