Ang 541

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਨਾਨਕਿ ਸੇਵਿਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜਿਨਿ ਪੈਰੀ ਆਣਿ ਸਭਿ ਘਤੇ ਰਾਮ ॥੩॥

gur pooraa naanak seviaa meree ji(n)dhuRe'e jin pairee aan sabh ghate raam ||3||

Nanak a servi le Guru parfait, ô mon âme, qui a fait tomber tous les ennemis à ses pieds. ॥3॥

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਿਤ ਸੇਵੀਐ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜੋ ਸਭ ਦੂ ਸਾਹਿਬੁ ਵਡਾ ਰਾਮ ॥

so aaisaa har nit seveeaai meree ji(n)dhuRe'e jo sabh dhoo saahib vaddaa raam ||

Sers ainsi sans cesse un tel Har (le Nom de Dieu), ô mon âme, Lui qui est le plus grand Maître de tous.

ਜਿਨੑੀ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਿਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਤਿਨਾ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਦੀ ਕਿਛੁ ਚਡਾ ਰਾਮ ॥

jin(h)ee ik man ik araadhiaa meree ji(n)dhuRe'e tinaa naahee kisai dhee kichh chaddaa raam ||

Ceux qui, d'un cœur unique, adorent l'Unique, ô mon âme, ne doivent rien à personne.

ਗੁਰ ਸੇਵਿਐ ਹਰਿ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਝਖ ਮਾਰਨੁ ਸਭਿ ਨਿੰਦਕ ਘੰਡਾ ਰਾਮ ॥

gur seviaai har mahal paiaa meree ji(n)dhuRe'e jhakh maaran sabh ni(n)dhak gha(n)ddaa raam ||

En servant le Guru j'ai atteint la Demeure de Har, ô mon âme ; tous les calomniateurs se démènent en vain.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਛਡਾ ਰਾਮ ॥੪॥੫॥

jan naanak naam dhiaaiaa meree ji(n)dhuRe'e dhur masatak har likh chhaddaa raam ||4||5||

Le serviteur Nanak a médité le Naam (le Nom), ô mon âme ; selon l'écrit primordial que Har a tracé sur son front. ॥4॥5॥

ਬਿਹਾਗੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

bihaagaRaa mahalaa chauthhaa ||

Bihaagraa, Quatrième Mahalla :

ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਤੇ ਮਨਮੁਖ ਮੂੜ ਇਆਣੇ ਰਾਮ ॥

jin har har naam na chetio meree ji(n)dhuRe'e te manmukh mooR iaane raam ||

Ceux qui n'ont pas gardé en mémoire le Naam de Har Har, ô mon âme, sont des Manmukh (guidés par leur ego) insensés et ignorants.

ਜੋ ਮੋਹਿ ਮਾਇਆ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਸੇ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਣੇ ਰਾਮ ॥

jo moh maiaa chit laidhe meree ji(n)dhuRe'e se a(n)t ge pachhutaane raam ||

Ceux qui attachent leur cœur à l'attachement et à Maya (l'illusion matérielle), ô mon âme, s'en vont à la fin pleins de regrets.

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹਨਿੑ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜੋ ਮਨਮੁਖ ਪਾਪਿ ਲੁਭਾਣੇ ਰਾਮ ॥

har dharageh ddoiee naa lahani(h) meree ji(n)dhuRe'e jo manmukh paap lubhaane raam ||

Ils ne trouvent nul abri en la Dargah (la Cour divine) de Har, ô mon âme, ces Manmukh que le péché a séduits.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਉਬਰੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ਰਾਮ ॥੧॥

jan naanak gur mil ubare meree ji(n)dhuRe'e har jap har naam samaane raam ||1||

Le serviteur Nanak dit : en rencontrant le Guru ils sont sauvés, ô mon âme ; en méditant Har ils se fondent en Son Naam. ॥1॥

ਸਭਿ ਜਾਇ ਮਿਲਹੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਉ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ਰਾਮ ॥

sabh jai milahu satiguroo kau meree ji(n)dhuRe'e jo har har naam dhiraRaavai raam ||

Allez tous rencontrer le Guru véritable, ô mon âme, qui implante le Naam de Har Har.

ਹਰਿ ਜਪਦਿਆ ਖਿਨੁ ਢਿਲ ਨ ਕੀਜਈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਮਤੁ ਕਿ ਜਾਪੈ ਸਾਹੁ ਆਵੈ ਕਿ ਨ ਆਵੈ ਰਾਮ ॥

har japadhiaa khin ddil na keejiee meree ji(n)dhuRe'e mat k jaapai saahu aavai k na aavai raam ||

En répétant Har, ne tarde pas un instant, ô mon âme ; qui sait si le prochain souffle viendra ou non.

ਸਾ ਵੇਲਾ ਸੋ ਮੂਰਤੁ ਸਾ ਘੜੀ ਸੋ ਮੁਹਤੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ਰਾਮ ॥

saa velaa so moorat saa ghaRee so muhat safal hai meree ji(n)dhuRe'e jit har meraa chit aavai raam ||

Cet instant, ce moment, cette heure, cette seconde est féconde, ô mon âme, où mon Har me vient au cœur.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜਮਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਰਾਮ ॥੨॥

jan naanak naam dhiaaiaa meree ji(n)dhuRe'e jamaka(n)kar neR na aavai raam ||2||

Le serviteur Nanak a médité le Naam, ô mon âme ; le Jam (le messager de la mort) n'approche pas. ॥2॥

ਹਰਿ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਨਿਤ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਸੋ ਡਰੈ ਜਿਨਿ ਪਾਪ ਕਮਤੇ ਰਾਮ ॥

har vekhai sunai nit sabh kichh meree ji(n)dhuRe'e so ddarai jin paap kamate raam ||

Har voit et entend sans cesse toute chose, ô mon âme ; seul craint celui qui a commis des péchés.

ਜਿਸੁ ਅੰਤਰੁ ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹੈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਤਿਨਿ ਜਨਿ ਸਭਿ ਡਰ ਸੁਟਿ ਘਤੇ ਰਾਮ ॥

jis a(n)tar hiradhaa sudh hai meree ji(n)dhuRe'e tin jan sabh ddar suT ghate raam ||

Celui dont le cœur au-dedans est pur, ô mon âme, cet homme a rejeté toute crainte.

ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮਿ ਪਤੀਜਿਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਸਭਿ ਝਖ ਮਾਰਨੁ ਦੁਸਟ ਕੁਪਤੇ ਰਾਮ ॥

har nirabhau naam pateejiaa meree ji(n)dhuRe'e sabh jhakh maaran dhusaT kupate raam ||

Il est comblé par le Naam de Har l'Intrépide, ô mon âme ; tous les méchants et les vicieux se démènent en vain.

ਬਿਹਾਗੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

bihaagaRaa mahalaa chauthhaa ||

Bihaagraa, Quatrième Mahalla :

ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੇਰੇ ਤੂੰ ਵਰਤਦਾ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਤੂੰ ਜਾਣਹਿ ਜੋ ਜੀਇ ਕਮਾਈਐ ਰਾਮ ॥

sabh jeea tere too(n) varatadhaa mere har prabh too(n) jaaneh jo jeei kamaieeaai raam ||

Tous les êtres sont à Toi, Tu es présent partout, ô mon Har (le Nom de Dieu) ; Tu sais ce que chaque âme accomplit en son cœur.

ਹਰਿ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਨਾਲਿ ਹੈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਸਭ ਵੇਖੈ ਮਨਿ ਮੁਕਰਾਈਐ ਰਾਮ ॥

har a(n)tar baahar naal hai meree ji(n)dhuRe'e sabh vekhai man mukaraieeaai raam ||

Har est au-dedans et au-dehors, à nos côtés, ô mon âme ; Il voit tout, même quand en notre esprit nous Le renions.

ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਹਰਿ ਦੂਰਿ ਹੈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਸਭ ਬਿਰਥੀ ਘਾਲ ਗਵਾਈਐ ਰਾਮ ॥

manmukhaa no har dhoor hai meree ji(n)dhuRe'e sabh birathee ghaal gavaieeaai raam ||

Pour les Manmukh (ceux qui suivent leur ego), Har est loin, ô mon âme ; tout leur labeur est perdu en vain.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਇਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਹਰਿ ਹਾਜਰੁ ਨਦਰੀ ਆਈਐ ਰਾਮ ॥੧॥

jan naanak gurmukh dhiaaiaa meree ji(n)dhuRe'e har haajar nadharee aaieeaai raam ||1||

Le serviteur Nanak, en Gurmukh (celui qui se tourne vers le Guru), a médité sur Lui, ô mon âme, et Har lui apparaît présent sous ses yeux. ॥1॥

ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਸੇਵਕ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ਰਾਮ ॥

se bhagat se sevak meree ji(n)dhuRe'e jo prabh mere man bhaane raam ||

Ceux-là sont des dévots, ceux-là sont des serviteurs, ô mon âme, qui plaisent au cœur de mon Dieu.

ਸੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪੈਨਾਇਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਅਹਿਨਿਸਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਣੇ ਰਾਮ ॥

se har dharageh painaiaa meree ji(n)dhuRe'e ahinis saach samaane raam ||

Ils sont revêtus d'honneur dans la Dargah (la cour divine), ô mon âme ; jour et nuit ils demeurent absorbés dans le Vrai.

ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਨਦਰਿ ਨੀਸਾਣੇ ਰਾਮ ॥

tin kai sa(n)g mal utarai meree ji(n)dhuRe'e ra(n)g raate nadhar neesaane raam ||

En leur compagnie la souillure s'en va, ô mon âme ; teints de Son amour, ils portent la marque de la Nadar (le regard de grâce).

ਨਾਨਕ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਬੇਨਤੀ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਅਘਾਣੇ ਰਾਮ ॥੨॥

naanak kee prabh benatee meree ji(n)dhuRe'e mil saadhoo sa(n)g aghaane raam ||2||

Telle est la prière de Nanak à Dieu, ô mon âme : qu'en rejoignant la Saadh Sangat (la compagnie des saints) je sois rassasié. ॥2॥

ਹੇ ਰਸਨਾ ਜਪਿ ਗੋਬਿੰਦੋ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਾਏ ਰਾਮ ॥

he rasanaa jap gobi(n)dho meree ji(n)dhuRe'e jap har har tirasanaa jaae raam ||

Ô ma langue, récite Gobind ; ô mon âme, récite Har, Har, et la soif du désir s'en ira.

ਜਿਸੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਤਿਸੁ ਮਨਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ਰਾਮ ॥

jis dhiaa kare meraa paarabraham meree ji(n)dhuRe'e tis man naam vasaae raam ||

Celui à qui mon Paarbrahm (le Seigneur suprême) accorde Sa compassion, ô mon âme, en son esprit Il fait demeurer le Naam (le Nom divin).

ਜਿਸੁ ਭੇਟੇ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਸੋ ਹਰਿ ਧਨੁ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥

jis bheTe pooraa satiguroo meree ji(n)dhuRe'e so har dhan nidh paae raam ||

Celui qui rencontre le parfait Satguru (le vrai Guru), ô mon âme, obtient le trésor de la richesse de Har.

ਵਡਭਾਗੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਰਾਮ ॥੩॥

vaddabhaagee sa(n)gat milai meree ji(n)dhuRe'e naanak har gun gaae raam ||3||

Par grande fortune on obtient la Sangat (la sainte assemblée), ô mon âme ; ô Nanak, là on chante les vertus de Har. ॥3॥

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਤਾ ਰਾਮ ॥

thaan thana(n)tar rav rahiaa meree ji(n)dhuRe'e paarabraham prabh dhaataa raam ||

En tous lieux et espaces Il est répandu, ô mon âme, le Paarbrahm, Dieu, le Donateur.

ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਰਾਮ ॥

taa kaa a(n)t na paieeaai meree ji(n)dhuRe'e pooran purakh bidhaataa raam ||

On ne trouve pas Sa limite, ô mon âme ; Il est l'Être parfait, l'Architecte du destin.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਦਾ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜਿਉ ਬਾਲਕ ਪਿਤ ਮਾਤਾ ਰਾਮ ॥

sarab jeeaa pratipaaladhaa meree ji(n)dhuRe'e jiau baalak pit maataa raam ||

Il nourrit tous les êtres, ô mon âme, comme un père et une mère leur enfant.

ਸਹਸ ਸਿਆਣਪ ਨਹ ਮਿਲੈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਰਾਮ ॥੪॥੬॥

sahas siaanap neh milai meree ji(n)dhuRe'e jan naanak gurmukh jaataa raam ||4||6||

Par mille ruses on ne L'obtient pas, ô mon âme ; le serviteur Nanak L'a connu en Gurmukh. ॥4॥6॥

ਛਕਾ ੧ ॥

chhakaa 1 ||

॥ Chhakaa 1 ॥ Repère de compilation : le premier ensemble de six hymnes s'achève ici. Ce n'est pas un vers, mais un marqueur de comptage laissé par les scribes pour garantir l'intégrité du recueil.