Ang 451

ਕਰਿ ਸੇਵਹਿ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਭੁਖ ਜਾਇ ਲਹਿ ਮੇਰੀ ॥

kar seveh pooraa satiguroo bhukh jai leh meree ||

Ceux qui servent le Guru parfait voient s'éteindre en eux la faim du « moi ».

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੀ ਭੁਖ ਸਭ ਗਈ ਤਿਨ ਪਿਛੈ ਹੋਰ ਖਾਇ ਘਨੇਰੀ ॥

gursikhaa kee bhukh sabh giee tin pichhai hor khai ghaneree ||

La faim des Sikhs du Guru a disparu, et après eux beaucoup d'autres se nourrissent encore.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪੁੰਨੁ ਬੀਜਿਆ ਫਿਰਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਹਰਿ ਪੁੰਨ ਕੇਰੀ ॥੩॥

jan naanak har pu(n)n beejiaa fir toT na aavai har pu(n)n keree ||3||

Serviteur Nanak a semé la graine du mérite de Har ; ce mérite ne s'épuise jamais. ॥3॥

ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਵਾਧਾਈਆ ਜਿਨ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਡਿਠਾ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥

gursikhaa man vaadhaieeaa jin meraa satiguroo ddiThaa raam raaje ||

Le cœur des Sikhs du Guru exulte, eux qui ont vu mon vrai Guru.

ਕੋਈ ਕਰਿ ਗਲ ਸੁਣਾਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕੀ ਸੋ ਲਗੈ ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਮਿਠਾ ॥

koiee kar gal sunaavai har naam kee so lagai gursikhaa man miThaa ||

Que quelqu'un vienne parler du Nom de Har, et sa parole leur devient douce.

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਗੁਰਸਿਖ ਪੈਨਾਈਅਹਿ ਜਿਨੑਾ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤੁਠਾ ॥

har dharageh gursikh painaie'eeh jin(h)aa meraa satigur tuThaa ||

Dans la Dargah (la cour divine), les Sikhs du Guru sont revêtus d'honneur, ceux dont mon vrai Guru est satisfait.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹੋਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ॥੪॥੧੨॥੧੯॥

jan naanak har har hoiaa har har man vuThaa ||4||12||19||

Serviteur Nanak est devenu un avec Har, car Har habite son cœur. ॥4॥12॥19॥

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

aasaa mahalaa chauthhaa ||

Aasaa, Mahalla 4 ॥

ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਤੇ ਜਨ ਸੁਘੜ ਸਿਆਣੇ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥

jin a(n)tar har har preet hai te jan sughaR siaane raam raaje ||

Ceux qui portent en eux l'amour de Har sont sages et avisés.

ਜੇ ਬਾਹਰਹੁ ਭੁਲਿ ਚੁਕਿ ਬੋਲਦੇ ਭੀ ਖਰੇ ਹਰਿ ਭਾਣੇ ॥

je baaharahu bhul chuk boladhe bhee khare har bhaane ||

Même s'il leur arrive de parler de travers, ils plaisent encore à Har.

ਹਰਿ ਸੰਤਾ ਨੋ ਹੋਰੁ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੇ ॥

har sa(n)taa no hor thaau naahee har maan nimaane ||

Les saints de Har n'ont pas d'autre appui : Har est l'honneur de ceux qui n'en ont aucun.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹੈ ਹਰਿ ਤਾਣੁ ਸਤਾਣੇ ॥੧॥

jan naanak naam dheebaan hai har taan sataane ||1||

Pour Nanak, le Naam (le Nom divin) est sa cour, et Har est la force de ceux qui sont sans force. ॥1॥

ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਬਹੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੋ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥

jithai jai bahai meraa satiguroo so thaan suhaavaa raam raaje ||

Là où va s'asseoir mon vrai Guru, ce lieu devient beau.

ਗੁਰਸਿਖਂੀ ਸੋ ਥਾਨੁ ਭਾਲਿਆ ਲੈ ਧੂਰਿ ਮੁਖਿ ਲਾਵਾ ॥

gursikha(n)ee so thaan bhaaliaa lai dhoor mukh laavaa ||

Les Sikhs du Guru cherchent ce lieu et s'en appliquent la poussière au visage.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੀ ਘਾਲ ਥਾਇ ਪਈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਾ ॥

gursikhaa kee ghaal thai piee jin har naam dhiaavaa ||

Le labeur des Sikhs du Guru est agréé, eux qui méditent le Nom de Har.

ਜਿਨੑ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਜਿਆ ਤਿਨ ਹਰਿ ਪੂਜ ਕਰਾਵਾ ॥੨॥

jin(h) naanak satigur poojiaa tin har pooj karaavaa ||2||

Nanak : ceux qui honorent le vrai Guru, Har les fait honorer à leur tour. ॥2॥

ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮ ਹਰਿ ਤੇਰੀ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥

gursikhaa man har preet hai har naam har teree raam raaje ||

Dans le cœur des Sikhs du Guru vit l'amour de Har et de Ton Nom.

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

aasaa mahalaa chauthhaa ||

Aasaa, Mahalla 4 : ॥

ਜਿਨੑਾ ਭੇਟਿਆ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥

jin(h)aa bheTiaa meraa pooraa satiguroo tin har naam dhiraRaavai raam raaje ||

À ceux qui rencontrent mon parfait vrai Guru, il implante le Nom de Har, ô Seigneur Ram. ॥

ਤਿਸ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਉਤਰੈ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

tis kee tirasanaa bhukh sabh utarai jo har naam dhiaavai ||

Toute la soif et la faim des désirs s'apaisent chez qui médite le Nom de Har. ॥

ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨੑ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥

jo har har naam dhiaaidhe tin(h) jam neR na aavai ||

De ceux qui méditent le Nom de Har, le Jam (le messager de la mort) n'approche pas. ॥

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਨਿਤ ਜਪੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਤਰਾਵੈ ॥੧॥

jan naanak kau har kirapaa kar nit japai har naam har naam taraavai ||1||

Accorde Ta grâce au serviteur Nanak, ô Har, qu'il récite chaque jour Ton Nom ; par le Nom de Har, il est sauvé. ॥1॥

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨਾ ਫਿਰਿ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥

jinee gurmukh naam dhiaaiaa tinaa fir bighan na hoiee raam raaje ||

Ceux qui, en Gurmukh (tournés vers le Guru), ont médité le Naam (le Nom divin) ne rencontrent plus d'obstacle, ô Seigneur Ram. ॥

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਇਆ ਤਿਨ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

jinee satigur purakh manaiaa tin pooje sabh koiee ||

Ceux qui ont plu au vrai Guru, tous les vénèrent. ॥

ਜਿਨੑੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨੑਾ ਸੁਖੁ ਸਦ ਹੋਈ ॥

jin(h)ee satigur piaaraa seviaa tin(h)aa sukh sadh hoiee ||

Ceux qui ont servi le vrai Guru bien-aimé jouissent d'une paix éternelle. ॥

ਜਿਨੑਾ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਤਿਨੑਾ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੨॥

jin(h)aa naanak satigur bheTiaa tin(h)aa miliaa har soiee ||2||

Ceux qui, ô Nanak, ont rencontré le vrai Guru, ont rencontré Har lui-même. ॥2॥

ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਤਿਨੑ ਹਰਿ ਰਖਣਹਾਰਾ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥

jin(h)aa a(n)tar gurmukh preet hai tin(h) har rakhanahaaraa raam raaje ||

Ceux qui portent au-dedans l'amour du Gurmukh, Har est leur protecteur, ô Seigneur Ram. ॥

ਤਿਨੑ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕੋਈ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥

tin(h) kee ni(n)dhaa koiee kiaa kare jin(h) har naam piaaraa ||

Que peut leur faire la calomnie, à eux qui aiment le Nom de Har ? ॥

ਜਿਨ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਸਭ ਦੁਸਟ ਝਖ ਮਾਰਾ ॥

jin har setee man maaniaa sabh dhusaT jhakh maaraa ||

Ceux dont l'esprit s'est accordé à Har : tous les méchants s'épuisent en vain contre eux. ॥

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਰਖਣਹਾਰਾ ॥੩॥

jan naanak naam dhiaaiaa har rakhanahaaraa ||3||

Le serviteur Nanak a médité le Nom ; Har est son protecteur. ॥3॥

ਹਰਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਭਗਤ ਉਪਾਇਆ ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥

har jug jug bhagat upaiaa paij rakhadhaa aaiaa raam raaje ||

D'âge en âge, Har a suscité Ses dévots, et n'a cessé de préserver leur honneur, ô Seigneur Ram. ॥

ਹਰਣਾਖਸੁ ਦੁਸਟੁ ਹਰਿ ਮਾਰਿਆ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਤਰਾਇਆ ॥

haranaakhas dhusaT har maariaa prahalaadh taraiaa ||

Har a tué le tyran Harnakhash et sauvé Prahlad. ॥

ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨਿੰਦਕਾ ਪਿਠਿ ਦੇਇ ਨਾਮਦੇਉ ਮੁਖਿ ਲਾਇਆ ॥

aha(n)kaareeaa ni(n)dhakaa piTh dhei naamadheau mukh laiaa ||

Aux orgueilleux et aux calomniateurs Il tourne le dos ; Il a fait de Namdev Son intime. ॥

ਜਨ ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥੪॥੧੩॥੨੦॥

jan naanak aaisaa har seviaa a(n)t le chhaddaiaa ||4||13||20||

Le serviteur Nanak a servi un tel Har, qui à la fin le délivre. ॥4॥13॥20॥