ਪਿਰੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ਵੇਖੁ ਹਜੂਰੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
pir rav rahiaa bharapoore vekh hajoore jug jug eko jaataa ||
L'Époux (le Seigneur) emplit tout ; vois-Le présent, connu comme l'Unique en tous les âges.
ਪਿਰੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ਵੇਖੁ ਹਜੂਰੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
pir rav rahiaa bharapoore vekh hajoore jug jug eko jaataa ||
L'Époux (le Seigneur) emplit tout ; vois-Le présent, connu comme l'Unique en tous les âges.
ਧਨ ਬਾਲੀ ਭੋਲੀ ਪਿਰੁ ਸਹਜਿ ਰਾਵੈ ਮਿਲਿਆ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥
dhan baalee bholee pir sahaj raavai miliaa karam bidhaataa ||
L'épouse jeune et candide jouit paisiblement de son Époux ; elle a rencontré l'Ordonnateur des destins.
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਖਿਆ ਹਰਿ ਸਰਿ ਰਹੀ ਭਰਪੂਰੇ ॥
jin har ras chaakhiaa sabadh subhaakhiaa har sar rahee bharapoore ||
Celle qui a goûté la saveur du Har (le Seigneur), qui a bien prononcé le Shabad (la Parole), demeure comblée dans l'océan du Har.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਸਾ ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਸਬਦੇ ਰਹੈ ਹਦੂਰੇ ॥੨॥
naanak kaaman saa pir bhaavai sabadhe rahai hadhoore ||2||
Ô Nanak, l'épouse qui plaît à l'Époux demeure en Sa présence par le Shabad. ॥2॥
ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਾਇ ਪੂਛਹੁ ਮੁਈਏ ਜਿਨੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥
sohaaganee jai poochhahu muie'ee jinee vichahu aap gavaiaa ||
Ô toi (âme) morte à l'ego, va interroger les épouses heureuses qui ont banni l'ego du dedans.
ਪਿਰ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਪਾਇਓ ਮੁਈਏ ਜਿਨੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਨ ਗਵਾਇਆ ॥
pir kaa hukam na paio muie'ee jinee vichahu aap na gavaiaa ||
Celles qui n'ont pas banni l'ego n'ont pas compris l'Ordre (Hukam) de l'Époux.
ਜਿਨੀ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਤਿਨੀ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥
jinee aap gavaiaa tinee pir paiaa ra(n)g siau raleeaa maanai ||
Celles qui ont banni l'ego ont trouvé l'Époux et goûtent la joie de Son amour.
ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥
sadhaa ra(n)g raatee sahaje maatee anadhin naam vakhaanai ||
À jamais imprégnée de Son amour, enivrée de sérénité (Sahaj), nuit et jour elle prononce le Naam (le Nom divin).
ਕਾਮਣਿ ਵਡਭਾਗੀ ਅੰਤਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਹਰਿ ਕਾ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸੁਭਾਇਆ ॥
kaaman vaddabhaagee a(n)tar liv laagee har kaa prem subhaiaa ||
Bienheureuse l'épouse dont le cœur est fixé sur Lui ; l'amour du Har lui est devenu cher.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਸਹਜੇ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇਆ ॥੩॥
naanak kaaman sahaje raatee jin sach seegaar banaiaa ||3||
Ô Nanak, l'épouse imprégnée de sérénité a fait de la vérité sa parure. ॥3॥
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮੁਈਏ ਤੂ ਚਲੁ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਏ ॥
haumai maar muie'ee too chal gur kai bhaae ||
Tue l'ego (Haumai), ô âme, et marche selon la volonté du Guru.
ਹਰਿ ਵਰੁ ਰਾਵਹਿ ਸਦਾ ਮੁਈਏ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਏ ॥
har var raaveh sadhaa muie'ee nij ghar vaasaa paae ||
Tu jouiras à jamais de l'Époux-Har, ô âme, et trouveras demeure en ta vraie maison intérieure.
ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਏ ਸਬਦੁ ਵਜਾਏ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰੀ ॥
nij ghar vaasaa paae sabadh vajaae sadhaa suhaagan naaree ||
Établie en sa vraie demeure, faisant résonner le Shabad, elle est à jamais l'épouse heureuse.
ਪਿਰੁ ਰਲੀਆਲਾ ਜੋਬਨੁ ਬਾਲਾ ਅਨਦਿਨੁ ਕੰਤਿ ਸਵਾਰੀ ॥
pir raleeaalaa joban baalaa anadhin ka(n)t savaaree ||
L'Époux est plein de joie, jeune à jamais ; nuit et jour Il pare Son épouse.
ਹਰਿ ਵਰੁ ਸੋਹਾਗੋ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੋ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥
har var sohaago masatak bhaago sachai sabadh suhaae ||
L'Époux-Har est son bonheur, la destinée inscrite à son front ; par le vrai Shabad elle resplendit.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਜਾ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥੪॥੧॥
naanak kaaman har ra(n)g raatee jaa chalai satigur bhaae ||4||1||
Ô Nanak, l'épouse est imprégnée de l'amour du Har lorsqu'elle marche selon la volonté du vrai Guru. ॥4॥1॥
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਛੰਤ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
vaddaha(n)s mahalaa teejaa chha(n)t ikOankaar satigur prasaadh ||
Vadhans, Mahalla 3, Chhant. Un seul Dieu créateur, par la grâce du vrai Guru.
ਆਪਣੇ ਪਿਰ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਮੁਈਏ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰੇ ॥
aapane pir kai ra(n)g ratee muie'ee sobhaava(n)tee naare ||
Imprégnée de l'amour de ton Époux, ô âme, ô femme glorieuse.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀ ਮੁਈਏ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਭਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥
sachai sabadh mil rahee muie'ee pir raave bhai piaare ||
Unie au vrai Shabad, ô âme, elle jouit de l'Époux dans l'amour et la tendresse.
ਸਚੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੀ ਕੰਤਿ ਸਵਾਰੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਰਚਾਇਆ ॥
sachai bhai piaaree ka(n)t savaaree har har siau neh rachaiaa ||
Chère par son amour vrai, parée par l'Époux, elle a noué son amour au Har.
ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਤਾ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇਆ ॥
aap gavaiaa taa pir paiaa gur kai sabadh samaiaa ||
Ayant banni l'ego, elle a trouvé l'Époux et s'est fondue dans le Shabad du Guru.
ਸਾ ਧਨ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਈ ਪ੍ਰੇਮ ਕਸਾਈ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥
saa dhan sabadh suhaiee prem kasaiee a(n)tar preet piaaree ||
L'épouse embellie par le Shabad, attirée par l'amour, porte au-dedans une tendre affection.
ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਮੇਲਿ ਲਈ ਪਿਰਿ ਆਪੇ ਸਾਚੈ ਸਾਹਿ ਸਵਾਰੀ ॥੧॥
naanak saa dhan mel liee pir aape saachai saeh savaaree ||1||
Ô Nanak, l'Époux a Lui-même uni cette épouse à Lui ; le vrai Roi l'a parée. ॥1॥
ਨਿਰਗੁਣਵੰਤੜੀਏ ਪਿਰੁ ਦੇਖਿ ਹਦੂਰੇ ਰਾਮ ॥
niragunava(n)taRe'e pir dhekh hadhoore raam ||
Ô toi, dénuée de vertus, vois l'Époux présent tout près.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਰਾਵਿਆ ਮੁਈਏ ਪਿਰੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ਰਾਮ ॥
gurmukh jinee raaviaa muie'ee pir rav rahiaa bharapoore raam ||
Celles qui, en Gurmukh (tournées vers le Guru), ont joui de Lui, ô âme, voient l'Époux emplir tout.