Ang 508

ਜਿਉ ਬੋਲਾਵਹਿ ਤਿਉ ਬੋਲਹ ਸੁਆਮੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਨ ਹਮਾਰੀ ॥

jiau bolaaveh tiau boleh suaamee kudharat kavan hamaaree ||

Comme Tu me fais parler, je parle, ô Maître : quel pouvoir avons-nous par nous-mêmes ?

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਜਸੁ ਗਾਇਓ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥੮॥੧॥੮॥

saadhasa(n)g naanak jas gaio jo prabh kee at piaaree ||8||1||8||

Dans la Saadh Sangat (la compagnie des saints), Nanak a chanté Ta louange, celle qui plaît tant à Dieu. ॥8॥1॥8॥

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

goojaree mahalaa panjavaa ghar doojaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Gujri, Cinquième Mahalla, Deuxième Ghar. Il est Un. Par la grâce du vrai Guru :

ਰਾਜਨ ਮਹਿ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਕਹੀਅਹਿ ਭੂਮਨ ਮਹਿ ਭੂਮਾ ॥

raajan meh too(n) raajaa kahe'eeh bhooman meh bhoomaa ||

Parmi les rois, Tu es appelé le Roi ; parmi les grands propriétaires, le plus grand.

ਠਾਕੁਰ ਮਹਿ ਠਕੁਰਾਈ ਤੇਰੀ ਕੋਮਨ ਸਿਰਿ ਕੋਮਾ ॥੧॥

Thaakur meh Thakuraiee teree koman sir komaa ||1||

Parmi les maîtres, à Toi la maîtrise ; parmi les peuples, le peuple suprême. ॥1॥

ਪਿਤਾ ਮੇਰੋ ਬਡੋ ਧਨੀ ਅਗਮਾ ॥

pitaa mero baddo dhanee agamaa ||

Mon Père est immensément riche, inaccessible.

ਉਸਤਤਿ ਕਵਨ ਕਰੀਜੈ ਕਰਤੇ ਪੇਖਿ ਰਹੇ ਬਿਸਮਾ ॥੧॥

ausatat kavan kareejai karate pekh rahe bisamaa ||1||

Quelle louange faire de Toi, ô Créateur ? En Te contemplant, je reste émerveillé. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸੁਖੀਅਨ ਮਹਿ ਸੁਖੀਆ ਤੂੰ ਕਹੀਅਹਿ ਦਾਤਨ ਸਿਰਿ ਦਾਤਾ ॥

sukheean meh sukheeaa too(n) kahe'eeh dhaatan sir dhaataa ||

Parmi les heureux, on Te dit le plus heureux ; parmi les donateurs, le Donateur suprême.

ਤੇਜਨ ਮਹਿ ਤੇਜਵੰਸੀ ਕਹੀਅਹਿ ਰਸੀਅਨ ਮਹਿ ਰਾਤਾ ॥੨॥

tejan meh tejava(n)see kahe'eeh raseean meh raataa ||2||

Parmi les rayonnants, le plus éclatant ; parmi ceux qui savourent, l'imprégné. ॥2॥

ਸੂਰਨ ਮਹਿ ਸੂਰਾ ਤੂੰ ਕਹੀਅਹਿ ਭੋਗਨ ਮਹਿ ਭੋਗੀ ॥

sooran meh sooraa too(n) kahe'eeh bhogan meh bhogee ||

Parmi les héros, on Te dit le Héros ; parmi ceux qui jouissent, celui qui jouit.

ਗ੍ਰਸਤਨ ਮਹਿ ਤੂੰ ਬਡੋ ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਜੋਗਨ ਮਹਿ ਜੋਗੀ ॥੩॥

grasatan meh too(n) baddo girahasatee jogan meh jogee ||3||

Parmi les maîtres de maison, Tu es le grand ; parmi les yogis, le Yogi. ॥3॥

ਕਰਤਨ ਮਹਿ ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਕਹੀਅਹਿ ਆਚਾਰਨ ਮਹਿ ਆਚਾਰੀ ॥

karatan meh too(n) karataa kahe'eeh aachaaran meh aachaaree ||

Parmi les faiseurs, on Te dit le Créateur ; parmi les hommes de bonne conduite, le vertueux.

ਸਾਹਨ ਮਹਿ ਤੂੰ ਸਾਚਾ ਸਾਹਾ ਵਾਪਾਰਨ ਮਹਿ ਵਾਪਾਰੀ ॥੪॥

saahan meh too(n) saachaa saahaa vaapaaran meh vaapaaree ||4||

Parmi les banquiers, Tu es le vrai Banquier ; parmi les marchands, le Marchand. ॥4॥

ਦਰਬਾਰਨ ਮਹਿ ਤੇਰੋ ਦਰਬਾਰਾ ਸਰਨ ਪਾਲਨ ਟੀਕਾ ॥

dharabaaran meh tero dharabaaraa saran paalan Teekaa ||

Parmi les cours royales, la Tienne est la Cour ; Tu es le protecteur de ceux qui se réfugient en Toi, leur marque d'honneur.

ਲਖਿਮੀ ਕੇਤਕ ਗਨੀ ਨ ਜਾਈਐ ਗਨਿ ਨ ਸਕਉ ਸੀਕਾ ॥੫॥

lakhimee ketak ganee na jaieeaai gan na sakau seekaa ||5||

Ta richesse ne peut se compter ; je ne saurais dénombrer Tes trésors. ॥5॥

ਨਾਮਨ ਮਹਿ ਤੇਰੋ ਪ੍ਰਭ ਨਾਮਾ ਗਿਆਨਨ ਮਹਿ ਗਿਆਨੀ ॥

naaman meh tero prabh naamaa giaanan meh giaanee ||

Parmi les noms, le Tien, ô Dieu ; parmi les sages, le Sage.

ਜੁਗਤਨ ਮਹਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਜੁਗਤਾ ਇਸਨਾਨਨ ਮਹਿ ਇਸਨਾਨੀ ॥੬॥

jugatan meh teree prabh jugataa isanaanan meh isanaanee ||6||

Parmi les voies, la Tienne, ô Dieu ; parmi ceux qui se purifient, celui qui se purifie. ॥6॥

ਸਿਧਨ ਮਹਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਸਿਧਾ ਕਰਮਨ ਸਿਰਿ ਕਰਮਾ ॥

sidhan meh teree prabh sidhaa karaman sir karamaa ||

Parmi les pouvoirs, le Tien, ô Dieu ; parmi les actes, l'Acte suprême.

ਆਗਿਆ ਮਹਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਆਗਿਆ ਹੁਕਮਨ ਸਿਰਿ ਹੁਕਮਾ ॥੭॥

aagiaa meh teree prabh aagiaa hukaman sir hukamaa ||7||

Parmi les ordres, le Tien, ô Dieu ; au-dessus de tous les commandements, Ton Hukam (l'Ordre divin). ॥7॥

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੪ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

goojaree mahalaa panjavaa ghar chauthhaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Gujri, Cinquième Mahalla, Quatrième Ghar. Il est Un. Par la grâce du vrai Guru :

ਨਾਥ ਨਰਹਰ ਦੀਨ ਬੰਧਵ ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਦੇਵ ॥

naath narahar dheen ba(n)dhav patit paavan dhev ||

Maître, Homme-lion, Ami des humbles, Purificateur des pécheurs, Divin.

ਭੈ ਤ੍ਰਾਸ ਨਾਸ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਗੁਣ ਨਿਧਿ ਸਫਲ ਸੁਆਮੀ ਸੇਵ ॥੧॥

bhai traas naas kirapaal gun nidh safal suaamee sev ||1||

Destructeur de la peur et de la terreur, Miséricordieux, Trésor de vertus : Te servir, ô Maître, porte tous ses fruits. ॥1॥

ਹਰਿ ਗੋਪਾਲ ਗੁਰ ਗੋਬਿੰਦ ॥

har gopaal gur gobi(n)dh ||

Ô Har (le Nom de Dieu), Gopal, Guru-Gobind.

ਚਰਣ ਸਰਣ ਦਇਆਲ ਕੇਸਵ ਤਾਰਿ ਜਗ ਭਵ ਸਿੰਧ ॥੧॥

charan saran dhiaal kesav taar jag bhav si(n)dh ||1||

Je me réfugie à Tes pieds, ô Miséricordieux ; fais-moi traverser l'océan terrifiant du monde. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਹਰਨ ਮਦ ਮੋਹ ਦਹਨ ਮੁਰਾਰਿ ਮਨ ਮਕਰੰਦ ॥

kaam karodh haran madh moh dhahan muraar man makara(n)dh ||

Destructeur du désir et de la colère, consumeur de l'ivresse et de l'attachement, ô Murari, nectar de l'esprit.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਨਿਵਾਰਿ ਧਰਣੀਧਰ ਪਤਿ ਰਾਖੁ ਪਰਮਾਨੰਦ ॥੨॥

janam maran nivaar dharaneedhar pat raakh paramaana(n)dh ||2||

Écarte la naissance et la mort, ô Soutien de la terre ; préserve mon honneur, ô Félicité suprême. ॥2॥

ਜਲਤ ਅਨਿਕ ਤਰੰਗ ਮਾਇਆ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਹਰਿ ਰਿਦ ਮੰਤ ॥

jalat anik tara(n)g maiaa gur giaan har ridh ma(n)t ||

Innombrables sont les vagues brûlantes de la Maya (l'illusion du monde) ; la connaissance du Guru, le Har, est le mantra du cœur.

ਛੇਦਿ ਅਹੰਬੁਧਿ ਕਰੁਣਾ ਮੈ ਚਿੰਤ ਮੇਟਿ ਪੁਰਖ ਅਨੰਤ ॥੩॥

chhedh aha(n)budh karunaa mai chi(n)t meT purakh ana(n)t ||3||

Transperce l'orgueil, ô Compatissant ; efface l'angoisse, ô Être infini. ॥3॥

ਸਿਮਰਿ ਸਮਰਥ ਪਲ ਮਹੂਰਤ ਪ੍ਰਭ ਧਿਆਨੁ ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ॥

simar samarath pal mahoorat prabh dhiaan sahaj samaadh ||

Médite le Tout-Puissant à chaque instant ; contempler Dieu est le samadhi du Sahaj (l'équilibre intérieur paisible).

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪੂਰਨ ਜਾਚੀਐ ਰਜ ਸਾਧ ॥੪॥

dheen dhiaal prasa(n)n pooran jaacheeaai raj saadh ||4||

Miséricordieux des humbles, joyeux et parfait : je mendie la poussière des saints. ॥4॥

ਮੋਹ ਮਿਥਨ ਦੁਰੰਤ ਆਸਾ ਬਾਸਨਾ ਬਿਕਾਰ ॥

moh mithan dhura(n)t aasaa baasanaa bikaar ||

L'attachement est faux, les espoirs sont mauvais, les convoitises corrompues.

ਰਖੁ ਧਰਮ ਭਰਮ ਬਿਦਾਰਿ ਮਨ ਤੇ ਉਧਰੁ ਹਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੫॥

rakh dharam bharam bidhaar man te udhar har nira(n)kaar ||5||

Garde-moi dans le Dharam (le devoir juste), chasse le doute de mon esprit, sauve-moi, ô Nirankaar (le Sans-forme). ॥5॥

ਧਨਾਢਿ ਆਢਿ ਭੰਡਾਰ ਹਰਿ ਨਿਧਿ ਹੋਤ ਜਿਨਾ ਨ ਚੀਰ ॥

dhanaadd aadd bha(n)ddaar har nidh hot jinaa na cheer ||

Riches et comblés du trésor du Har deviennent ceux qui n'avaient pas même un habit.

ਖਲ ਮੁਗਧ ਮੂੜ ਕਟਾਖੵ ਸ੍ਰੀਧਰ ਭਏ ਗੁਣ ਮਤਿ ਧੀਰ ॥੬॥

khal mugadh mooR kaTaakhaye sreedhar bhe gun mat dheer ||6||

Les insensés, les sots, les ignorants, par le regard du Seigneur, devinrent vertueux, sages et fermes. ॥6॥

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਜਗਦੀਸ ਜਪਿ ਮਨ ਧਾਰਿ ਰਿਦ ਪਰਤੀਤਿ ॥

jeevan mukat jagadhees jap man dhaar ridh parateet ||

Libéré de son vivant, médite le Seigneur de l'univers, ô esprit, en gardant la foi dans le cœur.

ਜੀਅ ਦਇਆ ਮਇਆ ਸਰਬਤ੍ਰ ਰਮਣੰ ਪਰਮ ਹੰਸਹ ਰੀਤਿ ॥੭॥

jeea dhiaa miaa sarabatr ramana(n) param ha(n)seh reet ||7||

Compassion pour les êtres, bonté envers tous, contemplation en tout lieu : telle est la voie des âmes suprêmes. ॥7॥

ਦੇਤ ਦਰਸਨੁ ਸ੍ਰਵਨ ਹਰਿ ਜਸੁ ਰਸਨ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ॥

dhet dharasan sravan har jas rasan naam uchaar ||

Il accorde le Darshan (la vision bénie du divin) ; que les oreilles entendent la louange du Har et que la langue prononce le Naam (le Nom divin).

ਅੰਗ ਸੰਗ ਭਗਵਾਨ ਪਰਸਨ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰ ॥੮॥੧॥੨॥੫॥੧॥੧॥੨॥੫੭॥

a(n)g sa(n)g bhagavaan parasan prabh naanak patit udhaar ||8||1||2||5||1||1||2||57||

Membre à membre, Dieu se laisse toucher, tout proche ; Dieu, ô Nanak, sauve les pécheurs. ॥8॥1॥2॥5॥1॥1॥2॥57॥

ਗੂਜਰੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਸਿਕੰਦਰ ਬਿਰਾਹਿਮ ਕੀ ਵਾਰ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਉਣੀ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

goojaree kee vaar mahalaa teejaa sika(n)dhar biraahim kee vaar kee dhunee gaaunee ikOankaar satigur prasaadh ||

Gujri, la Vaar du Troisième Mahalla, à chanter sur la mélodie de la Vaar de Sikandar et Birahim. Il est Un. Par la grâce du vrai Guru :

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Troisième Mahalla :

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਮਮਤਾ ਮੁਆ ਜੀਵਣ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨਾਹਿ ॥

eih jagat mamataa muaa jeevan kee bidh naeh ||

Ce monde se meurt de possessivité ; il ne connaît pas l'art de vivre.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਣ ਪਦਵੀ ਪਾਹਿ ॥

gur kai bhaanai jo chalai taa(n) jeevan padhavee paeh ||

Qui marche selon la Volonté du Guru atteint la dignité de la vraie vie.

ਓਇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਨ ਜੀਵਤੇ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥

oi sadhaa sadhaa jan jeevate jo har charanee chit laeh ||

Ceux-là, les serviteurs, vivent à jamais, qui fixent leur conscience aux pieds du Har (le Nom de Dieu).

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

naanak nadharee man vasai gurmukh sahaj samaeh ||1||

Nanak : par Son Nadar (le regard de grâce), Il demeure dans l'esprit ; le Gurmukh (tourné vers le Guru) se fond dans le Sahaj (l'équilibre intérieur paisible). ॥1॥