Ang 44

ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਮਸਕਤੇ ਤੂਠੈ ਪਾਵਾ ਦੇਵ ॥

saadhoo sa(n)g masakate tooThai paavaa dhev ||

La compagnie des saints et l'effort, je les obtiens quand Tu es satisfait, ô Dieu.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਵਸਗਤਿ ਸਾਹਿਬੈ ਆਪੇ ਕਰਣ ਕਰੇਵ ॥

sabh kichh vasagat saahibai aape karan karev ||

Tout est au pouvoir du Maître : Lui-même fait et fait faire.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਮਨਸਾ ਸਭ ਪੂਰੇਵ ॥੩॥

satigur kai balihaaranai manasaa sabh poorev ||3||

Je m'offre en sacrifice au vrai Guru, qui comble tous les désirs. ॥3॥

ਇਕੋ ਦਿਸੈ ਸਜਣੋ ਇਕੋ ਭਾਈ ਮੀਤੁ ॥

eiko dhisai sajano iko bhaiee meet ||

L'Un seul m'apparaît comme ami, l'Un seul comme frère et compagnon.

Tout ce qui existe est d'un Seul, et d'un Seul est la loi.

ਇਕਸ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਾ ਹੋਆ ਨਿਹਚਲੁ ਚੀਤੁ ॥

eikas siau man maaniaa taa hoaa nihachal cheet ||

Quand l'esprit s'est accordé à l'Un, alors la conscience est devenue inébranlable.

ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਟੇਕ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕੀਤੁ ॥੪॥੫॥੭੫॥

sach khaanaa sach painanaa Tek naanak sach keet ||4||5||75||

Le Vrai est ma nourriture, le Vrai mon vêtement : ô Nanak, j'ai fait du Vrai mon appui. ॥4॥5॥75॥

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

sireeraag mahalaa panjavaa ||

Sri Raag, Cinquième Mahalla.

ਸਭੇ ਗਲਾ ਵਿਸਰਨੁ ਇਕੋ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਉ ॥

sabhe galaa visaran iko visar na jaau ||

Que toutes choses soient oubliées, mais que l'Un ne soit pas oublié.

ਧੰਧਾ ਸਭੁ ਜਲਾਇ ਕੈ ਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਸਚੁ ਸੁਆਉ ॥

dha(n)dhaa sabh jalai kai gur naam dheeaa sach suaau ||

Ayant brûlé toutes les affaires, le Guru m'a donné le Naam, ce vrai but.

ਆਸਾ ਸਭੇ ਲਾਹਿ ਕੈ ਇਕਾ ਆਸ ਕਮਾਉ ॥

aasaa sabhe laeh kai ikaa aas kamaau ||

Ayant ôté tous les espoirs, je ne cultive qu'un seul espoir.

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਅਗੈ ਮਿਲਿਆ ਥਾਉ ॥੧॥

jinee satigur seviaa tin agai miliaa thaau ||1||

Ceux qui ont servi le vrai Guru ont trouvé leur place au-delà. ॥1॥

ਮਨ ਮੇਰੇ ਕਰਤੇ ਨੋ ਸਾਲਾਹਿ ॥

man mere karate no saalaeh ||

Ô mon esprit, loue le Créateur.

ਸਭੇ ਛਡਿ ਸਿਆਣਪਾ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ॥੧॥

sabhe chhadd siaanapaa gur kee pairee paeh ||1||

Abandonne toutes tes habiletés et tombe aux pieds du Guru. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਦੁਖ ਭੁਖ ਨਹ ਵਿਆਪਈ ਜੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥

dhukh bhukh neh viaapiee je sukhadhaataa man hoi ||

Ni la douleur ni la faim ne t'atteindront, si le Donateur de paix est dans ton esprit.

ਕਿਤ ਹੀ ਕੰਮਿ ਨ ਛਿਜੀਐ ਜਾ ਹਿਰਦੈ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

kit hee ka(n)m na chhijeeaai jaa hiradhai sachaa soi ||

Aucune tâche ne t'usera, si le Vrai est dans ton cœur.

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਰਖਹਿ ਹਥ ਦੇ ਤਿਸੁ ਮਾਰਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥

jis too(n) rakheh hath dhe tis maar na sakai koi ||

Celui que Tu protèges de Ta main, nul ne peut le frapper.

ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਸਭਿ ਅਵਗਣ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥੨॥

sukhadhaataa gur seveeaai sabh avagan kaddai dhoi ||2||

Servons le Guru, Donateur de paix : il lave et emporte tous nos défauts. ॥2॥

ਸੇਵਾ ਮੰਗੈ ਸੇਵਕੋ ਲਾਈਆਂ ਅਪੁਨੀ ਸੇਵ ॥

sevaa ma(n)gai sevako laieeaa(n) apunee sev ||

Le serviteur demande le service : attache-moi à Ton service.

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

sireeraag mahalaa panjavaa ||

Sri Raag, Cinquième Mahalla.

ਸਭੇ ਥੋਕ ਪਰਾਪਤੇ ਜੇ ਆਵੈ ਇਕੁ ਹਥਿ ॥

sabhe thok paraapate je aavai ik hath ||

Toutes choses sont obtenues si l'Un vient dans la main.

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਕਥਿ ॥

janam padhaarath safal hai je sachaa sabadh kath ||

Le trésor de cette vie est fécond si l'on récite le vrai Shabad.

ਗੁਰ ਤੇ ਮਹਲੁ ਪਰਾਪਤੇ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਮਥਿ ॥੧॥

gur te mahal paraapate jis likhiaa hovai math ||1||

Du Guru on reçoit le Palais, celui dont c'est inscrit sur le front. ॥1॥

ਮੇਰੇ ਮਨ ਏਕਸ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

mere man ekas siau chit lai ||

Ô mon esprit, attache ta conscience à l'Un.

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਸਭ ਧੰਧੁ ਹੈ ਸਭ ਮਿਥਿਆ ਮੋਹੁ ਮਾਇ ॥੧॥

ekas bin sabh dha(n)dh hai sabh mithiaa moh mai ||1||

Sans l'Un, tout n'est qu'affairement ; tout attachement à la Maya est illusion. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਲਖ ਖੁਸੀਆ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

lakh khuseeaa paatisaaheeaa je satigur nadhar karei ||

Cent mille joies et royaumes, si le vrai Guru pose Son Regard.

ਨਿਮਖ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ॥

nimakh ek har naam dhei meraa man tan seetal hoi ||

Qu'Il donne un instant le Naam du Seigneur, et mon esprit et mon corps sont rafraîchis.

ਜਿਸ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਨ ਗਹੇ ॥੨॥

jis kau poorab likhiaa tin satigur charan gahe ||2||

Celui dont c'était inscrit depuis l'origine a saisi les pieds du vrai Guru. ॥2॥

ਸਫਲ ਮੂਰਤੁ ਸਫਲਾ ਘੜੀ ਜਿਤੁ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

safal moorat safalaa ghaRee jit sache naal piaar ||

Fécond est l'instant, féconde l'heure où l'on aime le Vrai.

ਦੂਖੁ ਸੰਤਾਪੁ ਨ ਲਗਈ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

dhookh sa(n)taap na lagiee jis har kaa naam adhaar ||

Ni douleur ni tourment n'atteignent celui dont le Naam est l'appui.

ਬਾਹ ਪਕੜਿ ਗੁਰਿ ਕਾਢਿਆ ਸੋਈ ਉਤਰਿਆ ਪਾਰਿ ॥੩॥

baeh pakaR gur kaaddiaa soiee utariaa paar ||3||

Le Guru l'a saisi par le bras et tiré dehors : celui-là a traversé. ॥3॥

ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਜਿਥੈ ਸੰਤ ਸਭਾ ॥

thaan suhaavaa pavit hai jithai sa(n)t sabhaa ||

Beau et pur est le lieu où se tient l'assemblée des saints.

ਢੋਈ ਤਿਸ ਹੀ ਨੋ ਮਿਲੈ ਜਿਨਿ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਲਭਾ ॥

ddoiee tis hee no milai jin pooraa guroo labhaa ||

Le refuge n'est donné qu'à celui qui a trouvé le Guru parfait.

ਨਾਨਕ ਬਧਾ ਘਰੁ ਤਹਾਂ ਜਿਥੈ ਮਿਰਤੁ ਨ ਜਨਮੁ ਜਰਾ ॥੪॥੬॥੭੬॥

naanak badhaa ghar tahaa(n) jithai mrit na janam jaraa ||4||6||76||

Ô Nanak, il a bâti sa maison là où il n'y a ni mort, ni naissance, ni vieillesse. ॥4॥6॥76॥

ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

sreeraag mahalaa panjavaa ||

Sri Raag, Cinquième Mahalla.

ਸੋਈ ਧਿਆਈਐ ਜੀਅੜੇ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾਂ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥

soiee dhiaaieeaai jeeaRe sir saahaa(n) paatisaahu ||

Médite Celui-là, ô mon âme, le Souverain au-dessus de tous les rois.

ਤਿਸ ਹੀ ਕੀ ਕਰਿ ਆਸ ਮਨ ਜਿਸ ਕਾ ਸਭਸੁ ਵੇਸਾਹੁ ॥

tis hee kee kar aas man jis kaa sabhas vesaahu ||

Mets ton espoir en Celui en qui tous ont confiance.

ਸਭਿ ਸਿਆਣਪਾ ਛਡਿ ਕੈ ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਪਾਹੁ ॥੧॥

sabh siaanapaa chhadd kai gur kee charanee paahu ||1||

Abandonne toutes tes habiletés et tombe aux pieds du Guru. ॥1॥

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸੁਖ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਜਪਿ ਨਾਉ ॥

man mere sukh sahaj setee jap naau ||

Ô mon esprit, récite le Naam dans la paix et la sérénité (sahaj).

ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਇ ਤੂੰ ਗੁਣ ਗੋਇੰਦ ਨਿਤ ਗਾਉ ॥੧॥

aaTh pahar prabh dhiaai too(n) gun goi(n)dh nit gaau ||1||

Aux huit veilles du jour médite Dieu, et chante sans cesse les vertus du Seigneur. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਤਿਸ ਕੀ ਸਰਨੀ ਪਰੁ ਮਨਾ ਜਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

tis kee saranee par manaa jis jevadd avar na koi ||

Tombe à Son refuge, ô mon esprit : nul n'est aussi grand que Lui.

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਘਣਾ ਦੁਖੁ ਦਰਦੁ ਨ ਮੂਲੇ ਹੋਇ ॥

jis simarat sukh hoi ghanaa dhukh dharadh na moole hoi ||

En Le méditant, la paix est immense, et la douleur ne vient plus du tout.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਕਰਿ ਚਾਕਰੀ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥੨॥

sadhaa sadhaa kar chaakaree prabh saahib sachaa soi ||2||

Sers-Le à jamais : ce Dieu est le vrai Maître. ॥2॥

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਹੋਇ ਨਿਰਮਲਾ ਕਟੀਐ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸ ॥

saadhasa(n)gat hoi niramalaa kaTeeaai jam kee faas ||

Dans la Saadh Sangat on devient immaculé, et le nœud de la Mort est tranché.

ਸੁਖਦਾਤਾ ਭੈ ਭੰਜਨੋ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥

sukhadhaataa bhai bha(n)jano tis aagai kar aradhaas ||

Il est le Donateur de paix, le Briseur de peur : adresse-Lui ton Ardaas.

ਮਿਹਰ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਤਾਂ ਕਾਰਜੁ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥੩॥

mihar kare jis miharavaan taa(n) kaaraj aavai raas ||3||

Quand le Miséricordieux fait miséricorde, alors l'affaire vient à bien. ॥3॥

ਬਹੁਤੋ ਬਹੁਤੁ ਵਖਾਣੀਐ ਊਚੋ ਊਚਾ ਥਾਉ ॥

bahuto bahut vakhaaneeaai uoocho uoochaa thaau ||

On Le dit toujours plus grand, Sa demeure toujours plus haute.

ਵਰਨਾ ਚਿਹਨਾ ਬਾਹਰਾ ਕੀਮਤਿ ਕਹਿ ਨ ਸਕਾਉ ॥

varanaa chihanaa baaharaa keemat keh na sakaau ||

Il est sans couleur et sans marque : je ne puis en dire la valeur.

ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਮਇਆ ਕਰਿ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਅਪੁਣਾ ਨਾਉ ॥੪॥੭॥੭੭॥

naanak kau prabh miaa kar sach dhevahu apunaa naau ||4||7||77||

Fais grâce à Nanak, ô Dieu, et donne-lui Ton vrai Naam. ॥4॥7॥77॥