Ang 543

ਖਾਨ ਪਾਨ ਸੀਗਾਰ ਬਿਰਥੇ ਹਰਿ ਕੰਤ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਜੀਜੀਐ ॥

khaan paan seegaar birathe har ka(n)t bin kiau jeejeeaai ||

Manger, boire et se parer sont vains ; sans Har (le Nom de Dieu), mon Époux, comment vivre ?

ਆਸਾ ਪਿਆਸੀ ਰੈਨਿ ਦਿਨੀਅਰੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕੀਐ ਇਕੁ ਤਿਲੈ ॥

aasaa piaasee rain dhineear reh na sakeeaai ik tilai ||

Assoiffée de désir jour et nuit, je ne puis tenir un seul instant.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਸੰਤ ਦਾਸੀ ਤਉ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮੇਰਾ ਪਿਰੁ ਮਿਲੈ ॥੨॥

naanak pia(n)pai sa(n)t dhaasee tau prasaadh meraa pir milai ||2||

Nanak implore : je suis la servante des saints ; par leur grâce, mon Bien-aimé me rejoint. ॥2॥

ਸੇਜ ਏਕ ਪ੍ਰਿਉ ਸੰਗਿ ਦਰਸੁ ਨ ਪਾਈਐ ਰਾਮ ॥

sej ek priau sa(n)g dharas na paieeaai raam ||

Nous partageons la même couche, mon Bien-aimé et moi, pourtant je n'obtiens pas Son Darshan (la vision bénie).

ਅਵਗਨ ਮੋਹਿ ਅਨੇਕ ਕਤ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਐ ਰਾਮ ॥

avagan moh anek kat mahal bulaieeaai raam ||

Mes défauts sont innombrables ; comment serais-je appelée en Son palais ?

ਨਿਰਗੁਨਿ ਨਿਮਾਣੀ ਅਨਾਥਿ ਬਿਨਵੈ ਮਿਲਹੁ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਨਿਧੇ ॥

niragun nimaanee anaath binavai milahu prabh kirapaa nidhe ||

Sans vertu, humble et sans protecteur, je supplie : rejoins-moi, ô Dieu, océan de grâce.

ਭ੍ਰਮ ਭੀਤਿ ਖੋਈਐ ਸਹਜਿ ਸੋਈਐ ਪ੍ਰਭ ਪਲਕ ਪੇਖਤ ਨਵ ਨਿਧੇ ॥

bhram bheet khoieeaai sahaj soieeaai prabh palak pekhat nav nidhe ||

Que tombe le mur du doute et je reposerai dans le Sahaj (l'équilibre serein) ; d'un seul regard sur Dieu j'obtiens les neuf trésors.

ਗ੍ਰਿਹਿ ਲਾਲੁ ਆਵੈ ਮਹਲੁ ਪਾਵੈ ਮਿਲਿ ਸੰਗਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਈਐ ॥

gireh laal aavai mahal paavai mil sa(n)g ma(n)gal gaieeaai ||

Quand le Bien-aimé vient en ma demeure et que j'atteins Son palais, ensemble nous chantons le chant de joie.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਸੰਤ ਸਰਣੀ ਮੋਹਿ ਦਰਸੁ ਦਿਖਾਈਐ ॥੩॥

naanak pia(n)pai sa(n)t saranee moh dharas dhikhaieeaai ||3||

Nanak implore, au refuge des saints : montre-moi Ton Darshan. ॥3॥

ਸੰਤਨ ਕੈ ਪਰਸਾਦਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥

sa(n)tan kai parasaadh har har paiaa raam ||

Par la grâce des saints, j'ai trouvé Har, Har.

ਇਛ ਪੁੰਨੀ ਮਨਿ ਸਾਂਤਿ ਤਪਤਿ ਬੁਝਾਇਆ ਰਾਮ ॥

eichh pu(n)nee man saa(n)t tapat bujhaiaa raam ||

Mon désir est comblé, la paix règne en mon esprit, le feu du désir est éteint.

ਸਫਲਾ ਸੁ ਦਿਨਸ ਰੈਣੇ ਸੁਹਾਵੀ ਅਨਦ ਮੰਗਲ ਰਸੁ ਘਨਾ ॥

safalaa su dhinas raine suhaavee anadh ma(n)gal ras ghanaa ||

Fécond est ce jour, belle est cette nuit ; immense est la saveur de la joie et de l'allégresse.

ਪ੍ਰਗਟੇ ਗੁਪਾਲ ਗੋਬਿੰਦ ਲਾਲਨ ਕਵਨ ਰਸਨਾ ਗੁਣ ਭਨਾ ॥

pragaTe gupaal gobi(n)dh laalan kavan rasanaa gun bhanaa ||

Le Seigneur du monde, Gobind, le Bien-aimé, s'est manifesté ; de quelle langue dire Ses vertus ?

ਭ੍ਰਮ ਲੋਭ ਮੋਹ ਬਿਕਾਰ ਥਾਕੇ ਮਿਲਿ ਸਖੀ ਮੰਗਲੁ ਗਾਇਆ ॥

bhram lobh moh bikaar thaake mil sakhee ma(n)gal gaiaa ||

Le doute, l'avidité, l'attachement et le vice se sont éteints ; réunies, mes compagnes chantent le chant de joie.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਸੰਤ ਜੰਪੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੰਜੋਗਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੪॥੨॥

naanak pia(n)pai sa(n)t ja(n)pai jin har har sa(n)jog milaiaa ||4||2||

Nanak implore et loue les saints, qui par Har m'ont unie à Lui. ॥4॥2॥

ਰਾਗੁ ਬਿਹਾਗੜਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥

raag bihaagaRaa mahalaa panjavaa ||

Raag Bihaagraa, Cinquième Mahalla :

ਅਤਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਨ ਮੋਹਨਾ ਘਟ ਸੋਹਨਾ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ਰਾਮ ॥

at preetam man mohanaa ghaT sohanaa praan adhaaraa raam ||

Bien-aimé suprême, enchanteur de l'esprit, beauté du cœur, soutien du souffle de vie.

ਸੁੰਦਰ ਸੋਭਾ ਲਾਲ ਗੋਪਾਲ ਦਇਆਲ ਕੀ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ਰਾਮ ॥

su(n)dhar sobhaa laal gopaal dhiaal kee apar apaaraa raam ||

Splendide est la gloire du Bien-aimé, le Seigneur du monde, le Miséricordieux, infinie et sans limite.

ਗੋਪਾਲ ਦਇਆਲ ਗੋਬਿੰਦ ਲਾਲਨ ਮਿਲਹੁ ਕੰਤ ਨਿਮਾਣੀਆ ॥

gopaal dhiaal gobi(n)dh laalan milahu ka(n)t nimaaneeaa ||

Ô Seigneur du monde, Miséricordieux, Gobind, Bien-aimé, unis-toi à ton humble épouse.

ਨੈਨ ਤਰਸਨ ਦਰਸ ਪਰਸਨ ਨਹ ਨੀਦ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀਆ ॥

nain tarasan dharas parasan neh needh rain vihaaneeaa ||

Mes yeux languissent de Ton Darshan et de Ton contact ; sans sommeil la nuit se passe.

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨ ਨਾਮ ਬਿੰਜਨ ਭਏ ਸਗਲ ਸੀਗਾਰਾ ॥

giaan a(n)jan naam bi(n)jan bhe sagal seegaaraa ||

Le collyre de la connaissance, le mets du Naam (le Nom divin) — voilà toute ma parure.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਸੰਤ ਜੰਪੈ ਮੇਲਿ ਕੰਤੁ ਹਮਾਰਾ ॥੧॥

naanak pia(n)pai sa(n)t ja(n)pai mel ka(n)t hamaaraa ||1||

Nanak implore et prie les saints : unis-moi à mon Époux. ॥1॥

ਲਾਖ ਉਲਾਹਨੇ ਮੋਹਿ ਹਰਿ ਜਬ ਲਗੁ ਨਹ ਮਿਲੈ ਰਾਮ ॥

laakh ulaahane moh har jab lag neh milai raam ||

Cent mille reproches me sont adressés tant que je n'ai pas trouvé Har.

ਮਿਲਨ ਕਉ ਕਰਉ ਉਪਾਵ ਕਿਛੁ ਹਮਾਰਾ ਨਹ ਚਲੈ ਰਾਮ ॥

milan kau karau upaav kichh hamaaraa neh chalai raam ||

Je fais mille efforts pour Le rencontrer, mais rien de ce que je tente n'aboutit.

ਚਲ ਚਿਤ ਬਿਤ ਅਨਿਤ ਪ੍ਰਿਅ ਬਿਨੁ ਕਵਨ ਬਿਧੀ ਨ ਧੀਜੀਐ ॥

chal chit bit anit pria bin kavan bidhee na dheejeeaai ||

L'esprit est instable, la richesse éphémère ; sans le Bien-aimé, par aucun moyen l'esprit ne s'apaise.