ਸਾਚਿ ਸਹਜਿ ਸੋਭਾ ਘਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਨਾਮ ਅਧਾਰਿ ॥
saach sahaj sobhaa ghanee har gun naam adhaar ||
Dans le Vrai et la sérénité est une grande gloire, avec pour appui les vertus et le Naam.
Siree Raag · Guru Nanak Dev Ji
Ang 61
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂੰ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਵਨੁ ਭਤਾਰੁ ॥੩॥
jiau bhaavai tiau rakh too(n) mai tujh bin kavan bhataar ||3||
Garde-moi comme il Te plaît : hors de Toi, quel époux aurais-je ? ॥3॥
ਅਖਰ ਪੜਿ ਪੜਿ ਭੁਲੀਐ ਭੇਖੀ ਬਹੁਤੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
akhar paR paR bhuleeaai bhekhee bahut abhimaan ||
À force de lire et relire les lettres on s'égare ; les habits religieux nourrissent l'orgueil.
ਤੀਰਥ ਨਾਤਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਮਨ ਮਹਿ ਮੈਲੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥
teerath naataa kiaa kare man meh mail gumaan ||
Que fait celui qui se baigne au tiirath, si la souillure de la vanité est dans son esprit ?
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਸਮਝਾਈਐ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥੪॥
gur bin kin samajhaieeaai man raajaa sulataan ||4||
Sans le Guru, qui ferait comprendre à cet esprit qui se prend pour un roi et un sultan ? ॥4॥
ਪ੍ਰੇਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥
prem padhaarath paieeaai gurmukh tat veechaar ||
On obtient le trésor de l'amour, et en Gurmukh la méditation de l'essence.
ਸਾ ਧਨ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥
saa dhan aap gavaiaa gur kai sabadh seegaar ||
L'épouse a perdu son moi, parée par le Shabad du Guru.
ਘਰ ਹੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰੁ ॥੫॥
ghar hee so pir paiaa gur kai het apaar ||5||
Elle a trouvé cet Époux dans sa propre maison, par l'amour infini du Guru. ॥5॥
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
gur kee sevaa chaakaree man niramal sukh hoi ||
Par le service du Guru l'esprit devient immaculé et trouve la paix.
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਇ ॥
gur kaa sabadh man vasiaa haumai vichahu khoi ||
Le Shabad du Guru habite l'esprit, et la haumai s'en va du dedans.
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਲਾਭੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥੬॥
naam padhaarath paiaa laabh sadhaa man hoi ||6||
On obtient le trésor du Naam, et le gain demeure à jamais dans l'esprit. ॥6॥
ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਆਪਿ ਨ ਲਇਆ ਜਾਇ ॥
karam milai taa paieeaai aap na liaa jai ||
C'est par grâce qu'on L'obtient : on ne peut Le prendre soi-même.
ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਗਿ ਰਹੁ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
gur kee charanee lag rahu vichahu aap gavai ||
Reste attaché aux pieds du Guru, en ôtant ton moi du dedans.
ਸਚੇ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਸਚੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੭॥
sache setee ratiaa sacho palai pai ||7||
Imprégné du Vrai, on reçoit le Vrai en partage. ॥7॥
Traduction
Chacun est sujet à l'erreur ; seuls le Guru et le Créateur sont sans erreur.
Par l'enseignement du Guru l'esprit a compris, et l'amour s'est attaché à Lui.
Ô Nanak, que le Vrai ne soit pas oublié : le Shabad infini unit. ॥8॥12॥
ਭੁਲਣ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਅਭੁਲੁ ਗੁਰੂ ਕਰਤਾਰੁ ॥
bhulan a(n)dhar sabh ko abhul guroo karataar ||
ਗੁਰਮਤਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਇਆ ਲਾਗਾ ਤਿਸੈ ਪਿਆਰੁ ॥
gurmat man samajhaiaa laagaa tisai piaar ||
ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮੇਲੇ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰੁ ॥੮॥੧੨॥
naanak saach na veesarai mele sabadh apaar ||8||12||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
sireeraag mahalaa pehilaa ||
ਮਨਮੁਖਿ ਭੁਲੈ ਭੁਲਾਈਐ ਭੂਲੀ ਠਉਰ ਨ ਕਾਇ ॥
manmukh bhulai bhulaieeaai bhoolee Thaur na kai ||
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਕੋ ਨ ਦਿਖਾਵਈ ਅੰਧੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
gur bin ko na dhikhaaviee a(n)dhee aavai jai ||
ਗਿਆਨ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇਆ ਠਗਿਆ ਮੁਠਾ ਜਾਇ ॥੧॥
giaan padhaarath khoiaa Thagiaa muThaa jai ||1||
ਬਾਬਾ ਮਾਇਆ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥
baabaa maiaa bharam bhulai ||
ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਡੋਹਾਗਣੀ ਨਾ ਪਿਰ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
bharam bhulee ddohaaganee naa pir a(n)k samai ||1||
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਦਿਸੰਤਰੀ ਭੂਲੀ ਗ੍ਰਿਹੁ ਤਜਿ ਜਾਇ ॥
bhoolee firai dhisa(n)taree bhoolee girahu taj jai ||
ਭੂਲੀ ਡੂੰਗਰਿ ਥਲਿ ਚੜੈ ਭਰਮੈ ਮਨੁ ਡੋਲਾਇ ॥
bhoolee ddoo(n)gar thal chaRai bharamai man ddolai ||
ਧੁਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੀ ਕਿਉ ਮਿਲੈ ਗਰਬਿ ਮੁਠੀ ਬਿਲਲਾਇ ॥੨॥
dhurahu vichhu(n)nee kiau milai garab muThee bilalai ||2||
ਵਿਛੁੜਿਆ ਗੁਰੁ ਮੇਲਸੀ ਹਰਿ ਰਸਿ ਨਾਮ ਪਿਆਰਿ ॥
vichhuRiaa gur melasee har ras naam piaar ||
Trois cibles en un seul verset : l'érudition (lire et relire les lettres), l'habit religieux (bhekh) et le pèlerinage — tous vains si la vanité demeure. Et cette formule d'humilité fondamentale : chacun est sujet à l'erreur, seuls le Guru et le Créateur sont sans erreur.