Ang 544

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਮੁਰਾਰੀ ਰਾਮ ॥

gurmukh manahu na veesarai har jeeau karataa purakh muraaree raam ||

Le Gurmukh (celui qui se tourne vers le Guru) n'oublie jamais en son cœur le cher Har (le Nom de Dieu), le Créateur, le Maître.

ਦੂਖੁ ਰੋਗੁ ਨ ਭਉ ਬਿਆਪੈ ਜਿਨੑੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥

dhookh rog na bhau biaapai jin(h)ee har har dhiaaiaa ||

Ni peine, ni maladie, ni peur n'atteignent ceux qui ont médité sur Har, Har.

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤਰੇ ਭਵਜਲੁ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥

sa(n)t prasaadh tare bhavajal poorab likhiaa paiaa ||

Par la grâce des saints ils ont traversé l'océan terrifiant du monde, recevant ce qui était écrit d'avance.

ਵਜੀ ਵਧਾਈ ਮਨਿ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ਮਿਲਿਆ ਪੁਰਖੁ ਅਪਾਰੀ ॥

vajee vadhaiee man saa(n)t aaiee miliaa purakh apaaree ||

Les félicitations retentissent, la paix vient au cœur, et l'Être infini est rencontré.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸਿਮਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਇਛ ਪੁੰਨੀ ਹਮਾਰੀ ॥੪॥੩॥

binava(n)t naanak simar har har ichh pu(n)nee hamaaree ||4||3||

Nanak implore : en méditant sur Har, Har, notre désir est comblé. ॥4॥3॥

ਬਿਹਾਗੜਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥

bihaagaRaa mahalaa panjavaa ||

Bihaagraa, Cinquième Mahalla :

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪੂਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ਰਾਮ ॥

kar kirapaa gur paarabraham poore anadhin naam vakhaanaa raam ||

Fais grâce, ô Guru, ô parfait Paarbrahm (le Seigneur suprême), que nuit et jour je récite le Naam (le Nom divin).

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਉਚਰਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮਿਠਾ ਲਾਗੈ ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਰਾਮ ॥

a(n)mirat baanee ucharaa har jas miThaa laagai teraa bhaanaa raam ||

Que je prononce l'Amrit (le nectar) de la Bani (la Parole divine), la louange de Har, et que Ta volonté me soit douce.

ਕਰਿ ਦਇਆ ਮਇਆ ਗੋਪਾਲ ਗੋਬਿੰਦ ਕੋਇ ਨਾਹੀ ਤੁਝ ਬਿਨਾ ॥

kar dhiaa miaa gopaal gobi(n)dh koi naahee tujh binaa ||

Accorde compassion et bonté, ô Seigneur du monde, Gobind ; hors Toi il n'est personne.

ਸਮਰਥ ਅਗਥ ਅਪਾਰ ਪੂਰਨ ਜੀਉ ਤਨੁ ਧਨੁ ਤੁਮੑ ਮਨਾ ॥

samarath agath apaar pooran jeeau tan dhan tum(h) manaa ||

Tout-puissant, indicible, infini, parfait — mon âme, mon corps, ma richesse et mon esprit sont à Toi.

ਮੂਰਖ ਮੁਗਧ ਅਨਾਥ ਚੰਚਲ ਬਲਹੀਨ ਨੀਚ ਅਜਾਣਾ ॥

moorakh mugadh anaath cha(n)chal balaheen neech ajaanaa ||

Sot, insensé, sans protecteur, inconstant, sans force, abaissé et ignorant suis-je.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੇਰੀ ਰਖਿ ਲੇਹੁ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥੧॥

binava(n)t naanak saran teree rakh leh aavan jaanaa ||1||

Nanak implore : je suis en Ton refuge ; sauve-moi des allées et venues de la renaissance. ॥1॥

ਸਾਧਹ ਸਰਣੀ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਜੀਉ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਹਰਿ ਨੀਤਾ ਰਾਮ ॥

saadheh saranee paieeaai har jeeau gun gaaveh har neetaa raam ||

Au refuge des saints on trouve le cher Har ; chantons chaque jour Ses vertus.

ਧੂਰਿ ਭਗਤਨ ਕੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਲਗਉ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਭ ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤਾ ਰਾਮ ॥

dhoor bhagatan kee man tan lagau har jeeau sabh patit puneetaa raam ||

Que la poussière des pieds des dévots touche mon esprit et mon corps, ô cher Har ; elle purifie tous les pécheurs.

ਪਤਿਤਾ ਪੁਨੀਤਾ ਹੋਹਿ ਤਿਨੑ ਸੰਗਿ ਜਿਨੑ ਬਿਧਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥

patitaa puneetaa hoh tin(h) sa(n)g jin(h) bidhaataa paiaa ||

Les pécheurs deviennent purs en la compagnie de ceux qui ont trouvé l'Architecte du destin.

ਨਾਮ ਰਾਤੇ ਜੀਅ ਦਾਤੇ ਨਿਤ ਦੇਹਿ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥

naam raate jeea dhaate nit dheh chaReh savaiaa ||

Imprégnés du Naam, ils sont donneurs de vie ; ils donnent sans cesse, et leur don croît de jour en jour.

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਿਨੀ ਆਤਮੁ ਜੀਤਾ ॥

ridh sidh nav nidh har jap jinee aatam jeetaa ||

Les richesses, les pouvoirs et les neuf trésors viennent à ceux qui, récitant Har, ont vaincu leur âme.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਵਡਭਾਗਿ ਪਾਈਅਹਿ ਸਾਧ ਸਾਜਨ ਮੀਤਾ ॥੨॥

binava(n)t naanak vaddabhaag paie'eeh saadh saajan meetaa ||2||

Nanak implore : par grande fortune on trouve les saints, compagnons et amis. ॥2॥

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿਆ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੇ ਪੂਰੇ ਸਾਹਾ ਰਾਮ ॥

jinee sach vana(n)jiaa har jeeau se poore saahaa raam ||

Ceux qui ont fait commerce du Vrai, ô cher Har, ceux-là sont de parfaits banquiers.

ਬਹੁਤੁ ਖਜਾਨਾ ਤਿੰਨ ਪਹਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਲਾਹਾ ਰਾਮ ॥

bahut khajaanaa ti(n)n peh har jeeau har keeratan laahaa raam ||

Immense est leur trésor, ô cher Har ; le Kirtan (le chant des louanges) de Har est leur profit.

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨ ਲੋਭੁ ਬਿਆਪੈ ਜੋ ਜਨ ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਰਾਤਿਆ ॥

kaam karodh na lobh biaapai jo jan prabh siau raatiaa ||

Ni le désir, ni la colère, ni l'avidité n'atteignent les serviteurs imprégnés de Dieu.

ਏਕੁ ਜਾਨਹਿ ਏਕੁ ਮਾਨਹਿ ਰਾਮ ਕੈ ਰੰਗਿ ਮਾਤਿਆ ॥

ek jaaneh ek maaneh raam kai ra(n)g maatiaa ||

Ils connaissent l'Unique, ils croient en l'Unique, enivrés de l'amour du Seigneur.

ਲਗਿ ਸੰਤ ਚਰਣੀ ਪੜੇ ਸਰਣੀ ਮਨਿ ਤਿਨਾ ਓਮਾਹਾ ॥

lag sa(n)t charanee paRe saranee man tinaa omaahaa ||

Attachés aux pieds des saints, tombés en leur refuge, leur cœur déborde de joie.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਨਾਮੁ ਪਲੈ ਸੇਈ ਸਚੇ ਸਾਹਾ ॥੩॥

binava(n)t naanak jin naam palai seiee sache saahaa ||3||

Nanak implore : ceux qui portent le Naam en leur giron, ceux-là sont les vrais banquiers. ॥3॥

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਸਿਮਰੀਐ ਹਰਿ ਜੀਉ ਜਾ ਕੀ ਕਲ ਧਾਰੀ ਰਾਮ ॥

naanak soiee simareeaai har jeeau jaa kee kal dhaaree raam ||

Ô Nanak, méditons sur ce cher Har dont la puissance soutient toute chose.

ਬਿਹਾਗੜਾ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

bihaagaRaa mahalaa panjavaa ghar doojaa ikOankaar sat naam gur prasaadh ||

Bihagra, Mahalla 5, Ghar 2. Un seul Être, le Nom est Vérité, par la grâce du Guru ॥

ਵਧੁ ਸੁਖੁ ਰੈਨੜੀਏ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੇਮੁ ਲਗਾ ॥

vadh sukh rainaRe'e pria prem lagaa ||

Allonge-toi, ô douce nuit de paix : l'amour du Bien-Aimé s'est attaché à moi.

ਘਟੁ ਦੁਖ ਨੀਦੜੀਏ ਪਰਸਉ ਸਦਾ ਪਗਾ ॥

ghaT dhukh needhaRe'e parasau sadhaa pagaa ||

Diminue, ô sommeil de peine : que je puisse toucher sans fin Ses pieds.

ਪਗ ਧੂਰਿ ਬਾਂਛਉ ਸਦਾ ਜਾਚਉ ਨਾਮ ਰਸਿ ਬੈਰਾਗਨੀ ॥

pag dhoor baa(n)chhau sadhaa jaachau naam ras bairaaganee ||

Je désire la poussière de Ses pieds, je la mendie toujours ; enivrée de la saveur du Naam (le Nom divin), je me détache de tout le reste.

ਪ੍ਰਿਅ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜ ਮਾਤੀ ਮਹਾ ਦੁਰਮਤਿ ਤਿਆਗਨੀ ॥

pria ra(n)g raatee sahaj maatee mahaa dhuramat tiaaganee ||

Teinte de l'amour du Bien-Aimé, ivre de Sahaj (l'équilibre paisible), j'ai abandonné ma grande mauvaise pensée.

ਗਹਿ ਭੁਜਾ ਲੀਨੑੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭੀਨੀ ਮਿਲਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚ ਮਗਾ ॥

geh bhujaa leen(h)ee prem bheenee milan preetam sach magaa ||

Il m'a saisie par le bras, je suis trempée d'amour : rencontrer le Bien-Aimé, voilà le vrai chemin.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਧਾਰਿ ਕਿਰਪਾ ਰਹਉ ਚਰਣਹ ਸੰਗਿ ਲਗਾ ॥੧॥

binava(n)t naanak dhaar kirapaa rahau charaneh sa(n)g lagaa ||1||

Nanak supplie : accorde-moi Ta grâce, que je demeure attaché à Tes pieds. ॥1॥

ਮੇਰੀ ਸਖੀ ਸਹੇਲੜੀਹੋ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਚਰਣਿ ਲਗਹ ॥

meree sakhee sahelaReeho prabh kai charan lageh ||

Mes amies, mes compagnes, attachons-nous aux pieds du Seigneur.

ਮਨਿ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੇਮੁ ਘਣਾ ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਮੰਗਹ ॥

man pria prem ghanaa har kee bhagat ma(n)geh ||

Dans le cœur, un immense amour pour le Bien-Aimé : demandons la Bhagti (la dévotion) de Har.

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਪਾਈਐ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਈਐ ਜਾਇ ਮਿਲੀਐ ਹਰਿ ਜਨਾ ॥

har bhagat paieeaai prabh dhiaaieeaai jai mileeaai har janaa ||

La dévotion de Har s'obtient en méditant le Seigneur et en allant à la rencontre de Ses serviteurs.

ਮਾਨੁ ਮੋਹੁ ਬਿਕਾਰੁ ਤਜੀਐ ਅਰਪਿ ਤਨੁ ਧਨੁ ਇਹੁ ਮਨਾ ॥

maan moh bikaar tajeeaai arap tan dhan ih manaa ||

Abandonnons l'orgueil, l'attachement et le mal ; offrons notre corps, notre bien et cet esprit.

ਬਡ ਪੁਰਖ ਪੂਰਨ ਗੁਣ ਸੰਪੂਰਨ ਭ੍ਰਮ ਭੀਤਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਿਲਿ ਭਗਹ ॥

badd purakh pooran gun sa(n)pooran bhram bheet har har mil bhageh ||

Le grand Être est parfait, comblé de vertus : uni à Har, le mur du doute se brise.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਸੁਣਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਸਖੀਏ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਤ ਨਿਤ ਨਿਤ ਜਪਹ ॥੨॥

binava(n)t naanak sun ma(n)tr sakhe'ee har naam nit nit nit japeh ||2||

Nanak supplie : écoute cette parole, ô amie — répétons le Nom de Har chaque jour, chaque jour, chaque jour. ॥2॥

ਹਰਿ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਗਣੇ ਸਭਿ ਰੰਗ ਮਾਣੇ ॥

har naar suhaagane sabh ra(n)g maane ||

L'épouse de Har est comblée : elle goûte toutes les joies.

ਰਾਂਡ ਨ ਬੈਸਈ ਪ੍ਰਭ ਪੁਰਖ ਚਿਰਾਣੇ ॥

raa(n)dd na baisiee prabh purakh chiraane ||

Jamais elle ne restera veuve, car son Époux, le Seigneur, demeure à jamais.

ਨਹ ਦੂਖ ਪਾਵੈ ਪ੍ਰਭ ਧਿਆਵੈ ਧੰਨਿ ਤੇ ਬਡਭਾਗੀਆ ॥

neh dhookh paavai prabh dhiaavai dha(n)n te baddabhaageeaa ||

Elle ne connaît pas la peine, elle médite le Seigneur : bénies et fortunées sont ces âmes.

ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਸੋਵਹਿ ਕਿਲਬਿਖ ਖੋਵਹਿ ਨਾਮ ਰਸਿ ਰੰਗਿ ਜਾਗੀਆ ॥

sukh sahaj soveh kilabikh khoveh naam ras ra(n)g jaageeaa ||

Elles dorment dans la paix du Sahaj, elles perdent leurs fautes, elles s'éveillent dans la saveur et l'amour du Naam.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਹਣਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਗਹਣਾ ਪ੍ਰਿਅ ਬਚਨ ਮੀਠੇ ਭਾਣੇ ॥

mil prem rahanaa har naam gahanaa pria bachan meeThe bhaane ||

Unies à Lui, elles demeurent dans l'amour ; le Nom de Har est leur parure, et les paroles du Bien-Aimé leur sont douces.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਮਨ ਇਛ ਪਾਈ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਪੁਰਖ ਚਿਰਾਣੇ ॥੩॥

binava(n)t naanak man ichh paiee har mile purakh chiraane ||3||

Nanak supplie : le désir du cœur est comblé, j'ai rencontré Har, l'Être éternel. ॥3॥

ਤਿਤੁ ਗ੍ਰਿਹਿ ਸੋਹਿਲੜੇ ਕੋਡ ਅਨੰਦਾ ॥

tit gireh sohilaRe kodd ana(n)dhaa ||

Dans cette maison retentissent les chants de noces et des millions de joies.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭ ਪਰਮਾਨੰਦਾ ॥

man tan rav rahiaa prabh paramaana(n)dhaa ||

Le Seigneur, félicité suprême, imprègne le cœur et le corps.

ਹਰਿ ਕੰਤ ਅਨੰਤ ਦਇਆਲ ਸ੍ਰੀਧਰ ਗੋਬਿੰਦ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣੋ ॥

har ka(n)t ana(n)t dhiaal sreedhar gobi(n)dh patit udhaarano ||

Har, l'Époux infini et miséricordieux, soutien de toute beauté, Gobind, sauveur des déchus.

ਪ੍ਰਭਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਧਾਰੀ ਹਰਿ ਮੁਰਾਰੀ ਭੈ ਸਿੰਧੁ ਸਾਗਰ ਤਾਰਣੋ ॥

prabh kirapaa dhaaree har muraaree bhai si(n)dh saagar taarano ||

Le Seigneur a accordé Sa grâce ; Har fait traverser l'océan de la peur.

ਜੋ ਸਰਣਿ ਆਵੈ ਤਿਸੁ ਕੰਠਿ ਲਾਵੈ ਇਹੁ ਬਿਰਦੁ ਸੁਆਮੀ ਸੰਦਾ ॥

jo saran aavai tis ka(n)Th laavai ih biradh suaamee sa(n)dhaa ||

Qui vient à Son refuge, Il le serre contre Lui : telle est la nature du Maître.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕੰਤੁ ਮਿਲਿਆ ਸਦਾ ਕੇਲ ਕਰੰਦਾ ॥੪॥੧॥੪॥

binava(n)t naanak har ka(n)t miliaa sadhaa kel kara(n)dhaa ||4||1||4||

Nanak supplie : j'ai rencontré Har, mon Époux, qui joue éternellement. ॥4॥1॥4॥