Ang 564

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਆਪੇ ਕਰਣਾ ॥

tudh aape kaaran aape karanaa ||

Tu es Toi-même la cause et Toi-même l'acte.

ਹੁਕਮੇ ਜੰਮਣੁ ਹੁਕਮੇ ਮਰਣਾ ॥੨॥

hukame ja(n)man hukame maranaa ||2||

Par Ton Hukam (l'Ordre divin) on naît, par Ton Hukam on meurt. ॥2॥

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਮਨ ਤਨ ਆਧਾਰੀ ॥

naam teraa man tan aadhaaree ||

Ton Naam (le Nom divin) est le soutien de mon esprit et de mon corps.

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਬਖਸੀਸ ਤੁਮਾਰੀ ॥੩॥੮॥

naanak dhaas bakhasees tumaaree ||3||8||

Nanak Ton serviteur le dit : tout cela est Ton don. ॥3॥8॥

ਵਡਹੰਸੁ ਮਃ ੫ ॥

vaddaha(n)s mahalaa panjavaa ||

Vadhans, Mahalla 5 ॥

ਤੂ ਜਾਣਾਇਹਿ ਤਾ ਕੋਈ ਜਾਣੈ ॥

too jaanaieh taa koiee jaanai ||

Si Tu fais connaître, alors seulement on connaît.

ਤੇਰਾ ਦੀਆ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥੧॥

teraa dheeaa naam vakhaanai ||1||

On ne récite que le Nom que Tu as donné. ॥1॥

ਤੂ ਅਚਰਜੁ ਕੁਦਰਤਿ ਤੇਰੀ ਬਿਸਮਾ ॥੧॥

too acharaj kudharat teree bisamaa ||1||

Tu es merveilleux, et Ta puissance créatrice émerveille. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

vaddaha(n)s mahalaa panjavaa ghar doojaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Vadhans, Cinquième Mahalla, Deuxième Maison. Un seul Dieu créateur universel, par la grâce du vrai Guru :

ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਚਾ ਮਿਲਣ ਕੀ ਪਿਆਰੇ ਹਉ ਕਿਉ ਪਾਈ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ॥

merai a(n)tar lochaa milan kee piaare hau kiau paiee gur poore ||

En moi brûle le désir de Te rencontrer, ô Bien-aimé ; comment Te trouverai-je, ô Guru parfait ?

ਜੇ ਸਉ ਖੇਲ ਖੇਲਾਈਐ ਬਾਲਕੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਬਿਨੁ ਖੀਰੇ ॥

je sau khel khelaieeaai baalak reh na sakai bin kheere ||

Même si on l'amuse de cent jeux, l'enfant ne peut se passer de lait.

ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਅੰਮਾਲੀ ਜੇ ਸਉ ਭੋਜਨ ਮੈ ਨੀਰੇ ॥

merai a(n)tar bhukh na utarai a(n)maalee je sau bhojan mai neere ||

Ma faim de Toi ne s'apaise pas, ô amie, quand bien même on me servirait cent mets.

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਿਰੰਮ ਕਾ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕਿਉ ਮਨੁ ਧੀਰੇ ॥੧॥

merai man tan prem pira(n)m kaa bin dharasan kiau man dheere ||1||

Mon esprit et mon corps sont pleins de l'amour du Bien-aimé ; sans Son Darshan (la vision bénie), comment l'esprit s'apaiserait-il ? ॥1॥

ਸੁਣਿ ਸਜਣ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਭਾਈ ਮੈ ਮੇਲਿਹੁ ਮਿਤ੍ਰੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥

sun sajan mere preetam bhaiee mai melih mitr sukhadhaataa ||

Écoutez, mes amis, mes bien-aimés, mes frères : unissez-moi à l'Ami, dispensateur de paix.

ਓਹੁ ਜੀਅ ਕੀ ਮੇਰੀ ਸਭ ਬੇਦਨ ਜਾਣੈ ਨਿਤ ਸੁਣਾਵੈ ਹਰਿ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ॥

oh jeea kee meree sabh bedhan jaanai nit sunaavai har keeaa baataa ||

Il connaît toute la douleur de mon âme et me redit sans cesse les récits de Har (le Nom de Dieu).

ਹਉ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਾ ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਜਲ ਕਉ ਬਿਲਲਾਤਾ ॥

hau ik khin tis bin reh na sakaa jiau chaatirak jal kau bilalaataa ||

Je ne puis rester un instant sans Lui, comme l'oiseau chaatrik crie après la goutte de pluie.

ਹਉ ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੀ ਮੈ ਨਿਰਗੁਣ ਕਉ ਰਖਿ ਲੇਤਾ ॥੨॥

hau kiaa gun tere saar samaalee mai niragun kau rakh letaa ||2||

Quelles vertus Tiennes pourrais-je énumérer et chérir ? Toi, Tu sauves même le sans-vertu que je suis. ॥2॥

ਹਉ ਭਈ ਉਡੀਣੀ ਕੰਤ ਕਉ ਅੰਮਾਲੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਕਦਿ ਨੈਣੀ ਦੇਖਾ ॥

hau bhiee uddeenee ka(n)t kau a(n)maalee so pir kadh nainee dhekhaa ||

Je languis après mon Époux, ô amie : quand Le verrai-je de mes yeux ?

ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗਣ ਵਿਸਰੇ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਿਤੈ ਨ ਲੇਖਾ ॥

sabh ras bhogan visare bin pir kitai na lekhaa ||

J'ai oublié tous les plaisirs ; sans l'Époux, rien n'a de valeur.

ਇਹੁ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਈ ਕਰਿ ਨ ਸਕਉ ਹਉ ਵੇਸਾ ॥

eih kaapaR tan na sukhaaviee kar na sakau hau vesaa ||

Ces vêtements ne me plaisent pas sur le corps, je ne puis me parer.

ਜਿਨੀ ਸਖੀ ਲਾਲੁ ਰਾਵਿਆ ਪਿਆਰਾ ਤਿਨ ਆਗੈ ਹਮ ਆਦੇਸਾ ॥੩॥

jinee sakhee laal raaviaa piaaraa tin aagai ham aadhesaa ||3||

Aux compagnes qui ont joui du Bien-aimé, devant elles je m'incline. ॥3॥

ਮੈ ਸਭਿ ਸੀਗਾਰ ਬਣਾਇਆ ਅੰਮਾਲੀ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਾਮਿ ਨ ਆਏ ॥

mai sabh seegaar banaiaa a(n)maalee bin pir kaam na aae ||

J'ai revêtu toutes les parures, ô amie, mais sans l'Époux elles ne servent à rien.

ਜਾ ਸਹਿ ਬਾਤ ਨ ਪੁਛੀਆ ਅੰਮਾਲੀ ਤਾ ਬਿਰਥਾ ਜੋਬਨੁ ਸਭੁ ਜਾਏ ॥

jaa seh baat na puchheeaa a(n)maalee taa birathaa joban sabh jaae ||

Si l'Époux ne s'enquiert pas de moi, ô amie, toute ma jeunesse s'en va en vain.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਤੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਅੰਮਾਲੀ ਜਿਨ ਸਹੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥

dhan dhan te sohaaganee a(n)maalee jin sahu rahiaa samaae ||

Bénies, bénies les épouses comblées, ô amie, en qui l'Époux demeure absorbé.

ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਤਿਨ ਸੋਹਾਗਣੀ ਅੰਮਾਲੀ ਤਿਨ ਕੇ ਧੋਵਾ ਸਦ ਪਾਏ ॥੪॥

hau vaariaa tin sohaaganee a(n)maalee tin ke dhovaa sadh paae ||4||

Je m'offre en sacrifice à ces épouses comblées, ô amie, et laverais toujours leurs pieds. ॥4॥

ਜਿਚਰੁ ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਸਾ ਅੰਮਾਲੀ ਤਿਚਰੁ ਮੈ ਜਾਣਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰੇ ॥

jichar dhoojaa bharam saa a(n)maalee tichar mai jaaniaa prabh dhoore ||

Tant que durait le doute de la dualité, ô amie, je croyais le Seigneur lointain.

ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਅੰਮਾਲੀ ਤਾ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਸਭ ਪੂਰੇ ॥

jaa miliaa pooraa satiguroo a(n)maalee taa aasaa manasaa sabh poore ||

Quand j'ai rencontré le Satguru (le vrai Guru) parfait, ô amie, tous mes espoirs et désirs se sont accomplis.

ਮੈ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਸੁਖ ਪਾਇਆ ਅੰਮਾਲੀ ਪਿਰੁ ਸਰਬ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥

mai sarab sukhaa sukh paiaa a(n)maalee pir sarab rahiaa bharapoore ||

J'ai obtenu la paix suprême entre toutes, ô amie ; l'Époux emplit toute chose.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣਿਆ ਅੰਮਾਲੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਲਗਿ ਪੈਰੇ ॥੫॥੧॥੯॥

jan naanak har ra(n)g maaniaa a(n)maalee gur satigur kai lag paire ||5||1||9||

Le serviteur Nanak a goûté l'amour de Har, ô amie, en se prosternant aux pieds du Satguru. ॥5॥1॥9॥