Ang 625

ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕਿਰਪਾਲੁ ਪ੍ਰਭੁ ਠਾਕੁਰੁ ਆਪੇ ਸੁਣੈ ਬੇਨੰਤੀ ॥

hoi dhiaal kirapaal prabh Thaakur aape sunai bena(n)tee ||

Devenu bienveillant et miséricordieux, le Dieu-Maître écoute Lui-même la prière.

ਪੂਰਾ ਸਤਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸਭ ਚੂਕੈ ਮਨ ਕੀ ਚਿੰਤੀ ॥

pooraa satagur mel milaavai sabh chookai man kee chi(n)tee ||

Le parfait vrai Guru unit à Lui, et tout souci du cœur cesse.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਵਖਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸੰਤੀ ॥੪॥੧੨॥੬੨॥

har har naam avakhadh mukh paiaa jan naanak sukh vasa(n)tee ||4||12||62||

Le Nom du Har (le Nom de Dieu), remède placé dans la bouche : le serviteur Nanak demeure en paix. ॥4॥12॥62॥

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

soraTh mahalaa panjavaa ||

Sorath, Mahalla 5.

ਗਈ ਬਹੋੜੁ ਬੰਦੀ ਛੋੜੁ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਦੁਖਦਾਰੀ ॥

giee bahoR ba(n)dhee chhoR nira(n)kaar dhukhadhaaree ||

Toi qui restitues ce qui est perdu, Libérateur des captifs, Nirankaar (le Sans-forme), soutien dans la peine :

ਕਰਮੁ ਨ ਜਾਣਾ ਧਰਮੁ ਨ ਜਾਣਾ ਲੋਭੀ ਮਾਇਆਧਾਰੀ ॥

karam na jaanaa dharam na jaanaa lobhee maiaadhaaree ||

je ne connais ni bonnes œuvres ni Dharam (le devoir juste), avide et attaché à la Maya (l'illusion du monde).

ਨਾਮੁ ਪਰਿਓ ਭਗਤੁ ਗੋਵਿੰਦ ਕਾ ਇਹ ਰਾਖਹੁ ਪੈਜ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧॥

naam pario bhagat govi(n)dh kaa ieh raakhahu paij tumaaree ||1||

On m'appelle « dévot de Govind » : préserve donc ton honneur. ॥1॥

ਹਰਿ ਜੀਉ ਨਿਮਾਣਿਆ ਤੂ ਮਾਣੁ ॥

har jeeau nimaaniaa too maan ||

Ô cher Har, Tu es l'honneur des humbles.

ਨਿਚੀਜਿਆ ਚੀਜ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਗੋਵਿੰਦੁ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਉ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥

nicheejiaa cheej kare meraa govi(n)dh teree kudharat kau kurabaan ||

Mon Govind rend dignes les indignes ; je me sacrifie pour ta Kudrat (ta puissance créatrice). ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜੈਸਾ ਬਾਲਕੁ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ਲਖ ਅਪਰਾਧ ਕਮਾਵੈ ॥

jaisaa baalak bhai subhaiee lakh aparaadh kamaavai ||

Comme un enfant, par sa nature, commet mille fautes,

ਕਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਝਿੜਕੇ ਬਹੁ ਭਾਤੀ ਬਹੁੜਿ ਪਿਤਾ ਗਲਿ ਲਾਵੈ ॥

kar upadhes jhiRake bahu bhaatee bahuR pitaa gal laavai ||

le père le corrige et le gronde de bien des façons, puis le serre de nouveau contre lui.

ਪਿਛਲੇ ਅਉਗੁਣ ਬਖਸਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਆਗੈ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵੈ ॥੨॥

pichhale aaugun bakhas le prabh aagai maarag paavai ||2||

Dieu pardonne les fautes passées et remet sur le droit chemin. ॥2॥

ਹਰਿ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ॥

har a(n)tarajaamee sabh bidh jaanai taa kis peh aakh sunaieeaai ||

Le Har, Connaisseur des cœurs, sait tout : à qui donc irions-nous parler ?

ਕਹਣੈ ਕਥਨਿ ਨ ਭੀਜੈ ਗੋਬਿੰਦੁ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਪੈਜ ਰਖਾਈਐ ॥

kahanai kathan na bheejai gobi(n)dh har bhaavai paij rakhaieeaai ||

Govind ne se laisse pas fléchir par les seuls mots ; s'il Lui plaît, Il sauve l'honneur.

ਅਵਰ ਓਟ ਮੈ ਸਗਲੀ ਦੇਖੀ ਇਕ ਤੇਰੀ ਓਟ ਰਹਾਈਐ ॥੩॥

avar oT mai sagalee dhekhee ik teree oT rahaieeaai ||3||

J'ai éprouvé tous les autres appuis ; il ne me reste que le Tien. ॥3॥

ਜਗਜੀਵਨ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥

jagajeevan naam tumaaraa ||

Ton Naam (le Nom divin) est la Vie du monde.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਦੀਓ ਉਪਦੇਸਾ ਜਪਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ॥

gur poore dheeo upadhesaa jap bhaujal paar utaaraa ||

Le Guru parfait a donné l'enseignement : en le méditant, on traverse l'océan terrifiant. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਤੂਹੈ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੁਨਹਿ ਪ੍ਰਭ ਤੂਹੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈਹਾਰਾ ॥

toohai ma(n)tree suneh prabh toohai sabh kichh karanaihaaraa ||

Tu es le conseiller, Tu écoutes, ô Dieu, Tu es l'Auteur de toute chose.

ਤੂ ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਕਿਆ ਇਹੁ ਜੰਤੁ ਵਿਚਾਰਾ ॥੨॥

too aape dhaataa aape bhugataa kiaa ih ja(n)t vichaaraa ||2||

Tu es Toi-même le Donateur et Celui qui jouit ; que peut ce pauvre être ? ॥2॥

ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

kiaa gun tere aakh vakhaanee keemat kahan na jaiee ||

Quelles vertus Tiennes pourrais-je dire ? Ta valeur ne peut s'exprimer.

ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਜੀਵੈ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ ਅਚਰਜੁ ਤੁਮਹਿ ਵਡਾਈ ॥੩॥

pekh pekh jeevai prabh apanaa acharaj tumeh vaddaiee ||3||

Je vis en contemplant mon Dieu ; merveilleuse est Ta grandeur. ॥3॥

ਧਾਰਿ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭ ਸ੍ਵਾਮੀ ਪਤਿ ਮਤਿ ਕੀਨੀ ਪੂਰੀ ॥

dhaar anugrahu aap prabh savaiaamee pat mat keenee pooree ||

Faisant grâce Lui-même, le Dieu-Maître a rendu mon honneur et mon esprit parfaits.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਬਾਛਉ ਸੰਤਾ ਧੂਰੀ ॥੪॥੧੩॥੬੩॥

sadhaa sadhaa naanak balihaaree baachhau sa(n)taa dhooree ||4||13||63||

Nanak se sacrifie à jamais et aspire à la poussière des pieds des saints. ॥4॥13॥63॥

ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੫ ॥

soraTh mahalaa panjavaa ||

Sorath, Mahalla 5 ॥

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਨਮਸਕਾਰੇ ॥

gur pooraa namasakaare ||

Je m'incline devant le Guru parfait.

ਪ੍ਰਭਿ ਸਭੇ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥

prabh sabhe kaaj savaare ||

Le Seigneur a mis en ordre toutes mes affaires.

ਹਰਿ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥

har apanee kirapaa dhaaree ||

Le Seigneur a versé Sa grâce.

ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਪੈਜ ਸਵਾਰੀ ॥੧॥

prabh pooran paij savaaree ||1||

Il a pleinement préservé mon honneur. ॥1॥

ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਕੋ ਭਇਓ ਸਹਾਈ ॥

apane dhaas ko bhio sahaiee ||

Il s'est fait le secours de Son serviteur.

ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਕੀਨੇ ਕਰਤੈ ਊਣੀ ਬਾਤ ਨ ਕਾਈ ॥

sagal manorath keene karatai uoonee baat na kaiee ||

Le Créateur a exaucé tous les souhaits, et rien ne fait plus défaut. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਕਰਤੈ ਪੁਰਖਿ ਤਾਲੁ ਦਿਵਾਇਆ ॥

karatai purakh taal dhivaiaa ||

L'Être créateur a fait creuser le bassin sacré,

ਪਿਛੈ ਲਗਿ ਚਲੀ ਮਾਇਆ ॥

pichhai lag chalee maiaa ||

et la Maya (l'attrait des biens de ce monde) a suivi derrière.

ਤੋਟਿ ਨ ਕਤਹੂ ਆਵੈ ॥

toT na katahoo aavai ||

Jamais rien ne vient à manquer,

ਮੇਰੇ ਪੂਰੇ ਸਤਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥੨॥

mere poore satagur bhaavai ||2||

telle est la volonté de mon Satguru parfait. ॥2॥

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਦਇਆਲਾ ॥

simar simar dhiaalaa ||

À force de méditer le Miséricordieux,

ਸਭਿ ਜੀਅ ਭਏ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥

sabh jeea bhe kirapaalaa ||

tous les êtres sont devenus bienveillants.

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਗੁਸਾਈ ॥

jai jai kaar gusaiee ||

Victoire au Maître du monde,

ਜਿਨਿ ਪੂਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥੩॥

jin pooree banat banaiee ||3||

qui a tout disposé à la perfection. ॥3॥

ਤੂ ਭਾਰੋ ਸੁਆਮੀ ਮੋਰਾ ॥

too bhaaro suaamee moraa ||

Tu es mon grand Maître,

ਇਹੁ ਪੁੰਨੁ ਪਦਾਰਥੁ ਤੇਰਾ ॥

eih pu(n)n padhaarath teraa ||

et ce mérite comme ce bien sont à Toi.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਏਕੁ ਧਿਆਇਆ ॥

jan naanak ek dhiaaiaa ||

Le serviteur Nanak a médité l'Unique,

ਸਰਬ ਫਲਾ ਪੁੰਨੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥੧੪॥੬੪॥

sarab falaa pu(n)n paiaa ||4||14||64||

et il a obtenu tous les fruits et tout le mérite. ॥4॥14॥64॥

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩ ਦੁਪਦੇ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

soraTh mahalaa panjavaa ghar teejaa dhupadhe ikOankaar satigur prasaadh ||

Sorath, Mahalla 5, Ghar 3, Dupade. Un seul Être éternel. Par la grâce du Satguru ॥

ਰਾਮਦਾਸ ਸਰੋਵਰਿ ਨਾਤੇ ॥

raamadhaas sarovar naate ||

Ils se sont baignés au bassin de Ramdas,

ਸਭਿ ਉਤਰੇ ਪਾਪ ਕਮਾਤੇ ॥

sabh utare paap kamaate ||

et tous les péchés commis sont tombés.

ਨਿਰਮਲ ਹੋਏ ਕਰਿ ਇਸਨਾਨਾ ॥

niramal hoe kar isanaanaa ||

Par ce bain ils sont devenus purs :

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਕੀਨੇ ਦਾਨਾ ॥੧॥

gur poorai keene dhaanaa ||1||

c'est le don du Guru parfait. ॥1॥

ਸਭਿ ਕੁਸਲ ਖੇਮ ਪ੍ਰਭਿ ਧਾਰੇ ॥

sabh kusal khem prabh dhaare ||

Le Seigneur a établi partout le bien-être et la paix.

ਸਹੀ ਸਲਾਮਤਿ ਸਭਿ ਥੋਕ ਉਬਾਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੇ ॥

sahee salaamat sabh thok ubaare gur kaa sabadh veechaare ||

Tout a été sauvé, sain et sauf, par la méditation de la Parole du Guru. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਲੁ ਲਾਥੀ ॥

saadhasa(n)g mal laathee ||

Dans la Saadh Sangat (la compagnie de ceux qui cherchent la vérité), la souillure est tombée.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਭਇਓ ਸਾਥੀ ॥

paarabraham bhio saathee ||

Le Seigneur suprême s'est fait mon compagnon.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

naanak naam dhiaaiaa ||

Nanak a médité le Naam (le Nom divin),

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧॥੬੫॥

aadh purakh prabh paiaa ||2||1||65||

et il a trouvé l'Être primordial. ॥2॥1॥65॥