Ang 466

ਸੂਖਮ ਮੂਰਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਕਾਇਆ ਕਾ ਆਕਾਰੁ ॥

sookham moorat naam nira(n)jan kaiaa kaa aakaar ||

Forme subtile, Nom immaculé, et pourtant Il prend la forme du corps.

ਸਤੀਆ ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਉਪਜੈ ਦੇਣੈ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥

sateeaa man sa(n)tokh upajai dhenai kai veechaar ||

Dans l'esprit des êtres bienfaisants naît le contentement, par la seule pensée de donner.

ਦੇ ਦੇ ਮੰਗਹਿ ਸਹਸਾ ਗੂਣਾ ਸੋਭ ਕਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

dhe dhe ma(n)geh sahasaa goonaa sobh kare sa(n)saar ||

D'autres donnent, puis en réclament mille fois plus, et attendent la louange du monde.

ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਤੈ ਕੂੜਿਆਰਾ ਖਾਰਾਬਾ ਵੇਕਾਰ ॥

choraa jaaraa tai kooRiaaraa khaaraabaa vekaar ||

Voleurs, débauchés, menteurs, malfaisants et vicieux :

ਇਕਿ ਹੋਦਾ ਖਾਇ ਚਲਹਿ ਐਥਾਊ ਤਿਨਾ ਭਿ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥

eik hodhaa khai chaleh aaithaauoo tinaa bh kaiee kaar ||

certains consomment ici tout ce qu'ils possèdent avant de s'en aller ; eux aussi ont leur rôle.

ਜਲਿ ਥਲਿ ਜੀਆ ਪੁਰੀਆ ਲੋਆ ਆਕਾਰਾ ਆਕਾਰ ॥

jal thal jeeaa pureeaa loaa aakaaraa aakaar ||

Les êtres de l'eau et de la terre, les cités, les mondes, les formes et les formes encore :

ਓਇ ਜਿ ਆਖਹਿ ਸੁ ਤੂੰਹੈ ਜਾਣਹਿ ਤਿਨਾ ਭਿ ਤੇਰੀ ਸਾਰ ॥

oi j aakheh su too(n)hai jaaneh tinaa bh teree saar ||

ce qu'ils disent, Toi seul le sais ; eux aussi reçoivent Ton soin.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਭੁਖ ਸਾਲਾਹਣੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

naanak bhagataa bhukh saalaahan sach naam aadhaar ||

Nanak : la faim des fidèles est de Le louer, et le vrai Naam (le Nom divin) est leur appui.

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਣਵੰਤਿਆ ਪਾ ਛਾਰੁ ॥੧॥

sadhaa ana(n)dh raheh dhin raatee gunava(n)tiaa paa chhaar ||1||

Ils demeurent jour et nuit dans la joie, poussière des pieds des êtres vertueux. ॥1॥

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Slok, Mahalla 1 ॥

ਮੁਸਲਮਾਨਾ ਸਿਫਤਿ ਸਰੀਅਤਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥

musalamaanaa sifat sareeat paR paR kareh beechaar ||

Les musulmans font l'éloge de la loi religieuse ; ils la lisent, la relisent et la méditent.

ਬੰਦੇ ਸੇ ਜਿ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਬੰਦੀ ਵੇਖਣ ਕਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥

ba(n)dhe se j paveh vich ba(n)dhee vekhan kau dheedhaar ||

Serviteurs véritables sont ceux qui acceptent cette discipline pour contempler Sa vision.

ਹਿੰਦੂ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਨਿ ਦਰਸਨਿ ਰੂਪਿ ਅਪਾਰੁ ॥

hi(n)dhoo saalaahee saalaahan dharasan roop apaar ||

Les hindous louent Celui qui est digne de louange, dont la vision et la beauté sont infinies.

ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਹਿ ਅਰਚਾ ਪੂਜਾ ਅਗਰ ਵਾਸੁ ਬਹਕਾਰੁ ॥

teerath naaveh arachaa poojaa agar vaas bahakaar ||

Ils se baignent aux tiirath (lieux de pèlerinage), offrent fleurs et culte, et brûlent l'encens parfumé.

ਜੋਗੀ ਸੁੰਨਿ ਧਿਆਵਨਿੑ ਜੇਤੇ ਅਲਖ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

jogee su(n)n dhiaavani(h) jete alakh naam karataar ||

Les yogis méditent sur le silence absolu et nomment le Créateur l'Invisible.

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa pehilaa ||

Mahalla 1 ॥

ਮਿਟੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੀ ਪੇੜੈ ਪਈ ਕੁਮਿੑਆਰ ॥

miTee musalamaan kee peRai piee kumi(h)aar ||

La terre de la tombe du Musulman finit entre les mains du potier.

ਘੜਿ ਭਾਂਡੇ ਇਟਾ ਕੀਆ ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

ghaR bhaa(n)dde iTaa keeaa jaladhee kare pukaar ||

Il en façonne des pots et des briques ; et cette terre crie tandis qu'on la cuit.

ਜਲਿ ਜਲਿ ਰੋਵੈ ਬਪੁੜੀ ਝੜਿ ਝੜਿ ਪਵਹਿ ਅੰਗਿਆਰ ॥

jal jal rovai bapuRee jhaR jhaR paveh a(n)giaar ||

La pauvre terre pleure et se consume, quand les braises tombent sur elle.

ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥

naanak jin karatai kaaran keeaa so jaanai karataar ||2||

Nanak : le Créateur qui a mis en place cette cause, Lui seul en connaît le sens. ॥2॥

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauri ॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

bin satigur kinai na paio bin satigur kinai na paiaa ||

Sans le vrai Guru, nul n'a trouvé Dieu ; sans le vrai Guru, nul ne L'a atteint.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਆਪੁ ਰਖਿਓਨੁ ਕਰਿ ਪਰਗਟੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

satigur vich aap rakhion kar paragaT aakh sunaiaa ||

Dieu a placé Son Être dans le vrai Guru et l'a manifesté ouvertement, le proclamant.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

satigur miliaai sadhaa mukat hai jin vichahu moh chukaiaa ||

En rencontrant le vrai Guru, celui qui a chassé l'attachement de son cœur est libéré pour toujours.

ਉਤਮੁ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

autam eh beechaar hai jin sache siau chit laiaa ||

Élevée est cette pensée de celui qui a attaché sa conscience au Vrai.

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥੬॥

jagajeevan dhaataa paiaa ||6||

Il a trouvé le Donateur, Vie du monde. ॥6॥

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Salok, 1er Maître ॥

ਹਉ ਵਿਚਿ ਆਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥

hau vich aaiaa hau vich giaa ||

Dans l'ego (Haumai, le « moi-je ») on vient, dans l'ego on s'en va.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜੰਮਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੁਆ ॥

hau vich ja(n)miaa hau vich muaa ||

Dans l'ego on naît, dans l'ego on meurt.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਦਿਤਾ ਹਉ ਵਿਚਿ ਲਇਆ ॥

hau vich dhitaa hau vich liaa ||

Dans l'ego on donne, dans l'ego on reçoit.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਖਟਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥

hau vich khaTiaa hau vich giaa ||

Dans l'ego on gagne, dans l'ego on perd.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਚਿਆਰੁ ਕੂੜਿਆਰੁ ॥

hau vich sachiaar kooRiaar ||

Dans l'ego on est véridique ou menteur.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵੀਚਾਰੁ ॥

hau vich paap pu(n)n veechaar ||

Dans l'ego on pèse le péché et le mérite.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰੁ ॥

hau vich narak surag avataar ||

Dans l'ego on renaît en enfer ou au ciel.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਹਸੈ ਹਉ ਵਿਚਿ ਰੋਵੈ ॥

hau vich hasai hau vich rovai ||

Dans l'ego on rit, dans l'ego on pleure.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਭਰੀਐ ਹਉ ਵਿਚਿ ਧੋਵੈ ॥

hau vich bhareeaai hau vich dhovai ||

Dans l'ego on se souille, dans l'ego on se lave.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਖੋਵੈ ॥

hau vich jaatee jinasee khovai ||

Dans l'ego on perd son rang et son identité.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੂਰਖੁ ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਿਆਣਾ ॥

hau vich moorakh hau vich siaanaa ||

Dans l'ego on est sot, dans l'ego on est sage.

ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ॥

mokh mukat kee saar na jaanaa ||

On ne connaît alors ni la valeur du salut ni celle de la libération.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮਾਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਛਾਇਆ ॥

hau vich maiaa hau vich chhaiaa ||

Dans l'ego est la Maya (l'illusion du monde), dans l'ego son ombre.

ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਕਰਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇਆ ॥

haumai kar kar ja(n)t upaiaa ||

Agissant sans cesse dans l'ego, les êtres sont créés.

ਹਉਮੈ ਬੂਝੈ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥

haumai boojhai taa dhar soojhai ||

Quand on comprend l'ego, alors on discerne la Porte de Dieu.

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਕਥਿ ਕਥਿ ਲੂਝੈ ॥

giaan vihoonaa kath kath loojhai ||

Sans sagesse, on ne fait que discourir et se tourmenter.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੁ ॥

naanak hukamee likheeaai lekh ||

Nanak, selon le Hukam (l'Ordre divin) le destin est inscrit.

ਜੇਹਾ ਵੇਖਹਿ ਤੇਹਾ ਵੇਖੁ ॥੧॥

jehaa vekheh tehaa vekh ||1||

Tel Dieu regarde l'être, tel Il le voit. ॥1॥

ਮਹਲਾ ੨ ॥

mahalaa doojaa ||

Mahalla 2 ॥

ਹਉਮੈ ਏਹਾ ਜਾਤਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

haumai ehaa jaat hai haumai karam kamaeh ||

Telle est la nature de Haumai (l'ego, le « moi-je ») : c'est par lui que l'on agit.

ਹਉਮੈ ਏਈ ਬੰਧਨਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥

haumai eiee ba(n)dhanaa fir fir jonee paeh ||

Haumai est le lien même qui ramène encore et encore dans les renaissances.

ਹਉਮੈ ਕਿਥਹੁ ਊਪਜੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਇਹ ਜਾਇ ॥

haumai kithahu uoopajai kit sa(n)jam ieh jai ||

D'où naît Haumai ? Par quelle discipline s'en va-t-il ?

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥

haumai eho hukam hai piaai kirat firaeh ||

Haumai relève lui aussi du Hukam (l'Ordre divin) : selon leurs actes passés, les êtres errent.

ਹਉਮੈ ਦੀਰਘ ਰੋਗੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਭੀ ਇਸੁ ਮਾਹਿ ॥

haumai dheeragh rog hai dhaaroo bhee is maeh ||

Haumai est une longue maladie — mais le remède se trouve en elle.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥

kirapaa kare je aapanee taa gur kaa sabadh kamaeh ||

Si Lui accorde Sa grâce, alors on met en pratique la Parole du Guru.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਜਨਹੁ ਇਤੁ ਸੰਜਮਿ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥

naanak kahai sunahu janahu it sa(n)jam dhukh jaeh ||2||

Nanak dit : écoutez, ô gens, c'est par cette discipline que la peine s'en va. ॥2॥