Ang 577

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤੇਰਾ ਦਾਨੁ ਸਭਨੀ ਹੈ ਲੀਤਾ ॥੨॥

kahu naanak tis jan balihaaree teraa dhaan sabhanee hai leetaa ||2||

Dit Nanak : je suis offert à ce fidèle serviteur ; Ton don, tous l'ont reçu. ॥2॥

ਤਉ ਭਾਣਾ ਤਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਏ ਰਾਮ ॥

tau bhaanaa taa(n) tirapat aghaae raam ||

Quand Ta volonté le veut, alors on est rassasié et comblé.

ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ਰਾਮ ॥

man theeaa Tha(n)ddaa sabh tirasan bujhaae raam ||

L'esprit s'apaise, toute soif s'éteint.

ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਚੂਕੀ ਡੰਝਾ ਪਾਇਆ ਬਹੁਤੁ ਖਜਾਨਾ ॥

man theeaa Tha(n)ddaa chookee dda(n)jhaa paiaa bahut khajaanaa ||

L'esprit apaisé, la brûlure éteinte, on a trouvé un immense trésor.

ਸਿਖ ਸੇਵਕ ਸਭਿ ਭੁੰਚਣ ਲਗੇ ਹੰਉ ਸਤਗੁਰ ਕੈ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥

sikh sevak sabh bhu(n)chan lage ha(n)au satagur kai kurabaanaa ||

Disciples et serviteurs, tous en jouissent ; je suis offert en sacrifice au vrai Guru.

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਖਸਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਬੁਝਾਏ ॥

nirabhau bhe khasam ra(n)g raate jam kee traas bujhaae ||

Devenus sans peur, imprégnés de l'amour du Maître, ils ont éteint la terreur du Jam (la mort).

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਸਦਾ ਸੰਗਿ ਸੇਵਕੁ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੰਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੩॥

naanak dhaas sadhaa sa(n)g sevak teree bhagat kara(n)au liv laae ||3||

Nanak, Ton esclave, serviteur à jamais auprès de Toi, rend Ta dévotion (Bhagti), le cœur fixé sur Toi. ॥3॥

ਪੂਰੀ ਆਸਾ ਜੀ ਮਨਸਾ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ॥

pooree aasaa jee manasaa mere raam ||

Mon espérance et mon désir sont comblés, ô mon Seigneur.

ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਣ ਜੀਉ ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਰਾਮ ॥

moh niragun jeeau sabh gun tere raam ||

Je suis sans vertu ; toutes les vertus sont Tiennes.

ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ ਕਿਤੁ ਮੁਖਿ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥

sabh gun tere Thaakur mere kit mukh tudh saalaahee ||

Toutes les vertus sont Tiennes, ô mon Maître ; de quelle bouche Te louerais-je ?

ਗੁਣੁ ਅਵਗੁਣੁ ਮੇਰਾ ਕਿਛੁ ਨ ਬੀਚਾਰਿਆ ਬਖਸਿ ਲੀਆ ਖਿਨ ਮਾਹੀ ॥

gun avagun meraa kichh na beechaariaa bakhas leeaa khin maahee ||

Tu n'as pesé ni mes vertus ni mes défauts, et m'as pardonné en un instant.

ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥

nau nidh paiee vajee vaadhaiee vaaje anahadh toore ||

J'ai obtenu les neuf trésors, les félicitations retentissent, la mélodie non frappée (Anhad) résonne.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੈ ਵਰੁ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ਮੇਰੇ ਲਾਥੇ ਜੀ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥੪॥੧॥

kahu naanak mai var ghar paiaa mere laathe jee sagal visoore ||4||1||

Dit Nanak : j'ai trouvé l'Époux en ma maison (le cœur), et tous mes soucis se sont ôtés. ॥4॥1॥

ਰਾਗੁ ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੫ ਛੰਤ ਘਰੁ ੪ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

raag vaddaha(n)s mahalaa panjavaa chha(n)t ghar chauthhaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Raag Vadhans, Mahalla 5, Chhant, Ghar 4. Un seul Dieu créateur, par la grâce du vrai Guru.

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਲਧਾ ਜੀ ਰਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ਰਾਮ ॥

gur mil ladhaa jee raam piaaraa raam ||

En rencontrant le Guru, j'ai trouvé mon Ram bien-aimé.

ਇਹੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦਿਤੜਾ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ਰਾਮ ॥

eih tan man dhitaRaa vaaro vaaraa raam ||

Ce corps, cet esprit, je les ai offerts encore et encore en sacrifice.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਦਿਤਾ ਭਵਜਲੁ ਜਿਤਾ ਚੂਕੀ ਕਾਂਣਿ ਜਮਾਣੀ ॥

tan man dhitaa bhavajal jitaa chookee kaa(n)n jamaanee ||

Ayant offert corps et esprit, j'ai vaincu l'océan du monde, et la sujétion au Jam (la mort) a cessé.

ਅਸਥਿਰੁ ਥੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਰਹਿਆ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥

asathir theeaa a(n)mrit peeaa rahiaa aavan jaanee ||

Je suis devenu stable, j'ai bu le nectar (Amrit), et mon aller et venir (la transmigration) a cessé.

ਸੋ ਘਰੁ ਲਧਾ ਸਹਜਿ ਸਮਧਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥

so ghar ladhaa sahaj samadhaa har kaa naam adhaaraa ||

J'ai trouvé cette demeure de paix sereine (Sahaj), le Nom du Har (le Seigneur) pour appui.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਮਾਣੇ ਰਲੀਆਂ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੰਉ ਨਮਸਕਾਰਾ ॥੧॥

kahu naanak sukh maane raleeaa(n) gur poore ka(n)au namasakaaraa ||1||

Dit Nanak : je goûte en paix ces délices ; je m'incline devant le Guru parfait. ॥1॥

ਸੁਣਿ ਸਜਣ ਜੀ ਮੈਡੜੇ ਮੀਤਾ ਰਾਮ ॥

sun sajan jee maiddaRe meetaa raam ||

Écoute, ô mon ami, mon cher compagnon.

ਗੁਰਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਦੀਤਾ ਰਾਮ ॥

gur ma(n)tr sabadh sach dheetaa raam ||

Le Guru m'a donné le mantra, le vrai Shabad (la Parole).

ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਧਿਆਇਆ ਮੰਗਲੁ ਗਾਇਆ ਚੂਕੇ ਮਨਹੁ ਅਦੇਸਾ ॥

sach sabadh dhiaaiaa ma(n)gal gaiaa chooke manahu adhesaa ||

J'ai médité le vrai Shabad, chanté le chant de joie, et l'inquiétude s'est ôtée de mon cœur.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਕਤਹਿ ਨ ਜਾਇਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੰਗਿ ਬੈਸਾ ॥

so prabh paiaa kateh na jaiaa sadhaa sadhaa sa(n)g baisaa ||

J'ai trouvé ce Seigneur qui ne s'en va nulle part, à jamais assis auprès de moi.

ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਭਾਣਾ ਸਚਾ ਮਾਣਾ ਪ੍ਰਭਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਹਜੇ ਦੀਤਾ ॥

prabh jee bhaanaa sachaa maanaa prabh har dhan sahaje dheetaa ||

La volonté du Seigneur est ma vraie fierté ; le Seigneur-Har m'a donné sereinement Sa richesse.

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Salok.

ਕਿਆ ਸੁਣੇਦੋ ਕੂੜੁ ਵੰਞਨਿ ਪਵਣ ਝੁਲਾਰਿਆ ॥

kiaa sunedho kooR va(n)n(j)n pavan jhulaariaa ||

À quoi bon écouter le mensonge ? Il passe comme des bourrasques de vent.

ਨਾਨਕ ਸੁਣੀਅਰ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਸੁਣੇਦੇ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥

naanak suneear te paravaan jo sunedhe sach dhanee ||1||

Ô Nanak, seules sont agréées les oreilles qui écoutent parler du vrai Maître. ॥1॥

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant.

ਤਿਨ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ਰਾਮ ॥

tin ghol ghumaiee jin prabh sravanee suniaa raam ||

Je suis offert en sacrifice à ceux qui ont écouté parler du Seigneur de leurs oreilles.

ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਭਣਿਆ ਰਾਮ ॥

se sahaj suhele jin har har rasanaa bhaniaa raam ||

Sereins et heureux (Sahaj) sont ceux qui de leur langue ont prononcé le Har (le Seigneur).

ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਗੁਣਹ ਅਮੋਲੇ ਜਗਤ ਉਧਾਰਣ ਆਏ ॥

se sahaj suhele guneh amole jagat udhaaran aae ||

Sereins et heureux, aux vertus inestimables, ils sont venus pour sauver le monde.

ਭੈ ਬੋਹਿਥ ਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭ ਚਰਣਾ ਕੇਤੇ ਪਾਰਿ ਲਘਾਏ ॥

bhai bohith saagar prabh charanaa kete paar laghaae ||

Les pieds du Seigneur sont le navire sur l'océan de la peur ; combien Il en a fait passer sur l'autre bord !

ਜਿਨ ਕੰਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨ ਗਣਿਆ ॥

jin ka(n)au kirapaa karee merai Thaakur tin kaa lekhaa na ganiaa ||

Ceux à qui mon Maître a fait grâce, leur compte des actes n'est pas réclamé.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ॥੧॥

kahu naanak tis ghol ghumaiee jin prabh sravanee suniaa ||1||

Dit Nanak : je suis offert à celui qui a écouté parler du Seigneur de ses oreilles. ॥1॥

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Salok.

ਲੋਇਣ ਲੋਈ ਡਿਠ ਪਿਆਸ ਨ ਬੁਝੈ ਮੂ ਘਣੀ ॥

loin loiee ddiTh piaas na bujhai moo ghanee ||

De mes yeux j'ai vu la Lumière, mais ma grande soif ne s'éteint pas.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਅਖੜੀਆਂ ਬਿਅੰਨਿ ਜਿਨੀ ਡਿਸੰਦੋ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥੧॥

naanak se akhaReeaa(n) bia(n)n jinee ddisa(n)dho maa piree ||1||

Ô Nanak, autres sont les yeux par lesquels se voit mon Bien-aimé. ॥1॥

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant.

ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣੇ ਰਾਮ ॥

jinee har prabh ddiThaa tin kurabaane raam ||

Je suis offert en sacrifice à ceux qui ont vu le Seigneur-Har (le Seigneur).

ਸੇ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਭਾਣੇ ਰਾਮ ॥

se saachee dharageh bhaane raam ||

Ceux-là sont agréés en la vraie cour (Dargah).

ਠਾਕੁਰਿ ਮਾਨੇ ਸੇ ਪਰਧਾਨੇ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥

Thaakur maane se paradhaane har setee ra(n)g raate ||

Honorés par le Maître, ils sont éminents, imprégnés de l'amour du Har.

ਹਰਿ ਰਸਹਿ ਅਘਾਏ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਜਾਤੇ ॥

har raseh aghaae sahaj samaae ghaT ghaT ramieeaa jaate ||

Rassasiés de la saveur du Har, fondus dans la sérénité (Sahaj), ils reconnaissent le Seigneur en chaque cœur.

ਸੇਈ ਸਜਣ ਸੰਤ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਠਾਕੁਰ ਅਪਣੇ ਭਾਣੇ ॥

seiee sajan sa(n)t se sukhe'ee Thaakur apane bhaane ||

Ce sont là les vrais amis, les saints, les heureux, ceux qui plaisent à leur Maître.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੨॥

kahu naanak jin har prabh ddiThaa tin kai sadh kurabaane ||2||

Dit Nanak : je suis à jamais offert à ceux qui ont vu le Seigneur-Har. ॥2॥

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Salok.

ਦੇਹ ਅੰਧਾਰੀ ਅੰਧ ਸੁੰਞੀ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀਆ ॥

dheh a(n)dhaaree a(n)dh su(n)n(j)ee naam vihooneeaa ||

Le corps est ténèbre, aveugle et vide, privé du Naam (le Nom divin).

ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨੰਮੁ ਜੈ ਘਟਿ ਵੁਠਾ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥

naanak safal jana(n)m jai ghaT vuThaa sach dhanee ||1||

Ô Nanak, féconde est la vie dont le cœur devient la demeure du vrai Maître. ॥1॥