Ang 574

ਜਿਨੀ ਦਰਸਨੁ ਜਿਨੀ ਦਰਸਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖ ਨ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥

jinee dharasan jinee dharasan satigur purakh na paiaa raam ||

Ceux, ceux qui n'ont pas obtenu la vision (Darshan) du vrai Guru, l'Être,

ਤਿਨ ਨਿਹਫਲੁ ਤਿਨ ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਸਭੁ ਬ੍ਰਿਥਾ ਗਵਾਇਆ ਰਾਮ ॥

tin nihafal tin nihafal janam sabh birathaa gavaiaa raam ||

ceux-là ont perdu leur vie, stérile, entièrement gaspillée en vain.

ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਤਿਨ ਬ੍ਰਿਥਾ ਗਵਾਇਆ ਤੇ ਸਾਕਤ ਮੁਏ ਮਰਿ ਝੂਰੇ ॥

nihafal janam tin birathaa gavaiaa te saakat mue mar jhoore ||

Leur vie stérile gaspillée en vain, ces mécréants (Saakat) meurent en se rongeant de regrets.

ਘਰਿ ਹੋਦੈ ਰਤਨਿ ਪਦਾਰਥਿ ਭੂਖੇ ਭਾਗਹੀਣ ਹਰਿ ਦੂਰੇ ॥

ghar hodhai ratan padhaarath bhookhe bhaagaheen har dhoore ||

Le joyau, le trésor étant en leur maison, ils restent affamés ; infortunés, ils tiennent le Har (le Seigneur) au loin.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸੁ ਨ ਕਰੀਅਹੁ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਆ ॥

har har tin kaa dharas na kareeahu jinee har har naam na dhiaaiaa ||

Ne recherchez pas la compagnie de ceux qui n'ont pas médité le Nom du Har.

ਜਿਨੀ ਦਰਸਨੁ ਜਿਨੀ ਦਰਸਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖ ਨ ਪਾਇਆ ॥੩॥

jinee dharasan jinee dharasan satigur purakh na paiaa ||3||

Ceux qui n'ont pas obtenu la vision du vrai Guru, l'Être... ॥3॥

ਹਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਹਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਦੀਨ ਹਰਿ ਪਾਸਿ ਬੇਨੰਤੀ ਰਾਮ ॥

ham chaatirak ham chaatirak dheen har paas bena(n)tee raam ||

Nous sommes l'humble oiseau chatrik (assoiffé) ; auprès du Har nous portons notre prière.

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਹਮ ਸਤਿਗੁਰ ਕਰਹ ਭਗਤੀ ਰਾਮ ॥

gur mil gur mel meraa piaaraa ham satigur kareh bhagatee raam ||

En rencontrant le Guru, unis-moi à mon Bien-aimé ; par le vrai Guru nous rendons notre dévotion (Bhagti).

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕਰਹ ਭਗਤੀ ਜਾਂ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੇ ॥

har har satigur kareh bhagatee jaa(n) har prabh kirapaa dhaare ||

Nous rendons dévotion par le vrai Guru quand le Seigneur-Har accorde Sa grâce.

ਮੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਬੇਲੀ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪ੍ਰਾਣ ਹਮੑਾਰੇ ॥

mai gur bin avar na koiee belee gur satigur praan ham(h)aare ||

Hors le Guru, je n'ai nul autre ami ; le vrai Guru est mon souffle même.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਤੀ ॥

kahu naanak gur naam dhiraRhaiaa har har naam har satee ||

Dit Nanak : le Guru a ancré en moi le Nom, le Nom du Har, le Har éternel.

ਹਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਹਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਦੀਨ ਹਰਿ ਪਾਸਿ ਬੇਨੰਤੀ ॥੪॥੩॥

ham chaatirak ham chaatirak dheen har paas bena(n)tee ||4||3||

Nous sommes l'humble oiseau chatrik ; auprès du Har nous portons notre prière. ॥4॥3॥

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

vaddaha(n)s mahalaa chauthhaa ||

Vadhans, Mahalla 4.

ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣ ਹਮ ਭਾਇਆ ਰਾਮ ॥

har satigur har satigur mel har satigur charan ham bhaiaa raam ||

Har, unis-moi au vrai Guru ; les pieds du vrai Guru-Har me sont chers.

ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਾਇਆ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਅੰਜਨੁ ਗੁਰਿ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥

timar agiaan gavaiaa gur giaan a(n)jan gur paiaa raam ||

Les ténèbres de l'ignorance sont dissipées ; le Guru a appliqué le collyre de la connaissance.

ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਇਆ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧੇਰ ਬਿਨਾਸੇ ॥

gur giaan a(n)jan satiguroo paiaa agiaan a(n)dher binaase ||

Le vrai Guru a appliqué le collyre de la connaissance, et les ténèbres de l'ignorance ont disparu.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਸਾਸ ਗਿਰਾਸੇ ॥

satigur sev param padh paiaa har japiaa saas giraase ||

En servant le vrai Guru j'ai atteint l'état suprême, méditant le Har à chaque souffle et chaque bouchée.

ਜਿਨ ਕੰਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਇਆ ॥

jin ka(n)au har prabh kirapaa dhaaree te satigur sevaa laiaa ||

Ceux à qui le Seigneur-Har a fait grâce, Il les a attelés au service (Seva) du vrai Guru.

ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣ ਹਮ ਭਾਇਆ ॥੧॥

har satigur har satigur mel har satigur charan ham bhaiaa ||1||

Har, unis-moi au vrai Guru ; les pieds du vrai Guru-Har me sont chers. ॥1॥

ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ਰਾਮ ॥

meraa satigur meraa satigur piaaraa mai gur bin rahan na jaiee raam ||

Mon vrai Guru, mon vrai Guru bien-aimé — sans le Guru je ne puis subsister.

ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਵੈ ਮੇਰਾ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ਰਾਮ ॥

har naamo har naam dhevai meraa a(n)t sakhaiee raam ||

Il me donne le Nom du Har, mon compagnon de la dernière heure.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥

har har naam meraa a(n)t sakhaiee gur satigur naam dhiraRaiaa ||

Le Nom du Har est mon compagnon de la fin ; le vrai Guru l'a ancré en moi.

ਜਿਥੈ ਪੁਤੁ ਕਲਤ੍ਰੁ ਕੋਈ ਬੇਲੀ ਨਾਹੀ ਤਿਥੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਛਡਾਇਆ ॥

jithai put kalatr koiee belee naahee tithai har har naam chhaddaiaa ||

Là où ni fils ni épouse ne sont d'aucun secours, le Nom du Har délivre.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥

dhan dhan satigur purakh nira(n)jan jit mil har naam dhiaaiee ||

Béni, béni le vrai Guru, l'Être immaculé (Niranjan), par la rencontre de qui je médite le Nom du Har.

ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੨॥

meraa satigur meraa satigur piaaraa mai gur bin rahan na jaiee ||2||

Mon vrai Guru bien-aimé — sans le Guru je ne puis subsister. ॥2॥