Ang 562

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਆਸ ਪੁਜਾਏ ॥੪॥

dhan dha(n)n guroo gur satigur pooraa naanak man aas pujaae ||4||

Béni, béni le Guru, le Satguru (le vrai Guru) parfait ; ô Nanak, il comble l'espoir du cœur. ॥4॥

ਗੁਰੁ ਸਜਣੁ ਮੇਰਾ ਮੇਲਿ ਹਰੇ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਾ ॥

gur sajan meraa mel hare jit mil har naam dhiaavaa ||

Ô Seigneur, unis-moi au Guru, mon ami, afin qu'en le rencontrant je médite le Nom de Har (le Nom de Dieu).

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਹੁ ਹਰਿ ਗੋਸਟਿ ਪੂਛਾਂ ਕਰਿ ਸਾਂਝੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾਂ ॥

gur satigur paasahu har gosaT poochhaa(n) kar saa(n)jhee har gun gaavaa(n) ||

Auprès du Satguru, je m'enquiers du discours divin ; en communion, je chante les vertus de Har.

ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਸਦ ਹਰਿ ਕੇ ਮਨੁ ਜੀਵੈ ਨਾਮੁ ਸੁਣਿ ਤੇਰਾ ॥

gun gaavaa nit nit sadh har ke man jeevai naam sun teraa ||

Que je chante sans cesse les vertus de Har ; mon esprit revit à entendre Ton Naam (le Nom divin).

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਵੇਲਾ ਵਿਸਰੈ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਤੁ ਵੇਲੈ ਮਰਿ ਜਾਇ ਜੀਉ ਮੇਰਾ ॥੫॥

naanak jit velaa visarai meraa suaamee tit velai mar jai jeeau meraa ||5||

Ô Nanak, à l'instant où j'oublie mon Maître, en cet instant mon âme meurt. ॥5॥

ਹਰਿ ਵੇਖਣ ਕਉ ਸਭੁ ਕੋਈ ਲੋਚੈ ਸੋ ਵੇਖੈ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਵਿਖਾਲੇ ॥

har vekhan kau sabh koiee lochai so vekhai jis aap vikhaale ||

Chacun aspire à voir Har, mais Le voit celui à qui Lui-même se montre.

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ॥

jis no nadhar kare meraa piaaraa so har har sadhaa samaale ||

Celui sur qui mon Bien-aimé pose Sa Nadar (le regard de grâce) garde toujours Har en mémoire.

ਸੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ਜਿਸੁ ਸਤਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮੇਰਾ ਮਿਲਿਆ ॥

so har har naam sadhaa sadhaa samaale jis satagur pooraa meraa miliaa ||

Il garde à jamais le Nom de Har, celui qui a rencontré mon Satguru parfait.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਇਕੇ ਹੋਏ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰਲਿਆ ॥੬॥੧॥੩॥

naanak har jan har ike hoe har jap har setee raliaa ||6||1||3||

Ô Nanak, le serviteur de Har et Har ne font qu'un ; en méditant Har, il se fond en Har. ॥6॥1॥3॥

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

vaddaha(n)s mahalaa chauthhaa ghar doojaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Vadhans, Quatrième Mahalla, Deuxième Maison. Un seul Dieu créateur universel, par la grâce du vrai Guru :

ਮੈ ਮਨਿ ਵਡੀ ਆਸ ਹਰੇ ਕਿਉ ਕਰਿ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਪਾਵਾ ॥

mai man vaddee aas hare kiau kar har dharasan paavaa ||

En mon esprit vit un grand espoir, ô Seigneur : comment obtiendrai-je le Darshan (la vision bénie) de Har ?

ਹਉ ਜਾਇ ਪੁਛਾ ਅਪਨੇ ਸਤਗੁਰੈ ਗੁਰ ਪੁਛਿ ਮਨੁ ਮੁਗਧੁ ਸਮਝਾਵਾ ॥

hau jai puchhaa apane satagurai gur puchh man mugadh samajhaavaa ||

J'irai interroger mon Satguru et, par ses conseils, instruire mon esprit insensé.

ਭੂਲਾ ਮਨੁ ਸਮਝੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਏ ॥

bhoolaa man samajhai gur sabadhee har har sadhaa dhiaae ||

L'esprit égaré se ressaisit par le Shabad (la Parole) du Guru et médite Har sans cesse.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੧॥

naanak jis nadhar kare meraa piaaraa so har charanee chit laae ||1||

Ô Nanak, celui sur qui mon Bien-aimé pose Sa Nadar attache sa conscience aux pieds de Har. ॥1॥

ਹਉ ਸਭਿ ਵੇਸ ਕਰੀ ਪਿਰ ਕਾਰਣਿ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਭਾਵਾ ॥

hau sabh ves karee pir kaaran je har prabh saache bhaavaa ||

Je me pare de toutes façons pour mon Époux, dans l'espoir de plaire à mon vrai Seigneur.

ਸੋ ਪਿਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮੈ ਨਦਰਿ ਨ ਦੇਖੈ ਹਉ ਕਿਉ ਕਰਿ ਧੀਰਜੁ ਪਾਵਾ ॥

so pir piaaraa mai nadhar na dhekhai hau kiau kar dheeraj paavaa ||

Mais cet Époux bien-aimé ne me regarde pas : comment trouverai-je la paix ?

ਜਿਸੁ ਕਾਰਣਿ ਹਉ ਸੀਗਾਰੁ ਸੀਗਾਰੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਰਤਾ ਮੇਰਾ ਅਵਰਾ ॥

jis kaaran hau seegaar seegaaree so pir rataa meraa avaraa ||

Celui pour qui je me pare de tous mes ornements, cet Époux, est épris d'une autre.

ਨਾਨਕ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋਹਾਗਣਿ ਜਿਨਿ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਅੜਾ ਸਚੁ ਸਵਰਾ ॥੨॥

naanak dhan dha(n)n dha(n)n sohaagan jin pir raaviaRaa sach savaraa ||2||

Ô Nanak, bénie, bénie l'épouse qui a joui de son Époux, le Vrai, et s'est parée du Vrai. ॥2॥

ਹਉ ਜਾਇ ਪੁਛਾ ਸੋਹਾਗ ਸੁਹਾਗਣਿ ਤੁਸੀ ਕਿਉ ਪਿਰੁ ਪਾਇਅੜਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ॥

hau jai puchhaa sohaag suhaagan tusee kiau pir paiaRaa prabh meraa ||

J'irai demander aux épouses comblées : comment avez-vous obtenu l'Époux, mon Seigneur ?

ਮੈ ਊਪਰਿ ਨਦਰਿ ਕਰੀ ਪਿਰਿ ਸਾਚੈ ਮੈ ਛੋਡਿਅੜਾ ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ॥

mai uoopar nadhar karee pir saachai mai chhoddiaRaa meraa teraa ||

Elles répondent : Le vrai Époux a posé sur moi Sa Nadar, et j'ai abandonné tout sens du « mien » et du « tien ».

ਸਭੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਜੀਉ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਇਤੁ ਮਾਰਗਿ ਭੈਣੇ ਮਿਲੀਐ ॥

sabh man tan jeeau karahu har prabh kaa it maarag bhaine mileeaai ||

Fais de tout ton esprit, ton corps et ton âme l'offrande de ton Seigneur : c'est par cette voie, ô sœur, qu'on Le rencontre.

ਆਪਨੜਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਨਾਨਕ ਜੋਤਿ ਜੋਤੀ ਰਲੀਐ ॥੩॥

aapanaRaa prabh nadhar kar dhekhai naanak jot jotee raleeaai ||3||

Quand son Seigneur pose sur elle un regard de grâce, ô Nanak, sa lumière se fond dans la Lumière. ॥3॥

ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮੈ ਦੇਇ ਸਨੇਹਾ ਤਿਸੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਪਣਾ ਦੇਵਾ ॥

jo har prabh kaa mai dhei sanehaa tis man tan apanaa dhevaa ||

À qui m'apporte un message de mon Seigneur Har, je donnerai mon esprit et mon corps.

ਨਿਤ ਪਖਾ ਫੇਰੀ ਸੇਵ ਕਮਾਵਾ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਪਾਣੀ ਢੋਵਾਂ ॥

nit pakhaa feree sev kamaavaa tis aagai paanee ddovaa(n) ||

Sans cesse je l'éventerai, je le servirai et lui porterai de l'eau.

ਨਿਤ ਨਿਤ ਸੇਵ ਕਰੀ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਏ ॥

nit nit sev karee har jan kee jo har har kathaa sunaae ||

Chaque jour je servirai le serviteur de Har qui me récite le récit divin de Har.

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

vaddaha(n)s mahalaa panjavaa ghar pehilaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Vadhans, Mahalla 5, Ghar 1. Un seul Être, par la grâce du vrai Guru ॥

ਅਤਿ ਊਚਾ ਤਾ ਕਾ ਦਰਬਾਰਾ ॥

at uoochaa taa kaa dharabaaraa ||

Très haute est Sa cour.

ਅੰਤੁ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਪਾਰਾਵਾਰਾ ॥

a(n)t naahee kichh paaraavaaraa ||

Elle n'a ni fin ni rivage.

ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਲਖ ਧਾਵੈ ॥

koT koT koT lakh dhaavai ||

Des millions et des millions se précipitent vers elle,

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਤਾ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥੧॥

eik til taa kaa mahal na paavai ||1||

et pas d'un cheveu ils n'atteignent Sa demeure. ॥1॥

ਸੁਹਾਵੀ ਕਉਣੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਜਿਤੁ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲਾ ॥੧॥

suhaavee kaunu su velaa jit prabh melaa ||1||

Quel sera donc l'instant béni où je rencontrerai le Seigneur ? ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਲਾਖ ਭਗਤ ਜਾ ਕਉ ਆਰਾਧਹਿ ॥

laakh bhagat jaa kau aaraadheh ||

Des centaines de milliers de fidèles L'adorent.

ਲਾਖ ਤਪੀਸਰ ਤਪੁ ਹੀ ਸਾਧਹਿ ॥

laakh tapeesar tap hee saadheh ||

Des centaines de milliers d'ascètes se livrent aux austérités.

ਲਾਖ ਜੋਗੀਸਰ ਕਰਤੇ ਜੋਗਾ ॥

laakh jogeesar karate jogaa ||

Des centaines de milliers de maîtres du yoga s'exercent.

ਲਾਖ ਭੋਗੀਸਰ ਭੋਗਹਿ ਭੋਗਾ ॥੨॥

laakh bhogeesar bhogeh bhogaa ||2||

Des centaines de milliers de jouisseurs goûtent leurs plaisirs. ॥2॥

ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਸਹਿ ਜਾਣਹਿ ਥੋਰਾ ॥

ghaT ghaT vaseh jaaneh thoraa ||

Tu demeures dans chaque cœur, et bien peu le savent.

ਹੈ ਕੋਈ ਸਾਜਣੁ ਪਰਦਾ ਤੋਰਾ ॥

hai koiee saajan paradhaa toraa ||

Y a-t-il un ami qui déchire ce voile ?

ਕਰਉ ਜਤਨ ਜੇ ਹੋਇ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ॥

karau jatan je hoi miharavaanaa ||

Je ferai tous les efforts, s'Il devient bienveillant ;

ਤਾ ਕਉ ਦੇਈ ਜੀਉ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥੩॥

taa kau dheiee jeeau kurabaanaa ||3||

à celui-là j'offrirai ma vie en sacrifice. ॥3॥

ਫਿਰਤ ਫਿਰਤ ਸੰਤਨ ਪਹਿ ਆਇਆ ॥

firat firat sa(n)tan peh aaiaa ||

À force d'errer, je suis venu auprès des saints.

ਦੂਖ ਭ੍ਰਮੁ ਹਮਾਰਾ ਸਗਲ ਮਿਟਾਇਆ ॥

dhookh bhram hamaaraa sagal miTaiaa ||

Toute ma peine et tout mon doute ont été effacés.

ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਇਆ ਪ੍ਰਭ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭੂੰਚਾ ॥

mahal bulaiaa prabh a(n)mrit bhoo(n)chaa ||

Le Seigneur m'a appelé dans Sa demeure et j'ai goûté l'Amrit (le nectar d'immortalité).

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਊਚਾ ॥੪॥੧॥

kahu naanak prabh meraa uoochaa ||4||1||

Dis, Nanak : mon Seigneur est très haut. ॥4॥1॥

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

vaddaha(n)s mahalaa panjavaa ||

Vadhans, Mahalla 5 ॥

ਧਨੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਜਿਤੁ ਦਰਸਨੁ ਕਰਣਾ ॥

dhanu su velaa jit dharasan karanaa ||

Béni soit l'instant où j'obtiens le Darshan (la vision, la présence contemplée).

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣਾ ॥੧॥

hau balihaaree satigur charanaa ||1||

Je m'offre en sacrifice aux pieds du vrai Guru. ॥1॥

ਜੀਅ ਕੇ ਦਾਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ॥

jeea ke dhaate preetam prabh mere ||

Ô Toi qui donnes la vie, mon Seigneur bien-aimé,

ਮਨੁ ਜੀਵੈ ਪ੍ਰਭ ਨਾਮੁ ਚਿਤੇਰੇ ॥੧॥

man jeevai prabh naam chitere ||1||

mon esprit revit lorsqu'il se souvient de Ton Nom. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਚੁ ਮੰਤ੍ਰੁ ਤੁਮਾਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥

sach ma(n)tr tumaaraa a(n)mirat baanee ||

Vraie est Ta formule sacrée, et Ta Bani (la parole révélée) est un nectar.

ਸੀਤਲ ਪੁਰਖ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸੁਜਾਣੀ ॥੨॥

seetal purakh dhirasaT sujaanee ||2||

Ô Être apaisant, Ton regard est plein de sagesse. ॥2॥

ਸਚੁ ਹੁਕਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੀ ॥

sach hukam tumaaraa takhat nivaasee ||

Vrai est Ton Hukam (l'Ordre divin), Toi qui sièges sur le trône éternel.

ਆਇ ਨ ਜਾਵੈ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥੩॥

aai na jaavai meraa prabh abinaasee ||3||

Mon Seigneur impérissable ne vient ni ne s'en va. ॥3॥

ਤੁਮ ਮਿਹਰਵਾਨ ਦਾਸ ਹਮ ਦੀਨਾ ॥

tum miharavaan dhaas ham dheenaa ||

Tu es plein de bonté, et nous sommes Tes humbles serviteurs.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਭਰਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ॥੪॥੨॥

naanak saahib bharapur leenaa ||4||2||

Nanak dit : le Maître emplit tout et pénètre tout. ॥4॥2॥